Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1649 жылы Мэриленд колониясындағы діни төзімділік туралы заң
1649 religious tolerance act in the Maryland Colony
Мэриленд төзімділік туралы заң, сондай-ақ Дін туралы заң деп аталады, Солтүстік Америкадағы христиандарға діни төзімділік талап еткен алғашқы заң. Ол 1649 жылдың 21 сәуірінде Мэриленд колониясының жиналысында, Мэриленд штатының Сент-Мэри округіндегі Сент-Мэри қаласында қабылданды. Бұл – ұйымдасқан отаршылдық үкіметінің заң шығарушы органы қабылдаған алғашқы заңдардың бірі, ол діни еркіндіктің белгілі бір деңгейін кепілдік береді. Аталған заң жобасы барлық христиандарға ар-ұждан бостандығын берді. (Род-Айленд колониясы 1636 жылы діни қуғын-сүргінді, соның ішінде Троицаға сенбейтіндерге қарсы тыйым салған алғашқы заңдарды қабылдады; Род-Айленд сонымен қатар шіркеу мен мемлекетті бөліп алған алғашқы үкімет болды.) Тарихшылар бұл заңның АҚШ-та дін бостандығын қорғау үшін заңдық қорғаныс шараларын қабылдауға ықпал еткенін айтады. Мэрилендті негіздеген Кальверттер отбасы ағылшын католиктеріне пана беру үшін заң шығаруды қалаған, себебі бұл заң католиктер мен Ұлыбритания мен оның колонияларында басым болған англикандық дінге бағынбаған басқа діндердің өкілдерін қорғауға бағытталған. Заң Мэрилендтегі барлық Троицаға сенетін христиандарға құдайға сыйындыру еркіндігін берді, бірақ Иса Мәсіхтің құдайлығын жоққа шығарғандарға өлім жазасын қарастырды. 1654 жылы Вильям Клейборн, Вирджиниядан шыққан және Оливер Кромвельдің комиссары болып тағайындалған адам бұл заңды жойды; ол англикан, пуритандық көзқарастарды ұстанған және католик дініне қарсы болған. Кальверттер Мэрилендтің бақылауын қайта иеленгеннен кейін заң қайта күшіне енгізілді, бірақ 1692 жылы Даңқты революция мен Мэрилендтегі протестанттық революциядан кейін ол толығымен жойылды. Британдық Солтүстік Америкадағы діни төзімділік туралы алғашқы заң ретінде ол басқа колониялардағы ұқсас заңдарға әсер етті және оның кейбір бөліктері Америка Құрама Штаттарының Конституциясына енгізілген бірінші түзетуде көрініс тапты, ол американдық заңда діни еркіндікті бекітті.
The Maryland Toleration Act, also known as the Act Concerning Religion, the first law in North America requiring religious tolerance for Christians. It was passed on April 21, 1649, by the assembly of the Maryland colony, in St. Mary's City in St. Mary's County, Maryland. It created one of the pioneer statutes passed by the legislative body of an organized colonial government to guarantee any degree of religious liberty. Specifically, the bill, now usually referred to as the Toleration Act, granted freedom of conscience to all Christians. (The colony which became Rhode Island passed a series of laws, the first in 1636, which prohibited religious persecution including against non Trinitarians; Rhode Island was also the first government to separate church and state.) Historians argue that it helped inspire later legal protections for freedom of religion in the United States. The Calvert family, who founded Maryland partly as a refuge for English Catholics, sought enactment of the law to protect Catholic settlers and those of other religions that did not conform to the dominant Anglicanism of Britain and her colonies. The Act allowed freedom of worship for all Trinitarian Christians in Maryland, but sentenced to death anyone who denied the divinity of Jesus. It was revoked in 1654 by William Claiborne, a Virginian who had been appointed as a commissioner by Oliver Cromwell; he was an Anglican, a Puritan sympathizer, and strongly hostile to the Catholic Religion. When the Calverts regained control of Maryland, the Act was reinstated, before being repealed permanently in 1692 following the events of the Glorious Revolution, and the Protestant Revolution in Maryland. As the first law on religious tolerance in the British North America, it influenced related laws in other colonies and portions of it were echoed in the writing of the First Amendment to the United States Constitution, which enshrined religious freedom in American law.
