Британдық және канадтық жеңіл крейсерінің мақұлдануы

Кіріспе

Британдық және канадалық жеңіл крейсерді (Канондарымыз сөйлейді) жою. Кеме лақап аты= Кеме құрметі= Кеме тұтқындалды= Кеме тағдыры= 1961 жылғы 6 ақпанда Осакаға, Жапонияға, мақұлдау үшін келді. Кеме жазбалары= Кеме белгісі= Алтын, жасыл жапырақ үстінде алғашқы гүлдің суреті салынған. 1943 жылғы 10 шілдеде Сицилияға шабуыл жасаған «Хаски» операциясының бомбалау флотының бір бөлігі болды. Содан кейін Сицилиядағы ірі бомбалауды тығыз қолдауды тапсырды. «Уганда» Александриядан «Хаски» операциясын қолдау күшінің құрамында үш крейсер және алты эсминецпен бірге аттанды. «Уганда» «Хаски» операциясы кезінде Шығыс қолдау күшінің құрамына кірді. Британдық көпірдің ішінде «Уганда» крейсерлермен және монитормен бірге британдық Сегізінші армияны қолдады. 10 тамызда, қайтадан Сегізінші армияны қолдап, «Уганда» мен голландтық канонерлік қайық Репостоның солтүстігіндегі позицияларды бомбалады. 12 тамызда «Уганда», монитор және голландтық канонерлік қайықтар Сицилияның шығыс жағалауын бомбалады. 1943 жылғы 9 қыркүйекте «Аваланш» операциясы басталғанда, ол Салернодағы Италияға шабуыл жасауды қамтамасыз еткен флоттың бомбалауының бір бөлігі болды. «Аваланш» операциясының бір бөлігі ретінде «Уганда» британдық X корпусын түсірген Солтүстік шабуыл күшінің мүшесі болды. Крейсер күштің қолдау және сүйемелдеу тобының мүшесі болды. Құрама шабуыл сәтті аяқталды, бірақ немістер қарсы шабуыл жасап, жағажайда қиын жағдай туғызды. «Уганда» теңіз жағалауында тікелей теңіз артиллериялық қолдау көрсету үшін жатуға мәжбүр болған кемелердің бірі болды. Содан кейін флоттың әуе шабуылына FX 1400 радиомен басқарылатын және Hs 293 планерлік бомбалары қолданылды. 1943 жылғы 13 қыркүйекте Салернода 14:40-та қызмет етіп жүргенде, ол жаңа неміс радиомен басқарылатын 1,4 тонналық «Фриц Х» құрғақ бомбасынан тікелей соққы алды. «Фриц Х» жеті палубадан өтіп, оның кілінен өтіп, су астында жарылды. «Фриц Х» су астындағы жарылысының әсерінен «Уганданың» барлық қазандықтағы от сөндірілді, нәтижесінде он алты адам қаза тапты, ал «Уганда» 1300 тонна су алды. Лейтенант Лесли Рид басқарған зақымды басқару тобы кемеге бір қозғалтқышпен қозғалуға мүмкіндік берді. Ол «Narragansett» кемесімен Мальтаға сүйретіліп, уақытша жөндеу жұмыстары жүргізілді. Еуропалық театрдың жөндеу жұмыстарын жүргізе алатын құрғақ док болмағандықтан, «Уганда» Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласындағы АҚШ кеме жасау орнына жіберілді. Қатты зақымдалған кеме, оның төрт пропеллерінен тек біреуі жұмыс істеді, Атлант мұхиты арқылы Чарльстонға қарай жүріп, 1943 жылғы 27 қарашада келді. Жөндеу жұмыстары кезінде «Угандада» Supermarine Walrus барлау ұшақтарын тасымалдауға арналған екі ангар алынды. Бұл ангарларда радио және радар жабдықтары, сондай-ақ экипаждың ыңғайлы жағдайлары сақталды.

