Кіріспе

Made in Japan – ағылшын рок-тобы Deep Purple-дің 1972 жылғы тамызда Жапониядағы алғашқы гастрольдері кезінде жазылған қос тіркелген концерттік альбомы. Ол 1972 жылдың желтоқсанында, ал АҚШ-та 1973 жылдың наурыз айының соңында шықты және коммерциялық және сын тұрғысынан сәтті болды. Топ өте күшті сахналық өнерімен танымал еді және бірнеше концертті жеке жазып алған, немесе радиода көрсеткен, бірақ жапондық жазба компаниясы жарнама үшін пайдалы болады деп шешкенше, концерттік альбом жазуға құлшыныс танытпады. Олар тікелей эфирдегі жазбаны бақылауды талап етті, соның ішінде бұрын топпен жұмыс істеген Мартин Бирчті инженер ретінде пайдалануды, тіпті жазғаннан кейін де альбомның шығуына қызығушылық танытпады. Гастроль сәтті өтті, бұқаралық ақпарат құралдарының жоғары қызығушылығы мен жанкүйерлердің жағымды пікірлері болды. Альбом бірден коммерциялық табысқа жетті, әсіресе АҚШ-та, онда ол "Smoke on the Water" хит-трегімен бірге шықты және 1970 жылдар бойы тұрақты сатылымда болды. 1993 жылы гастрольдің көптеген концерттерінен тұратын үш дискілік жинақ шықты, ал 1998 жылы қосымша тректері бар альбомның қайта жаңартылған нұсқасы жарық көрді. 2014 жылы қосымша бонус материалдары бар делюкс нұсқасы жарияланды. Альбом сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және оған мақтаулар әлі де келіп түсуде. 2012 жылы Rolling Stone оқырмандарының жүргізген сауалнамасы бойынша Made in Japan барлық уақыттағы ең үздік концерттік альбомдардың алтыншысы деп танылды.

Фондық және тікелей эфирдегі bootlegs

Deep Purple "Mk II" тобы 1969 жылдың шілде айында құрылды. Топтың негізгі мүшелері – гитарист Ричи Блэкмор, органшы Джон Лорд және барабаншы Ян Пейс, әнші Иан Гиллан мен басист Роджер Гловерді бұрынғы поп және психоделикалық рок үнінен хард-рокқа қарай дамыту үшін шақырып алды. Олар кең аумақты гастрольдік сапарларға шықты, жақсы қабылданатын концерттік топқа айналды және бірнеше концерттік орындауларын радиода хабарлауға немесе жеке тыңдауға жаздырды. Дегенмен, олар концерттік альбомды коммерциялық мақсатта шығару туралы идеяны қабылдамады, себебі сахнадағы өнерлерінің сапасы мен атмосферасын LP-де қайта жасай алмайтындарына сенді. Осының салдарынан, топтың пираттық жазбаларына сұраныс артты. Олардың арасында ең танымал болғаны – 1970 жылдың 11 шілдесінде Аахенде жазылған "H Bomb" атты LP болды. Бұл жазба Virgin Records компаниясының Ричард Брэнсоны сотқа тартуына себеп болды, оны осы пираттық альбомды сатқандығы үшін айыптады. "Melody Maker" журналында жарияланған мақалада пираттық жазбалар құбылысы қарастырылып, "H Bomb" сол кездегі ең көп сатылған пираттық альбом екені айтылды. Топ 9 тамызда Жапонияға келді, гастрольдер басталғанға бір апта бұрын, оларды жылы қарсы алып, сыйлықтар мен гүлдермен күтіп алды. Бирч Warner Bros. компаниясы ұсынған жабдықтың дыбыс деңгейін реттеу мүмкіндігі болмағанын және диктофонның көлемі коммерциялық сапалы жазба жасауға жеткіліксіз көрінгесін, жазу сапасының қанағаттанарлық болатынына сенімді болмады. Топ нәтижеге қызығушылық танытпады, жақсы концерт беруге ғана назар аударды. Кейін Лорд бұл көзқарастың орындаушылардың спонтандылығы мен топ мүшелерінің өзара әрекеттесуін жақсы түсіргенін атап өтті. Осакадағы екінші концерт екеуінің де күштісі деп есептелді, және шығарылған LP-нің көп бөлігі осы концерттен алынған. Тек бір ән, 15 тамыздағы "Smoke on the Water" әні ғана қолданылды, себебі Блэкмор осы әннің кіріспе рифін студиялық нұсқасына сәйкес орындаған жалғыз концерт болды. Топ 17 тамыздағы Токиодағы концертті турдың ең жақсысы деп санады. Гловер "12-13 мың жапон жасы "Child in Time" әнін бірге шырқағанын және оны Гиллан сияқты өзінің мансабындағы маңызды сәт деп есептегенін" еске алды. Сахнаның алдында күзетшілер тұрды. Блэкмор "Space Truckin" әнінің соңында гитарасын сындырып, көрермендерге лақтырғанда, олардың бірнешеуі жанкүйерлердің арасынан өтіп, оны қайтарып алуға тырысты. Блэкмор ашуланды, бірақ топтың қалған бөлігі оқиғаны көңілді деп тапты. Концерт Осакадағы концерттердей жақсы жазылмаған, бірақ "The Mule" және "Lazy" әндері соңғы шығарылымға енгізуге жеткілікті сапалы деп танылды. Альбомда қосымша дыбыс жазбалары болған жоқ. Лорд бір журналға берген сұхбатында "Strange Kind of Woman" әнінің бір жолы Гиллан микрофон кабеліне шалынып түскеннен кейін басқа концерттен алынған нұсқасымен ауыстырылғанын айтты, бірақ көп тректі жазбаларды тексергенде бұл туралы тікелей дәлел табылған жоқ. Лордтың сөзіне сәйкес, жазбаны жасауға жұмсалған жалпы бюджет 3000 доллар болды (1972 жылғы 3000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең).

