Супер 8 мм пленка: Тарихы мен қазіргі қолданысы

Кіріспе

Кішкентай кинофильм форматы

Super 8 мм фильм – 1965 жылы Eastman Kodak компаниясы ескі "Double" немесе "Regular" 8 мм үй кино форматынан жақсартылған кинофильм форматы. Фильмнің ені номиналды түрде 8 мм, бұл ескі 8 мм фильм форматтарымен бірдей, бірақ бір жағындағы тікбұрышты тесіктердің мөлшері кішірек, соның арқасында көбірек суретке түсірілген аймаққа мүмкіндік туады. Super 8 стандарты сонымен қатар перфорациялардың қарамағындағы жиекті дыбысты магниттік жолмен жазуға арналған оксидтік жолаққа бөліп береді. Super 35-тен (әдетте стандартты 35 мм жабдықпен үйлесімді) айырмашылығы, Super 8 үшін қолданылатын фильм стандартты 8 мм фильм камераларымен үйлесімді емес. Суретке түсіру үшін қолданылатын фильм жүйесінің бірнеше түрі бар, бірақ әрбір жағдайда түйінделген фильмнің мөлшері бірдей болады. Ең танымал жүйе – Kodak жүйесі.

Super 8 жүйесі

1965 жылы Eastman Kodak компаниясы 1964–65 жылдардағы әлемдік көрмеде Super 8 пленкасын ұсынды. Ол жарықтан қорғалған пластик картридждерде коаксиалды пленка беру және қабылдау катушкаларында, әр аяғына 72 кадрдан, барлығы шамамен 3600 кадрдан тұратын 50 фут (15 м) пленкамен жабдықталған. Бұл кәсіби киностандарт бойынша секундына 24 кадрмен 2,5 минутқа, ал әуесқойлар үшін секундына 18 кадрмен 3 минут 20 секундқа үздіксіз түсіруге жеткілікті (стандартты 8 мм үшін 16 кадр/с). 1973 жылы жүйе магниттік жолақты пленкасы бар үлкен картриджбен толықтырылды, бұл дыбыс камераларына негізгі жолақта монофониялық дыбысты жазуға мүмкіндік берді. (Постөнеркәсіпте тар «тепе-теңдік жолағы» қолданылуы мүмкін, бірақ оның басты мақсаты пленканың тегіс оралуын қамтамасыз ету болды.) 1975 жылы арнайы камераларда қолдануға болатын одан да үлкен 200 фут (61 м) картридж пайда болды. Дыбыс және 200 футтық картридж жүйесі енді қолжетімді емес, бірақ 50 футтық үнсіз картридж жүйесі әлі де өндіріледі. Тарихи тұрғыдан алғанда, Super 8 пленкасы үй киноларын жасау үшін қолданылатын кері пленка болып табылды. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдарда ол өте танымал тұтынушы өніміне айналды, бірақ 1980 жылдары көбінесе видеотаспамен алмастырылды. 1980 жылдардың ортасынан соңына қарай Super 8 кино өндірісінің баламалы әдісі ретінде қайта пайда бола бастады, 1981 жылы MTV музыкалық бейнелерінде қолданыла бастады. 1993 жылы Super8 Sound компаниясы, қазір Pro8mm деп аталады, Super 8 пленкасында түрлі түсті негативтерді пайдалануды бастады. Бұл Kodak, Fuji және Ilford эмульсияларын қамтыды. Бүгінгі таңда Super 8 түсті негативті пленкасы негізгі түсті материал болып табылады. Сондай-ақ Super 8 кері түсірілетін фильмдер бар, соның ішінде 100D Kodak Ektachrome және 200D Agfa түстері, сондай-ақ Foma, ADOX және ORWO және Kodak-тан қара-ақ (B&W). Super 8 пластикалық картридж - бұл Super 8 камерасына екі секундтан аз уақыт ішінде тікелей пленканы жіптеу немесе қолмен ұстамау арқылы жүктелетін ең жылдам жүктелетін фильм жүйесі. Сонымен қатар, Super 8 фильм картриджінің сыртқы жағына кесілген кодталған ойықтар камераға фильм жылдамдығын автоматты түрде тануға мүмкіндік береді. Алайда, барлық камералар барлық ойықтарды дұрыс оқи алмайды, сондықтан қай ойықтар ең жақсы нәтиже береді деген пікірталас бар. Canon Super 8 камераларының толық тізімін жүргізеді, онда олардың камераларында қандай фильм жылдамдықтарын қолдануға болатыны туралы егжей-тегжейлі мәліметтер бар. Әдетте, бір картридж фильмді сынау кино түсірушінің Super 8 камерасының әртүрлі фильмді қаншалықты жақсы оқитынына қатысты кез-келген күмәнді шешуге көмектеседі. Түсті акциялар бастапқыда тек вольфрам (3400 К) А типінде болды, ал Super 8 камераларының көпшілігі ішкі және сыртқы түсіруге мүмкіндік беретін күндізгі жарық сүзгісі бар. Бастапқы Super 8 фильмінің түсірілімі тек үнсіз жүйеде болды, бірақ 1973 жылы дыбыспен түсірілген фильм шығарылды. Дыбыс бар фильм магниттік саундтрекке ие болды және дыбыс жазғыш басты фильм жолына орналастыру үшін бастапқы картриджге қарағанда үлкен картридждерде келді. Дыбыстық фильмге ұзақ фильм жолы (пленканың қозғалысын тегістеу үшін ол жазба басына дейін жетеді) және жазба басына арналған екінші диафрагма қажет. Дыбыс камералары үнсіз картридждермен үйлесімді, бірақ керісінше емес. Дыбыстық фильмдер, әдетте, секундына 18 немесе 24 кадр жылдамдықпен түсіріледі. Кодак 1997 жылы Super 8 дыбыстық пленкасын шығаруды тоқтатты, себебі экологиялық ережелерге сүйенді. Магниттік жолды пленкаға жабыстыру үшін қолданылатын желім қоршаған ортаға қауіпті. 2005 жылы Кодак K 14 процесімен жабдықталған қондырғылардың төмендеуіне байланысты олардың ең танымал Kodachrome акцияларын тоқтатуды жариялады. Кодахромды қарапайым E 6 процесін қолданатын жаңа ISO 64 Эктахром "азатты". Кодахромның соңғы орамасы 2011 жылдың 18 қаңтарында (алғашқы өңдеу мерзімі 2010 жылдың 30 желтоқсаны) Канзас штатының Парсонс қаласында, оны өңдеуге қабілетті жалғыз зертханада өңделген. 2012 жылдың желтоқсанында Кодак барлық форматтағы түстерді кері қайтаруды тоқтатты, соның ішінде 35 мм және Super 8. Алайда 2019 жылдың көктемінде Kodak сұраныстың артуына байланысты Ektachrome 100D супер 8 және 16 мм форматтарын ұсынды. Бүгінгі таңда Super 8 пленкасының әртүрлі түрлері бар. Кодак Super 8 түстерін терістейтін Ektachrome 100D және Vision 3 фильмдер сериясынан ISO 50, ISO 200 және ISO 500 түстерін түсіретін Super 8 түстерін терістейтін үш терістеуді сатады, оларды өте аз жарықта қолдануға болады. Кодак B&W кері қорлары үшін эмульсияларды қайта жаңартты және Tri X (ISO 200) жасады. Fuji, Orwo, Adox, Agfa және Foma сияқты басқа өндірілген шикі материалдан Super 8-ге кесілген фильмдер де қол жетімді. Pro8mm Kodak және Fuji фильмдерінен жасалған 7 түсті негативті акцияны ұсынады. Super 8 үшін түсті кері фильм әлі де бірнеше Super 8 мамандандырылған компаниялардан қол жетімді. Wittner Kinotechnik Super 8, 8 мм және 16 мм форматтары үшін перфорацияланған және кесілген Agfa Aviphot 200D партиясынан жасалған Super 8 ұсынады. Бұл фильм бірнеше мамандандырылған компаниялармен Super 8 және Single картридждеріне жүктеледі. Басқа акциялар, мысалы, жаңа Fuji кері фильмі және Kodak 35 мм 100D-ның қолдағы қорлары көбінесе осы мамандандырылған компаниялармен Super 8 түрінде қол жетімді. Сызықтық емес монтаждау жүйелерінің өсуі мен қолжетімділігі фильм жасаушылар мен фильмді пайдаланушыларға Super 8 фильмін түсіруге, бірақ цифрлық түрде монтаждауға мүмкіндік берді. Бұл фильмді өңдеудің көптеген қиындықтарынан және фильмге зиян келтіруден сақтайды, ол нақты фильмді өңдеу кезінде болуы мүмкін. Super 8 фильмдерін цифрлық түрде скандалдауға және содан кейін постөнеркәсіп үшін компьютерлік өңдеу және түзету жүйелеріне импорттауға болады. Бүгінгі жүйелер Super 8-ді әртүрлі форматтарда 4K цифрлық форматқа дейін скандалдай алады.

