Кіріспе

Оттавадағы салтанатты жол 1944 жылдан бері Оңтүстік Африканың жоғарғы комиссариатымен иеленді, 1949 жылы Канада үкіметімен иемденді. География және зерттеу орталығы. Rideau Falls – Rideau және Ottawa өзендерінің қосылған жеріндегі екі шарлауық. Канадалық ұлттық зерттеулер зертханасы. Джон Г. Дифенбеккер ғимараты – Канада үкіметінің кеңселері. Лестер Б. Пирсон ғимараты – Канаданың Сыртқы істер министрлігінің үйі. Исмаили Имаматтың делегациясы, Ага Хан Қоры. Сауд Арабиясының елшілігі. Жапония елшілігі. Дүниежүзілік плюрализм орталығы – Доминион мұрағаттары (1906–1967), Канадалық соғыс мұражайы (1967–2005), Дүниежүзілік плюрализм орталығы (2017 – қазіргі уақытқа дейін). Канаданың мемлекеттік қызмет мектебі Ла-Салле академиясында. Епископ сарайы (1845), Байтаун колледжі (1853). Нотр-Дам соборының базиликасы. Бейбітшілік монументі – Сюссекс драйв, Маккензи даңғылы, Сент-Патрик және Мюррей көшелерінің арасында орналасқан. Мейджордың дөңгелек саябағы. Ричард Робинсон Мода дизайны академиясы. Сассекс пабының ертеңі. Ревер қонақ үйі, Жанна Д'Арк институты. АҚШ елшілігі. Канаданың бұрынғы геологиялық зерттеулер ғимараты. Коннаут ғимараты. Бұрынғы Дейли ғимараты. Бұл көше 1953 жылға дейін "Sussex Street" деп аталатын, сол жылы Король ананың сапары кезінде қайта аталды. Бастапқыда бұл Оттавадағы негізгі жол болды, ол бұрынғы Юнион станциясын (қазіргі Канада Сенатының ғимараты) Ридо каналының етегіндегі Королеваның кемежаймен байланыстырды. Көше Меткальф көшесі ретінде Нью-Эдинбургке дейін жалғасты, Ридо өзені бойындағы Непеан-Глостер шекарасында Оттава көшесіне айналды және Рокклиф паркімен аяқталды. Сюссекс көшесі полковник Джон Бай (1779–1836) сатып алған жерлерге салынған, ол Жоғарғы және Төменгі Байтаунды орналастырды, ал Томас Маккей (1792–1855) Ридо каналы Оттава өзеніне кездесетін шлюздерді салдырды. Маккей біртіндеп жер сатып алып, 1832 жылы Жаңа Эдинбургті құрды. Жаңа Эдинбург 1866 жылы 15 тамызда ауыл болып құрылды және 1886 жылы Оттава қаласы оған қосылды. Нәтижесінде Меткалф көшесі мен Оттава көшесі Суссекс көшесінің бөлігі ретінде қайта аталды. Конфедерация қарсаңында Маккей салған Ридо залы 1865 жылы Канаданың батыс үкіметіне жалға беріліп, 1867 жылы толық сатып алынды. Бұл, Джон А. Макдональдтың үйі Ээрнсклиффпен бірге, Суссекс көшесін Канаданың жаңа астанасының орталығы ретінде қалыптастыратын. Осы уақытқа дейін көше бойына бірнеше үкіметтік емес мекемелер құрылды, соның ішінде Оттава бас ауруханасы (қазіргі Элизабет Брюер ауруханасы), кейіннен келесі жарты ғасырда Байвард базары құрылды және 1915 жылы Коннаут ғимараты. 20-ғасырдың ортасында Оттаваның көп бөлігі 1949 жылы Жакс Гребердің басшылығымен премьер-министр Маккензи Кингтің басшылығымен жасалған Гребер жоспарына сәйкес ірі көлемде жаңаруды бастан өткерді. Гребер 1936 жылы Кингпен хат алысып жүрсе де, Екінші дүниежүзілік соғыс кез келген жоспарды жүзеге асыруды тоқтатты. Соғыстан кейін Греберге қайтадан хабарласып, оның сараптамасын сұрады. 1945 жылы 2 қазанда келіп, бірден жұмыс істей бастады. Гребер жоспары 1950 жылы шығарылып, 1951 жылы 22 мамырда Қоғамдық палатаға ұсынылды. Бұл жоспар Оттаваның жол және темір жол желісін толық қайта ұйымдастыруды талап етті, оның ішінде көптеген саябақтар мен шығыстан батысқа қарай жылдам жол (Квинсвей) сол кездегі Канаданың Ұлттық темір жолының бойымен. Федералды округтік комиссия 1953 жылы Оттава қаласының мэрі Шарлотта Уитонның тапсырысы бойынша Гребер жоспарын жүзеге асыруды бастады, оның ішінде Суссекс көшесі бойындағы бірнеше жобалар, оның бойымен көшедегі автомобиль жолдарын алып тастап, орталық бульвармен төрт жолаққа дейін кеңейтеді. Ридо өзенінің үстіндегі темір көпірлер бетонды аралықтар ретінде қайта салынған және әуе сымдары негізінен жер астына қайта бағытталған. Бұл жобалар 1954 жылдың соңында Король ананың сапарына дайындықпен аяқталды, сол кезде Суссекс көшесі Суссекс Драйв деп қайта аталды. Сол жылдың қараша айында ол Оттавада болды, 16 қарашада Байтаун көпірлерін, Сюссекс драйвін және Полковник Бай драйвін ресми түрде ашты.