Scrapped British and Canadian light cruiser

{|

Nos canons parleront (Our cannons shall speak)
|Ship nickname=
|Ship honours=
|Ship captured=
|Ship fate=Arrived at Osaka, Japan, on 6 February 1961 for scrapping
|Ship notes=
|Ship badge=Or, a maple leaf vert charged with a fleur de lis of the first Uganda was part of the bombardment fleet for Operation Husky, the invasion of Sicily, on 10 July 1943. She was then assigned to close support for major bombardments throughout Sicily. Uganda sailed as part of the support force for Operation Husky from Alexandria along with three cruisers and six destroyers. Uganda was part of Support Force East during the Operation Husky landings. Within the British bridgehead, Uganda, with the cruisers and and the monitor supported the British Eighth Army. On 10 August, again in support of the Eighth Army, Uganda and the Dutch gunboat bombarded positions north of Reposto. On 12 August, Uganda, the monitor and the Dutch gunboats and shelled the east coast of Sicily. On the opening of Operation Avalanche, 9 September 1943, she was part of the fleet bombardment covering the invasion of Italy at Salerno. As part of Operation Avalanche, Uganda was a member of the Northern Attack Force, which landed the British X Corps. The cruiser was a member of the support and escort group for the force. The landings are successful, however the Germans counterattacked and created a serious situation on the beachhead. Uganda was among the ships forced to lie inshore to provide direct naval gunfire support. The fleet then suffered air attacks using FX 1400 radio controlled and Hs 293 glider bombs. While serving off Salerno at 1440 on 13 September 1943 she took a direct hit from a new German radio controlled 1.4 tonne glide bomb Fritz X dropped by a KG 100 bomber. The Fritz X passed through seven decks and straight through her keel, exploding underwater just under the keel. The concussive shock of the Fritz X's underwater detonation close to Ugandas hull extinguished all her boiler fires, and resulted in sixteen men being killed, with Uganda taking on 1,300 tons of water. Damage control under Lieutenant Leslie Reed managed to get the ship moving with one engine. She was towed to Malta by Narragansett, where temporary repairs were made. There being no dry dock available in the European Theatre that could handle the repairs, Uganda was sent to the US shipyard at Charleston, South Carolina. The heavily damaged ship, with only one of her four propellers working, proceeded across the Atlantic Ocean to Charleston, arriving on 27 November 1943. During the repairs, Uganda had two hangars designed for carrying Supermarine Walrus reconnaissance aircraft removed. These hangars were used for radio and radar equipment as well as crew amenities.