Launched in 1965 by Eastman Kodak at the 1964–65 Worlds Fair, Super 8 film comes in plastic light proof cartridges containing coaxial supply and take up spools loaded with 50 feet (15 m) of film, with 72 frames per foot, for a total of approximately 3,600 frames per film cartridge. This is enough film for 2.5 minutes at the professional motion picture standard of 24 frames per second, and for 3 minutes and 20 seconds of continuous filming at 18 frames per second (upgraded from standard 8 mm 16 frame/s) for amateur use. In 1973, the system was supplemented with a larger cartridge, containing mag stripe film, which allowed sound cameras to record monaural sync sound audio on the main strip. (A narrower "balance strip" could be used in postproduction, but its main purpose was to cause the even spooling of the film.) In 1975, an even larger 200 feet (61 m) cartridge became available, which could be used in specifically designed cameras. The sound and the 200 foot cartridge system are no longer available, but the 50 foot silent cartridge system is still manufactured. Historically, Super 8 film was a reversal stock for home projection used primarily for the creation of home movies. It became an extremely popular consumer product in the late 1960s through the 1970s, but was largely replaced in the 1980s by the use of video tape. During the mid to late 1980s Super 8 began to re emerge as an alternative method for movie production, beginning with its use in MTV music videos in 1981. In 1993, the company Super8 Sound, now called Pro8mm, pioneered the use of the color negative in Super 8 by custom perforating and loading a variety of 35 mm film stocks into the Super 8 film cartridge. This included emulsions from Kodak, Fuji and Ilford. Today Super 8 color negative film is the main color stock used. There are also Super 8 reversal films available, including 100D Kodak Ektachrome and 200D Agfa color, as well as black and white (B&W) from Foma, ADOX and ORWO and Kodak. The Super 8 plastic cartridge is probably the fastest loading film system ever developed, as it can be loaded into the Super 8 camera in less than two seconds without the need to directly thread or touch the film. In addition, coded notches cut into the Super 8 film cartridge exterior allow the camera to recognize the film speed automatically. Not all cameras can read all the notches correctly, however, and there is some debate about which notches actually deliver the best results. Canon keeps an exhaustive list of their Super 8 cameras with detailed specifications on what film speeds can be used with their cameras. Usually, testing one cartridge of film can help handle any uncertainty a filmmaker may have about how well their Super 8 camera reads different film stocks. Color stocks were originally available only in tungsten (3400 K) Type A, and almost all Super 8 cameras come with a switchable daylight filter built in, allowing for both indoor and outdoor shooting. The original Super 8 film release was a silent system only, but in 1973, a sound on film version was released. The film with sound had a magnetic soundtrack and came in larger cartridges than the original cartridge in order to accommodate the sound recording head in the film path. Sound film requires a longer film path (for smoothing the film movement before it reaches the recording head) and a second aperture for the recording head. Sound cameras are compatible with silent cartridges, but not conversely. Sound film is typically filmed at a speed of 18 or 24 frames per second. Kodak discontinued the production of Super 8 sound film in 1997, citing environmental regulations as the reason. The adhesive used to bond the magnetic track to the film is environmentally hazardous. In 2005, Kodak announced the discontinuation of their most popular stock Kodachrome due to the decline of facilities equipped with K 14 process. Kodachrome was "replaced" by a new ISO 64 Ektachrome, which uses the simpler E 6 process. The last roll of Kodachrome was processed on January 18, 2011, (although the announced last date of processing was December 30, 2010) in Parsons, Kansas, by the sole remaining lab capable of processing it. In December 2012, Kodak discontinued color reversal stock in all formats, including 35 mm and Super 8. However, in Spring of 2019, Kodak introduced Ektachrome 100D in super 8 and 16 mm formats, citing surges in demand. Today, there are still a variety of Super 8 film stocks. Kodak sells one Super 8 color reversal stock, Ektachrome 100D, and three Super 8 color negative stocks cut from their Vision 3 film series, ISO 50, ISO 200 and ISO 500, which can be used in very low light. Kodak reformulated the emulsions for the B&W reversal stocks and made Tri X (ISO 200). Film cut to Super 8 from other manufactured raw stock such as Fuji, Orwo, Adox, Agfa and Foma are also available. Pro8mm offers 7 color negative stocks made from Kodak and Fuji film. Color Reversal film for Super 8 is still available from several Super 8 specialty companies. Wittner Kinotechnik offers Super 8 made from a batch of Agfa Aviphot 200D, which is perforated and slit for Super 8, 8 mm and 16 mm formats. This film is loaded into Super 8 and Single cartridges by several of the specialty companies. Other stocks, such as the new Fuji reversal film, and existing supplies of Kodak 35 mm 100D are often made available in Super 8 by these specialty companies. The growing popularity and availability of non linear editing systems has allowed film makers and any user of film to shoot Super 8 film but edit in digital. This avoids much of the tedium of handling film and the damage to the film, which can occur when editing the actual film. Super 8 films may be transferred (scanned) to digital and then imported into computer based editing and correction systems for post production. Today's systems can scan Super 8 to 4K digital in a variety of formats.

