555-ші парашюттік ж infantry батальоны (Triple Nickles) – 2-ші дүйн. соғысындағы афроамерикалық әскер бөлімі. Құрылу тарихы, мақсаты мен қалыптасуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
555-ші парашюттік жаяу әскер батальоны, "Үш есе бес" (Triple Nickles) деген лақап атымен танымал, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының толық қара нәсілді әуе десант бөлімшесі болды.
The 555th Parachute Infantry Battalion, nicknamed The Triple Nickles, was an all black airborne unit of the United States Army during World War II.
Белсенділендіру
Бірлік 1942 жылдың желтоқсанында Соғыс министрінің орынбасары Джон Дж. МакКлой төрағалық еткен Негр әскерлері саясаты жөніндегі консультативтік комитеттің ұсынысы нәтижесінде іске қосылды. Комитеттің қара түсті парашют батальоны құру туралы ұсынысын бекіткен Бас штаб бастығы генерал Джордж Маршалл компаниядан бастауды шешті, және 1943 жылдың 25 ақпанында 555-ші парашюттік жаяу әскер компаниясы құрылды. 1943 жылдың 19 наурызында Армияның жер күштері штаб-пәтері компанияны қара офицерлермен және қара сарбаздармен толыққан қара бірлік ретінде іске қосуға рұқсат берді. Барлық бөлімше мүшелері еріктілер болуы керек еді, ал сарбаздық құрамы Аризона штатындағы Форт-Хуачукадағы 92-ші жаяу әскер дивизиясының жеке құрамынан іріктелді. Компания ресми түрде 1943 жылдың 30 желтоқсанында Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласында құрылды. Бірнеше айлық жаттығудан кейін бөлімше Солтүстік Каролина штатындағы Макколл лагеріне көшірілді, онда 1944 жылдың 25 қарашасында қайта ұйымдастырылып, жаңадан құрылған 555-ші парашюттік жаяу әскер батальонының А компаниясы ретінде қайта аталды.
The unit was activated as a result of a recommendation made in December 1942 by the Advisory Committee on Negro Troop Policies, chaired by the Assistant Secretary of War, John J. McCloy. In approving the committee's recommendation for a black parachute battalion, Chief of Staff General George C. Marshall decided to start with a company, and on 25 February 1943, the 555th Parachute Infantry Company was constituted. On 19, 1943, Headquarters, Army Ground Forces, authorized the activation of the company as an all black unit with black officers as well as black enlisted men. All unit members were to be volunteers, with an enlisted cadre to be selected from personnel of the 92nd Infantry Division at Fort Huachuca, Arizona. The company was officially activated on 30 December 1943, at Fort Benning, Georgia. After several months of training, the unit moved to Camp Mackall, North Carolina, where it was reorganized and redesignated on 25 November 1944, as Company A of the newly formed 555th Parachute Infantry Battalion.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Батальон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шетелде қызмет етпеді, себебі ол әуедегі жаяу әскер батальоны үшін толық құрамына жетпеді. Арал шайқасын бастаған неміс қарсы шабуылына жауап ретінде, Әуе десанттық басшылығы 555-ші ПИБ-ді бір күшейтілген әуе десанттық мылтық ротасы ретінде қайта ұйымдастыруды және оны Еуропаға жіберіп, ондағы әуе десанттық бөлімдерді нығайтуды қарастырды. Алайда, бұл орын алмастан бұрын дағдарыс сейілді, ал 555-ші ПИБ батыс жағалауға жөнелтуге дайындалды. 555-ші ПИБ-нің сарбаздары жапондықтарға қарсы соғысқа қатысады деп үміттенеді, бірақ бұл олардың жаңа міндеті емес еді. Сержант Уолтер Моррис айтқандай, "Бұл "Файрфлай" операциясы деп аталатын құпия тапсырма болды. Біз [генерал Дуглас] Макартурдың театрына барамыз деп ойлағанбыз". Олар 1945 жылдың мамыр айында Орегонға келгеннен кейін ғана, АҚШ-тың батысында жапондықтармен күресетінін білді. 1944-1945 жылдардың қысында жапондықтар Солтүстік Америкаға 9300 Фу Го шарынан жасалған бомба жіберді. 1000-ға жуығы АҚШ-қа жеткеніне сенді, 312 бомба табылды. Әрбір шар үш күннен кейін өртке қаудыратын бомба тастады. Шар бомбалары орташа биіктікті 30 000 фут деңгейінде ұстауға арналған балласт жүйесін қолданды. Өртке қаудыратын бомбалар бірінен соң бірі (әрқайсы 11 фунттан) және бір үлкен жарылғыш бомба (33 фунт) тасталды, содан кейін өзін-өзі жою құрылғысы іске қосылды. Ірі орман өрттері болмаса да, кейбір шар бомбалары апталар немесе айлар бойы California, Oregon немесе Idaho ормандарында жатқаннан кейін кенеттен жарылып, шағын өрттерге себеп болды. Олар Орегон штатындағы Пендлтон алаңында (бұрынғы Долиттл рейсіне қатысуға таңдалған ұшқыштар мен ұшақтардың базасы) орналасқан, сондай-ақ Чико, Калифорниядағы бөлімшесімен бірге 1945 жылдың жазы мен күзінде Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы өрт сөндіру миссияларына қатысты. 555-ші дивизия 1945 жылғы маусымда 28 өртке қатысты. Олардың он бесіне "түсіп" немесе парашютпен жетті. АҚШ Орман шаруашылығы басқармасының кейбір есептеріндегі кейбір қызметкерлер "түтінге секірушілер" деп аталса, 555-ші барлық өрт есептерінде десантшылар деп тіркелді. 