Қолтаңбаны талдау: Псевдоғылым негізіндегі тұлғаны бағалау
Graphology
Қолжазуды талдау (графология) – ғылыми дәлелсіз, жалған ғылым. Тұлғаны анықтау әдісі ретінде тиімділігі дәлелденбеген. Психологиялық талдаудың сенімсіз әдісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қолжазбаның псевдоғылыми талдауы
Pseudoscientific analysis of handwriting
Графология – жазушының мінез-құлқы ерекшеліктерін анықтау мақсатымен қолжазбаны талдау. Оның әдістемелері мен қорытындылары ғылыми дәлелдермен негізделмегендіктен, ол псевдоғылым деп есептеледі. Графология бір ғасырдан астам уақыттан бері қырқыс дау-жанжалға себеп болып келеді. Жақтастары оның мінезді бағалаудағы пайдалылығының куәсі ретінде жеке мысалдар келтірсе де, бұл мәлімдемелер ғылыми зерттеулермен расталмаған. Психикалық денсаулық мамандарының сауалнамасы бойынша, графология психологиялық талдаудың ең сенімсіз әдістерінің қатарында саналады.
Graphology is the analysis of handwriting in an attempt to determine the writer's personality traits. Its methods and conclusions are not supported by scientific evidence, and as such it is considered to be a pseudoscience. Graphology has been controversial for more than a century. Although proponents point to positive testimonials as anecdotal evidence of its utility for personality evaluation, these claims have not been supported by scientific studies. It has been rated as among the most discredited methods of psychological analysis by a survey of mental health professionals.
Этимология
"Графология" сөзі грек тіліндегі γραφή (; 'жазу') және λόγος (; 'теория') сөздерінен туындайды.
The word "graphology" derives from the Greek γραφή (; 'writing'), and [[wikt:λόγος (; 'theory').
Тарих
1991 жылы Жан Чарльз Гилль Мейсани Хуан Хуарте де Сан-Хуанның 1575 жылы жарық көрген "Examen de ingenios para las ciencias" еңбегі қолжазба талдауы бойынша алғашқы кітап болды деді. Америкалық графологияда Камилло Балдидің 1622 жылғы "Trattato come da una lettera missiva si conoscano la natura e qualità dello scrittore" атты кітабы алғашқы кітап саналады. 1830 жылы Жан Ипполит Мишон қолжазба талдаумен қызығушылық танытты. Ол 1871 жылы Société Graphologique қоғамын құрғаннан кейін көп ұзамай өз зерттеулерін жариялады. Оның ең белгілі шәкірті Жюль Крепье Жамин болды, ол көп ұзамай басқа тілдерге аударылған кітаптар сериясын шығарды. Мишонның интегративтік тәсілінен бастау алып, Крепье Жамин графологияға холистикалық (тұтас) көзқарас қалыптастырды. Альфред Бине 1893 жылдан 1907 жылға дейін графологияны зерттеуге көндірілді. Графологтар оның нәтижелерін қабылдамаса да, ол оны "болашақ ғылымы" деп атады. Француз психиатры Жозеф Рогос Де Фурсак 1905 жылы "Les ecrits et les dessins dans les maladies mentales et nerveuses" кітабында графология мен психиатрияны біріктірді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін графологияға қызығушылық Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында одан әрі күшейді. 1920 жылдары Германияда Людвиг Клагз өзінің зерттеулерін "Zeitschrift für Menschenkunde" (Адамзатты зерттеу журналы) журналында жариялады. Оның осы салаға қосқан ең маңызды үлесін "Handschrift und Charakter" еңбегінде табуға болады. Теа Стейн Левинсон және Дж. Зубин АҚШ үкіметінде жұмыс істеген тәжірибесіне сүйене отырып, Клагстың идеяларын өңдеді және 1942 жылы өз әдісін жариялады. 1929 жылы Милтон Бункер графоанализді оқыту үшін "The American Grapho Analysis Society" қоғамын құрды. Бұл ұйым және оның жүйесі американдық графология әлемін екіге бөлді. Студенттер графоанализ немесе холистикалық графологияның қайсысын таңдау керектігін шешуге тиіс болды. Нақты деректердің жетіспеуіне қарамастан, анекдоттық мәліметтерге сәйкес, 1970 және 1980 жылдар аралығында Халықаралық графоанализ қоғамының (IGAS) мүшелерінің 10% құрамы шығарылды. Биологиялық жыныс пен қолжазба стилі арасындағы мүмкін болатын байланыс туралы мәселені қарастыра отырып, Джеймс Хартли 1989 жылы жариялаған мақаласында осы гипотезаны қолдайтын белгілі бір дәлелдер бар деген қорытынды жасады.
