Ашу, Нафрат және Бесұрық: Париж маңындағы өмірлердің бір күні

Кіріспе

Матье Кассовицтің 1995 жылғы фильмі

Сюжет

"Ла Хейн" Парижге жақын Шантелупа-ле-Винн коммунасындағы қала маңындағы тәртіпсіздіктерді бейнелейтін жаңалықтар монтажымен басталады. Көтерілістен кейін жергілікті тұрғын Әбдел Ихаха полиция күзетінде ауыр жарақат алып, жансақтау бөлімінде жатыр. Көтеріліс күшейе түсіп, жергілікті полиция бөлімі қоршауға алынып, полиция офицерінің револьвері жоғалады. Фильм Абделдің үш досының өмірін шамамен жиырма сағат бойы көрсетеді. Олардың барлығы иммигрант отбасыларынан шыққан жас жігіттер. Винц, жас еврей жігіті, Абделдің жағдайы үшін кек алуды қалайды. Ол барлық полиция қызметкерлерін жек көреді және ваннадағы айна алдында "Такси жүргізушісі" фильміндегі Трэвис Биклді еліктейді. Хьюбер, афро-француз боксшысы және есірткі сатушы, қала маңынан қашып, өзіне жақсы өмір жасауды армандайды. Бірақ оның бокс залы көтеріліс кезінде қираған. Саид, Солтүстік Африкалық жас мұсылман, Винц пен Хьюбер арасында делдалдық қызмет атқарады. Үш дос күнделікті бағытсыз өмір сүреді және жиі полиция бақылауында болады. Полиция таратып жіберген үйдің төбесіндегі жиыннан кейін Винц, толқын кезінде жоғалған .44 калибрлі револьверді тапқанын айтады. Егер Абдел өлсе, оны полиция офицерін өлтіру үшін қолданатынын мәлімдейді. Хьюбер келіспесе де, Винц қаруын жасырын алып кетеді. Олар Абделді ауруханада баруға тырысады, бірақ полиция оларды кері қайтарады. Саидты олар кетпеуге қарсылық көрсеткені үшін тұтқындайды, бірақ кейін таныс полиция офицерінің көмегімен босатады. Винц пен Хьюбер полиция және зорлық-зомбылыққа қатысты пікірлерде келіспейді, соның салдарынан уақытша ажырасып кетеді. Саид Винцке еріп кетеді, ал Хьюбер қысқа уақытқа үйіне оралады. Олар қала маңындағы тағы бір жиынға қайта кездеседі, бірақ Абделдің інісі полиция офицерін өлтіруге тырысқанда хаосқа ұшырайды. Бұл полициямен қақтығысқа әкеледі, және топ Винц шабуылға қарсы офицерді өлтіруге жақындағаннан кейін қашып құтылады. Олар Парижге пойызға мінеді, онда достық және жауыз париждіктермен араласулары бірнеше жағдайды қауіпті қақтығыстарға ұшыратады. Қоғамдық дәретханада олар ГУЛАГтан аман қалған адаммен кездеседі, ол оларға көлік пойызының жанында жұрт алдында өзін-өзі жеңілдетуден бас тартқаннан кейін және уақытында қайтадан көтерілмегеннен кейін мұзға қатып қалған адам туралы айтады. Үшеуі де осы әңгіменің мәнін түсінбейді. Кейін олар Саидқа қарызы бар кокаинді жиі пайдаланатын Астерикске барады. Бұл сапар зорлық-зомбылыққа ұласады, себебі Астерикс Винцті орыс рулеткасын ойнауға мәжбүрлейді, бірақ қару жасырын түрде босатылған. Олар Саид пен Хьюберді тұтқындаған, ал Винц қашып құтылуға тырысқан садистік жасырын полиция офицерлеріне тап болады. Полиция офицерлері оларды ауызша және физикалық зорлық-зомбылыққа ұшыратып, түнге дейін қамауда ұстайды, нәтижесінде үш дос Сен-Лазар станциясынан соңғы пойызды өткізіп алып, түнді көшеде өткізеді. Өнер галереясынан қуылғаннан кейін және машинаны іске қосуға сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, үштік сауда орталығына тығынады. Олар жаңалықтардан Абделдің қайтыс болғанын естиді. Олар үйдің төбесіне шығып, скинхедтер мен полиция офицерлерін қорлайды. Бірақ олар Саид пен Хьюберге аяусыз шабуылдайтын скинхедтер тобына тап болады. Винц араласып, скинхедтердің біреуін қарумен ұстап тұрады. Оны өлтіру жоспарына қарамастан, Винц шегініп, ақырында скинхедті жіберіп жібереді, Хьюбердің Винцтің гангстерлік бейнесіне қарсы шығып, оның шынайы табиғатын ашатын ақылды әрекетіне ықпал етеді. Таңертең ерте үштік үйге оралады, ал Винц Hubert-ке қаруды тапсырады. Винц пен Саид бұрын достарымен бірге төбеде тұрғанда қорлаған жасырын полиция офицерімен кездеседі. Полиция Винцті ұстап алады, оған басқа қаруын бағыттап қорқытады. Хьюбер оларға көмекке жүгіреді, бірақ офицер қаруынан кездейсоқ оқ атып, Винцті өлтіреді. Саид көзін жұмып, Хьюбер мен офицер арасында шиеленіскен жағдай туады. Бір оқ атылғандай естіледі, кім атыпты және кімге тигені белгісіз. Бұл шиеленіскен жағдай Губерттің сәл өзгертілген ашылу сөздерімен ("Бұл еркін құлаудағы қоғам туралы") және қайталанатын "қазірге жақсы" фразасымен сүйемелденеді. Фильм француз қоғамының жаушылдықтан ақылсыз зорлық-зомбылыққа құлдырауын көрсетеді, сырттай көрінетін нәрсеге қарамастан, бәрі жақсы емес екенін және болашақ белгісіз екенін басады.