Сесил Калверт
Мэриленд провинциясын 1634 жылы Балтимордың 2-бароны Сесил Калверт құрды. Колонияның жарғысына негіз салған күш-жігерді бастаған әкесі, Балтимордың 1-бароны Джордж Калверт сияқты, ол да Англия корольдігі Англия шіркеуінің үстемдік құрған кезінде католик болды. Кальверттер колонияны діни қуғыннан қашқан ағылшын католиктеріне пана ретінде, сонымен қатар өзінің және ұрпақтарының табыс көзі ретінде пайдалануды жоспарлады. Мэрилендтің алғашқы қоныстанушыларының көп бөлігі католиктерден тұрды, оның ішінде кем дегенде екі католик дін қызметкері болды, олардың біреуі колония тарихының ең ерте жазбаларын жасады. Бірақ Калверттің ниеттеріне қарамастан, Мэриленд Англияның отарлауы болды. Оның жарғысын Англия королі берген, және Англия шіркеуінің ресми шіркеу болады деп есептелді. Көп ұзамай, англикандықтар мен пуритандықтар жаңа қоныс аударғандар католиктерді саны жағынан асып түсті. Осылайша, 1649 жылы заң қабылданған кезде колониялық мәжілісте протестанттар басымдық құрды, ал заң католиктерге протестанттардың төзімділігін білдірді, керісінше емес. Мэрилендтің ең алғашқы толыққанды заңы – 1639 жылғы Жарлық, адам құқықтарын қорғауға деген жалпы міндеттемені білдірді, бірақ ешқандай діни азшылықтарды қорғауға ерекше назар аудармады. Англиядағы азаматтық соғысқа дейін бейбітшілік сақталды, ол діни келіспеушіліктерді тудырып, Калверттің Мэрилендтің үстемдігіне қауіп төндірді. 1647 жылы губернатор Леонард Калверт қайтыс болғаннан кейін, протестанттар колонияны басып алды. Балтимордың 2-бароны Сесил Калверт билікті тез қайта иеленді, бірақ заңмен бекітілмеген діни төзімділіктің осалдығын мойындады. Оған берген уәделерін ішінара растау үшін Калверт Мэриленд толеранттылық заңын жазып, колониялық мәжіліске оны қабылдауға шақырды. Олар 1649 жылдың 21 сәуірінде осылай істеді.
The Province of Maryland was founded by Cecil Calvert, 2nd Baron Baltimore in 1634. Like his father George Calvert, 1st Baron Baltimore, who had originated the efforts that led to the colony's charter, he was Catholic at a time when the Kingdom of England was dominated by the Church of England. The Calverts intended the colony to function both as a haven for English Catholics fleeing religious persecution and as a source of income for themselves and their descendants. Many of Maryland's first settlers were Catholic, including at least two Catholic priests, one of whom became the earliest chronicler of the colony's history. But whatever Calvert's intentions, Maryland was a colony of an Anglican nation. Its charter had been granted by an Anglican king and seems to have assumed that the Church of England would be its official church. Eventually, Anglican and Puritan newcomers quickly came to outnumber the early Catholic settlers. Thus, by 1649 when the law was passed, the colonial assembly was dominated by Protestants, and the law was in effect an act of Protestant tolerance for Catholics, rather than the reverse. The Ordinance of 1639, Maryland's earliest comprehensive law, expressed a general commitment to the rights of man, but did not specifically detail protections for religious minorities of any kind. Peace prevailed until the English Civil War, which opened religious rifts and threatened Calvert's control of Maryland. In 1647, after the death of Governor Leonard Calvert, Protestants seized control of the colony. Cecil Calvert, 2nd Baron Baltimore, quickly regained power, but recognized that religious tolerance not specifically enshrined in law was vulnerable. Partially to confirm the promises he made to them, Calvert wrote the Maryland Toleration Act and encouraged the colonial assembly to pass it. They did so on April 21, 1649.
Сипаттама
Мэриленд толеранттылық заңы – белгілі бір діни топтарға өз діндерін жазаланбай ұстануға рұқсат беретін, бірақ кез келген уақытта осы құқықты жою мүмкіндігін сақтайтын толеранттылық актісі болды. Ол сондай-ақ, тек Тринитарлыққа (Үштікке) сенетін христиандарға ғана төзімділік танытты. Ешбір адам немесе адамдар, Иса Мәсіхке сенетінін білдірген жағдайда, енді бұдан былай осы провинцияда діні үшін немесе оны еркін өрнектеуі үшін ешқандай қиындыққа ұшырамайды, мазаланбайды немесе кемсітілмейді. |Мэриленд толеранттылық заңы| 1649 жыл.
