Колумбия 61-C: Ыстыққа төзімділік сынағы және қайта оралу
STS-61-C
STS-61C: Колумбия ғарыш кемесінің 1986 жылғы ұшуы, Satcom K1 спутнигін орнату. 7 ғарышкер, тарихи тұлғалар, Challenger трагедиясы алдындағы соңғы миссия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1986 жылы америкалық экипажды ғарышқа ұшқан ұшақ Satcom K1 спутнигін орбитаға шығарды.
1986 American crewed spaceflight to deploy Satcom K1
STS 61 C – НАСА-ның Space Shuttle бағдарламасының 24-ші миссиясы және Space Shuttle Columbia-ның жетінші миссиясы болды. Бұл Columbia, яғни құрылған алғашқы ғарышқа жарамды Space Shuttle ұшағының STS-9 миссиясынан бері алғашқы рейсі еді. Миссия 1986 жылдың 12 қаңтарында Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылып, алты күннен кейін 1986 жылдың 18 қаңтарында жерге қонды. STS 61 C экипажында жеті адам болды, олардың ішінде Коста-Рика тумасы, алғашқы астронавт Франклин Чанг Диас, сондай-ақ НАСА-ның болашақ екі әкімшісі: екінші афроамерикалық шаттл ұшқышы Чарльз Болден және ғарышқа ұшқан екінші саясаткер, конгрессмен Билл Нельсон (демократ, Флорида штаты) бар еді. Бұл Space Shuttle Challenger апатынан бұрынғы соңғы миссия болды, ол STS 61 C ұшағының қонуынан он күн кейін орын алды.
STS 61 C was the 24th mission of NASA's Space Shuttle program, and the seventh mission of Space Shuttle Columbia. It was the first time that Columbia, the first space rated Space Shuttle orbiter to be constructed, had flown since STS 9. The mission launched from Florida's Kennedy Space Center on January 12, 1986, and landed six days later on January 18, 1986. STS 61 C's seven person crew included the first Costa Rican born astronaut, Franklin Chang Díaz, and 2 future Administrators of NASA: the second African American shuttle pilot, Charles Bolden, and the second sitting politician to fly in space, Representative Bill Nelson (D FL). It was the last shuttle mission before the Space Shuttle Challenger disaster, which occurred ten days after STS 61 C's landing.
Экипаждың отыру орындары
Орынды таңдау, ұшыру, қону. 1–4 орын ұшу палубасында. 5–7 орын ортаңғы палубада. S1 Гибсон Гибсон S2 Болден Болден S3 Г. Нельсон Чанг Диас S4 Хоули Хоули S5 Чанг Диас Г. Нельсон S6 Б. Нельсон Б. Нельсон S7 Ценкер Ценкер
Seat Launch Landing Seats 1–4 are on the Flight Deck. Seats 5–7 are on the Middeck. S1 Gibson Gibson S2 Bolden Bolden S3 G. Nelson Chang Díaz S4 Hawley Hawley S5 Chang Díaz G. Nelson S6 B. Nelson B. Nelson S7 Cenker Cenker
Миссияның тарихы
STS 61 C миссиясы Колумбияны 1983 жылғы қарашадағы STS 9 миссиясынан кейін алғаш рет ұшуға оралды, ол Калифорниядағы Rockwell International компаниясында 18 ай бойы күрделі модификациялардан өтті. Бұл модификациялардың ең маңыздысы – Колумбияның вертикальді стабилизаторының үстіне SILTS (Shuttle Infrared Leeside Temperature Sensing) модулінің орнатылуы болды, ол инфрақызыл камераны пайдаланып шаттлдың сол қанаты мен оның корпусының бір бөлігіндегі қайта кіру кезіндегі қызуды бақылады. Камера STS 61 C миссиясынан кейін тағы бірнеше миссияда қолданылды, бірақ модуль Колумбияның қызмет ету мерзімінің соңына дейін орнатылып тұрды. Шаттлдың әртүрлі бөліктерінде