Fujifilm Single-8 жүйесі

Жапонияның Fujifilm компаниясы 1965 жылы Kodak Super 8 форматына альтернатива ретінде Single 8 деп аталатын басқа форматты жасады. Пресс-тақтасы жоқ Single 8 картридждері Super 8 картридждерінен өзгеше, Super 8 картридждерінің коаксиалды дизайнына (бір катушка екіншісінің үстінде орналасқан) қарағанда кассета стилінде (беріліс және қабылдау катушкалары қатар орналасқан) жасалған. Сондықтан Single 8 пленкалық картридждерді тек Single 8 камераларында ғана қолдануға болады. Дегенмен, Single 8 картриджіндегі пленка Super 8 сияқты нақты бірдей өлшемде (бірақ Super 8 пленкасының ацетат негізінен гөрі жұқарақ және мықтырақ полиэстер негізінен жасалған) және өңделгеннен кейін кез келген Super 8 проекторында көрсетуге болады. Бірақ Fuji, Single 8 түсірілімдерін Super 8 түсірілімдерімен біріктіргенде тек ленталық жалғауларды пайдалануды ұсынды, себебі стандартты пленкалық желім Single 8 түсірілімдеріне жабыспайды. Сонымен қатар, Single 8 түсірілімдері проекторда ілігіп қалғанда Super 8 пленкасынан айырмашылығы, ол жай ғана жыртылудың орнына созылуға бейім. Super 8 сияқты кең танылмағанымен, бұл формат параллель түрде қолданылып келді. 2009 жылдың 2 маусымында Fuji Single 8 кинопленкасын тоқтату туралы хабарлады. Вольфрамды теңгерілген 200 ASA Fuji RT200N 2010 жылдың мамырына дейін өндірілмейтін болды. Күндізгі жарыққа теңгерілген 25 ASA Fujichrome R25N 2012 жылдың наурызына дейін қолжетімді болды. Fuji компаниясының ішкі өңдеу қызметі 2013 жылдың қыркүйегіне дейін қолжетімді болды.

Полароидты Полавизия

1977 жылы Polaroid компаниясы шығарған 8 мм-лік Polavision пленкасы Super 8 мм пленкасындағы перфорацияларды пайдаланады. Пленка бастапқы картриджден 8 мм-лік катушкаға ауыстырылса, оны Super 8 мм проектор арқылы көрсетуге болады. Бірақ, қосымша түс процесінің нәтижесінде сурет әлдеқайда қараңғырақ болады.

