Кіріспе
Оттавадағы салтанатты жол 1944 жылдан бері Оңтүстік Африканың жоғарғы комиссариатымен иеленді, 1949 жылы Канада үкіметімен иемденді. География және зерттеу орталығы. Rideau Falls – Rideau және Ottawa өзендерінің қосылған жеріндегі екі шарлауық. Канадалық ұлттық зерттеулер зертханасы. Джон Г. Дифенбеккер ғимараты – Канада үкіметінің кеңселері. Лестер Б. Пирсон ғимараты – Канаданың Сыртқы істер министрлігінің үйі. Исмаили Имаматтың делегациясы, Ага Хан Қоры. Сауд Арабиясының елшілігі. Жапония елшілігі. Дүниежүзілік плюрализм орталығы – Доминион мұрағаттары (1906–1967), Канадалық соғыс мұражайы (1967–2005), Дүниежүзілік плюрализм орталығы (2017 – қазіргі уақытқа дейін). Канаданың мемлекеттік қызмет мектебі Ла-Салле академиясында. Епископ сарайы (1845), Байтаун колледжі (1853). Нотр-Дам соборының базиликасы. Бейбітшілік монументі – Сюссекс драйв, Маккензи даңғылы, Сент-Патрик және Мюррей көшелерінің арасында орналасқан. Мейджордың дөңгелек саябағы. Ричард Робинсон Мода дизайны академиясы. Сассекс пабының ертеңі. Ревер қонақ үйі, Жанна Д'Арк институты. АҚШ елшілігі. Канаданың бұрынғы геологиялық зерттеулер ғимараты. Коннаут ғимараты. Бұрынғы Дейли ғимараты. Бұл көше 1953 жылға дейін "Sussex Street" деп аталатын, сол жылы Король ананың сапары кезінде қайта аталды. Бастапқыда бұл Оттавадағы негізгі жол болды, ол бұрынғы Юнион станциясын (қазіргі Канада Сенатының ғимараты) Ридо каналының етегіндегі Королеваның кемежаймен байланыстырды. Көше Меткальф көшесі ретінде Нью-Эдинбургке дейін жалғасты, Ридо өзені бойындағы Непеан-Глостер шекарасында Оттава көшесіне айналды және Рокклиф паркімен аяқталды. Сюссекс көшесі полковник Джон Бай (1779–1836) сатып алған жерлерге салынған, ол Жоғарғы және Төменгі Байтаунды орналастырды, ал Томас Маккей (1792–1855) Ридо каналы Оттава өзеніне кездесетін шлюздерді салдырды. Маккей біртіндеп жер сатып алып, 1832 жылы Жаңа Эдинбургті құрды. Жаңа Эдинбург 1866 жылы 15 тамызда ауыл болып құрылды және 1886 жылы Оттава қаласы оған қосылды. Нәтижесінде Меткалф көшесі мен Оттава көшесі Суссекс көшесінің бөлігі ретінде қайта аталды. Конфедерация қарсаңында Маккей салған Ридо залы 1865 жылы Канаданың батыс үкіметіне жалға беріліп, 1867 жылы толық сатып алынды. Бұл, Джон А. Макдональдтың үйі Ээрнсклиффпен бірге, Суссекс көшесін Канаданың жаңа астанасының орталығы ретінде қалыптастыратын. Осы уақытқа дейін көше бойына бірнеше үкіметтік емес мекемелер құрылды, соның ішінде Оттава бас ауруханасы (қазіргі Элизабет Брюер ауруханасы), кейіннен келесі жарты ғасырда Байвард базары құрылды және 1915 жылы Коннаут ғимараты. 20-ғасырдың ортасында Оттаваның көп бөлігі 1949 жылы Жакс Гребердің басшылығымен премьер-министр Маккензи Кингтің басшылығымен жасалған Гребер жоспарына сәйкес ірі көлемде жаңаруды бастан өткерді. Гребер 1936 жылы Кингпен хат алысып жүрсе де, Екінші дүниежүзілік соғыс кез келген жоспарды жүзеге асыруды тоқтатты. Соғыстан кейін Греберге қайтадан хабарласып, оның сараптамасын сұрады. 1945 жылы 2 қазанда келіп, бірден жұмыс істей бастады. Гребер жоспары 1950 жылы шығарылып, 1951 жылы 22 мамырда Қоғамдық палатаға ұсынылды. Бұл жоспар Оттаваның жол және темір жол желісін толық қайта ұйымдастыруды талап етті, оның ішінде көптеген саябақтар мен шығыстан батысқа қарай жылдам жол (Квинсвей) сол кездегі Канаданың Ұлттық темір жолының бойымен. Федералды округтік комиссия 1953 жылы Оттава қаласының мэрі Шарлотта Уитонның тапсырысы бойынша Гребер жоспарын жүзеге асыруды бастады, оның ішінде Суссекс көшесі бойындағы бірнеше жобалар, оның бойымен көшедегі автомобиль жолдарын алып тастап, орталық бульвармен төрт жолаққа дейін кеңейтеді. Ридо өзенінің үстіндегі темір көпірлер бетонды аралықтар ретінде қайта салынған және әуе сымдары негізінен жер астына қайта бағытталған. Бұл жобалар 1954 жылдың соңында Король ананың сапарына дайындықпен аяқталды, сол кезде Суссекс көшесі Суссекс Драйв деп қайта аталды. Сол жылдың қараша айында ол Оттавада болды, 16 қарашада Байтаун көпірлерін, Сюссекс драйвін және Полковник Бай драйвін ресми түрде ашты.