кішкентай және көзге түспейтін модификациялар да енгізілді. STS 4 миссиясынан кейін қолданыстан шығарылған массивті катапульдік креслолар стандартты креслолармен алмастырылды және командир мен ұшқыш үшін бас дисплейлері орнатылды. Ұшыру бастапқыда 1985 жылғы 18 желтоқсанға жоспарланған, бірақ орбиталық бөлімшенің жабылуы кешіктірілді және миссия келесі күнге ауыстырылды. Дегенмен, 1985 жылғы 19 желтоқсанда оң жақ қатты отынды күшейткіштің (SRB) гидравликалық жүйесіндегі турбина көрсеткішінің қалыптан тыс болуына байланысты кері санау T 14 секундта тоқтатылды. 1986 жылғы 6 қаңтардағы келесі ұшыру әрекеті сұйық оттегі жүйесіндегі клапан ақаулығына байланысты T 31 секундта тоқтатылды. Кері санау сол күні тағы бір ұшыру әрекеті үшін T 20 минутқа қайта басталды, бірақ T 9 минутта тоқтатылды, содан кейін ұшыру терезесі бітіп, әрекет тоқтатылды. 1986 жылғы 7 қаңтарда тағы бір әрекет жасалды, бірақ Дакарда (Сенегал) және Морон-де-ла-Фронтерада (Испания) орналасқан резервтік қону алаңдарындағы нашар ауа райына байланысты ұшыру тоқтатылды. 1986 жылғы 9 қаңтардағы келесі әрекет негізгі қозғалтқыштың алдын ала клапанымен (prevalve) байланысты мәселеге байланысты кешіктірілді, ал 1986 жылғы 10 қаңтарда ұшыру алаңындағы қатты жаңбыр тағы бір ұшыруды тоқтатуға әкелді.
STS 61 C saw Columbia return to flight for the first time since the STS 9 mission in November 1983, after having undergone major modifications over the course of 18 months by Rockwell International in California. Most notable of these modifications was the addition of the SILTS (Shuttle Infrared Leeside Temperature Sensing) pod atop Columbia's vertical stabilizer, which used an infrared camera to observe reentry heating on the shuttle's left wing and part of its fuselage. The camera was only used for a few more missions after STS 61 C, but the pod remained on Columbia for the remainder of its operational life. Smaller and more discreet modifications were also added at various points throughout the shuttle. The bulky ejection seats, which had been disabled after STS 4, were replaced with conventional seats and head up displays for the commander and pilot were installed. The launch was originally scheduled for December 18, 1985, but the closeout of an aft orbiter compartment was delayed, and the mission was rescheduled for the following day. However, on December 19, 1985, the countdown was stopped at T 14 seconds due to an out of tolerance turbine reading on the right SRB's hydraulic system. Another launch attempt, on January 6, 1986, was terminated at T 31 seconds because of a problem in a valve in the liquid oxygen system. The countdown was recycled to T 20 minutes for a second launch attempt on the same day, but was held at T 9 minutes, and then scrubbed as the launch window expired. Another attempt was made on January 7, 1986, but was scrubbed because of bad weather at contingency landing sites at Dakar, Senegal, and Morón de la Frontera, Spain; yet another attempt, on January 9, 1986, was delayed because of a problem with a main engine prevalve, and on January 10, 1986, heavy rainfall in the launch area led to another scrub.