La Haine opens with a montage of news footage depicting urban riots in a banlieue in the commune of Chanteloup les Vignes near Paris. In the aftermath of the riots, a local man named Abdel Ichaha is gravely injured in police custody and is in intensive care. The riots escalate, leading to a siege of the local police station and the loss of a police officer's revolver. The film follows the lives of three friends of Abdel, who are all young men from immigrant families, over approximately twenty consecutive hours. Vinz, a young Jewish man with an aggressive temperament, seeks revenge for Abdel's condition. He harbors a deep hatred for all police officers and secretly emulates Travis Bickle from Taxi Driver in front of his bathroom mirror. Hubert, an Afro French boxer and small time drug dealer, aspires to escape the banlieue and create a better life for himself. However, his boxing gymnasium was destroyed in the riots. Saïd, a young North African Muslim, acts as a mediator between Vinz and Hubert. The three friends lead a directionless daily routine and frequently find themselves under police surveillance. After a rooftop gathering which is broken up by the police, Vinz reveals that he has discovered the .44 Magnum revolver lost during the riot. He plans to use it to kill a police officer if Abdel dies. While Hubert disapproves, Vinz secretly takes the gun with him. They visit Abdel in the hospital but are turned away by the police. Saïd is arrested after they aggressively refuse to leave, but he is later released with the assistance of a familiar police officer. A disagreement arises between Vinz and Hubert regarding their perspectives on policing and violence, leading them to part ways temporarily. Saïd accompanies Vinz, while Hubert briefly returns home. They reunite at another gathering in the banlieue, which quickly descends into chaos when Abdel's brother attempts to murder a police officer as an act of revenge. This triggers a confrontation with the police, and the group narrowly escapes after Vinz almost shoots a riot officer. They board a train to Paris, where their interactions with both friendly and hostile Parisians escalate several situations into dangerous confrontations. In a public restroom, they encounter a survivor of the gulag who tells them a story about a man who froze to death after refusing to relieve himself in public near their transport train and failing to re board in time. The trio is perplexed by the meaning of the story. Later, they visit Astérix, a frequent cocaine user who owes money to Saïd. This visit leads to a violent confrontation, as Astérix appears to force Vinz to play Russian roulette, although the gun is secretly unloaded. They encounter sadistic plainclothes police officers who arrest Saïd and Hubert while Vinz manages to escape. The police officers verbally and physically abuse the duo before imprisoning them until late at night, causing the three friends to miss the last train from Saint Lazare station and spend the night on the streets. After being kicked out of an art gallery and failing to hotwire a car, the trio takes shelter in a shopping mall. They hear from a news broadcast that Abdel has died. They make their way to a rooftop, where they insult skinheads and policemen. However, they encounter the same group of skinheads who mercilessly attack Saïd and Hubert. Vinz intervenes, holding one of the skinheads at gunpoint. Despite his initial plan to execute him, Vinz hesitates and ultimately lets the skinhead go, prompted by Hubert's astute provocation that challenges Vinz's gangster facade and reveals his true nature. In the early morning, the trio returns home, and Vinz hands the gun over to Hubert. Vinz and Saïd encounter a plainclothes officer whom Vinz had previously insulted while on a rooftop with his friends. The officer seizes Vinz, threatening him with a loaded gun against his head. Hubert rushes to their aid, but the officer accidentally discharges his gun, killing Vinz. A tense standoff ensues between Hubert and the officer, as Saïd closes his eyes. A single gunshot is heard, leaving it unclear who fired the shot or who may have been struck. This climactic standoff is accompanied by a voice over of Hubert's slightly modified opening lines ("It's about a society in free fall ") and the recurring phrase jusqu'ici tout va bien ("so far so good"). The film portrays a microcosm of French society's descent from hostility into senseless violence, emphasizing that despite appearances, all is not well and the future remains uncertain.