Кең экранды Super8 және Max8

Super 8 технологиясы HD және театрлық қолданбаларда қолданыла бастағанда, қымбат оптикалық адаптерлерді немесе артық кесілуді пайдаланбастан, кең экранмен үйлесімділікке қажеттілік туды. Магниттік дыбыс жолақты пленка енді қолжетімді болмағандықтан, пленканың осы бөлігі суреттің көперіс қатынасын стандартты 16 мм пленкадан Super 16 жасау сияқты процесте кеңейту үшін пайдаланылуы мүмкін. Sleep Always фильмінің авторлары осы мақсатқа жету үшін камера қақпасын кеңейтіп, дыбыс жолағының аймағына түсіруді тәжірибеледі. 2005 жылдың наурыз айында Pro8mm кеңейтілген қақпаның өзінің нұсқасын ұсынды, ол 1,58 көперіс қатынасына қол жеткізді және оны Max8 деп атады. Кадрдың жоғарғы және төменгі бөліктері соңғы 16:9 көперіс қатынасын алу үшін кесіледі, сондықтан видоискатель 16:9 кадр белгілерін көрсету үшін өзгертілді. Pro8mm Max8 түсіріп, содан кейін 16:9 форматына келтіргенде, бұл 16:9 форматындағы стандартты Super 8 түсірілімдерімен салыстырғанда негативтің көлемін 20%-ға арттырады деп мәлімдейді. Бұл камералар да кеңейтілген қақпаны пайдаланады, бұл стандартты Super 8 кадрына қарағанда бейнелеу аумағын 11%-ға ұлғайтады және 1,5 көперіс қатынасына жетеді. 2016 жылы Eastman Kodak компаниясы Super 8 камерасының тұжырымдамасын көрсетті, бұл 30 жылдан астам уақыттан бергі алғашқы осындай камерасы болды. Kodak бұл туралы нақты растаған жоқ, бірақ Logmar компаниясы камераның тасымалдау және бағдарламалық жасақтамасын жасауға көмектескен деген ақпарат бар. 2017 жылғы Тұтынушы электроникасы көрмесінде жұмыс істейтін прототип көрсетілді, Kodak оны 2017 жылдың көктемінде өндіріске шығаруды жоспарлаған. Алайда, камера туралы Kodak-тан ештеңе естілмеді, 8 жыл өткен соң, 2023 жылдың 22 қарашасында Kodak Super 8 камерасын алдын ала тапсырыс беруге ресми түрде ашты, оның аналогты және цифрлық көмек гибридтік мүмкіндіктерін және 1,5:1 көперіс қатынасы бар "Expanded Super 8 Gate" диафрагмалық мүмкіндігін растады. Камера 2024 жылдың бірінші тоқсанында жеткізілуі күтілуде.

Жабдық

Кодак Super 8 компаниясын шығарған және өзінің камералары болғанмен, жүздеген басқа компаниялар Super 8 камераларын, проекциялық, монтаждау және дыбыс жабдықтарын өндірді. Super 8 жабдықтарын жасаған белгілі компаниялардың кейбіреуі: Canon, Bauer, Nizo, Super8 Sound (Pro8mm), Beaulieu, Leicina, Logmar, Ciro, Bolex, Goko, Hahnel, Wurker, Minolta, Minnette, Nikon. Бұл компаниялардың көпшілігі 1930 жылдарға дейін 8 мм киножабдықтарын өндіруде ұзақ тарихқа ие болды. 1980 жылы Super 8 тұтыну нарығы құлдырады. Көптеген тәуелсіз компаниялар банкротқа ұшырады немесе біріктірілді, себебі Super 8 сұранысы бір түндік аралықта жоғалып кетті. Кейбір компаниялар 1985 жылға дейін қызмет етті, содан кейін көптегендері кинофильм жабдықтарынан толығымен бас тартты. Бірнеше компания кейін қайта пайда болды, оның ішінде Beaulieu, 1985 жылы жаңа 7008 камерасын ұсынды, ал Super 8 Sound өзінің толық жазба жасайтын құрылғысының жаңа нұсқасын – Mag IV ұсынды. Super 8 компанияның бір бөлімі болған компаниялар жабылды. Kodak Super 8 қолдауын жалғастырды. Кейбір өнімдер жаңа мүмкіндіктермен, мысалы, кристалл синхрондау және Max8 сияқты жаңалықтармен қайта пайда болды. Canon-ның бірнеше модельдері, RhondaCam сияқты қалпына келтіру жұмыстарының нәтижесінде қайта қолданысқа енді. Жақында жаңа компаниялар Super 8 камераларын өндіруге кірісті. 2015 жылы Logmar компаниясы шектеулі санда жаңа Super 8 камерасын ұсынды, ал 2016 жылы Kodak CES көрмесінде жаңа Super 8 камерасының концепциясын көрсетті. 1960-1970 жылдардағы өндіріс әдістерінің арқасында миллиондаған Super 8 камералары әлі де қолжетімді және пайдалануға жарамды. Бұл камераларды мамандандырылған сауда орындары мен дистрибьюторлардан, сондай-ақ eBay сияқты аукциондық сайттардан табуға болады.