Миссияның қысқаша мазмұны
Төрт сәтсіз ұшыру әрекетінен кейін, «Колумбия» 1986 жылдың 12 қаңтарында Кеннеди ғарыш орталығынан 6:55:00 EST уақытында сәтті ұшырылды. Ұшыру кезінде едәуір аномалиялар тіркелмеді. Миссияның басты мақсаты – RCA Americom компаниясына тиесілі және басқарылатын геосинхронды спутниктер қатарының екіншісі – «Satcom K1» байланыс спутнигін орбитаға шығару болды, бұл сәтті орындалды. «Колумбия» сонымен қатар көптеген шағын ғылыми эксперименттерді алып жүрді, оның ішінде 13 «Getaway Special» (GAS) контейнері материалдарды өңдеуге микрогравитацияның, тұқымның өніп шығуына, химиялық реакцияларға, жұмыртқаның жарылуына, астрономияға, атмосфералық физикаға тигізетін әсерді зерттеуге арналған, сондай-ақ Эллери Куртц пен Ховард Уишноу жасаған, ғарыш ортасының көркемөнер материалдарына және түпнұсқа майлы суреттерге тигізетін әсерін анықтауға бағытталған эксперимент болды. Куртцтың төрт суреті ғарышқа ұшырылды. Бұдан өзге, «Материалдарды зерттеу зертханасы-2» құрылымы да болды, ол дыбыс толқындары арқылы сұйық тамшыларды ұстау, металл сынамаларын балқыту және қайтадан қаттыландыру, сондай-ақ электр өткізгіш үлгілерді контейнерсіз балқыту және қаттыландыру тәжірибелері үшін пайдаланылды. Пайдалы жүк бөлімінде орналасқан тағы бір кішкентай эксперименттік тасымалдағыш – «Hitchhiker G 1» (HHG 1) болды, ол орбитадағы ортадағы пленка бөлшектерін зерттеу, жаңа жылу алмасу жүйесін сынау және ультракүлгін оптикалық материалдарға ластану мен атомдық оттегінің әсерін анықтау үшін үш эксперимент жүргізді. Сонымен қатар, төрт кабиналық эксперимент жүргізілді, олардың үшеуі «Шаттл студенттерінің қатысу бағдарламасының» аясында жүзеге асырылды. Шаттл «Халлей кометасын белсенді бақылау бағдарламасы» (CHAMP) деп аталатын экспериментті алып жүрді, ол Халлей кометасын артқы ұшу палубасының жоғары жағындағы терезек арқылы суретке түсіруге арналған камерадан тұрды. Алайда, батарея мәселелеріне байланысты бұл эксперимент сәтсіз аяқталды. Болденнің сөзіне сәйкес, RCA спутнигін орбитаға шығарудан басқа, Ценкер АҚШ Әуе күштері үшін құпия эксперимент жүргізді. Болденге тек қана бұл инфрақызыл камераның прототипі екені айтылды. STS-61C миссиясы бастапқыда жеті күнге жоспарланған, бірақ NASA оны төрт күннен кейін аяқтауға шешім қабылдады, себебі миссияның кешігуі келесі ұшу – STS-51L-ді де кешіктірді. Қону 1986 жылдың 17 қаңтарында жоспарланған, бірақ ол бір күнге ықшамдатылды. Дегенмен, 1986 жылдың 16 қаңтарында Эдвардс әуе базасындағы қолайсыз ауа райына байланысты қону әрекеті тоқтатылды. Ауа райының нашарлауы келесі күні тағы бір қону әрекетін тоқтатуға мәжбүр етті. 1986 жылдың 18 қаңтарында Кеннеди ғарыш орталығында қону мүмкіндігін қамтамасыз ету үшін ұшу тағы бір күнге ұзартылды, бұл Эдвардс әуе базасында қону және қайтару кезінде уақытты үнемдеу мақсатында жасалды. Алайда, KSC қону алаңындағы нашар ауа райы тағы бір қону әрекетін тоқтатуға себеп болды. «Колумбия» Эдвардс әуе базасына бес әрекеттен кейін 1986 жылдың 18 қаңтарында 5:59:51 PST уақытында қонды. Миссияның жалпы ұзақтығы 6 күн, 2 сағат, 3 минут және 51 секундты құрады. STS-61C – «Челленджер» апатынан бұрынғы, 1986 жылдың 28 қаңтарында болған, Space Shuttle бағдарламасының соңғы сәтті миссиясы болды, ол «Колумбияның» оралғаннан кейін 10 күн өткен соң орын алды. Осыған байланысты, командир Гибсон STS-61C миссиясын Шаттл бағдарламасы үшін «Бәласіздіктің соңы» деп атады. Флорида штатының конгрессмені Нельсон штатта қонғаннан кейін Флорида апельсинін сыйлыққа алуды үміттенеді. Эдвардста экипажты Болденнің айтуынша, «Калифорния апельсині мен грейпфруттарымен толтырылған себет» күтіп алды.