|Occupied by High Commission of South Africa since 1944
|Expropriated by the Canadian government in 1949
|
|
|
! scope="row" |
|Centre for Geography and Exploration
|
|
|
|
! scope="row" |
|Rideau Falls
|
|Twin curtain waterfalls at the confluence of the Rideau River and Ottawa River
|
|
! scope="row" |
|Ottawa MemorialMackenzie–Papineau MonumentNational Artillery Monumentstatue of John McCrae
|
|Sites are located throughout Green Island
|
|
! scope="row" |
|National Research of Canada Laboratories
|
|
|
|
! scope="row" |
|John G. Diefenbaker Building
|
|Government of Canada offices
|
|
! scope="row" |
|Lester B. Pearson Building
|
|Home to Global Affairs Canada
|
|
! scope="row" |
|Earnscliffe
|
|Official residence of John A. Macdonald in Ottawa
|
|
! scope="row" |
|Delegation of the Ismaili Imamat
|
|Aga Khan Foundation
|
|
! scope="row" |
|Embassy of Saudi Arabia
|
|
|
|
! scope="row" |
|Embassy of Japan
|
|
|
|
! scope="row" |
|Élisabeth Bruyère Hospital
|
|Original building of Ottawa General Hospital 1845–1980
|
|
! scope="row" |
|Global Centre for Pluralism
|
|Dominion Archives 1906–1967Canadian War Museum 1967–2005Global Centre for Pluralism 2017–present
|
|
|
! scope="row" |
|Canada School of Public Service at La Salle Academy
|
|Bishop's Palace (1845)Bytown College (1853)
|
|
|
! scope="row" |
|Notre Dame Cathedral Basilica
|
|
|
|
! scope="row" |
|Peacekeeping Monument
|
|Centred between Sussex Drive, Mackenzie Avenue, St. Patrick Street and Murray Street
|
|
! scope="row" |
|Major's Hill Park
|
|
|
|
! scope="row" |
|Richard Robinson Fashion Design Academy
|
|
|rowspan=2|
|
! scope="row" |
|Earl of Sussex Pub
|
|
|
! scope="row" |
|Revere Hotel
|
|Jeanne D'Arc Institute
|
|
! scope="row" |
|Embassy of the United States
|
|
|
|
! scope="row" |
|Former Geological Survey of Canada Building
|
|
|
|
! scope="row" |
|Connaught Building
|
|
|
|
! scope="row" |
|Former Daly Building
|sort|1905|1905–1992
It was known as Sussex Street until 1953, when it was renamed during a visit by the Queen Mother. Originally it was the primary road in Ottawa, serving to connect the former Union Station (now the Senate of Canada Building) with the Queen's Wharf at the foot of the Rideau Canal. The street continued as Metcalfe Street to New Edinburgh, becoming Ottawa Street at the Nepean–Gloucester boundary along the Rideau River and ending at Rockcliffe Park. Sussex Street was built on land acquired by Colonel John By (1779–1836), whom laid out Upper and Lower Bytown,
and by Thomas McKay (1792–1855), whom built the locks where the Rideau Canal meets the Ottawa River. McKay gradually purchased over of land and established New Edinburgh in 1832. New Edinburgh was incorporated as a village on August15, 1866, and annexed by the City of Ottawa in 1886. As a result of this, Metcalfe Street and Ottawa Street were renamed as part of Sussex Street. On the eve of Confederation, Rideau Hall, which was built by McKay, was leased to the government of Canada West in 1865 before being bought outright in 1867. This, along with John A. Macdonald's home Earnscliffe, would establish Sussex Street as the heart of the new capital of Canada. By this time, several of the non governmental institutions were established along the street, including Ottawa General Hospital (now Élisabeth Bruyère Hospital),
The ByWard Market was subsequently established over the next half century. and the Connaught Building in 1915. Throughout the mid 20th century, a large portion of Ottawa saw massive gentrification under the Greber Plan,
which was produced by Jacques Gréber in 1949 under the direction of Prime Minister Mackenzie King. Although Gréber had been corresponding with King as early as 1936, World War II halted any plans from reaching fruition at that time. Following the war, Gréber was again contacted and his expertise requested. He arrived on October2, 1945, and began working almost immediately. The Greber Plan, as it came to be known, was released in 1950 and presented to the House of Commons on May 22, 1951. The plan called for the complete reorganization of Ottawa's road and rail network, including numerous parkways and an east to west expressway (The Queensway) along what was then a Canadian National Railway line. The Federal District Commission began implementation of the Greber Plan at the behest of Ottawa mayor Charlotte Whitton in 1953, including several projects along Sussex Street that would remove the street car tracks along it and widen it to four lanes with a central boulevard. The iron bridges over the Rideau River were rebuilt as concrete spans and overhead wires were mostly rerouted underground. These projects were completed in anticipation of a visit by the Queen Mother in late 1954, at which point Sussex Street was renamed Sussex Drive. She toured Ottawa in November of that year, officially dedicating the Bytown Bridges, Sussex Drive, and Colonel By Drive on November16.