Тасма материалдары

Қазіргі уақытта Кодак бір түсті кері бұру пленкасын ұсынады – Ektachrome 100D, сондай-ақ оның ең соңғы Vision 3 түсті теріс пленкаларының үшеуін: 50D, 200T және 500T, және Super 8 форматындағы Tri X B&W кері бұру пленкасын. Pro8mm (Burbank, Калифорния), Wittner Cinetec (Гамбург, Германия) және Kahlfilm (Brühl, Германия) сияқты бірнеше Super 8 мамандандырылған компаниялары Kodak, Fuji, ORWO, Agfa және Foma компанияларынан шикі 35 мм пленканы кесіп, перфорациялап, содан кейін оны Kodak Super 8 картридждеріне қайта орап сатады. Adox өзінің B&W пленкасын ұсынады және оны GKfilmCinevia компаниясының Super 8 картридж дизайнында қамтамасыз етеді. Жапонияның Retro 8 компаниясы Fuji картриджіндегі (Single8) Super 8 пленкасына ұқсас қызмет көрсетеді. Қазір Super 8 пленкасының ассортименті бұрынғыдан да кеңейді. 2017 жылы Кодак Ektachrome-ның Super 8 форматында қайта қолжетімді болатынын хабарлады. 2019 жылдың көктемінде Кодак Super 8 және 16 мм форматтарында Ektachrome 100D-ны ресми түрде шығарды. Super 8 пленкасын мамандандырылған дүкендерден және Amazon сияқты ірі компаниялардың онлайн-желісінен бүкіл әлем бойынша сатып алуға болады. Оны алдын ала төлемді өңдеумен, стандартты сападан 4K дейінгі әртүрлі деңгейдегі сканерлеу қызметтерімен сату кең таралды. Тіпті фильмді өңдеу, сканерлеу, бейнелерді интернет арқылы жеткізу және кері пошта қызметтерін қоса, процестің барлық логистикалық аспектілерін қамтитын жиынтықтарды да сатып алуға болады. Бұл Super 8 пленка жиынтығымен түсірілген видео мысалы.

Дыбыс

1965 жылдың басында Super 8 үнсіз форматта ұсынылды. Уақыт өте келе бірнеше компаниялар Super 8 түсірілімі үшін синхронды дыбыс опцияларын ұсына бастады. Super 8 үшін толыққанды дыбыс жүйелерін енгізген екі компания болды: Гарвард кинопрофессоры Боб Дойл басқарған Super8 Sound Inc. және MIT-де Ричард Ликок басқарған Optasound. «Қос жүйе» деп аталған бұл тәсілде дыбыс пен бейне бөлек жазылады. Бұл кәсіби қолданулар мен кино өндірісін оқыту үшін қолайлы болды, бірақ тұтынушылар үшін тым күрделі және қымбатқа түсті. 1973 жылы Kodak Ektasound-ты ұсынды – бұл Super 8 пленкасына магниттік жазуды енгізу болды. Дыбыс жолы пленканың перфорацияларға қарама-қарсы жиегіне қосылды. Стандартты 8 мм пленкада перфорациялар мен жиек арасында жолақ болды, бұл магниттік баспен жақсы байланыс жасауды қиындатты. Пленканың оралуын жеңілдету үшін қарсы жиекке тепе-теңдік жолағы қосылды. Ektasound картриджі камераның жазу басына қол жеткізу үшін үнсіз картриджге қарағанда тереңірек болды. Сондықтан, үнсіз камералар Ektasound картридждерін қабылдай алмады, бірақ Ektasound камералары мен проекторлары үнсіз картридждерді қабылдады. Дыбысты жазып, ойната алатын проекторлар дыбыс жазатын камералардан бұрын пайда болды. Дыбыс бейнеге 18 кадр бұрын жазылды (стандартты 8 мм үшін 56 кадрға қарағанда). Бұл 3 дюймдік (7,6 см) қысқа қашықтық кейінірек шыққан дыбыс картридждерінің салыстырмалы түрде кішкентай болуына мүмкіндік берді. Кейбір проекторлар стерео дыбыс үшін екінші арнаны қамтамасыз ету үшін тепе-теңдік жолағын пайдаланды. Super 8 мм оптикалық дыбыс жолымен де жабдықталған. Бұл магниттік жолмен бірдей орынды иеленді. Бұл форматта бейне мен дыбыс арасындағы айырма 22 кадрды құрады. Проекторлар мен камералар бұл жүйеде дыбысты жаза алмады, бірақ оптикалық дыбыс пакеттері қысқа мерзімге танымал болды, әсіресе Еуропада (негізінен олардың өндірісі арзан болғандықтан, бірақ проекторлардың құны жоғары болды). Магниттік дыбысқа қарағанда оптикалық дыбыс сапасы нашар болуы керек болса да (секундына 3,6 дюйм жылдамдықпен 24 кадр/секунд), практикада ол көбінесе жақсырақ болды, себебі пакеттелген фильмдердің магниттік дыбысы көбінесе нашар жазылған.

In the beginning of 1965, Super 8 was introduced as a silent format. Over time, several companies began to offer sync sound options for Super 8 filmmaking. Two companies introduced comprehensive sound systems for Super 8. These were Super8 Sound Inc. led by Harvard film professor Bob Doyle and Optasound led by Richard Leacock at MIT. With double system, as it was called, sound and picture are recorded separately. This was fine for more professional applications and for education about film production, but for consumers it was simply too complex and expensive. In 1973 Kodak introduced Ektasound—magnetic recording on the actual Super 8 film. The sound track was added on the edge of the film opposite to the perforations. Standard 8mm had the stripe between the perforations and the edge of the film which made good contact with a magnetic head problematic. A balance stripe was added on the opposite edge to facilitate spooling of the film. The Ektasound cartridge was deeper than the silent cartridge to allow access of the camera's recording head. Thus, silent cameras could not accept Ektasound cartridges, but Ektasound cameras and projectors accepted silent cartridges. Projectors, that could record and play sound, appeared before sound cameras. The sound was recorded 18 frames in advance of the picture (as opposed to 56 frames for standard 8mm). This short distance of just 3 inches facilitated the relatively compact size of the later sound cartridges. Some projectors used the balance stripe to provide a second channel for stereo sound. Super 8mm was also specified with an optical sound track. This occupied the same location as the magnetic track. Picture to sound separation in this format was 22 frames. Projectors and cameras obviously could not record sound in this system, but optical sound package movies became briefly popular, particularly in Europe (mainly because they were cheaper to produce though the projectors cost more). Although the optical sound should have been inferior in quality to magnetic sound (running at 3.6 inches per second for 24 frames per second), in practice it was often much better, largely because packaged movie magnetic sound was often poorly recorded.