Канадаға көшіру

Жөндеу жұмыстары жүргізіліп жатқан кезде Канада үкіметі Ұлыбританиямен Уганданы Канада Корольдік теңіз флотына (RCN) алу туралы келіссөздер жүргізді. Ресми түрде ауыстыру 1944 жылғы 21 қазанда Чарльстон қаласында, Трафальгар күні өтті. Кеме британдық колонияға көрсетілген құрметтің нышаны ретінде HMCS Uganda деп қайта аталды. Уганданың RCN қызметіндегі алғашқы экипажы ерекше болды. Командирлік офицер – капитан Ролло Маингуй, кейіннен Теңіз штабының бастығы болды. Бірінші офицер (атқарушы офицер) – командир Хью Пуллен, ал лейтенант-командирлер Уильям Лэндимор және Литтлер сияқты басқа офицерлер де соғыс аяқталғаннан кейін флагтық шенге көтерілді. Әуе нысандарын тану офицері лейтенант Джон Робартс кейіннен Онтарио провинциясының премьер-министрі болды. 907 экипаж мүшесінің қалғаны мұқият іріктелген топтан құралды; крейсерлердегі қосымша оқыту үшін RN кадрларын алмастыру жүзеге асырылды. Угандаға алғашқы экипаж Канаданың барлық провинцияларынан және Ньюфаундленд доминионынан шақырылды. Экипаждың 87 пайызы резервте (RCNVR және RCNR) болды, ал қалғаны – Канада Корольдік теңіз флотының тұрақты қызметкерлері. Угандаға алғашқы тапсырмасы оны қайта қызметке қосып алғаннан кейін көп ұзамай берілді. Оған Сакисима Гунтодан оңтүстікке қарай орналасқан Британдық Тынық мұхит флотының операциялық аймағына қосылу тапсырылды. Ол 4-ші крейсерлік эскадрильяға қосылып, айдың қалған бөлігін дайындыққа жұмсады. Кемедегі жағдай қиын болды, себебі ол тропиктік жағдайларға бейімделмеген, бұл кеменің ішінде жақсы ауа айналымын және көбірек тұщы су қорын қамтамасыз ететін еді. 1944 жылғы 31 қазанда Уганда Галифакстан (Жаңа Шотландия) шығып, Ұлыбритания арқылы Чарльстонда жөндеуден өткеннен кейін крейсер одан әрі модификацияланды. Содан кейін ол Сакисима Гунтоға қайта бағытталды. Крейсер 15–20 сәуір аралығында Сакисима Гунтодағы жапон әуе базаларын бомбалауға қатысты. 57-ші топта болған кезде Угандаға камикадзе шабуылы жасалды. Окинава шайқасындағы операциялары үшін ол шайқас құрметіне ие болды және Трук, Формоза және Сакисима Гунтоға шабуылдарға қатысты. Лейтеде ол Жапонияның шығысында орналасқан АҚШ-тың үшінші флотына қосылды және Тынық мұхитында Жапон императорлық флотына қарсы күрескен жалғыз Канада Корольдік теңіз флотының кемесі болды. 1945 жылдың мамыр айында 57-ші топ Лейтеден Сакисима Гунтоға шабуыл жасау үшін ай бойына аттанды. Уганда арал тобын бомбалауға бұйрық берілген кемелердің бірі болды. Авиациялық топтың екі ұшақ тасымалдауышы камикадзе шабуылдарынан зардап шекті, екеуі кері қайтуға мәжбүр болды, ал үшіншісі зақымдалды. 1945 жылғы 4 сәуірде Канада үкіметі Тынық мұхитына баратын барлық кемелердің экипажына қатысты саясатты өзгертті. Тынық мұхитына барушылардың барлығы қайта ерікті болуы керек еді. Егер қызметкер қайтадан ерікті болып тіркелсе, ол Канадаға жіберілгенге дейін 30 күн демалысқа ие болатын. Кемедегі жағдайдың нашарлығы және кемеге канадалық сәйкестендірудің болмауы салдарынан экипаж арасында кеңінен наразылық туды. Нәтижесінде 907 экипаж мүшесінің 605-і ерікті тіркелуден бас тартты. HMCS Uganda 27 шілдеде Аргонавт келген кезде АҚШ Теңіз күштерінің үшінші флотынан бөлінді. Уганда Эниветокке, содан кейін жанармай құю үшін Перл-Харборға, ал содан кейін Эскимальтқа бет алды. Перл-Харборға бара жатқанда бір қазандықтың ішкі қабырғасы зақымданып, кеме кез келген жағдайда белсенді шайқастан шығарылуы мүмкін еді. Уганда 4 тамызда Перл-Харборға келді, бірақ экипаж соғыстан "құтылып" кеткеніне байланысты оны жылы қарсы алмады. Уганда жанармай құйып алғаннан кейін Эскимальтқа қарай жолға шықты. Канадаға бара жатқанда экипаж Жапонияға атом бомбалары тасталғаны туралы жаңалықты естіді. Олар 10 тамызда Эскимальтқа келді, сол күні Жапония капитуляция құжатын қабылдағанын жариялады. HMCS Uganda соғыс аяқталғаннан кейін Тынық мұхит жағалауында оқу қызметтерін атқаруын жалғастырды. 1947 жылғы 1 тамызда крейсер RCN резервіне жіберілді.