555-ші парашютші жаяу әскер батальоны өзінің сандық белгісі және 92-ші жаяу әскер (Бүффало) дивизиясының бастапқы 20 мүшесінен таңдалған 17 "түсті сынақ взводынан" болғандықтан "Үштік никельдер" деп аталды. Сондықтан, "Бүффало никельдері" деген лақап аты пайда болды. Бұл лақап ат соғыстан бұрын ұзақ уақыттан бері қазылған бизон (бүффало) бейнесі бар АҚШ-тың 5 центтік монетасымен шатастырылмауы керек, бұл атау ескі ағылшын тілінен шыққан. Үш бүффалолық монетаны үшбұрыш немесе пирамида түрінде біріктіргенде оны тану оңай болатын белгі пайда болады. 1945 жылдың қазан айында Макколл лагеріне оралғаннан кейін 555-ші парашютші жаяу әскер батальоны Солтүстік Каролина штатындағы Форт-Брэггке ауыстырылды, ол келесі екі жыл бойы олардың үйі болды. Осы кезеңде бөлім элиталық 82-ші әуе десанттық дивизияға қосылды. 1947 жылдың 15 желтоқсанында батальон таратылғанда, оның барлық әскерлері 82-ші әуе десанттық дивизиясының 3-ші батальонына, 505-ші парашютші жаяу әскер полкіне ауыстырылды, ол олардың келуіне дайындалу үшін құрамын қысқартқан еді. Сол күні 505PIR 505-ші әуе десанттық жаяу әскер полкі болып қайта аталды. Көп ұзамай, қара түсті парашютшілер 82-ші әуе десанттық дивизиясының барлық бөлімдеріне таратылды, бұл АҚШ армиясының алғашқы біріктірілген дивизиясы болды. 555-ші ПИБ 1950 жылдың 22 тамызында ресми түрде таратылды.
The battalion did not serve overseas during World War II, primarily because it never reached full strength for an Airborne Infantry Battalion. In reaction to the German counterattack that began the Battle of Bulge, the Airborne Command considered reorganizing the 555th PIB as a single reinforced Airborne Rifle Company, and sending it to Europe to reinforce the battered Airborne units already there. However, before this could happen the crisis had passed, and the 555th PIB was instead alerted for deployment to the West Coast. The men of the 555th PIB hoped that they would get into the war against the Japanese, but that was not their new mission. According to Sergeant Walter Morris, "It was a secret mission called Operation Firefly. We thought we were going overseas to [Gen. Douglas] MacArthur's theater." It wasn't until they arrived in Oregon, in May 1945, that they learned they would be fighting the Japanese on the fire line in the Western United States. During the winter of 1944–45, the Japanese sent 9,300 Fu Go balloon bombs toward North America. It was believed 1,000 succeeded in reaching the United States; 312 balloon bombs have been found. After three days, each balloon dropped an incendiary bomb. The balloon bombs employed a ballast system designed to maintain an average altitude of 30,000 feet. Incendiary bombs would be dropped one at a time (four 11 pounders) and a single high explosive bomb (33 pounds) would be dropped followed by a self destruct device. Although there were no significant wildfires, small ones nonetheless developed from some of the balloon bombs being detonated suddenly after landing on the forests undisturbed for weeks or months mainly in California, Oregon, or Idaho. Stationed at Pendleton Field, Oregon (formerly the base of the pilots and aircraft selected for the Doolittle raid on Japan), with a detachment in Chico, California, unit members participated in fire fighting missions throughout the Pacific Northwest during the summer and fall of 1945. The 555th worked on twenty eight fires during the 1945 season. Of these, fifteen fires were "jumped" or parachuted to. While some United States Forest Service reports refer to some employees as smokejumpers, the 555th were reported as paratroopers on all fire reports. The 555th Parachute Infantry Battalion was nicknamed the "Triple Nickles" because of its numerical designation and the selection of 17 of the original 20 member "colored test platoon" from the 92nd Infantry (Buffalo) Division. Hence, the origin of the nickname, Buffalo Nickles. Not to be confused with the U. S. 5 cent coin that had a bison (buffalo) on it, which was first minted long before the war, the spelling derives from old English. Three buffalo nickels joined in a triangle or pyramid is the identifying symbol. Soon after returning to Camp Mackall in October 1945, the 555th Parachute Infantry Battalion was transferred to Fort Bragg, North Carolina, its home for the next two years. During this period the unit was attached to the elite 82d Airborne Division. When the battalion was inactivated on 15 December 1947, its men were all transferred into the 3d Battalion, 505th Parachute Infantry Regiment of the 82d Airborne Division, which had been reduced to cadre strength to prepare for their arrival. Also on that date, the 505PIR was redesignated at the 505th Airborne Infantry Regiment. Soon afterward, individual black paratroopers were transferred to units throughout the 82d Airborne Division, making it the first integrated division in the US Army. The 555th PIB was formally disbanded 22 August 1950.
