Кіріспе

Қасқыр-ит гибриді

Қасқыр-ит – бұл үй итінің (Canis familiaris) сұр қасқырмен (Canis lupus), шығыс қасқырмен (Canis lycaon), қызыл қасқырмен (Canis rufus) немесе Эфиопия қасқырмен (Canis simensis) шағылысуынан туындаған гибридтік ит.

Тарих

Толық геномдық тізбектеу жабайы және үй жануарлары арасындағы гендер ағынын зерттеу үшін пайдаланылды. Иттерден қасқырларға кең таралған гендер ағынының куәлігі бар, ал қасқырларды иттермен әдейі шағылыстырудың өте сирек кездесетін жағдайлары бар, мысалы, Саарлос қасқыр иті. Дегенмен, әлемдік иттер популяциясы генетикалық кластер құрайды, қасқырлардан иттерге гендер ағынының куәлігі шамалы. Ежелгі ДНК көрсеткендей, 5000 жылдан астам бұрын Еуропадан шыққан иттерде де жабайы итттермен будандасудың куәлігі аз. Бұл зерттеу төрт жыл өткен соң, нақты дәлелдер келтірмегендіктен сынға ұшырады.

Теотиуакандық қасқыр иттері

2010 жылы археологтар Мексиканың орталық аңғарында шамамен екі мың жыл бұрынғы жауынгердің жерленген орнынан қасқыр-иттердің қалдықтарын тапты. Осыған байланысты, Теотиуакан өркениеті өнерінде койоттар деп есептелген бейнелер қайта қаралып жатыр.

Солтүстік Американың сұр қасқыры мен үй итінің қоспасы

1999 жылға қарай АҚШ-та 100 000-нан астам қасқыр-ит гибридтері тіркелген. Бірінші буын қасқыр-иттердің арасында сұр қасқырлар көбінесе қасқырға ұқсайтын иттермен (мысалы, неміс шопандары, сибир хаскилері және Аляска маламуттары) шағылыстырылады, себебі олар экзотикалық үй жануары іздейтін иелеріне ең тартымды болып көрінеді.

Құжатталған асылдандыру

Ұлыбританияда қасқыр-ит өсіру туралы алғашқы мәлімет 1766 жылға дейін барады, сол кезде еркек қасқырдың сол заманғы тілде "помераниялық" деп аталатын итпен жұптасқандығы айтылады, бірақ ол қазіргі померания тұқымынан өзгеше болуы мүмкін. Осыдан тоғыз күшік туған. Ағылшын ақсүйектері кейде осындай қасқыр-иттерді ғылыми жаңалық ретінде сатып алатын. Қасқыр-иттер британдық жануарлар бақтары мен зоопарктарында танымал көрмелерге айналды. Голландия Кеннел клубы 1975 жылы осы тұқымды мойындады. Оның авторының құрметіне олардың атын "Сарлоос қасқыр-иті" деп өзгертті. 1981 жылы бұл тұқым Халықаралық кинологиялық федерация (FCI) тарапынан мойындалды.

Чехословакиялық қасқыр ит

1950 жылдары Чехословакиялық қасқыр иті қазіргі Словакия және Чехия елдерінің шекарасын күзету үшін шығарылды. Ол бастапқыда неміс шопандары мен Карпат сұр қасқырларының тегінен өсірілді. 1982 жылы Чехословакияда ұлттық тұқым ретінде ресми түрде танылды, ал кейін Халықаралық кинологиялық федерация, Америка Кеннел клубының негізгі қоры қызметі және Біріккен Кеннел клубы мойындады. Бүгінде ол Еуропа мен АҚШ-та ептілік, бағыну, іздеу-құтқару операциялары, полиция қызметі, терапия және мал өсіруде пайдаланылады.

Волкособ

Волкособ (Lang ru, көпше: Lang ru) алғаш рет 1990 жылдары Кеңес Одағының ыдырауынан кейін жасалды. Ресейлік шекарашылар неміс шопандарының оңай үйрену қабілеті мен топтық сезіміне, сонымен қатар, кең Ресей шекарасының қатал жағдайларына төтеп бере алатын жабайы қасқырдың күші, жоғары дамыған сезімдері және суыққа төзімділігі бар итті іздеді. 2000 жылы адамдарға ерекше жақын және ынтымаққа бейім Каспий даласының қасқыры, шығыс еуропалық шопан тұқымына жататын неміс шопандарымен шағылыстырылды, нәтижеде F3 буыны қалыптастырылды. Алдыңғы гибридтерден өзгеше, Волкособ – тиімді шекара күзетшісі болып танылған жалғыз тұқым, себебі олар тым ұялды емес.

Мал бағыушы иттер

2014 жылғы зерттеуде Грузияда қасқырлардың 20%-ы және иттердің 37%-ы бірдей митохондриялық гаплотиптерге ие екені анықталды. Зерттелген қасқырлардың 13%-дан астамында иттен тараған гендер анықталды, ал иттердің 10%-дан астамында қасқырдан тараған гендер анықталды. Зерттеу нәтижелері қасқыр мен иттердің араласуы ірі қара малға күзетшілік қылатын иттердің дәстүрлі түрде өсірілетін аймақтарында жиі кездесетін құбылыс екенін көрсетеді, сондай-ақ, иттер мен сұр қасқырлар арасындағы гендер ағыны, олардың гендік қорына ерте орташалау кезеңдерінен бері мыңжылдықтар бойы үлкен әсер еткен маңызды фактор болды. Алайда, бұрынғы Кеңес Одағының қалыпты қасқыр тығыздығы бар аймақтарында қасқыр-ит гибридтерінің бірнеше жағдайлары тіркелген. Еуропалық аристократия жабайы қасқыр-иттерді кейде аң аулау үшін пайдаланған және оларды қарапайым қасқырлардан ажырату үшін «лициска» деп атаған. Канадада Альберта, Манитоба, Ньюфаундленд және Принс-Эдуард аралдарында қасқыр-иттерді үй жануары ретінде ұстауға тыйым салынған. АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің Пэндлтон лагері және басқа да базаларында балаға шабуыл жасаған питбуль тұқымынан кейін қасқыр-иттерге тыйым салынған тұқымдардың қатарында болды. Қасқыр-иттердің сыртқы түрі әртүрлі болуы мүмкін, қасқыр қаны жоқ иттерге ұқсас немесе толыққанды қасқыр деп қате түсінілетін жануарлар да кездеседі. DEFRA және RSPCA жүргізген ұзақ зерттеуде қасқыр-иттер ретінде сатылатын көптеген жануарларда селекционерлердің жалған мәлімдемелерінің және қасқыр тұқымын анықтаудағы белгісіз деңгейлердің мысалдары табылды. Есепте білімсіз азаматтардың қасқырға ұқсас иттерді қасқыр-иттер деп жаңылысқандары айтылған.