Қаптамадағы фильмдер

8 мм формат бастапқыда әуесқой фильмдер жасауға арналған болса да, 1940 жылдардан бастап (стандартты 8 форматта) 1980 жылдардың ортасына дейін танымал кинофильмдердің қысқартылған нұсқалары үйде көрсету үшін қолжетімді болды. Бұл көріністер ұзақ фильмдерден 8–9 минутқа созылған 61 метрлік (200 фут) роликке сыю үшін монтаждалған. 200 футтық роликтерге монтаждаусыз сыятын театрлық мультфильмдер де танымал болды. 1960 және 1970 жылдары 200 футтық қара-ақ және үнсіз нұсқалар кеңінен таралды және Woolco сияқты дүкендерде 5,00–6,00 долларға сатылды. Мұндай фильмдерді шығаратын жетекші компаниялар – Universal Pictures иелігіндегі Castle Films және 20th Century Fox және басқа студиялардан лицензия алған Ken Films. Уолт Дисней студиясы 1970 жылдары көптеген анимациялық фильмдерінен үзінділер, сондай-ақ кейбір қысқа фильмдер шығарды. Түсті және дыбыстық фильмдер 1970 жылдары пайда бола бастады, ал онжылдықтың соңында ұзын конденсацияларға деген сұраныс 16–18 минутқа дейін созылатын 122 метрлік (400 фут) роликтерді шығаруға әкелді, кейде екінші "II бөлім" 400 футтық ролик қоса берілді. 1980 жылы дыбыстық түсті фильмдердің бағасы 200 футтық ролик үшін 39,95 доллар, ал 400 футтық ролик үшін 59,95 доллар болды, бірақ көптеген сатушылар оларды төмен бағада сатты. Дегенмен, Уолт Дисней студиясы шығарылымдарды 200 футтық лимитте ұстады. 1960 жылдардың басынан бері 8 мм бөлімшесін басқарған Columbia Pictures, олардың "Үш қасқыр" (Three Stooges) комедияларының толық нұсқалары мен 400 футтық конденсацияланған фильмдерінен тұратын "Көрерменнің қорытынқысы" (Viewer's Digest) сериясымен сәттілікке жетті. Чарли Чаплин, Бастер Китон, Мэри Пикфорд, Рудольф Валентино, Лилиан Гиш және басқа да легендар актерлер ойнаған ежелгі үнсіз фильмдер Blackhawk Films сияқты мамандандырылған компаниялардан қолжетімді болды және қысқа фильмдер мен көп роликті толық метражды фильмдерді қамтыды. Толық көлемді дыбыстық фильмдер, әсіресе түсті фильмдер, мұндай фильмдердің жоғары бағасының салдарынан сирек шығарылды, бірақ Viacom сияқты компаниялар Джон Уэйн, Элвис Пресли және Кэтрин Хепберн сияқты кең танымал актерлерді ұсына отырып, оларды аз ғана санымен шығарды. Хал Роуч өндірген "Лорел мен Харди" классикасының 8 мм және 16 мм құқықтарына ие болған Blackhawk компаниясы олардың қысқа комедияларын және толық көркем фильмдерін қара-ақ дыбыстық нұсқада ұсынды. Super 8 форматында бірнеше роликпен толық шығарылған дыбыстық фильмдердің көпшілігі әдетте қоғамдық домендегі фильмдер болды, мысалы, "My Man Godfrey" (1936), "Of Human Bondage" (1934) және "His Girl Friday" (1940), оларды Thunderbird және Niles сияқты кіші компаниялар сатты. Үй видеосының пайда болуы және кабельдік теледидардың кеңеюі 1980 жылдардың басында Америкада Super 8 фильмдеріне деген сұранысты күрт төмендетті, бұл олардың қолжетімділігінің тез азаюына әкелді, бірақ формат 21-ші ғасырдың басында Англияда өте танымал болды, Derann Films көптеген Дисней фильмдерінің толық нұсқаларын және ежелгі Голливуд мюзиклдерін шығарды.

Although the 8mm format was originally intended for creating amateur films, condensed versions of popular cinema releases were available from the 1940s (in the Standard 8 format) until the mid 1980s, for projection at home. These were scenes from feature length films generally edited to fit onto a 200 feet (61 m) reel that ran 8–9 minutes. Also popular were theatrical cartoons which could fit on the 200 foot reels without being edited. The 200 foot editions in black and white and silent were widely available and often sold in department stores such as Woolco in the $5.00 6.00 price range in the 1960s and 1970s. The leading companies releasing such films were Castle Films, owned by Universal Pictures and Ken Films, which licensed titles from 20th Century Fox and other studios. The Walt Disney Studio released excerpts from many of their animated feature films in the 1970s, as well as some short subjects. Releases in color and with sound began appearing in the 1970s and by the end of the decade, demand for longer condensations resulted in 400 feet (122 m) reels being released, running approximately 16–18 minutes, sometimes with a second "part II" 400'. The list price for the sound color films in 1980 were $39.95 for a single 200' film and $59.95 for a single 400' film, though most sellers sold them at a reduced price. The Walt Disney Studio, however, kept their releases at the 200 foot limit. Columbia Pictures, which had operated an 8mm division since the early 1960s, enjoyed success with a "Viewer's Digest" series of 400' feature condensations and complete prints of their Three Stooges short comedies. Vintage silent films starring Charlie Chaplin, Buster Keaton, Mary Pickford, Rudolph Valentino, Lillian Gish, and other legends were available from companies specializing in them such as Blackhawk Films and included both short films and multi reel complete feature length movies. Full length sound films, particularly those in color, were seldom released due to the fairly expensive price of such films although a small number were released by such companies as Viacom featuring stars with wide popularity such as John Wayne, Elvis Presley, and Katharine Hepburn. Blackhawk, which held the 8mm and 16mm rights to the Laurel and Hardy classics produced by Hal Roach, offered both their short comedies and complete features in black and white sound prints. Most sound films that were released complete on Super 8 with multi reels were usually public domain titles such as My Man Godfrey (1936), Of Human Bondage (1934) and His Girl Friday (1940), and sold by smaller companies such as Thunderbird and Niles. The emergence of home video and the increasing available of cable television dramatically decreased the market for Super 8 films in America in the early 1980s which led to a quick fadeout in availability, although the format remained quite popular in England into the early years of the 21st century with Derann films releasing full length versions of many Disney films and vintage Hollywood musicals.

