Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ескі әлем маймылының түрлері
Species of Old World monkey
Дриас маймылы (Chlorocebus dryas), сондай-ақ Салонга маймылы, ekele немесе inoko деп те аталады, Конго алабында ғана табылсатын, Конго өзенінің сол жағалауымен шектелген ескі әлем маймылының сирек кездесетін түрі. Бұрын Cercopithecus salongo (ортақ атауы Заир Диана маймылы) деп жіктелген жануарлардың ішінде Дриас маймылдары да болғаны анықталды. Кейбір бұрынғы дереккөздер Дриас маймылын Диана маймылының кіші түрі деп қарастырып, оны C. diana dryas деп жіктейді, бірақ ол белгілі Диана маймылдарының қандай да бір популяциясынан географиялық тұрғыдан оқшауланған. Дриас маймылы туралы мәліметтер жетіспейді деп есептелгенімен, дәлелдер оның өте сирек екенін және жалпы саны 200-ден аспауы мүмкін екенін көрсетеді. Осыған байланысты, оның статусы 2008 жылғы IUCN Қызыл тізімінде «қауіпті түрге жақын» деп өзгертілді. IUCN тізіміне қосылғаннан бөлек, бұл түр CITES-тің II қосымшасына да енгізілген.
The Dryas monkey (Chlorocebus dryas), also known as Salonga monkey, ekele, or inoko, is a little known species of Old World monkey found only in the Congo Basin, restricted to the left bank of the Congo River. It is now established that the animals that had been classified as Cercopithecus salongo (the common name being Zaire Diana monkey) were in fact Dryas monkeys. Some older sources treat the Dryas monkey as a subspecies of the Diana monkey and classify it as C. diana dryas, but it is geographically isolated from any known Diana monkey population. While the Dryas monkey had been considered data deficient, evidence suggests it is very rare and its total population possibly numbers fewer than 200 individuals. Consequently, its status was changed to critically endangered in the 2008 IUCN Red List. Along with being listed by the IUCN, this species is also listed on Appendix II of CITES.
Таксономия
Бұрын Cercopithecus туысына жататын деп есептелген, бірақ соңғы генетикалық зерттеулер оның Chlorocebus кладының негізгі мүшесі екенін көрсетеді. Дегенмен, оған жеке туыс мәртебесі берілуі мүмкін.
While previously considered a member of the genus Cercopithecus, recent genetic studies indicates that it is instead a basal member of the Chlorocebus clade. However, it may potentially warrant its own genus.
Физикалық сипаттама
Ересекті еркек дряз маймылының қара тұмсығы, ақ кірпігі және қысқа, ақ бет сақалы болады. Денесінің жоны мен басы сұрғылт қоңыр түсті. Бұл түрдің денесінің астыңғы жағы, құйрығы, аяқ-қолдарының төменгі бөлігі мен жамбасы ақ түсті. Аяқ-қолдарының жоғарғы бөлігі денесінің қалған бөлігімен бірдей, қара сұр/қоңыр түсті. Ересекті ұрғашылар мен балаларының денелерінде ақ түстің көлемі кішідірек; иық аймағында және жамбастарында ақ түс жоқ. Тағы бір айырмашылық – қолының жоғарғы бөлігі еркектерге қарағанда ашық түсті болады.
An adult male Dryas monkey is characterized by its black muzzle, white whiskers, and short, white facial beard. The dorsal surface of its body, along with the coronal crown, is a grayish chestnut color. This species also has white on the ventral side of its body, tail, the bottom portion of the limbs, and the buttocks. The upper portion of the limbs resembles a similar color to the rest of its body, being a dark grey/black brown color. Adult females and offspring have smaller portions of their bodies that are white in color; the white color is not present around their shoulder areas or their buttocks. Another difference in coloration is present in the upper portion of the arms, which are lighter in color as compared to the males.
Экология
Бұл түр екінші орманды жерлерді ұнатады. Екінші орманды жерлер артықшылыққа ие болғанымен, бұл маймылдар Конгодағы жазықтарда, өзендерде және батпақты аймақтарда да қоныстана алады.
This species prefers secondary forest locations. Although secondary forests are said to be preferred, these monkeys may also inhabit lowlands, rivers, or swampy areas of the Congo.
Қорғау
IUCN-нің бағалауынша, бар болғаны 200 дарабас қалған, бірақ түрдің сирек кездесуіне байланысты нақты саны белгісіз, осылайша түрдің жоғары қауіпті санатына енуіне себеп болды. Түрдің осылай тез азаю себептері және қалпына келудегі үлкен прогресс болмауына қатысты аз ғана болжам бар. Мүмкін себептер: еті үшін браконьерлік, орман шаруашылығы және басқа да адам қызметі салдарынан мекендеу ортасының жойылуы, сондай-ақ түр туралы ақпарат пен білімнің жетіспеуі оларды қауіптерге осал етеді.
The IUCN estimates only 200 individuals are left, although because the species is rarely spotted, an actual number is not known, leading this species to be listed as critically endangered. Few speculations are given as to why this species has declined so rapidly and is not showing much progress towards making a comeback. Some reasons include: poaching of the species for meat, habitat loss due to logging and other human activity, and the lack of information and knowledge of this species makes them more susceptible to dangers.