Өндіріс

Кассовичтің айтуынша, идея оған 1993 жылы жас заирлік азамат Макоме М'Боуле атып өлтірілген кезде келді. Ол полиция күзетінде, радиаторға кісендеп байланған күйінде қаза тапты. Полиция қызметкері М'Боуленің сөздеріне ашуланып, оны қорқытып, қазақша айтқанда, «батылға шапқан» кезде оқ жарылып кеткенін мәлімдеді. Кассович 1993 жылдың 6 сәуірінде, М'Боуле атылған күні сценарий жазуға кірісті. Оған 22 жасар студент Малик Усекиннің тағдыры да әсер етті. Ол 1986 жылы өзі қатыспаған жаппай демонстрациядан кейін тәртіп сақшыларының қатты соққысынан қайтыс болды. Усекиннің өлімі фильмнің басындағы монтажда да көрсетіледі. Матье Кассович өзінің жеке тәжірибесін де қосты: ол тәртіпсіздіктерге қатысып, бірнеше сахнада өзі ойнады, ал тағы бір сахнада әкесі Петерді түсірді. Фильмнің көп бөлігі Париждің маңындағы Шантелу-ле-Винне қаласында түсірілді. Бұл фильмге 1986 жылдан 1995 жылға дейін түсірілген, қойылмаған кадрлар қолданылды; түсірілім кезінде де тәртіпсіздіктер жалғасты. Шын мәнінде, қала шеткерінде түсіру үшін Кассович, түсірілім тобы мен актерлер түсірілімге дейін және түсірілім барысында үш айға сол жерге көшіп орналасты. Фильмнің күрделі тақырыбына байланысты, жеті-сегіз француздық жергілікті кеңес түсірілім тобына өз аумақтарында түсіруге рұқсат бермеді. Кассович сценарийді уақытша «Droit de Cité» деп өзгертуге мәжбүр болды. Кейбір актерлер кәсіби емес еді және фильмдегі көптеген оқиғалар нақты оқиғаларға негізделген. Фильм төрт апта бойы үздіксіз көшбасшы болып тұрды. Францияда фильмді 2,042,070 адам көрді, ол сол жылғы ең табысты 14-ші фильм болды. Лос-Анджелес таймс газетінің тілшісі Кевин Томас фильмді «жаңа, өмірлік және тартымды» деп сипаттады. The Times басылымының Венди Иде «La Haine» фильмін «қалалық киноның ең әсерлі туындыларының бірі» деп мәлімдеді. Фильм Францияда жақсы қабылданып, сол кездегі Франция премьер-министрі Ален Жуппе министрлер кабинеті үшін арнайы көрсетілімге тапсырыс берді, оған министрлердің қатысуы міндетті болды. Премьер-министрдің өкілі фильмдегі полицияға қарсы кейбір идеяларға наразы болғанына қарамастан, Жуппе «La Haine» фильмін «бізді белгілі бір шындықтарға көбірек сезімтал ететін көркем кинематографияның әдемі туындысы» деп бағалағанын айтты.

