Кіріспе

Бразилиялық шахмат гроссмейстері (туған жылы 1952)

Хенрике Коста Мекинг (23 қаңтар 1952 жылы туған), сондай-ақ Мекиньо деп те аталады, – бразилиялық шахмат гроссмейстері. Ол 1970-жылдары өзінің ең жақсы көрсеткіштеріне жетті және қазірге дейін Бразилиядағы ең күшті ойыншылардың бірі болып саналады. Ол шахматтағы дарынды балалардың бірі болды, оны Бобби Фишермен салыстырды, бірақ 1972 жылға дейін Халықаралық гроссмейстер атағын алған жоқ. Ол 1973 жылы Петрополисте және 1976 жылы Манила қаласында өткен аймақтық турнирлерде жеңіске жетті. Оның ең жоғары FIDE рейтингі 2635, ол 1977 жылы әлемдегі төртінші орынға ие болды. 1977 жылы әлем чемпионы Анатолий Карпов пен Виктор Корчнойдан кейін әлемнің үшінші үздік шахматисі атанды. Гроссмейстер атағын алған тұңғыш бразилиялық. 13 жасында алғашқы ұлттық чемпионатын жеңіп алғанына қарамастан, ол өте сирек турнирлерге қатысты. 1971 жылы Вршацта жеңіске жетті және 1971–1972 жылдары Гастингсте Роберт Бёрнмен (бірлескен жеңімпаздар Анатолий Карпов пен Виктор Корчнойдан кейін) үшінші орынды бөлісті. 1975 жылы ол екі рет Любомир Любоевичтен кейін екінші орынды бөлісті, біріншіден Лас-Пальмаста Ульф Андерссон мен Михаил Талмен, содан кейін Манила қаласында Лев Полугаевский, Бент Ларсен және Хельмут Пфлегермен. 1970-ші жылдардың ортасында ол әлем чемпионатына үміткер деп есептелді, бірақ оның шахмат мансабы ауыр сырқатқа байланысты (миастения гравис) тоқтап қалды. Мекинг 1968, 1974, 2002 және 2004 жылдарғы шахмат олимпиадаларында Бразилия құрамасының құрамында ойнады.

Әлем чемпионатына үміткер

Мекинг ФИДЕ-нің әлем чемпионатына үміткерді іріктеу турнирлеріне тұрақты қатысушы болды. 1967 жылы Сусс, ал 1970 жылы Пальма-де-Майорка аймақтық турнирлерінен өтпегеннен кейін, ол 1973 жылы Петрополис аймақтық турнирінде жеңіске жетіп (Пол Керес, Дэвид Бронштейн және тағы да басқалары сияқты өте күшті ойыншылардың арасынан озып), үлкен жетістігіне қол жеткізді. Кейін кандидаттар турнирінің ширек финалында Корчнойға қарсы жекпе-жегінен жеңіліп, турнирден шығарылды. Дегенмен, осы кезден бастап 1979 жылға дейін ол 1972 жылы Бобби Фишердің шахматтан шеттесуінен кейін Батыста туған ең күшті шахматшы болды. 1976 жылы келесі әрекетінде Мекинг Манила аймақтық турнирінде жеңіске жетті (Властимил Хорт, Лев Полугаевский, Виталий Цешковский, Любомир Любоевич, Золтан Рибли және тағы да басқаларынан озып), осылайша кандидаттар матчтарының кезеңіне екінші рет ілікті, бірақ тағы да ширек финалда, бұл жолы Полугаевскийге есе жіберді. Ауру (миастения гравис) салдарынан ол 1979 жылы Рио-де-Жанейродағы аймақтық турнирден Борислав Ивковпен бірінші турда тең түскеннен кейін қанағаттануға мәжбүр болды. Ауруы соншалықты ауыр болғандықтан, көптеген адамдар оның жақын арада қайтысы мүмкін деп ойлады. Ол аман қалды, бірақ 1980-жылдары шахмат ойнамады. 1991 жылы Предраг Николич және (1992 жылы) Яссер Сейраванмен матчтар өткізіп, шахмат карьерасын қайта бастады, кейін ара-тура турнирлерге қатысты, бірақ әлем чемпионы атағына қол жеткізу мүмкіндігінен айырылды және кандидаттар матчтарына қайтадан жақындауға мүмкіндік таппады.

Жеке өмір

Мекинг католицизмге көшті және өзінің денсаулығының жақсаруын осы дінге байланыстырады. Ол католик харизматикалық жаңару қозғалысының мүшесі.

Ерекше ойындар

Мекинг пен Бобби Фишер, Буэнос-Айрес (1970); Грунфельд қорғанысы, Марк Тайманов пен Мекинг, Пальма-де-Майорка Интерзоналы (1970); Нимзо Үнді қорғанысы, Мекинг пен Михаил Тал, Лас-Пальмас (1975); Найдорф Сицилиясы, Василий Смыслов пен Мекинг, Петрополис Интерзоналы (1973); Ағылшынның төрт жылқысы, Мекинг пен Виктор Корчной, Сусс Интерзоналы (1967); Корольдік Үнді қорғанысы, Мекинг пен Айварс Гипслис, Сусс Интерзоналы (1967); Бого Үнді қорғанысы, Мекингтің алғашқы Интерзоналындағы ойын, ол 15 жасында ойнаған.