Ұлттық капитал комиссиясы

1959 жылы, өткен жылы қабылданған Ұлттық астана заңынан кейін Ұлттық астана комиссиясы (NCC) құрылды. Заң FDC-ні NCC-мен алмастырып, оған жерді мәжбүрлеп алу құқығын қоса алған кең өкілеттіктер берді. NCC алдына келген алғашқы мәселелердің бірі – Сассекс драйвының коммерциялық дамуының күшеюі болды. Атап айтқанда, Брюйер көшесінің қиылысындағы 100 жылдық Гоулден қонақ үйін бұзу жергілікті тұрғындардың наразылығын тудырып, жолдың тарихи келбетін сақтау үшін үрдіс бастады. Осының нәтижесінде, 1961 жылы NCC Сассекс драйвы бойындағы 100 жылдан астам тарихы бар қалған мүлікті сатып алып, «Тарихтың бір шақырымын» құруға кірісті. Архитектор Питер Стоукске әрбір мүліктің тарихи құжаттарын анықтап, олардың қазіргі жағдайын зерттеу тапсырылды. Кейбір ғимараттар жарамсыз деп танылып, бұзылды, ал қалғандарында өрт шығу жолдары көшеден ауыстырылып, қасбеттері құммен тазартылып, боялып, 1867 жылғы түріне келтіру үшін әшекейленді. Алайда, жоспар бірнеше факторларға байланысты толыққанды іске асырылмады, соның ішінде 1963 жылы Лестер Б. Пирсонның сайлануымен үкіметтегі өзгеріс, сондай-ақ Макдональд-Картье көпірі, Юнион станциясы және 417 тас жолы сияқты маңыздырақ міндеттер. Бұл қарамастан, NCC 1963 жылға дейін жолдағы барлық тарихи мүлікті сатып алды. 1966 жылы Юнион станциясына дейінгі теміржолдарды алып тастағаннан кейін Ридо орталығын жоспарлау басталды, бұл Байуард нарығындағы көше желісіне бірнеше өзгерістер енгізді. 1967 жылы полковник Бай драйвы Хоторн даңғылынан Ридо көшесіне дейін созылып, Сассекс драйвы мен Маккензи даңғылының оңтүстік жағымен байланысты. 1973 жылы Сассекс драйвы, Маккензи даңғылы, Сент-Патрик көшесі және Мюррей көшесінің қиылыстарын қайта құру және жолдарды бір бағытты жұптарға айналдыру жоспарлары жарияланды. Мюррей көшесі Сассекс драйвынан батысқа қарай созылып, ал Маккензи даңғылы Сент-Эндрю көшесінде Сассекс драйвымен біртіндеп бірігеді. Алайда, бұл жоспарлар, сондай-ақ Ридо орталығы, әртүрлі ұсыныстарға халықтың қарсылығынан кейін шамамен он жылға тоқтап қалды. Соңында, 1981 жылдың соңында екеуіне де жұмыс басталды. Сассекс көшесі мен Маккензи даңғылы 1982 жылдың шілдесінде бір бағытты көшелер ретінде қайта ашылды. Мюррей көшесі мен Сент-Патрик көшесінің қиылыстары 1983 жылы Сент-Патрик көшесінің солтүстігіндегі Маккензи даңғылы мен Сассекс драйвы арасындағы пайдасыз үшбұрышты жерді жою мақсатымен қайта салынды. Көптеген елдер жылдар бойы елшіліктер құру үшін Сассекс драйвы бойындағы мүлікті сатып алды. Франция елшілігі мен Оңтүстік Африканың жоғарғы комиссариаты Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын құрылған, ал Жапония мен Сауд Арабиясы 1978 жылы елшіліктері үшін жер сатып алды, бірақ соңғысы 2005 жылға дейін ашылмады. АҚШ елшілігін 1999 жылдың 8 қазанында АҚШ президенті Билл Клинтон ашты. Кувейт елшілігі 2003 жылы ашылды.