Белсенділенбеген
555-ші ПИБ-ның көптеген бұрынғы мүшелері кейін Корея соғысында басқа бөлімшелерде шайқасты. Батальонның бұрынғы офицерлерінің бірі, бірінші лейтенант Гарри Саттон, Хуннам эвакуациясы кезінде арттық күштерге басшылық ету кезінде қаза тапты және қаза болғаннан кейін «Күміс жұлдыз» орденімен марапатталды. 1950 жылы 555-ші ПИБ-ның көптеген бұрынғы мүшелері толығымен қара түсті 2-ші рейнджерлік жаяу әскер ротасын (Әуеде) құруға ерікті түрде келісті. 2-ші RIC 187-ші әуедегі шабуылдық полкке қосылғанда, 1951 жылдың наурыз айында Мунсан Ниде жауынгерлік секіру жасады, бұл АҚШ армиясының рейнджерлік бөлімі жасаған алғашқы жауынгерлік секіру болды. Бұл – армия нәсіл бойынша бөлінгендіктен, толығымен қара түсті бөлім жасаған жалғыз жауынгерлік секіру. Президент Гарри Трумэн 1948 жылдың 26 шілдесінде әскерилердегі нәсілдік бөліністі жою туралы бұйрық берді, бірақ бұйрықты орындауға баяу келіп жетті. Соңғы толығымен қара түсті бөлім 1954 жылы таратылды. 555-ші бөлімге алғашқы ерікті болған Кларенс Х. Биверс, ардагерлер әкімшілігі мен АҚШ қорғаныс министрлігінде компьютерлік жүйелер саласында мансап құрды және зейнетке шыққаннан кейін ерікті өрт сөндіруші болып жұмыс істеді. Ол 2017 жылы 96 жасында қайтыс болғанда, бөлімнің соңғы тірі мүшесі болды. Атауы нақты айтылмаса да, 1948 жылғы Джордж Р. Стюарттың «От» романында толығымен қара түсті парашютшілер бөлімі айқын көрсетілген. Олар Калифорниядағы бақырылмайтын орман өртіне секіріп, бірнеше күн бойы көптеген этникалық топтардан адамдармен бірге күреседі. Джон Рингоның «Альденатаның мұрасы» әскери ғылыми-фантастикалық сериясында 555 PIR 555-ші мобильді жаяу әскер полкі ретінде қайта жандандырылды. Жаңадан құрылған «Үштік никель» полкі Позлин соғысы кезінде Жерді қорғаудағы ең көп марапатталған бөлімшелердің бірі болды. «Үштік никель» Джон Э. Неволаның «Соңғы секіру» тарихи романында маңызды орын алады. «Үштік никель» Шелли Пирсоллдың «Аспанға секіру» кітабының маңызды бөлігі болып табылады.
After its inactivation, many former 555th PIB members later fought in the Korean War in other units. First Lieutenant Harry Sutton, one of the battalion's former officers, died leading a rearguard action during the Hungnam evacuation and was decorated posthumously with the Silver Star. In 1950, a large number of former 555th PIB members volunteered to form the all black 2nd Ranger Infantry Company (Airborne). While the 2nd RIC was attached to the 187th Airborne Regimental Combat Team, it made the combat jump at Munsan Ni in March 1951, the first combat jump ever made by a US Army Ranger unit. This was the only combat jump ever made by an all black unit as the Army was segregated by race at the time. President Harry Truman had ordered the military desegregated on July 26, 1948, but it was slow to comply with the order. The last all black unit was disbanded in 1954. Clarence H. Beavers, the first volunteer for the 555th, went on to a career in computer systems with the Veterans Administration and US Defense Department, and served as a volunteer firefighter in retirement. He was the last surviving member of the unit when he died in 2017, at age 96. Although not specifically named, an all Black parachute unit is prominently mentioned in the 1948 novel Fire, by George R. Stewart. Jumping into an uncontrolled California forest fire, they fight it for several days alongside people of many ethnic backgrounds. In John Ringo's Legacy of the Aldenata military science fiction series, the 555 PIR is reactivated as the 555th Mobile Infantry Regiment. The reborn "Triple Nickle" Regiment was one of the most highly decorated units in the Defense of Earth during the Posleen War. The Triple Nickles is prominently featured in the historical novel, The Last Jump A Novel of World War II by John E. Nevola. The Triple Nickles are an important part of the book Jump into the Sky, written by Shelley Pearsall.