Кіріспе
Мексиканы АҚШ-қа қосу қозғалысы. Бүкіл Мексика қозғалысы немесе Бүкіл Мексика қозғалысы – Америка Құрама Штаттарын Мексиканың барлық аумағын қосу арқылы кеңейтуді мақсат еткен саяси қозғалыс. Бұл "Манифест дестини" идеясының даулы тұсы болды, бірақ оны қабылдауға жеткілікті саяси қолдау жинау мүмкін болмады. Мексика-Америка соғысы (1846–1848) АҚШ пен Мексиканы түрлі геосаяси мәселелер бойынша қақтығысқа түсірді, оның ішінде Мексиканың көп бөлігін басып алып, қоса аннексиялау ниеті де болды, нәтижесінде АҚШ жеңіске жетті. АҚШ армиясы Мексика қаласын басып алғаннан кейін, Мексиканың барлығын қосуға деген ынта қайта жанданды. АҚШ Конгресінде түрлі ішкі саяси дауларға байланысты бұл идеяға қарсы күшті оппозиция болды.
The All of Mexico Movement, or All Mexico Movement, was a political movement to expand the United States to incorporate all of Mexico. It was a controversial aspect of Manifest Destiny that was unable to garner enough political support to encourage adoption. The Mexican American War (1846–1848) brought the United States and Mexico into conflict over various geopolitical issues, including a desire to invade and annex much of Mexico, that resulted in victory for the United States. After the US Army took Mexico City, there was renewed enthusiasm for incorporating all of Mexico. There was fierce opposition to the idea within the U. S. Congress on various internal political disputes.
Өмірбаян
1845 жылы АҚШ президенті Джеймс К. Полк қызметке кіргенге дейін АҚШ Конгресі Техасты қоса аннексиялауды бекітті. Полк 1836 жылы Мексикадан тәуелсіздігін жариялаған Техастың бір бөлігін бақылауға алуды қалады, бірақ Мексика оған әлі де талап қойып отырды. Бұл 1846 жылғы 24 сәуірде Мексика-Америка соғысының басталуына негіз салды. 1847 жылдың жазындағы әскери жеңістер АҚШ-ты Мексиканы толығымен аннексиялауға шақырды, әсіресе шығыс демократтары, Мексиканы Одаққа қосу аймақтағы тыныштықты сақтаудың ең тиімді жолы екенін мәлімдеді.
Қарсылық
Мексиканың барлық аумағын қоса аннексиялау туралы ұсыныс даулы болды. Джон Л. О’Салливан сияқты «Манифест тағдыры» идеологтары АҚШ заңдарының адамдардың еркіне қарсы күштеп таңылмауы керек екенін әрқашан айтып келген. Мексиканың барлық аумағын аннексиялау бұл қағиданы бұзумен қатар, миллиондаған мексикалықтарға АҚШ азаматтығын беру арқылы дау тудырар еді. Бұл пікірталас «Манифест тағдырының» өзіндік қайшылықтарын жарыққа шығарды. «Манифест тағдырына» тән жекелену идеялары мексикалықтардың, түрлі терілі адамдар ретінде, ақ нәсілдік тазалыққа қауіп төндіретінін және сондықтан АҚШ азаматтығына лайық емес екенін көрсетеді, бірақ «Манифест тағдырының» «миссия» компоненті мексикалықтарды американдық демократияға енгізу арқылы жақсартуға (немесе сол кезде айтылғандай, «жаңартуға») болады деп есептеді. Жекеленушілік «Манифест тағдырына» қолдау көрсеткенмен, сонымен қатар оған қарсы да қолданылды. Осы жекеленуге және нәсілшілдікке негізделген ұстанымның мысалы – Оңтүстік Каролина штатынан сенатор, бұрынғы вице-президент және оңтүстік штаттарының бөлінуінің болашақ жақтаушысы Джон Кэлхун. Ол 1848 жылғы 4 қаңтарда Конгресте сөйлеген сөзінде былай деді: «Біз ешқашан біздің Одағымызға кавказдық нәсілден басқа, еркін ақ нәсілді қосуды армандаған емеспіз. Мексиканы қосу – бұл үндістер нәсілін қосудың алғашқы мысалы болар еді, өйткені мексикалықтардың жартысынан астамы үндістер, ал қалғаны көбінесе аралас тайпалардан тұрады. Мен мұндай одаққа қарсымын! Біздің үкіметіміз – ақ нәсілдің үкіметі». «Барлық Мексиканы» толық аннексиялауды жақтағандар мұны құлдыққа қарсы шара деп қарастырды. Көптеген американдықтарды Мексиканың католицизмі, республикалық жүйенің әлсіздігі және ұлтшылдықтың күшеюі алаңдатты.
Соңғы нәтиже
Бұл дау ақырында Мексиканың басқа аймақтарына қарағанда халық тығыздығы төмен Альта-Калифорния және Нуэво-Мексика аумақтарын АҚШ-қа қосып, Мексиканың берілуімен шешілді. "Орегонның барлығы" қозғалысы сияқты, "Мексиканың барлығы" қозғалысы да жылдам әлсіреді. Тарихшы Фредерик Мерк "Manifest Destiny and Mission in American History: A Reinterpretation" (1963) еңбегінде "Орегонның және Мексиканың барлық қозғалыстарының сәтсіздігі, кеңеюдің тарихшылар дәстүрлі түрде бейнелегендей, кең таралған болмағанын көрсетеді" деп мәлімдеді. Мерк Америка тарихының негізгі бөлігі демократияның пайдалы миссиясына сенім болғанын, бірақ агрессивті "континентализм" – американдықтардың аз бөлігі, көбінесе демократтар қолдаған, ал вигтер мен кейбір демократтар қарсы шыққан қателік екенін жазды. Сөйтіп, Луизианадағы демократтар Мексиканы аннексиялауға қарсы болды, ал Миссисипидегілер оны қолдады.