The Maryland Toleration Act was an act of tolerance, allowing specific religious groups to practice their religion without being punished, but retaining the ability to revoke that right at any time. It also granted tolerance to only Christians who believed in the Trinity. no person or persons professing to believe in Jesus Christ, shall from henceforth be anyways troubled, Molested or discountenanced for or in respect of his or her religion nor in the free exercise thereof within this Province |Maryland Toleration Act|1649
Тринитарлыққа немесе Иса Мәсіхтің құдайлығын жоққа шығарып, құдайды құрметсіздікке ұшыратқан қоныс аударушылар өлім жазасына кесілуі немесе олардың жерлері тәркіленуі мүмкін еді. Бұл яһудилер, унитариандар және Тринитарлық христиан дінінен бас тартқан басқа да наразылар өз діндерін ұстанатын болса, өміріне қауіп келтіретінін білдірді. Ол сотқа тартылды, бірақ кейіннен іс тоқтатылды және Англия азамат соғысынан кейін Кальверттің билігі қайта орнатылғанда оған толық азаматтық берілді. Заңның қарсыластары болды, тіпті оны қорғаған топтардың арасында да. Пуритандар бұл актінің және жалпы меншік үкіметтің монархиялық екеніне алаңдады. Олар католик болған Кальвертке адал болуға ант беру арқылы, өздерінің Антихрист деп санайтын Рим папасына бағынуға мәжбүрленіп отыр деп алаңдады. Кейбір англикандар да заңға қарсы болды, Англия шіркеуі колонияның жалғыз ресми шіркеуі болуы керек деп сенді. Кальверт колонияның протестанттарымен келісімге келгеннен кейін билікті қайта иеленді және 1657 жылы акт колониялық ассамблеямен қайта қабылданды және 1692 жылға дейін күшінде болды. Діни төзімділік немесе еркіндік Мэрилендте Американдық революция дәуірінде ғана қайтадан практикаға енді. Заң діни еркіндікті қамтамасыз етпесе де және қатаң шектеулерге ие болса да, ол маңызды кезең болды. Бұл – діни еркіндік идеясының қалыптасқан және американдық және британдық тарихында діни төзімділіктің алғашқы заңдық кепілдігі ретінде бекітілген кезең. Кейіннен діни төзімділік пен еркіндікті қамтамасыз ететін заңдар, соның ішінде 1689 жылғы британдық төзімділік туралы заң, Пенсильваниядағы қасиетті тәжірибе және Оңтүстік Каролина сияқты басқа колониялардағы дінге қатысты заңдар оның үлгісімен ықпалдануы мүмкін. Тарихшы Роберт Брюггердің айтуынша, «бұл шара Ескі әлемдегі қысымнан ерекшеленді». Діни еркіндік негізгі кепілдік ретінде бекітілгеніне бір ғасырдан астам уақыт өткен соң ғана Конституцияға енгізілген Бірінші түзету қабылданды, бірақ тіпті бұл құжат та «оның еркін өрнектелуі» деген сөз тіркесін қолдана отырып, Толеранттылық заңын қайталайды. Сондықтан, діни еркіндікке толық кепілдік бермегеніне немесе кең толеранттылықты қамтамасыз етпегеніне қарамастан, заң «дін еркіндігі үшін күресте маңызды қадам» болып табылады.
Settlers who blasphemed by denying the Trinity or the divinity of Jesus Christ could be punished by execution or the seizure of their lands. That meant that Jews, Unitarians, and other dissenters from Trinitarian Christianity who practiced their religions risked their lives. He was held for trial, but the case was later dismissed, and he was given full citizenship as a condition of the restoration of Calvert's rule following the English Civil War. The law had its detractors, even among those groups protected by it. Puritans were concerned that the act and the proprietary government in general were royalist. They were also concerned that by swearing allegiance to Calvert, who was Catholic, they were being required to submit to the Pope, whom they considered to be the Antichrist. Some Anglicans also opposed the law, believing that the Church of England should be the colony's sole established church. Calvert regained control after making a deal with the colony's Protestants, and in 1657 the Act was again passed by the colonial assembly and remained in effect until 1692. It took until the era of the American Revolution for religious tolerance or freedom to again become the practice in Maryland. While the law did not secure religious freedom, and while it included severe limitations, it was nonetheless a significant milestone. It predates the Enlightenment, which is generally considered to be when the idea of religious freedom took root, and stands as the first legal guarantee of religious tolerance in American and British history. Later laws ensuring religious tolerance and freedom, including the British Act of Toleration of 1689, the Holy Experiment in Pennsylvania, and laws concerning religion in other colonies such as South Carolina, may have been influenced by its example. According to historian Robert Brugger, " the measure marked a notable departure from Old World oppression." It was not until the passage of the signed First Amendment to the Constitution over a century later that religious freedom was enshrined as a fundamental guarantee, but even that document echoes the Toleration Act in its use of the phrase, "free exercise thereof". Thus, despite its lack of a full guarantee of religious freedom or broad based tolerance, the law is "a significant step forward in the struggle for religious liberty."