Ұлттық капитал комиссиясы
1959 жылы, өткен жылы қабылданған Ұлттық астана заңынан кейін Ұлттық астана комиссиясы (NCC) құрылды. Заң FDC-ні NCC-мен алмастырып, оған жерді мәжбүрлеп алу құқығын қоса алған кең өкілеттіктер берді. NCC алдына келген алғашқы мәселелердің бірі – Сассекс драйвының коммерциялық дамуының күшеюі болды. Атап айтқанда, Брюйер көшесінің қиылысындағы 100 жылдық Гоулден қонақ үйін бұзу жергілікті тұрғындардың наразылығын тудырып, жолдың тарихи келбетін сақтау үшін үрдіс бастады. Осының нәтижесінде, 1961 жылы NCC Сассекс драйвы бойындағы 100 жылдан астам тарихы бар қалған мүлікті сатып алып, «Тарихтың бір шақырымын» құруға кірісті. Архитектор Питер Стоукске әрбір мүліктің тарихи құжаттарын анықтап, олардың қазіргі жағдайын зерттеу тапсырылды. Кейбір ғимараттар жарамсыз деп танылып, бұзылды, ал қалғандарында өрт шығу жолдары көшеден ауыстырылып, қасбеттері құммен тазартылып, боялып, 1867 жылғы түріне келтіру үшін әшекейленді. Алайда, жоспар бірнеше факторларға байланысты толыққанды іске асырылмады, соның ішінде 1963 жылы Лестер Б. Пирсонның сайлануымен үкіметтегі өзгеріс, сондай-ақ Макдональд-Картье көпірі, Юнион станциясы және 417 тас жолы сияқты маңыздырақ міндеттер. Бұл қарамастан, NCC 1963 жылға дейін жолдағы барлық тарихи мүлікті сатып алды. 1966 жылы Юнион станциясына дейінгі теміржолдарды алып тастағаннан кейін Ридо орталығын жоспарлау басталды, бұл Байуард нарығындағы көше желісіне бірнеше өзгерістер енгізді. 1967 жылы полковник Бай драйвы Хоторн даңғылынан Ридо көшесіне дейін созылып, Сассекс драйвы мен Маккензи даңғылының оңтүстік жағымен байланысты. 1973 жылы Сассекс драйвы, Маккензи даңғылы, Сент-Патрик көшесі және Мюррей көшесінің қиылыстарын қайта құру және жолдарды бір бағытты жұптарға айналдыру жоспарлары жарияланды. Мюррей көшесі Сассекс драйвынан батысқа қарай созылып, ал Маккензи даңғылы Сент-Эндрю көшесінде Сассекс драйвымен біртіндеп бірігеді. Алайда, бұл жоспарлар, сондай-ақ Ридо орталығы, әртүрлі ұсыныстарға халықтың қарсылығынан кейін шамамен он жылға тоқтап қалды. Соңында, 1981 жылдың соңында екеуіне де жұмыс басталды. Сассекс көшесі мен Маккензи даңғылы 1982 жылдың шілдесінде бір бағытты көшелер ретінде қайта ашылды. Мюррей көшесі мен Сент-Патрик көшесінің қиылыстары 1983 жылы Сент-Патрик көшесінің солтүстігіндегі Маккензи даңғылы мен Сассекс драйвы арасындағы пайдасыз үшбұрышты жерді жою мақсатымен қайта салынды. Көптеген елдер жылдар бойы елшіліктер құру үшін Сассекс драйвы бойындағы мүлікті сатып алды. Франция елшілігі мен Оңтүстік Африканың жоғарғы комиссариаты Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын құрылған, ал Жапония мен Сауд Арабиясы 1978 жылы елшіліктері үшін жер сатып алды, бірақ соңғысы 2005 жылға дейін ашылмады. АҚШ елшілігін 1999 жылдың 8 қазанында АҚШ президенті Билл Клинтон ашты. Кувейт елшілігі 2003 жылы ашылды.
while Japan and Saudi Arabia both purchased land for their embassies in 1978, although the latter did not open until 2005. The American Embassy was opened by US president Bill Clinton on October 8, 1999. The Kuwait Embassy was opened in 2003.