Кіріспе

555-ші парашюттік жаяу әскер батальоны, "Үш есе бес" (Triple Nickles) деген лақап атымен танымал, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының толық қара нәсілді әуе десант бөлімшесі болды.

Белсенділендіру

Бірлік 1942 жылдың желтоқсанында Соғыс министрінің орынбасары Джон Дж. МакКлой төрағалық еткен Негр әскерлері саясаты жөніндегі консультативтік комитеттің ұсынысы нәтижесінде іске қосылды. Комитеттің қара түсті парашют батальоны құру туралы ұсынысын бекіткен Бас штаб бастығы генерал Джордж Маршалл компаниядан бастауды шешті, және 1943 жылдың 25 ақпанында 555-ші парашюттік жаяу әскер компаниясы құрылды. 1943 жылдың 19 наурызында Армияның жер күштері штаб-пәтері компанияны қара офицерлермен және қара сарбаздармен толыққан қара бірлік ретінде іске қосуға рұқсат берді. Барлық бөлімше мүшелері еріктілер болуы керек еді, ал сарбаздық құрамы Аризона штатындағы Форт-Хуачукадағы 92-ші жаяу әскер дивизиясының жеке құрамынан іріктелді. Компания ресми түрде 1943 жылдың 30 желтоқсанында Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласында құрылды. Бірнеше айлық жаттығудан кейін бөлімше Солтүстік Каролина штатындағы Макколл лагеріне көшірілді, онда 1944 жылдың 25 қарашасында қайта ұйымдастырылып, жаңадан құрылған 555-ші парашюттік жаяу әскер батальонының А компаниясы ретінде қайта аталды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Батальон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шетелде қызмет етпеді, себебі ол әуедегі жаяу әскер батальоны үшін толық құрамына жетпеді. Арал шайқасын бастаған неміс қарсы шабуылына жауап ретінде, Әуе десанттық басшылығы 555-ші ПИБ-ді бір күшейтілген әуе десанттық мылтық ротасы ретінде қайта ұйымдастыруды және оны Еуропаға жіберіп, ондағы әуе десанттық бөлімдерді нығайтуды қарастырды. Алайда, бұл орын алмастан бұрын дағдарыс сейілді, ал 555-ші ПИБ батыс жағалауға жөнелтуге дайындалды. 555-ші ПИБ-нің сарбаздары жапондықтарға қарсы соғысқа қатысады деп үміттенеді, бірақ бұл олардың жаңа міндеті емес еді. Сержант Уолтер Моррис айтқандай, "Бұл "Файрфлай" операциясы деп аталатын құпия тапсырма болды. Біз [генерал Дуглас] Макартурдың театрына барамыз деп ойлағанбыз". Олар 1945 жылдың мамыр айында Орегонға келгеннен кейін ғана, АҚШ-тың батысында жапондықтармен күресетінін білді. 1944-1945 жылдардың қысында жапондықтар Солтүстік Америкаға 9300 Фу Го шарынан жасалған бомба жіберді. 1000-ға жуығы АҚШ-қа жеткеніне сенді, 312 бомба табылды. Әрбір шар үш күннен кейін өртке қаудыратын бомба тастады. Шар бомбалары орташа биіктікті 30 000 фут деңгейінде ұстауға арналған балласт жүйесін қолданды. Өртке қаудыратын бомбалар бірінен соң бірі (әрқайсы 11 фунттан) және бір үлкен жарылғыш бомба (33 фунт) тасталды, содан кейін өзін-өзі жою құрылғысы іске қосылды. Ірі орман өрттері болмаса да, кейбір шар бомбалары апталар немесе айлар бойы California, Oregon немесе Idaho ормандарында жатқаннан кейін кенеттен жарылып, шағын өрттерге себеп болды. Олар Орегон штатындағы Пендлтон алаңында (бұрынғы Долиттл рейсіне қатысуға таңдалған ұшқыштар мен ұшақтардың базасы) орналасқан, сондай-ақ Чико, Калифорниядағы бөлімшесімен бірге 1945 жылдың жазы мен күзінде Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы өрт сөндіру миссияларына қатысты. 555-ші дивизия 1945 жылғы маусымда 28 өртке қатысты. Олардың он бесіне "түсіп" немесе парашютпен жетті. АҚШ Орман шаруашылығы басқармасының кейбір есептеріндегі кейбір қызметкерлер "түтінге секірушілер" деп аталса, 555-ші барлық өрт есептерінде десантшылар деп тіркелді. 555-ші парашютші жаяу әскер батальоны өзінің сандық белгісі және 92-ші жаяу әскер (Бүффало) дивизиясының бастапқы 20 мүшесінен таңдалған 17 "түсті сынақ взводынан" болғандықтан "Үштік никельдер" деп аталды. Сондықтан, "Бүффало никельдері" деген лақап аты пайда болды. Бұл лақап ат соғыстан бұрын ұзақ уақыттан бері қазылған бизон (бүффало) бейнесі бар АҚШ-тың 5 центтік монетасымен шатастырылмауы керек, бұл атау ескі ағылшын тілінен шыққан. Үш бүффалолық монетаны үшбұрыш немесе пирамида түрінде біріктіргенде оны тану оңай болатын белгі пайда болады. 1945 жылдың қазан айында Макколл лагеріне оралғаннан кейін 555-ші парашютші жаяу әскер батальоны Солтүстік Каролина штатындағы Форт-Брэггке ауыстырылды, ол келесі екі жыл бойы олардың үйі болды. Осы кезеңде бөлім элиталық 82-ші әуе десанттық дивизияға қосылды. 1947 жылдың 15 желтоқсанында батальон таратылғанда, оның барлық әскерлері 82-ші әуе десанттық дивизиясының 3-ші батальонына, 505-ші парашютші жаяу әскер полкіне ауыстырылды, ол олардың келуіне дайындалу үшін құрамын қысқартқан еді. Сол күні 505PIR 505-ші әуе десанттық жаяу әскер полкі болып қайта аталды. Көп ұзамай, қара түсті парашютшілер 82-ші әуе десанттық дивизиясының барлық бөлімдеріне таратылды, бұл АҚШ армиясының алғашқы біріктірілген дивизиясы болды. 555-ші ПИБ 1950 жылдың 22 тамызында ресми түрде таратылды.