In 1991, Jean Charles Gille Maisani stated that Juan Huarte de San Juan's 1575 Examen de ingenios para las ciencias was the first book on handwriting analysis. In American graphology, Camillo Baldi's Trattato come da una lettera missiva si conoscano la natura e qualità dello scrittore from 1622 is considered to be the first book. Around 1830, Jean Hippolyte Michon became interested in handwriting analysis. He published his findings shortly after founding Société Graphologique in 1871. The most prominent of his disciples was Jules Crépieux Jamin, who rapidly published a series of books that were soon published in other languages. Starting from Michon's integrative approach, Crépieux Jamin founded a holistic approach to graphology. Alfred Binet was convinced to conduct research into graphology from 1893 to 1907. He called it "the science of the future" despite rejection of his results by graphologists. French psychiatrist Joseph Rogues De Fursac combined graphology and psychiatry in the 1905 book Les ecrits et les dessins dans les maladies mentales et nerveuses. After World War I, interest in graphology continued to spread in Europe and the United States. In Germany during the 1920s, Ludwig Klages founded and published his findings in Zeitschrift für Menschenkunde (Journal for the Study of Mankind). His major contribution to the field can be found in Handschrift und Charakter. Thea Stein Lewinson and J. Zubin modified Klage's ideas, based upon their experience working for the U. S. government, publishing their method in 1942. In 1929, Milton Bunker founded The American Grapho Analysis Society teaching graphoanalysis. This organization and its system split the American graphology world in two. Students had to choose between graphoanalysis or holistic graphology. While hard data is lacking, anecdotal accounts indicate that 10% of the members of International Graphoanalysis Society (IGAS) were expelled between 1970 and 1980. Regarding a proposed correlation between biological sex and handwriting style, a paper published by James Hartley in 1989 concluded that there was some evidence in support of this hypothesis.
Жұмыс берушілердің пайдалануы
Графология ХХ ғасырдың ортасына дейін ғылыми қауымдастықта қолдау тапқан болса да, соңғы зерттеулер жеке тұлғаны және еңбек өнімділігін бағалау құралы ретінде графологияның дұрыстығын жоққа шығарады. Бүгінде ол жалған ғылым деп есептеледі. Жеке тұлға мен еңбек нәтижелерін болжау тиімділігін анықтау үшін көптеген зерттеулер жүргізілді. Жақында жүргізілген зерттеулер, қолжазбаның жеке тұлғалық қасиеттерін және еңбек өнімділігін болжаудағы тиімділігін тексеріп, тұрақты түрде теріс нәтижелер көрсетті. Кинг пен Кёлердің кең ауқымды әдебиеттік шолуы графологияның геометриялық аспектілерін (көлбеулік, бұрыштық және т.б.) көрсететін ондаған зерттеулердің еңбек өнімділігін болжауда ешқандай құндылығы жоқ екенін растады. Британдық Психологиялық Қоғам графологияны астрологиямен бір қатарға қойып, екеуіне де "нөлдік жарамдылық" статусын берді. Ғылыми скептик, автор Брайан Даннинг 2013 жылғы 21 мамырдағы Skeptoid подкастының "Графология туралы барлығы" атты эпизодында былай деп мәлімдеді: (сарапшылардың нақты біліміне емес, ұнату-ұнатпауына негізделгенін растау тенденциясы) жеке тұлғаны тестілеу әдістерін растауды қиындатады. Бұл құбылыстар адамдардың өзіне қатысты екенін айтатын сипаттамаларға жоғары баға беруге бейім екенін көрсетеді, бірақ шындығында бұл сипаттамалар тым жалпылама болып, көптеген адамдарға қатысты болуы мүмкін. Мысалы, Таллент (1958) еңбегін қараңыз. Жекеленбеген графологиялық есептер осы сынға нығайту береді. Эффект өлшемі: Диннің (1992) графологияны қолдануға қарсы басты аргументі – эффект өлшемінің тым кішкентай болуы. Қолжазба талдауының дұрыстығына қарамастан, зерттеу нәтижелері оның жеке адамдарға емес, тек топтарға қатысты болуы мүмкін екенін көрсетеді. Тұспалдау: Графологияның кейбір маңызды принциптері графологқа түсіндіруді өзгертуге, пәнді немесе алдын ала жасалған қорытындыға сәйкес келтіруге мүмкіндік беретіндей тұспалды. Мысалы, Людвиг Клагес теориясындағы негізгі ұғымдардың бірі – форма деңгейі (немесе формалық деңгей): адамның қолжазбасының түпнұсқалығы, сұлулығы, үйлесімділігі, стилі және т.б. жалпы деңгейі – Клагес пікірінше, оны байқауға болады, бірақ өлшеуге болмайды. Бұл теория бойынша, бір белгі пәннің жалпы мінезі мен тұлғасына байланысты оң немесе теріс мағынаға ие, бұл форма деңгейі арқылы анықталады. Іс жүзінде бұл графологты пәннің жоғары немесе төмен әлеуметтік статусына байланысты белгілерді оң немесе теріс түсіндіруге итермелейді.
