Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гүлді өсімдік түрі
Түрлер қорабы
| сурет = Persicaria perfoliata 5. JPG
| сурет түсірілімі =
| таксон = Persicaria perfoliata
| автор = (L.) H. Gross және Азиялық жаңқа саусақ. Бұл - тікенді сабақты және үшбұрышты жапырақтары бар, жатқан жылдық шөптесін жүзім. Ол Шығыс Азияның көп бөлігінде өседі, солтүстікте Ресейдің және Жапонияның шығысынан бастап, оңтүстікте Филиппин мен Үндістанға дейін таралған. P. perfoliata – агрессивті, өте басып кіретін арамшөп. Бұл Еуропалық Одақтың барлық аумағында осы түрді импорттауға, өсіруге, тасымалдауға, саудаға шығаруға, отырғызуға немесе қоршаған ортаға қасақана жіберуге тыйым салады.
Species of flowering plant
Speciesbox
| image = Persicaria perfoliata 5. JPG
| image caption =
| taxon = Persicaria perfoliata
| authority = (L.) H. Gross and Asiatic tearthumb. It is a trailing herbaceous annual vine with barbed stems and triangular leaves. It is native to most of temperate and tropical eastern Asia, occurring from eastern Russia and Japan in the north, and the range extending to the Philippines and India in the south. P. perfoliata is an aggressive, highly invasive weed. This implies that this species cannot be imported, cultivated, transported, commercialized, planted, or intentionally released into the environment in the whole of the European Union.
Сипаттама
Persicaria perfoliata қызғылт түстес сабағы бар, ол төмен қарай бағытталған ілгектермен немесе тікенектермен қаруланған, және олар жапырақтардың төменгі бетінде де кездеседі. Ашық жасыл жапырақтары тең қабырғалы үшбұрыш пішіндес және тар, нәзік сабақтар бойында кезектесіп орналасқан. Сабақты аралықта қоршап тұратын ерекше дөңгелек, шырақтас жапырақ тәрізді құрылымдар – окраялар бар. Гүл шошқалары, кейін гүлдер мен жемістер окраялардың ішінде пайда болады. Гүлдері кішкентай, ақ және көбінесе көзге түспейді. Тамаққа жарамды жемістері тартымды, металл көк түсті және бөлікшеленген, әр бөлікшесінде бір жалтыраған, қара немесе қызғылт қара тұқым орналасқан.
Persicaria perfoliata has a reddish stem that is armed with downward pointing hooks or barbs which are also present on the underside of the leaf blades. The light green leaves are shaped like an equilateral (equal sided) triangle and alternate along the narrow, delicate stems. Distinctive circular, cup shaped leafy structures, called ochreas, surround the stem at intervals. Flower buds, and later flowers and fruits, emerge from within the ocreas. Flowers are small, white and generally inconspicuous. The edible fruits are attractive, metallic blue and segmented, each segment containing a single glossy, black or reddish black seed.
Құрама Штаттарда таныстыру
Солтүстік Америкада Персикария перфолиатаның алғашқы тіркелген жазбалары Орегон штатының Портленд қаласы (1890) және Мэриленд штатының Бельтсвилл қаласы (1937) жерлерінен алынған. Аталған екі орында да түр жойылған немесе тұрақты популяция құра алмаған. Дегенмен, 1930 жылдардың соңы мен 1946 жыл аралығында П. perfoliata-ның Пенсильвания штатының Йорк округіндегі Стюартстаун балабақшасына әкелінуі нәтижесінде, жабайы жағдайда қалыптасқан осы өсімдіктің популяциясы пайда болды. Тұқымның рододендрон көшеттерімен таратылған болуы мүмкін деген болжам бар. 2004 жылдан бастап, АҚШ-тың шығыс бөлігінде Rhinoncomimus latipes мысықшасы осы өсімдікті бақылау мақсатында таралды, және белгілі бір деңгейде сәттілікке қол жеткізілді.
The first records of Persicaria perfoliata in North America are from Portland, Oregon (1890), and Beltsville, Maryland (1937). Both of these sites were eliminated or did not establish permanent populations of the species. However, the introduction of P. perfoliata somewhere between the late 1930s and 1946 to a nursery site in Stewartstown, York County, Pennsylvania, produced a population of this plant that did become established in the wild. It is speculated that the seed was spread with Rhododendron stock. Starting in 2004, the weevil Rhinoncomimus latipes has been introduced in eastern US to control this plant, with certain amount of success.
