Солтүстік Каролинаның 24-ші губернаторы Джон Оуэннің өмірі мен саяси қызметі

Кіріспе

Американдық саясаткер

Джон Оуэн (1787 жылдың 17 тамызы – 1841 жылдың 9 қазаны) – АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатының 24-ші губернаторы және 1828 жылдан 1830 жылға дейін штаттың тұңғыш демократ губернаторы.

Өмірбаян

Оуэн Солтүстік Каролина штатының Блэден округінде дүниеге келді; ол судья және штат заң шығарушы жиналысының мүшесі Томас Оуэннің ұлы еді. Ол қысқа мерзімге Чапел-Хиллдегі Солтүстік Каролина университетінде оқыды, бірақ диплом алмады. 1812 жылы Оуэн Солтүстік Каролинаның Халық үйіне сайланды және екі жыл қызмет етті; кейін ол Солтүстік Каролина Сенатына бір жылға сайланды (1819–1820). 1824 жылы Солтүстік Каролина штатының Мемлекеттік кеңесіне тағайындалған Оуэн 1827 жылы штат сенатына қайта оралды, бірақ 1828 жылдың желтоқсанында Бас Ассамблея оны губернаторлыққа сайлады, бұл сайлауда Ричард Доббс Спейт кішіні 96-92 дауыспен тізе бүктірді. Оуэн екі жыл қатарынан губернатор болып қызмет етті, осы кезеңде білім беруді қолдады және Солтүстік Каролина университетінің қамқорлар кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. Ол үшінші мерзімге губернаторлыққа ұсынылды, бірақ ұсыныстан бас тартты; сол жылы ол Солтүстік Каролинаны АҚШ Сенатында ұсынуға бір дауыспен (Уилли Мангумға) есе жіберді. 1831 жылы Джонның бауыры Джеймстің құлы Омар ибн Саид былай деп жазды: «Құдай мені Құдайдан қорқатын және жақсылық жасағанды жақсы көретін жақсы адамның қолына берді; оның аты [Джеймс] Оуэн, ал оның бауыры Джон Оуэн. Бұл екеуі де жақсы адамдар. Қазір мен олармен бірге Блэден деген жерде тұрамын». Ибн Саид Джонның отбасы туралы да былай деп жазды: «Ал Джон Оуэннің әйелі Луиза деп аталады, ол жақсы әйел. Оның үш қызы мен екі ұлы болды. Олардың үшеуі қайтыс болды, ал екеуі тірі қалды». 1835 жылы Оуэн Солтүстік Каролинаның Конституциялық конвенциясының белгілі мүшесі болды; онда ол жер иеленуші қара нәсілді азаматтардың сайлау құқығын қолдады және лауазым иелеріне діни талаптар қоюға қарсы болды. Ол саяси өмірінің басында Эндрю Джексонның Демократиялық партиясына жақын болса да, 1839 жылы ол жаңадан пайда болған Виг партиясының алғашқы штаттық конвенциясына төрағалық етті; үш аптадан кейін ол Пенсильвания штатының Харрисбург қаласында өткен Ұлттық Виг конвенциясының президенті болды. Оуэнге Уильям Генри Харрисонның Виг партиясынан вице-президенттік лауазым ұсынылды; ол ұсыныстан бас тартты. Егер ол келіскен болса, Харрисонның қызметтен ерте қайтысынан кейін Джон Тайлердің орнына Оуэн АҚШ президенті болуы мүмкін еді. Оуэн Солтүстік Каролина штатының Чатхэм округіндегі өз шаруашылығына зейнетке шықты, ол 1841 жылдың 9 қазанында қайтыс болды («Raleigh Register and North Carolina Gazette», Raleigh, NC, 19 қазан 1841, 3-бет, 5-баған); ол Питтсборо қаласындағы Санкт-Бартоломей епископ шіркеуінің маңындағы зиратқа жерленген.

Owen was born in Bladen County, North Carolina; he was the son of Thomas Owen, a judge and member of the state legislature. He briefly attended the University of North Carolina at Chapel Hill, but did not earn a degree. In 1812, Owen was elected to the North Carolina House of Commons and served there for two years; he was later elected to one year in the North Carolina Senate (1819–1820). Named to the North Carolina Council of State in 1824, Owen returned to the state senate in 1827 but was elected Governor by the General Assembly in December 1828, narrowly defeating Richard Dobbs Spaight Jr. in a vote of 96 to 92. Owen served two consecutive one year terms as governor, during which he promoted education and served concurrently as President of the University of North Carolina Board of Trustees. He was nominated for a third term as governor, but declined the nomination; that same year, he lost by one vote (to Willie Mangum) a bid to represent North Carolina in the United States Senate. In 1831, Omar ibn Said, the slave of John's brother James, wrote:[ ] God brought me into the hands of a good man who fears God and loves to do good deeds; he is called [James] Owen and his brother is called John Owen. Those two are good men. I now live [with them] in a place called Bladen. Ibn Said further wrote of John's family:And John Owen's wife is called Louisa, she is a good wife. She gave birth to three [girls] and two boys. Of those children, three died and two lived. In 1835, Owen was a prominent member of the North Carolina Constitutional Convention; there, he supported enfranchisement of land owning Negro citizens and opposed religious tests for officeholders. Although during his earlier political life, Owen affiliated himself with the Democratic Party of Andrew Jackson, in 1839, he presided over the first state convention of the emerging Whig Party; three weeks later, he served as president of the National Whig Convention in Harrisburg, Pennsylvania. Owen was offered the vice presidential position on the Whig presidential ticket of William Henry Harrison; he turned down the nomination. Had he accepted, Owen might have become President of the United States following Harrison's death early in office instead of John Tyler. Owen retired to his farm in Chatham County, North Carolina, where he died on October 9, 1841 (Raleigh Register and North Carolina Gazette, Raleigh, NC, October 19, 1841, page 3, column 5); he is buried in the churchyard of St. Bartholomew's Episcopal Church in Pittsboro, North Carolina.