Кіріспе
Америка кино өнеркәсібінің даулы бірінші басшысы Уильям Харрисон Хейс Сниор (/h//eɪ//z/; 1879 жылғы 5 қараша – 1954 жылғы 7 наурыз) – американдық саясаткер және Республикалық партия мүшесі. 1918-1921 жылдар аралығында Республикалық Ұлттық Комитетінің төрағасы ретінде Хейс Уоррен Г. Хардингтің 1920 жылғы президенттік науқанын табысты басқарды. Хардинг одан кейін Хейсті өзінің бірінші почта министрі ретінде үкіметке тағайындады. 1922 жылы ол Америка кино өндірушілер мен таратушылардың бірінші төрағасы болу үшін үкіметтен кетті. Төраға ретінде Хейс американдық кинодағы мазмұнның өзін-өзі цензуралауы үшін моральдық ережелер жиынтығын белгілеген «Кино өндірісі кодексі»нің (бейресми түрде Хейс кодексі деп аталады) қабылдануын қадағалады. Ол Индиана штатының Кроуфордсвилл қаласындағы Уабаш колледжінде білім алды.
William Harrison Hays Sr. (/h//eɪ//z/; November 5, 1879 – March 7, 1954) was an American politician, and member of the Republican Party. As chairman of the Republican National Committee from 1918 to 1921, Hays managed the successful 1920 presidential campaign of Warren G. Harding. Harding then appointed Hays to his cabinet as his first Postmaster General. He resigned from the cabinet in 1922 to become the first chairman of the Motion Picture Producers and Distributors of America. As chairman, Hays oversaw the promulgation of the Motion Picture Production Code (informally known as the Hays Code), which spelled out a set of moral guidelines for the self censorship of content in American cinema. He attended Wabash College in Crawfordsville, Indiana.
Мансап
Ол 1920 жылғы сайлауда Уоррен Г. Хардингтің АҚШ Президенті лауазымына сәтті өткізілген кампаниясын басқарды және одан кейін Пошта министрі болып тағайындалды.
Америка кино продюсерлері мен дистрибьюторларының төрағасы
1922 жылғы 14 қаңтарда Хейс кабинетіндегі лауазымынан қанағаттанбай, ұйым құрылғаннан кейін көп ұзамай Америка кино өндірушілер мен таратушыларының төрағасы болды. Ол сол жылдың 6 наурызында жаңа жұмысын бастады, онда жылына 35 360 доллар жалақы алды (1922 жылғы 35 360 доллар шамамен қазіргі кезде <есептелген сомаға> тең). Оған жылына 100 000 – 150 000 доллар төленеді деп болжанған. Ұйымның мақсаты – модель және актриса Вирджиния Раппеге қатысты зорлау және кісі өлтіру дауынан кейін кино индустриясының беделін жақсарту болды, бұл қылмысқа киножұлдыз Роско "Fatty" Арбакл айыпталды, сонымен қатар діни ұйымдардың фильмдерді федералды цензуралау туралы талаптары күшейді. Хейсті «суреттерді тазалауға» шақыру, кемінде, ішінара, жаңалықтарды жариялау амалы болды және оның консервативті құзыреттері, оның ішінде пресвитериан шіркеуінің диаконы және Республикалық партияның бұрынғы төрағасы ретіндегі лауазымдары ерекше аталып өтті. 1934 жылы «лайықсыз» индустрия қызметкерлерімен күресу үшін (Код индустрия өнімдерімен де айналысқандықтан) Хейс жеке өмірі фильмдерде түсуге жарамсыз деп санайтын 117 артистің тізімін жасады. Хейстің философиясының мысалы ретінде ол бір кинорежиссерге: «Егер сіз фильмде әйелдің аяқтарын кесіп көрсетсеңіз, оның қалай кесіп, заң шегінде қалуын көрудің қажеті жоқ; бірақ оның қаншалықты кесіп, әлі де қызықты болатынын көру керек» деген сөзді айтқан деседі. Хейс АҚШ үкіметімен, әсіресе Мемлекеттік хаттар министрлігі және Сауда министрлігімен Голливудтың шетелдегі кино нарықтарындағы басымдығын сақтау үшін жұмыс істеді.
Орталық құю
1920 жылдардың басында ойын-сауық индустриясы дами бастағанда, мыңдаған адамдар келесі үлкен жұлдыз болу үмітімен Голливудқа ағылды. Осы үміткерлер "экстралар" деп аталды, себебі олар көріністерді толтыратын қосымша адамдар еді. Сол кезде жұмыс табудың басты жолы – студия қақпасының алдында тұрып, сол жерде жұмысқа алынуға үмітттену болатын. Фильмдегі экстраларды жұмысқа алудағы ережелердің жетіспеуіне байланысты көптеген адамдар жұмыс іздеу кезінде зорлық-зомбылыққа ұшырады. Өнеркәсіпті мазалаған жұмыспен қамту мәселелерін және зорлық-зомбылықты шешу мақсатында Хейс Голливудтағы жұмыс жағдайларын зерттеуге тапсырыс берді, соның ішінде Рассел Сейдж қорының белгілі әлеуметтанушысы Мэри ван Клик жасаған зерттеуді де. Зерттеулердің нәтижелерін қарастырғаннан кейін Хейс ван Кликтың ұсынысын қабылдады және 1925 жылы Голливудта экстраларды жұмысқа алуды реттеу мақсатында "Орталық кастинг" корпорациясын құрды.
Өлім
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Уилл Х. Хэйс Индиана штатындағы Салливан қаласына оралды, ол 1954 жылдың 7 наурызында қайтыс болды. Оның әйелі 1960 жылы қайтыс болды.
Танымал мәдениетте
1940 жылы "No Census, No Feelings" атты қысқа фильмінде Үш шүкек Уилл Хейс пен оның цензура басшысы лауазымына қатысты әзіл жасайды. Мо Керлиге: "Бізде қазір жұмыс бар, біз санақ жұмысындамыз" десе, Керли: "Уилл Хейс туралы айтасың ба?" деп жауап береді, бұл "санақ" және "цензура" сөздерінің ойша байланысы. 1942 жылы Looney Tunes анимациялық фильмінде Abbott және Costello пародиясқан "A Tale of Two Kitties" мультфильмінде екі мысық, Баббит пен Кэтстелло, жалаңаш "Твити" құсын жеуге тырысады. Сатылы сахнада Баббит: "Маған құсты бер!" деп айқайлайды. Сонда Кэтстелло: "Егер Хейз кеңсесі рұқсат берсе, мен оған құстың жанын берер едім!" деп жауап береді.