Көбею және көбейту
Персикария перфолиата негізінен өзін-өзі тозаңдататын өсімдік (иісі шамалы, көзге көрінбейтін, жабық гүлдерімен қамтамасыз етіледі), бірақ кейде басқа өсімдіктермен тозаңдасады. Жемістері мен көлемді тұқымдары тозаңдастырушылардың көмегінсіз пайда болады. Бұл өсімдіктің тамырдан вегетативтік көбеюі сәтті болған жоқ. Бұл өте нәзік бір жылдық өсімдік, тіпті аз ғана аязға да шыдамай кеуіп қалады, бірақ алғашқы аязға дейін сәтті көбейеді. P. perfoliata – бір өсімдікте ұзақ маусым бойы, маусымнан қазанға дейін Вирджинияда, ал солтүстік аймақтарда сәл қысқа маусымда көптеген тұқым беретін өнімді өсімдік. Бір маусымда 9 метрге дейін, ал АҚШ-тың оңтүстігінде тіпті одан да көп өсе алады. Құстар, басымен, P. perfoliata тұқымдарын алысқа таратуға көмектеседі. Жергілікті құмырсқалардың тұқымдарды қысқа қашықтыққа тасымалдауы байқалған. Бұл әрекетке тұқымның ұшындағы, құмырсқаларды қызықтыратын ақ түсті азықтық дене (элайосома) ықпал етеді. Осы тұқымды тасымалдайтын құмырсқалар P. perfoliata тұқымдарының тіршілік етуі мен өсіп-өнуіне маңызды үлес қосады. Жергілікті құстар электр желілерінің астында, құс қоректендіру орындарында, қоршаулардың бойында және басқа да қонуға қолайлы жерлерде тұқымдардың таралуына көмектеседі. Жемістерін аққулар, сораңдар және бұғылар жейді. Су да таралудың маңызды жолы болып табылады. Оның жемістері 7-9 күнге дейін су бетінде қалып, өзендер мен ағындарда тұқымдарды алысқа таратуға мүмкіндік береді. Ұзын жүзімдері су жолдарының үстінен төңкеріліп тұрады, соның арқасында су ағысымен бөлінген жемістер алысқа кетіп жатады.
Persicaria perfoliata is primarily a self pollinating plant (supported by its inconspicuous, closed flowers with little scent), with occasional outcrossing. Fruits and viable seeds are produced without assistance from pollinators. Vegetative propagation from roots has not been successful for this plant. It is a very tender annual, withering with a slight frost, and reproduces successfully until the first frost. P. perfoliata is a prolific seeder, producing many seeds on a single plant over a long season, from June until October in Virginia, and a slightly shorter season in more northern geographic areas. It can cover as much as 30 feet (9 m) in a single season, maybe even more in the southern United States. Birds are probably the primary long distance dispersal agents of P. perfoliata. Transport of seeds short distances by native ant species has been observed. This activity is probably encouraged by the presence of a tiny white food body (elaiosome) on the tip of the seed that may be attractive to the ants. These seed carrying ants may play an important role in the survival and germination of the seeds of P. perfoliata. Local bird populations are important for dispersal under utility lines, bird feeders, fence lines and other perching locations. Other animals observed eating its fruits are chipmunks, squirrel and deer. Water is also an important mode of dispersal. Its fruits can remain buoyant for 7–9 days, an important advantage for dispersing seed long distances in stream and river environments. The long vines frequently hang over waterways, allowing fruits that detach to be carried away in the water current.
Химия
Persicaria perfoliata құрамында 6' ацетил-3,6 дифероилсахароза (гелониозид B), 2',4',6' триацетил-3,6 дифероилсахароза, 1,2',4',6' тетраацетил-3,6 дифероилсахароза, 1,2',6' триацетил-3,6 дифероилсахароза, 2',6' диацетил-3,6 дифероилсахароза, 1,3,6 три-п-кумароил-6' фероилсахарозалар, ваникозид А және ваникозид В сияқты фенилпропаноид эфирлері бар.
Persicaria perfoliata contains phenylpropanoid esters such as 6' acetyl 3,6 diferuloylsucrose (helonioside B), 2',4',6' triacetyl 3,6 diferuloylsucrose, 1, 2',4',6' tetraacetyl 3,6 diferuloylsucrose, 1,2',6' triacetyl 3, 6 diferuloylsucrose, 2',6' diacetyl 3,6 diferuloylsucrose, 1,3,6 tri p coumaroyl 6' feruloylsucroses, vanicoside A and vanicoside B.