Although graphology had some support in the scientific community before the mid twentieth century, more recent research rejects the validity of graphology as a tool to assess personality and job performance. Today it is considered a pseudoscience. Many studies have been conducted to assess its effectiveness to predict personality and job performance. Recent studies testing the validity of using handwriting for predicting personality traits and job performance have been consistently negative. A broad literature screen by King and Koehler confirmed that dozens of studies showing the geometric aspects of graphology (slant, slope, etc.) are essentially worthless as predictors of job performance. The British Psychological Society ranks graphology alongside astrology, giving them both "zero validity". In his May 21, 2013 Skeptoid podcast episode titled "All About Graphology", scientific skeptic author Brian Dunning reports: (the tendency for supposed experts to be validated based on likeability rather than actual skill) make it difficult to validate methods of personality testing. These phenomena describe the observation that individuals will give high accuracy ratings to descriptions of their personality that supposedly are tailored specifically for them, but are in fact vague and general enough to apply to a wide range of people. See, for example, Tallent (1958). Non individualized graphological reports give credence to this criticism. Effect Size: Dean's (1992) primary argument against the use of graphology is that the effect size is too small. Regardless of the validity of handwriting analysis, the research results imply that it is not applicable for any specific individual, but may be applicable to a group. Vagueness: Some important principles of graphology are vague enough to allow significant room for a graphologist to skew interpretations to suit a subject or preconceived conclusion. For example, one of the main concepts in the theory of Ludwig Klages is form niveau (or form level): the overall level of originality, beauty, harmony, style, etc. of a person's handwriting—a quality that, according to Klages, can be perceived but not measured. According to this theory, the same sign has a positive or negative meaning depending on the subject's overall character and personality as revealed by the form niveau. In practice, this can lead the graphologist to interpret signs positively or negatively depending on whether the subject has high or low social status.
Сөздік
Қолжаз талдауының әрбір жүйесінің өзіндік терминологиясы бар. Екі немесе одан көп жүйе бірдей сөздерді қолданса да, олардың мағынасы әртүрлі болуы мүмкін. Қолжаз талдаушы қолданатын сөздің техникалық мағынасы мен оның күнделікті қолданыстағы мағынасы үйлеспейді. Мысалы, «реніш» деген сөз жалпы түсінік бойынша наразылықты білдірсе, графоанализде ол басқа біреудің ықпалынан сескенуді көрсетеді.
Every system of handwriting analysis has its own vocabulary. Even though two or more systems may share the same words, the meanings of those words may be different. The technical meaning of a word used by a handwriting analyst, and the common meaning is not congruent. Resentment, for example, in common usage, means annoyance. In graphoanalysis, the term indicates a fear of imposition.
Венгрия
Мажар парламенттік комиссарының деректерді қорғау және ақпарат алу құқығы жөніндегі баяндамасында, хабардар етілген келісімсіз қолжазуды талдау жеке өмірге қатысты құпиялылықты бұзу болып саналады.
