Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1985 жылы байланыс спутниктерін орналастыру үшін америкалық экипажбен ғарышқа ұшқан миссия.
1985 American crewed spaceflight to deploy communications satellites
STS 51 D – НАСА-ның Space Shuttle бағдарламасының 16-шы ұшуы және Space Shuttle Discovery шаттлының төртінші ұшуы. 1985 жылдың 12 сәуірінде Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан (KSC) STS 51 D ұшырылуы 55 минутқа кешіктірілді, себебі қайық Solid Rocket Booster (SRB) құрылғыларын қайта пайдалану аймағына кіріп кеткен. STS 51 D – ұзаққа созылған үшінші шаттл миссиясы болды. 1985 жылдың 19 сәуірінде бір апталық ұшудан кейін Discovery шаттлы KSC-ге бесінші рет қонды. Қону кезінде шаттлдың тежегіштері ауыр зақымданып, бір дөңгелегі жарылды. Осыған байланысты, мұрын дөңгелегінің басқару жүйесі жетілдіріліп, KSC-ге қону мүмкін болғанша, барлық келесі шаттлдар Эдвардс әуе күштері базасына (Калифорния штаты) қондырылды.
STS 51 D was the 16th flight of NASA's Space Shuttle program, and the fourth flight of Space Shuttle Discovery. The launch of STS 51 D from Kennedy Space Center (KSC), Florida, on April 12, 1985, was delayed by 55 minutes, after a boat strayed into the restricted Solid Rocket Booster (SRB) recovery zone. STS 51 D was the third shuttle mission to be extended. On April 19, 1985, after a week long flight, Discovery conducted the fifth shuttle landing at KSC. The shuttle suffered extensive brake damage and a ruptured tire during landing. This forced all subsequent shuttle landings to be done at Edwards Air Force Base, California, until the development and implementation of nose wheel steering made landings at KSC more feasible.
Экипаждың отыру орындары
Ұшу-қону орындары 1–4 Ұшу палубасында орналасқан. 5–7 орын Ортаңғы палубада. S1 Бобко Бобко S2 Уильямс Уильямс S3 Седдон Хоффман S4 Григгс Григгс S5 Хоффман Седдон S6 Уокер Уокер S7 Гарн Гарн
Seat Launch Landing Seats 1–4 are on the Flight Deck. Seats 5–7 are on the Middeck. S1 Bobko Bobko S2 Williams Williams S3 Seddon Hoffman S4 Griggs Griggs S5 Hoffman Seddon S6 Walker Walker S7 Garn Garn
Миссияның қысқаша мазмұны
STS 51 D кезінде шатл экипажы екі байланыс спутнигін орбитаға шығарды: Telesat I (Anik C1) және Syncom IV 3 (сондай-ақ Leasat 3 деп белгілі); екеуі де Hughes компаниясы жасаған спутниктер еді. Telesat I спутнигі Пайдалы жүкке көмек көрсету модулінің (PAM D) қозғалтқышына бекітіліп, сәтті орбитаға шығарылды. Алайда, Syncom IV 3 спутнигі антеннасын ашуды, айналуды бастауға немесе орбитаға шыққаннан кейін перигейлік қозғалтқышын іске қосуға қабілетсіз болды. Спутниктің басқару тізбегінің дұрыс орналасуын қамтамасыз ету үшін миссия екі күнге ұзартылды. Григгс және Хоффман шаттлдың қашықтан басқару жүйесіне (Canadarm) қолмен жасалған "Flyswatter" құрылғыларын бекіту үшін жоспарланбаған ғарыштан тыс жұмыс (EVA) орындады. Седдон RMS жүйесін пайдаланып спутниктің іске қосу рычагын іске қосты, бірақ орналасу тізбегі қайтадан басталған жоқ. Спутник кейіннен сол жылдың соңында STS 51 I миссиясы барысында қалпына келтіріліп, жөнделіп, сәтті қайтадан орбитаға шығарылды. Discovery шаттлының басқа да миссиялық жүктеріне үздіксіз ағынды электрофорез жүйесі III (CFES III) кірді, ол алтыншы рет ұшып жатқан еді; екі Шатл студенттерді қатыстыру бағдарламасы (SSIP) эксперименттері; американдық ұшу эхокардиографы (AFE); екі Getaway арнайы (GAS); фазалық бөлу эксперименттері (PPE) жиынтығы; астрономиялық фотосуреттің дұрыстығын тексеру сынағы; түрлі медициналық эксперименттер; және "Космостағы ойыншықтар" – микрогравитациялық ортада қарапайым ойыншықтардың мінез-құлқының бейресми зерттеуі, нәтижелері шаттл қонуымен бірге мектеп оқушыларына ұсынылды. 1985 жылғы 19 сәуірде ККС-ке қонған кезде шаттлдың тежегіш жүйесіне елеулі зақым келді және қону шассиінің дөңгелегі жарылды. Бұл болашақ шаттл ұшуларын Эдвардс әуе күштері базасына (Калифорния штаты) қондыруға итермеледі, мұрындық дөңгелегін басқару жүйесі жетілдіріліп, қону кезіндегі тәуекелдер азайтылды.
During STS 51 D, the shuttle crew deployed two communications satellites: Telesat I (Anik C1) and Syncom IV 3 (also known as Leasat 3); both were Hughes built satellites. Telesat I was attached to a Payload Assist Module (PAM D) motor and successfully deployed. Syncom IV 3, however, failed to initiate antenna deployment and spin up, or ignite its perigee kick motor upon deployment. The mission was consequently extended by two days to ensure that the satellite's spacecraft sequencer start lever was in its proper position. Griggs and Hoffman performed an unscheduled Extra Vehicular Activity (EVA) to attach homemade "Flyswatter" devices to the shuttle's Remote Manipulator System (Canadarm). Seddon then engaged the satellite's start lever using the RMS, but again the post deployment sequence did not begin. The satellite was subsequently retrieved, repaired and successfully redeployed during the STS 51 I mission later that year. Discoverys other mission payloads included the Continuous Flow Electrophoresis System III (CFES III), which was flying for sixth time; two Shuttle Student Involvement Program (SSIP) experiments; the American Flight Echo cardiograph (AFE); two Getaway specials (GASs); a set of Phase Partitioning Experiments (PPE); an astronomical photography verification test; various medical experiments; and "Toys in Space", an informal study of the behavior of simple toys in a microgravity environment, with the results being made available to school students upon the shuttle's return. During the shuttle's landing at KSC on April 19, 1985, extensive brake damage was suffered, and a landing gear tire ruptured. This prompted future shuttle flights to land at Edwards Air Force Base, California, until effective nose wheel steering could be implemented to reduce risks during landing.