Кіріспе

1821 жылы Мексиканың Испаниядан тәуелсіздігін жариялау

Игуала жоспары, сондай-ақ "Тригарант жоспары" немесе Солтүстік Американың тәуелсіздік актісі деп белгілі, 1821 жылғы 24 ақпанда Испаниядан Мексиканың тәуелсіздік соғысының соңғы кезеңінде жарияланған революциялық үндеу болды. Жоспарда Мексика конституциялық монархияға айналуы, оның жалғыз ресми діні – Рим католиктік діні болуы, ал Мексиканың жарым аралдықтары мен креолдары тең саяси және әлеуметтік құқықтарға ие болуы көзделген. Ол қазіргі Герреро штатындағы Игуала қаласының атымен аталады. Жоспардың бастамашылары – Агустин де Итурбиде (кейін Мексика императоры) және Висенте Герреро, революциялық көтерілісші және болашақ Мексика президенті. Игуала жоспарының идеалдарын қорғау үшін Итурбиде мен Герреро біріктіріп, Үш кепілдіктің армиясын құрды. 1821 жылғы 24 тамызда Итурбиде мен испан вице-королі Хуан О’Донаху Кордобадағы Кордоба шартына қол қойып, Игуала жоспарын бекітті, осылайша Мексиканың тәуелсіздігін ресми түрде жариялады. Бұл жоспар жаңа идеяларды енгізіп, ескілерін сақтап қалды. Мысалы, жаңа әскер құрылды, бірақ 1812 жылғы Конституцияда бекітілген және жоспар қабылданған кезде күшінде болған, тегіне, нәсіліне немесе экономикалық жағдайына қарамастан, барлық ер адамдардың сайлау құқығы сақталды.

Үш кепілдік

Игуала жоспары Мексиканың жаңадан құрылған мемлекеті үшін үш негізгі принципті орнатып берді: Рим католик дінінің басымдығы, Мексиканың толыққанды саяси тәуелсіздігі және жаңа елдегі барлық әлеуметтік және этникалық топтар үшін толық теңдік. Бұл принциптер "Үш кепілдік" деп белгілі, олар "Дін, тәуелсіздік және бірлік" ("Religión, Independencia y Unión") деп қорытындыланады. Үш кепілдік армиясының үш түсті туы – осы үш кепілдіктің символдық бейнесі, және ол тәуелсіздік алғаннан кейінгі қызыл, жасыл және ақ түстердегі Мексика туының түс схемасы болып табылады. Құжат Мексиканың географиялық аумағында тұратын барлық адамдарды өз азаматтары деп жариялайды: кіріспеде "америкалықтар, осы терминге Америкада туғандар ғана емес, сонымен қатар Еуропа, Африка және Азияда тұратын адамдар да кіреді" делінген, ал 12-бапта былай делінеді: "Мексика империясының барлық тұрғындары, қасиеттері мен ізгіліктерінен басқа ешқандай айырмашылықсыз, кез келген лауазымға үміткер болуға лайықты азаматтар болып табылады" немесе "Жаңа Испанияның барлық тұрғындары, еуропалықтар, африкалықтар немесе үндістер арасындағы ешқандай айырмашылықсыз, осы монархияның азаматтары болып табылады және олардың қасиеттері мен ізгіліктеріне байланысты барлық лауазымдарға қол жеткізе алады", – деп көрсетілген.

Салдары

Испанияның вице-королі Кордоба шартын ратификациялағанмен, Испанияның Мадридте 1822 жылғы 13 ақпанда өткен конгресі шартты "заңсыз, күшін жойған және жарамсыз" деп жариялады. Бірақ Мексика үкіметі О’Донахудың жоспарды елдің тәуелсіздігі мен егемендігін заңды түрде орнатушы құжат ретінде қабылдауын талап етті. Испания келесі он жыл бойы Мексиканы қайта жаулауға бірнеше әрекет жасады. Соңында, 1836 жылғы 28 желтоқсанда Мексика комиссары Мигель Санта-Мария мен испан мемлекеттік министрі Хосе Мария Калатрава Мадридте қол қойған Санта-Мария – Калатрава шарты арқылы Мексиканың тәуелсіздігін мойындады. Итурбид империясы құлағаннан кейін Мексика Конгресі 1823 жылғы 8 сәуірде Игуала жоспары мен Кордоба шартын үкіметтің негізі ретінде күштен шығарды. Оның орнына, 1824 жылғы 4 қазанда Мексиканың 1824 жылғы Конституциясын қабылдауға әкелген жаңа конституциялық конвенция шақырылды.