Белсенділенбеген

555-ші ПИБ-ның көптеген бұрынғы мүшелері кейін Корея соғысында басқа бөлімшелерде шайқасты. Батальонның бұрынғы офицерлерінің бірі, бірінші лейтенант Гарри Саттон, Хуннам эвакуациясы кезінде арттық күштерге басшылық ету кезінде қаза тапты және қаза болғаннан кейін «Күміс жұлдыз» орденімен марапатталды. 1950 жылы 555-ші ПИБ-ның көптеген бұрынғы мүшелері толығымен қара түсті 2-ші рейнджерлік жаяу әскер ротасын (Әуеде) құруға ерікті түрде келісті. 2-ші RIC 187-ші әуедегі шабуылдық полкке қосылғанда, 1951 жылдың наурыз айында Мунсан Ниде жауынгерлік секіру жасады, бұл АҚШ армиясының рейнджерлік бөлімі жасаған алғашқы жауынгерлік секіру болды. Бұл – армия нәсіл бойынша бөлінгендіктен, толығымен қара түсті бөлім жасаған жалғыз жауынгерлік секіру. Президент Гарри Трумэн 1948 жылдың 26 шілдесінде әскерилердегі нәсілдік бөліністі жою туралы бұйрық берді, бірақ бұйрықты орындауға баяу келіп жетті. Соңғы толығымен қара түсті бөлім 1954 жылы таратылды. 555-ші бөлімге алғашқы ерікті болған Кларенс Х. Биверс, ардагерлер әкімшілігі мен АҚШ қорғаныс министрлігінде компьютерлік жүйелер саласында мансап құрды және зейнетке шыққаннан кейін ерікті өрт сөндіруші болып жұмыс істеді. Ол 2017 жылы 96 жасында қайтыс болғанда, бөлімнің соңғы тірі мүшесі болды. Атауы нақты айтылмаса да, 1948 жылғы Джордж Р. Стюарттың «От» романында толығымен қара түсті парашютшілер бөлімі айқын көрсетілген. Олар Калифорниядағы бақырылмайтын орман өртіне секіріп, бірнеше күн бойы көптеген этникалық топтардан адамдармен бірге күреседі. Джон Рингоның «Альденатаның мұрасы» әскери ғылыми-фантастикалық сериясында 555 PIR 555-ші мобильді жаяу әскер полкі ретінде қайта жандандырылды. Жаңадан құрылған «Үштік никель» полкі Позлин соғысы кезінде Жерді қорғаудағы ең көп марапатталған бөлімшелердің бірі болды. «Үштік никель» Джон Э. Неволаның «Соңғы секіру» тарихи романында маңызды орын алады. «Үштік никель» Шелли Пирсоллдың «Аспанға секіру» кітабының маңызды бөлігі болып табылады.