Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Румындық-америкалық психолог (1896–1981)
Romanian American psychologist (1896–1981)
Дэвид "Весхи" Векслер (12 қаңтар 1896 – 2 мамыр 1981) – румындық-америкалық психолог. Ол Беллвью ауруханасындағы пациенттерін жақсырақ тану үшін Векслер ересектер ақыл-ой шкаласы (WAIS) және балалар үшін Векслер ақыл-ой шкаласы (WISC) сияқты белгілі ақыл-ой шкалаларын жасады. 2002 жылы жарияланған "Жалпы психология шолуы" зерттеуінде Векслер 20 ғасырдың ең көп сілтемеленген 51-ші психологы деп танылды.
David "Weshy" Wechsler ('/w//ɛ//k//s//l//ər/; January 12, 1896 – May 2, 1981) was a Romanian American psychologist. He developed well known intelligence scales, such as the Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS) and the Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC) to get to know his patients at Bellevue Hospital. A Review of General Psychology survey, published in 2002, ranked Wechsler as the 51st most cited psychologist of the 20th century.
Ерте өмір және білім
Векслер Румынияның Леспеци қаласында еврей отбасында дүниеге келді және бала кезінде ата-анасымен бірге АҚШ-қа көшіп келді. Ол Нью-Йорктің Сити колледжінде және Колумбия университетінде оқыды, онда 1917 жылы магистр дәрежесін, ал 1925 жылы Роберт С. Вудворттың жетекшілігімен философия докторы ғылымын қорғады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Чарльз Спирман мен Карл Пирсонмен бірге оқып жүргенде, жаңадан шақырылғандарды іріктеу үшін психологиялық тесттерді әзірлеуде АҚШ армиясымен жұмыс істеді.
Wechsler was born in a Jewish family in Lespezi, Romania, and emigrated with his parents to the United States as a child. He studied at the City College of New York and Columbia University, where he earned his master's degree in 1917 and his Ph. D. in 1925 under the direction of Robert S. Woodworth. During World War I, he worked with the United States Army to develop psychological tests to screen new draftees while studying under Charles Spearman and Karl Pearson.
Белвью ауруханасы
Түрлі орындарда қысқа мерзімде жұмыс істегеннен кейін (жеке практикада бес жылды қоса алғанда), 1932 жылы Векслер Беллвью психиатриялық ауруханасының бас психологы болды және 1967 жылға дейін сол қызметте қалды. Векслер 1947 жылы Холокосттан аман қалған еврейлер үшін психикалық денсаулық сақтау бағдарламасы мен клиникасын құру бойынша миссияға қатысты. Векслер 1937 жылғы Бине шкаласы ұсынған жалғыз баллға қарсы болды және сол кездегі Бине IQ тестісін қанағаттандырмайтын деп тапты. Векслер өзінің тестілерін Беллвью клиникасындағы пациенттерін жақсырақ түсіну үшін жасады. Бұл жиын Бине шкаласынан күрт өзгеше болды, ол Векслердің заманында интеллектілікті тексерудегі басты авторитет саналды. Льюис Терманның Стэнфорд-Бине интеллект шкалаларының 1960 жылғы нұсқасы бұрынғы нұсқаларға қарағанда нашар жазылғандықтан, WAIS-тің I формасы 1960 жылдары Стэнфорд-Бине тестілерінен асып түсті. Тестісі интеллектуалды емес факторларды тікелей өлшемесе де, олар оның негізгі теориясында мұқият ескерілді. Векслер ересектерге арналған интеллект шкаласы (WAIS) алғаш рет 1939 жылы жасалды және кейін Векслер Беллвью интеллект тесті деп аталды. Одан ол 1949 жылы балаларға арналған Векслер интеллект шкаласын (WISC) және 1967 жылы Векслер мектепке дейінгі және бастауыш сыныптарға арналған интеллект шкаласын (WPPSI) шығарды. Тесттер әлі де оның интеллект – «мақсатты әрекет етуге, логикалық ойлауға және [адамның] қоршаған ортамен тиімді қарым-қатынас жасауға қабілеттіліктің жалпы деңгейі» деген философиясына негізделген (Каплан және Саккуццо, 256-беттен алынған). Векслер шкалалары интеллектілікті тексеру саласына көптеген жаңа тұжырымдамалар мен жаңалықтарды енгізді. Біріншіден, ол ескі интеллект тестілерінің коэффициенттік бағаларын ("IQ" -дағы Q) жойды. Оның орнына, ол орташа интеллектке 100 мәнін берді және орташадан жоғары немесе төмен әрбір стандарттық ауытқу үшін 15 ұпай қосты немесе азайтты. Ол жалпы интеллект тұжырымдамасын (оның ұстазы Чарльз Спирмен ұсынғандай) толығымен қабылдамаса да, интеллект тұжырымдамасын екі негізгі салаға бөлді: әрқайсысы әртүрлі субтесттермен бағаланатын сөздік және практикалық (сөздік емес) шкалалар.
After short stints at various locations (including five years in private practice), Wechsler became chief psychologist at Bellevue Psychiatric Hospital in 1932, where he stayed until 1967. Wechsler was member of a 1947 mission to set up a mental health program and clinic for Jewish survivors of the Holocaust. Wechsler objected to the single score offered by the 1937 Binet scale, finding the then current Binet IQ test unsatisfactory. Wechsler originally created his tests to find out more about his patients at the Bellevue clinic. This battery differed greatly from the Binet scale which, in Wechsler's day, was generally considered the supreme authority with regard to intelligence testing. As the 1960 form of Lewis Terman's Stanford–Binet Intelligence Scales was less carefully developed than previous versions, Form I of the WAIS surpassed the Stanford–Binet tests in popularity by the 1960s. Although his test did not directly measure nonintellective factors, it took these factors into careful account in its underlying theory. The Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS) was developed first in 1939 and then called the Wechsler Bellevue Intelligence Test. From these he derived the Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC) in 1949 and the Wechsler Preschool and Primary Scale of Intelligence (WPPSI) in 1967. The tests are still based on his philosophy that intelligence is "the global capacity to act purposefully, to think rationally, and to deal effectively with [one's] environment" (cited in Kaplan & Saccuzzo, p. 256). The Wechsler scales introduced many novel concepts and breakthroughs to the intelligence testing movement. First, he did away with the quotient scores of older intelligence tests (the Q in "I. Q."). Instead, he assigned an arbitrary value of 100 to the mean intelligence and added or subtracted another 15 points for each standard deviation above or below the mean the subject was. While not rejecting the concept of general intelligence (as conceptualized by his teacher Charles Spearman), he divided the concept of intelligence into two main areas: verbal and performance (non verbal) scales, each evaluated with different subtests.