Кіріспе

Гамбиер Пэрри процесі – Томас Гамбиер Пэрри есімімен аталатын фресканың классикалық техникасының жетілдірілген түрі. Нағыз фреска – жаңадан жағылған әк гипсіне бояу салу техникасы, онда пигменттер әктің карбонаттануы (кальций гидроксиді) арқылы бекітіледі. Бұл техникаға басқа байланыстырушы заттар қажет емес, ал бекіту процесі берік кристалды бояу қабатын құрайды. Дегенмен, нағыз фреска үшін пигменттердің шектеулі ғана диапазоны жарамды, техниканы бақыланатын жағдайларда мұқият қолдану және одан кейін салыстырмалы түрде төмен ылғалдылықты сақтау қажет. Кейбір жағдайларда, дәстүрлі фреска бояуларына тозаң мен кір тез жиналуы мүмкін. Он тоғызыншы ғасырдың ортасында жаңа Парламент үйін безендіру кезінде Англияда нағыз фресканың сәтсіздікке ұшырауы болды, бірақ бұл қабырға суреттерінің қайта жандануына әкелді. Гамбиер Пэрри арнайы дайындалған гипс немесе кенеп бетіне жағуға арналған спиртті ортаны жасады және 1862 жылы оның рецептін жариялады. Алғашқы рецептурада ара шайы, лавандра майы, терпентин спирті, элеми шайыры және копал лактары қолданылды. Қабырға бетін дайындау және бояуды жағу процесі күрделі болды. Бұл жүйені Фредерик Лейтон «Соғысқа қолданылған өнерлер» және «Бейбітшілікке қолданылған өнерлер» туындыларында Виктория және Альберт мұражайында (1870-72) пайдаланды. Гамбиер Пэрри процесінің ең толық мысалы Вурстерширдегі Ньюленд қаласындағы Сент-Леонард шіркеуінде көрініс тапқан, онда шіркеутің ішкі қабырғалары фрескамен жабылған; Сент-Леонард – Бошамп Алмастың жеке капелласы.