Ұшудағы фильмдер

1971 жылдан бастап ұшу туралы фильмдер (бұрын 16 мм) Super 8 форматында көрсетілді, бейне тарату кең таралғанға дейін, содан кейін Video8 және одан кейін сандық бейнемен алмастырылды. Фильмдер оптикалық дыбыс жолымен басылды (әуесқой фильмдерде магниттік дыбыс қолданылады) және көбінесе толық екі сағаттық фильмді сыйдыратын жеке кассеталарға оралды.

Танымалдық

Super 8 көбінесе үй фильмдерін түсіру үшін қолданылды. Кейбір төмен бюджетті телеарналар жаңалықтарды түсіру үшін Super 8 форматын пайдаланды. Бүгінде Super 8-дің әуесқойлар қолдануы цифрлық форматқа ауыстырылды, бірақ бұл формат әлі де суретшілер мен студенттер арасында жиі қолданылады. Кейбіреулер ескі үй фильмдерінің көрінісін қайта жасауға тырысады немесе әдемі зерді көрініс құруға ұмтылады. Басқалары флэшбэктерді және сананың өзгерген күйін көрсету үшін ерекше көрініс жасағысы келеді. Кейбіреулер классикалық стильде фильмді қолданып суреттер жасау идеясын ұнатады. Super 8 салыстырмалы түрде арзан фильм болып табылады, сондықтан кішігірім бюджетпен жұмыс істейтін, бірақ нағыз фильмнің классикалық көрінісіне қол жеткізгісі келетін кинооператорлардың арасында танымал. Super 8 көбінесе театрлық фильмдерде шығармашылық эффект үшін қолданылған. Мысалы, Оливер Стоун «JFK» сияқты фильмдерде оны пайдаланды, онда оның операторы Роберт Ричардсон оны белгілі бір кезеңді еске түсіру үшін немесе көріністерге өзгеше түс беру үшін қолданды. PBS телесериалы Globe Trekker әрбір бөлімінде шамамен бес минуттық Super 8 кадрларын пайдаланады. Ұлыбританияда BBC сияқты телеарналар Super 8-ді драмалық және деректі фильмдер үшін кейде қолданады. Соңғы кезде ерекше көзге түскен мысал – 2005 жылғы BBC2 деректік сериалы «Define Normal», ол көбінесе Super 8-де түсірілді, тек сұхбаттар мен арнайы таймлапс түсірілімдері дәстүрлі цифрлық форматтарды пайдаланды. Оннан астам фильмдік таспалардың болуы, камераны табудың және пайдаланудың қарапайымдығы, сондай-ақ 2K және 4K, DPX немесе ProRes 4444 сияқты стандартты кинофильмдердің цифрлық форматтарына жоғары сапалы цифрлық сканерлеу мүмкіндігінің арқасында Super 8 әртүрлі қызықты көріністерді жасау үшін танымал формат болып қала береді. Super 8 дәстүрлі стоп-моушн және камералық анимация, сондай-ақ видеокамераларда сирек кездесетін түсіру жылдамдығы эффекттері үшін идеалды және арзан ортаны ұсынады.

Кино фестивальдері

Супер 8 мм пленкада түсірілімге арналған киношілерге қосымша қолдау көрсету үшін, Flicker Film Festival және Super Gr8 Film Festival сияқты көптеген кинофестивальдар мен көрсету алаңдары киношілерге Super 8 мм фильмдерін көрсетуге мүмкіндік береді. Осы көрсету алаңдарының көпшілігі бейнежазбалардан бас тартып, тек пленкаға түсірілген фильмдерді ғана қабылдайды. Кейбіреулері фильмді дамытылмаған күйінде тапсыруды талап етеді, осылайша монтаждау мүмкіндігін жоққа шығарып, киношіге қосымша қиындық туғызады. Bentley Film Festival және Cannes Film Festival мен әлемдегі көптеген басқа фестивальдар мен шараларда көрсетілімдер ұйымдастыратын straight 8 осылардың қатарында. Оларда дыбыс жолы толық, бірақ өңделмеген кассетамен бірге ұсынылуы керек. 2005 жылғы Канн кинофестивалінде британдық кинорежиссер Бен Кроудың қазір тоқтатылған Kodachrome 40 форматында түсірілген Super 8 қысқаметражды фильмі (The Man Who Met Himself) ресми іріктеуде алғашқы рет Ұзақметражды фильмдердің Алтын бұтағына (Palme D'Or) ие болды. Ұлыбританияда киноиндустриясының қолдауымен Кембридж халықаралық Super 8 кинофестивалі жыл сайын 60-тан астам фильмнен тұратын байқау бағдарламасын өткізеді. Фестивальде Super 8 кинорежиссерлерінің туындылары, индустриялық талқылаулар мен шеберлік сабақтары да ұйымдастырылады. 1988 жылы құрылған АҚШ-тың Super 8mm Film + Digital Video фестивалі Нью-Брансуиктегі (Нью-Джерси) Рутгерс университетінде жыл сайын өткізіледі және ол АҚШ-тағы ең ұзаққа созылған Super 8mm фестивалі болып табылады. Бразилияда Curta8 Халықаралық Super8 кинофестивалі 11-ші рет өтуде. Мейсон Шефа және Стэн Браххедж сияқты бірқатар тәжірибелі киношілер Images Festival (Торонто), Media City Film Festival (Уиндзор, Онтарио) және TIE (Колорадо штатында) сияқты фестивальдерде осы форматта кеңінен жұмыс істейді және олардың бағдарламаларының бір бөлігі ретінде Super 8 фильмдерін үнемі көрсетеді. 2010 жылдың маусым айында Ирландияның Галвей қаласында Super8 Shots кинофестивалі басталды, ол Ирландияда өткен алғашқы Super 8 фестивалі болды және фильмді өңдеуге дейін пленканың негіздері мен қолданылуына қатысты сабақтарды қамтыды. Чикаго 8: Шағын форматты кинофестивалі 2011 жылы басталды және әлемнің түкпір-түкпірінен кішкентай форматтағы фильмдерді жыл сайын көрсетеді.