A report by the Hungarian Parliamentary Commissioner for Data Protection and Freedom of Information says that handwriting analysis without informed consent is a privacy violation.
Психологиялық талдау
Графология кеңесшілер мен психотерапевтер тарапынан клиникалық тұрғыда қолданылып келеді. Қолданылған жағдайда, әдетте, басқа проективті тұлғалық бағалау құралдарымен бірге, жеке-жеке емес, толықтырып қолданылады. Көбінесе жеке психотерапия, отбасылық кеңес беру немесе кәсіби бағдар беру сеанстарында пайдаланылады.
Graphology has been used clinically by counselors and psychotherapists. When it is used, it is generally used alongside other projective personality assessment tools, and not in isolation. It is often used within individual psychotherapy, marital counseling, or vocational counseling.
Некелік үйлесімділік
Ең қарапайым түрінде тек жыныстық көрініс және жыныстық реакция зерттеледі. Ең күрделі түрінде, қарым-қатынастағы әрбір адамның қарым-қатынастағы басқа адам(дар)ға қалай әсер ететінін анықтау үшін оның барлық жағы зерттеледі. Теория бойынша, қарым-қатынастағы әрбір адамның бір-бірінен қандай ерекшеліктері бар екенін білгеннен және түсінгеннен кейін, нәтижесіндегі неке берік болады. Салыстырмалы талдау арқылы жауап беретін және жауап бермейтін тараптардың реакциялары өлшенеді.
In its simplest form only sexual expression and sexual response are examined. At its most complex, every aspect of an individual is examined for how it affects the other individual(s) within the relationship. The theory is that after knowing and understanding how each individual in the relationship differs from every other individual in the relationship, the resulting marriage will be more enduring. With a comparative analysis receiving and non receiving parts responses are measured.
Медициналық диагноз
Медициналық графология – қолжазбаны талдаудың ең даулы саласы болып саналады. Қатаң айтқанда, мұндай зерттеулер осы мақалада сипатталған графология емес, моторлық бақылауға қатысты факторларды зерттеу болып табылады. Науқастарды және олардың фармакологиялық терапиялық құралдарға жауабын бағалау кезінде, қолжазба факторлары, әсіресе уақыт, ағымдылық, өлшем, пішін, жылдамдық және қысымның тұрақтылығы егжей-тегжейлі қарастырылатын зерттеулер жүргізілді. Бұл құбылыстарды зерттеу – моторлық бақылау процестерін және денедегі жүйке, анатомиялық және биомеханикалық жүйелердің өзара әрекеттесуін зерттейтін зерттеушілердің жанама нәтижесі. "Авангард этикалық практика кодексі" және басқа да кодекстер, өздерінің практика жасайтын штатында диагностика жасауға лицензиясы жоқ адамдарға медициналық диагноз қоюға тыйым салады.
Medical graphology is probably the most controversial branch of handwriting analysis. Strictly speaking, such research is not graphology as described throughout this article but an examination of factors pertaining to motor control. Research studies have been conducted in which a detailed examination of handwriting factors, particularly timing, fluidity, and consistency of size, form, speed, and pressure are considered in the process of evaluating patients and their response to pharmacological therapeutic agents. The study of these phenomena is a by product of researchers investigating motor control processes and the interaction of nervous, anatomical, and biomechanical systems of the body. The Vanguard Code of Ethical Practice, amongst others, prohibits medical diagnosis by those not licensed to do diagnosis in the state in which they practice.
Графотерапия
Графотерапия – адамның мінез-құлқын өзгерту мақсатында оның қол жазуын өзгертуге немесе "қол жазу талдауын кері жүргізуге" бағытталған псевдонаулық. Ол 1930 жылдары Францияда пайда болып, 1950 жылдардың соңында АҚШ-қа тарады. Аталған терапия негізгі каллиграфия курстарында оқытылатын жаттығуларға ұқсас жаттығулардан тұрады, кейде музыка немесе өзін-өзіңмен жағымды сөйлесумен бірге қолданылады.
Graphotherapy is the pseudoscience of changing a person's handwriting with the goal of changing features of his or her personality, or "handwriting analysis in reverse." It originated in France during the 1930s, spreading to the United States in the late 1950s. The purported therapy consists of a series of exercises similar to those taught in basic calligraphy courses, sometimes in conjunction with music or positive self talk.