Шығару

"Ол қос альбом Жапониядан тыс жерде шығарылмауға тиіс еді. Бірақ оны шығарып, шамамен екі аптада платиналық статусқа ие болды." – деді Джон Лорд.

Альбом 1972 жылдың желтоқсанында Ұлыбританияда шығарылды, оның арнайы бағасы 3,25 фунт стерлинг болды, бұл сол кездегі стандартты бір LP бағасына тең. Хит-парадтарда 16-шы орынға ие болды. Альбомның мұқабасын Гловер жасады, ал алдыңғы және артқы жағында топтың түсті суреттері, ал ішкі жағында – қара-ақ суреттері орналасқан. АҚШ-тағы шығарылым 1973 жылдың сәуір айына дейін кейінге шегерілді, себебі Warner Bros. алдымен «Who Do We Think We Are» альбомын шығаруды қалады. Ұлыбританиядан тұрақты импортталған альбомдардың көптеп сатылуы оларды оны шығаруға ынталандырды, және ол дереу коммерциялық сәттілікке жетіп, хит-парадтарда 6-шы орынға көтерілді. Warner Brothers сонымен қатар «Smoke on the Water» әнін «Made in Japan» альбомындағы тікелей орындалыммен және «Machine Head» альбомындағы студиялық нұсқасымен бірге сингл ретінде шығарды, ол Billboard чарттарында 4-ші орынға жетті. Токиодағы концерттен алынған «Black Night» әнінің жазбасы, альбомға енбеген қосымша ән болды, Еуропада «Woman from Tokyo» синглінің B жағы ретінде және Жапонияда жеке сингл ретінде жарық көрді. Жапондық шығарылым «Live in Japan» деп аталды және ерекше мұқаба дизайнымен ерекшеленді: сахнадағы топтың суреті, Лондондағы Rainbow Theatre-да өткен концерттен таңдалып алынған фотосуреттер және әр топ мүшесінің сөздері мен қолмен жазылған хабарламасы бар қосымша жапсырмасы болды. Бірінші басылымға топтың суреттері бар 35 мм пленка негативі қоса берілді, оны сатып алушылар өздері басып ала алатын еді. Альбом туралы ақпаратта жазбада тек Токиодағы концерттің ғана болғаны айтылған, бірақ шындығында ол музыкалық тұрғыдан әлемнің қалған бөлігінде шыққан нұсқамен толық сәйкес келеді. Болашақ Def Leppard гитарисі Фил Коллин Rainbow концертінде көрермен ретінде болған. Уругвайда альбом 1974 жылы Odeon Records лейблымен бір LP (тек алғашқы екі жағы бар) ретінде шығарылды. Ол басқа шығарылымдардан өзгеше, қарапайым мұқаба дизайнын пайдаланды, мұқабасында күннің шығуы бейнеленген.

Марапаттар

Басылым Ел Марапаттау ЖылыОрын Kerrang! Ұлыбритания "Барлық уақыттың 100 ең үздік хэви-металл альбомы" 1989 75 New Musical Express Ұлыбритания "50 ең жақсы тікелей альбом" 2011 13 Rolling Stone оқырмандарының дауыс беруі АҚШ "10 ең жақсы тікелей альбом" 2020 1