While under repair the Government of Canada negotiated with Britain to obtain Uganda for the Royal Canadian Navy (RCN). The official transfer took place on Trafalgar Day, 21 October 1944 at Charleston and she was renamed HMCS Uganda, out of respect for the British colony. Ugandas first crew in RCN service was notable. The commanding officer was Captain Rollo Mainguy, OBE, who later became chief of the Naval Staff. The first officer (executive officer) was Commander Hugh Pullen, and other officers including Lieutenant Commanders William Landymore and Littler were all eventually promoted to flag rank following the war. Lieutenant John Robarts, Aircraft Recognition Officer, went on to become Premier of Ontario. The other members of her crew of 907 comprised a carefully selected group; additional training on cruisers was provided through personnel exchanges with the RN. The first crew for Uganda was drawn from every province in Canada as well as the Dominion of Newfoundland. Eighty seven per cent were reservists (RCNVR and RCNR) while the balance were regular members of the Royal Canadian Navy. Ugandas first assignment came shortly after her recommissioning. She was tasked to join the British Pacific Fleet's operational area south of Sakishima Gunto. She joined the 4th Cruiser Squadron and spent the rest of the month working up. The conditions for the crew were arduous since the ship had not been modified for tropical conditions, which would have provided better air circulation throughout the ship and more fresh water capacity. Uganda left Halifax, Nova Scotia, on 31 October 1944 and steamed via the United Kingdom where following her reconstruction at Charleston, the cruiser underwent further modification. before being redirected back to Sakishima Gunto. The cruiser took part in the bombardment of the Japanese airbases on Sakishima Gunto between 15–20 April before the fleet was tasked to Leyte Gulf. During her time with Task Force 57, Uganda came under kamikaze attack. She received battle honours for operations during the Battle of Okinawa and was involved in attacking Truk, Formosa and Sakishima Gunto. At Leyte she joined the United States Third Fleet, east of Japan and became the only Royal Canadian Navy warship to fight in the Pacific Theatre against the Imperial Japanese Navy. In May 1945, Task Force 57 sailed from Leyte to attack Sakishima Gunto for nearly the entire month. Uganda was among the ships ordered to bombard the island group. The task force suffered kamikaze attacks, forcing two of the aircraft carriers to retire and damaging another. On 4 April 1945, the Canadian government changed the manning policy for all ships deploying to the Pacific theatre. All those heading to the Pacific would have to re volunteer. Upon volunteering again, the serviceman would be eligible for 30 days leave in Canada before deployment. Widespread discontent had grown amongst the crew, due to poor living conditions and the lack of a Canadian identity for the ship and the result saw 605 of her crew of 907 refuse to volunteer. HMCS Uganda was detached from the US Navy's Third Fleet on 27 July when Argonaut arrived. Uganda proceeded to Eniwetok, and then to Pearl Harbor for refuelling before heading for Esquimalt. En route to Pearl Harbor, one boiler suffered a liner collapse which would have resulted in the ship's withdrawal from active combat at any rate. Uganda limped into Pearl Harbor on 4 August but was not welcomed because of the resentment that her crew was "quitting" the war. Uganda departed after refuelling and proceeded for Esquimalt. En route to Canada, the crew heard news about the atomic bombs being dropped on Japan. They arrived in Esquimalt on 10 August, the day that Japan announced its acceptance of the Instrument of Surrender. HMCS Uganda remained on the Pacific coast following the war serving in a training capacity. The cruiser was paid off on 1 August 1947 into the RCN reserve.

Қызметке қайта оралу

Канаданың Корея соғысына қатысуы және Канада армиясының, Канада Корольдік әуе күштері мен Канада Корольдік теңіз күштерінің бөлімшелерін Ұлыбритания Комонвелл Корея күштеріне жіберуі HMCS Uganda кемесін қайта жандандыруды талап етті. 1951 жылдың тамызынан бастап крейсер Эскимальтта жөнделіп, модернизацияланды. Кеме 1952 жылдың 14 қаңтарында HMCS Quebec (C31) ретінде қайта қолданысқа енгізіліп, дереу Эскимальттен Галифаксқа, Кореяға аттанған бөлімшелерді алмастыру үшін көшті. 1952 жылдың 14 маусымында Quebec Квебек провинциясындағы Сорел портына алғашқы сапар жасады. 13-25 қыркүйек аралығында Quebec және әуе тасымалдаушы кеме Солтүстік Еуропа суларында өткен "Mainbrace" атты ірі НАТО теңіз жаттығуына қатысты. 1953 жылдың ақпан айында Quebec, бірге Корольдік теңіз күштерінің су асты кемесімен бірге жаттығу үшін Бермудаға бағытталды. 1953 жылдың 15 маусымында HMCS Quebec контр-адмирал Бидуэллдің штаб-квартирасы болды және Корольдік теңіз күштерінің кемелерін Елизавета II-нің тәж кию рәсіміне қатысу үшін Спитхедке жетектеді. Канада Корольдік теңіз күштерінің тобында бір әуе тасымалдаушы, екі крейсер, бір эсминец және екі фрегат болды. 1954 жылдың қазан айында Quebec Кариб теңізі мен Оңтүстік Америкаға жеті апталық оқу круизіне шықты, бірнеше порттарға тоқтады. 1955 жылдың сәуір айының ортасында қайтып келген Quebec Африканы айналып өткен алғашқы канадалық теңіз кемесі болды. Корея соғысынан кейінгі теңіз күштерінің қайта құрылуының аясында HMCS Quebec 1956 жылдың 13 маусымында қызметтен босатылып, Новая Шотландиядағы Сиднейде резервке қойылды. Кеме 1960 жылы жартылай бөлшектелген Ontario кемесімен бірге жапондық Mitsui and Co. компаниясына металл тескілеуге сатылды.