Kassovitz has said that the idea came to him when a young Zairian, [[:fr:Affaire Makomé M'Bowolé, was shot in 1993. He was killed at point blank range while in police custody and handcuffed to a radiator. The officer was reported to have been angered by M'Bowolé's words, and had been threatening him when the gun went off accidentally. Kassovitz began writing the script on 6 April 1993, the day M'Bowolé was shot. He was also inspired by the case of Malik Oussekine, a 22 year old student protester who died after being badly beaten by the riot police after a mass demonstration in 1986, in which he did not take part. Oussekine's death is also referred to in the opening montage of the film. Mathieu Kassovitz included his own experiences; he took part in riots, he acts in a number of scenes and includes his father Peter in another. The majority of the filming was done in the Parisian suburb of Chanteloup les Vignes. Unstaged footage was used for this film, taken from 1986 to 1995; riots still took place during the time of filming. To actually film in the banlieues, Kassovitz, the production team and the actors, moved there for three months prior to the shooting as well as during actual filming. Due to the film's controversial subject matter, seven or eight local French councils refused to allow the film crew to film on their territory. Kassovitz was forced to temporarily rename the script Droit de Cité. Some of the actors were not professionals and the film includes many situations that were based on real events. It was number one for four consecutive weeks. The film had a total of 2,042,070 admissions in France where it was the 14th highest grossing film of the year. Kevin Thomas of the Los Angeles Times called the film "raw, vital and captivating". Wendy Ide of The Times stated that La Haine is "[o]ne of the most blisteringly effective pieces of urban cinema ever made." After the film was well received upon its release in France, Alain Juppé, who was Prime Minister of France at the time, commissioned a special screening of the film for the cabinet, which ministers were required to attend. A spokesman for the Prime Minister said that, despite resenting some of the anti police themes present in the film, Juppé found La Haine to be "a beautiful work of cinematographic art that can make us more aware of certain realities."

Үй медиасы

La Haine Америка Құрама Штаттарында VHS форматында қолжетімді болды, бірақ The Criterion Collection 2007 жылы екі дискілік басылымын шығарғанға дейін DVD-де жарық көрмеді. Еуропада HD DVD және Blu-ray нұсқалары да шығарылды, ал Criterion 2012 жылдың мамырында фильмді Blu-ray форматында ұсынды. Басылымға Кассовицтің аудио түсіндірмесі, актриса Джоди Фостердің кіріспесі, фильмнің шығуынан кейін он жыл өткен соң актерлер мен түсірілім тобын біріктіретін "La Haine-нің он жылы" атты деректі фильмі, фильмнің шеткері аудандағы түсірілім орны туралы материал, түсірілім кадрлары, сондай-ақ жойылған және ұзартылған көріністер кіреді, олардың әрқайсысына Кассовицтің түйіндемесі қоса берілген. La Haine сонымен қатар Criterion компаниясы 2024 жылдың 2 сәуірінде 4K Blu-ray форматында жарық көрді.