To give further support to filmmakers dedicated to shooting on Super 8 mm film, many film festivals and screenings—such as the Flicker Film Festival, and Super Gr8 Film Festival—exist to give filmmakers a place to screen their Super 8 mm films. Many of these screenings shun video and are only open to films shot on film. Some require film to be turned in undeveloped and thus not permitting any editing, providing an additional challenge to the filmmaker. These include the Bentley Film Festival and straight 8, which runs screenings at the Cannes Film Festival and many other festivals and events worldwide, where a sound track is required to be supplied with a completed but unprocessed cartridge. In the 2005 Cannes Film Festival, a Super 8 short film (The Man Who Met Himself) by British filmmaker Ben Crowe, shot on the now discontinued Kodachrome 40 format, was the first Super 8 film to be nominated for the Short Film Palme D'Or in the Official Selection. In the UK, the Cambridge International Super 8 Film Festival, with the support of the film industry, runs a competition program of more than 60 films every year. The festival also features work of Super 8 filmmakers, industry talks, and a workshop. The United States Super 8mm Film + Digital Video Festival, established in 1988, takes place annually at Rutgers University in New Brunswick, New Jersey and is the longest running Super 8mm festival in the US. In Brazil Curta8 | Festival Internacional de Cinema Super8 is in its 11th year. A number of experimental filmmakers, such as Mason Shefa and Stan Brakhage, continue to work extensively in the format and festivals such as the Images Festival (Toronto), the Media City Film Festival (Windsor, Ont. ), and TIE (based in Colorado) regularly project Super 8 films as part of their programming. In June 2010, the Super8 Shots film festival was launched in Galway, Ireland, the first Super 8 festival to occur in Ireland, and included classes on basics and uses of film through to processing your own film. Chicago 8: A Small Gauge Film Festival started in 2011, and will feature yearly programming of small gauge film from around the world.

Білім беру мақсатында

Super 8 әлі де бірнеше таңдалған жоғары оқу орындарында, оның ішінде Оңтүстік Калифорниядағы Чаффи колледжінде кино өндірісі курстарын ұсынады. Super 8 пленкасын көбінесе көркемдік бағдарламаларда табуға болады. Бұл бағдарламалар Super 8-ді дәстүрлі заманауи өндіріс әдістерін оқыту үшін емес, киноның аналогтық тәжірибесін оның өзіндік шығармашылық мүмкіндіктері үшін пайдаланады. Санта-Кларитадағы Калифорниядағы ArtTree-де 10-15 жас аралығындағы студенттерге арналған бағдарлама сияқты, көптеген деңгейдегі өнер бағдарламалары киноның негізгі қағидаларын оқытады. Pro8mm және Kodak компаниялары ұйымдастырған "Do A Shot" сияқты басқа бағдарламалар кинофестивальдар мен сауда шараларында таңдалған топқа пленка мен камераларды ұсынып, фильмді тәжірибелеуге мүмкіндік береді, мысалы, бұл кинофестивальдағы Art Center College of Art & Design. АҚШ-тағы бірнеше жоғары оқу орындары кино және кино өндірісі бағдарламаларында Super 8-ді пайдалануды жалғастыруда. Мысалы, Сан-Франциско қалалық колледжінің Кино факультеті және Солтүстік Техас университетінің Радио, Телевизия және Кино факультеті Super 8-ді міндетті түрде қолдануды талап етеді. Бұл тәжірибе студенттерге кино өндірісі мен монтаждаудың негіздерін ұсынады. Ең бастысы, бұл камерадағы монтажға, әсіресе, өндіріске дайындық кезеңінде егжей-тегжейлі жоспарлау қажеттігін көрсетіп береді. Сонымен қатар, Super 8-ді пайдалану студенттерді жоғары курстарда түсірілген Regular 16 және Super 16 фильмдеріне жетелейді.

Танымал мәдениетте

2011 жылы шыққан "Супер 8" фильмінің сюжеті 1979 жылғы жазда Огайо штатының ойдан шығарылған Лиллиан қаласындағы бір топ жасөспірімнің өздерінің Super 8 фильмін түсіру және құрлықта қалған шетелдік нысанмен болған тәжірибелерін бейнелеу туралы. Фильмде көрсетілген камералардың бірі - Kodak компаниясы 1970 жылдардың басында өндірген және сатқан Kodak Ektasound 130 кинокамерасы. 2012 жылы шыққан "Sinister" фильмінде түрлі қорқынышты жағдайларды көрсету үшін Super 8 түсірілімдері пайдаланылған.