After four unsuccessful launch attempts, Columbia launched successfully from Kennedy Space Center at 6:55:00 a. m. EST on January 12, 1986. There were no significant anomalies reported during the launch. The primary objective of the mission was to deploy the Satcom K1 communications satellite, second in a planned series of geosynchronous satellites owned and operated by RCA Americom; the deployment was successful. Columbia also carried a large number of small scientific experiments, including 13 Getaway Special (GAS) canisters devoted to investigations involving the effect of microgravity on materials processing, seed germination, chemical reactions, egg hatching, astronomy, atmospheric physics, and an experiment designed by Ellery Kurtz and Howard Wishnow to determine the effects of the space environment on fine arts materials and original oil paintings, flying four of Kurtz's paintings into space. It also carried the Materials Science Laboratory 2 structure for experiments involving liquid bubble suspension by sound waves, melting and resolidification of metallic samples and container less melting and solidification of electrically conductive specimens. Another small experiment carrier located in the payload bay was the Hitchhiker G 1 (HHG 1), which carried three experiments to study film particles in the orbiter environment, test a new heat transfer system and determine the effects of contamination and atomic oxygen on ultraviolet optics materials, respectively. There were also four in cabin experiments, three of them part of the Shuttle Student Involvement Program. The shuttle carried an experiment called the Comet Halley Active Monitoring Program (CHAMP), consisting of a camera intended to photograph Halley's Comet through the aft flight deck overhead window. This experiment proved unsuccessful because of battery problems. According to Bolden, in addition to deploying the RCA satellite, Cenker operated a classified experiment for the United States Air Force during the mission. Bolden was only told that it was a prototype for an infrared imaging camera. STS 61 C was originally scheduled to last seven days, but NASA decided to end it after four because its delays had delayed the next flight, STS 51 L. It was rescheduled to land on January 17, 1986, but this was brought forward by one day. However, the landing attempt on January 16, 1986, was canceled because of unfavorable weather at Edwards Air Force Base. Continued bad weather forced another wave off the following day. The flight was extended one more day to provide for a landing opportunity at Kennedy Space Center on January 18, 1986 – this was in order to avoid time lost in an Edwards Air Force Base landing and turnaround. However, bad weather at the KSC landing site resulted in yet another wave off. Columbia finally landed at Edwards Air Force Base on its fifth landing attempt at 5:59:51 a. m. PST, on January 18, 1986. The mission lasted a total of 6 days, 2 hours, 3 minutes, and 51 seconds. STS 61 C was the last successful Space Shuttle flight before the Challenger disaster, which occurred on January 28, 1986, only 10 days after Columbias return. Accordingly, commander Gibson later called the STS 61 C mission "The End of Innocence" for the Shuttle Program. Nelson, the Florida congressman, had hoped to receive a Florida orange after landing in the state. The personnel at Edwards greeted the crew with what Bolden described as "a peck basket of California oranges and grapefruits".
Фотосурет
Ресми экипаж суреті түсірілген сеанс барысында, НАСА фотографы STS-61C экипажының беттерін және жүздерін каскалары мен шыныларымен жасырып, әзіл суретін түсірді.
During the same session as the official crew photo, the NASA photographer took a gag photo of the STS 61 C crew with their heads and faces obscured by their helmets and visors.