Кіріспе

1945–1946 жылдарғы Жапониядағы проституция ұйымы немесе RAA, Япон билігінің одақтас оккупациялық әскерлерінің азаматтарға қатысты зорлаулары мен сексуалдық зорлық-зомбылықтарын болдырмау және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін одақтас әскерлері үшін басқа да ойын-сауық орындарын құру мақсатымен құрылған ең ірі ұйым болды. RAA 55 000 әйелді "тартып алды" және қысқа ғана өмір сүрді.

Өмірбаян

1945 жылдың 21 тамызында жапондық билік одақтас әскерлерінің қажеттілігі үшін RAA құру туралы шешім қабылдады. Шындығында, сол кезде Ішкі істер министрлігі 18 тамызда облыс әкімдеріне және полиция басшыларына одақтас әскерлері орналасқан аудандарда "қолайлы жағдайларды" дайындауды бұйырған еді. Бұл нысандар (бұған би залдары, мейрамханалар мен барлар, сондай-ақ бұрынғы жыныстық қызметпен айналысқан үйлер кіретін) "су саудасында" жұмыс істеген әйелдермен қамтамасыз етуді көздеген. Алайда, "су саудасында" жұмыс істеген әйелдер жеткіліксіз болғандықтан және азық-түлік тапшылығына ұшыраған әйелдер көп болғандықтан, жұмысқа алу газет арқылы кеңейтілді, онда жұмыстың мәнін жасырып, тамақ, киім және баспана уәделенді. Үкімет шенеуніктері жапон әйелдері мен қыздарына қатысты жыныстық зорлық-зомбылықтың алдын алу үшін өздерін құрбан ететін әйелдерді мақтап, патриоттық тіл қолданып, "қолайлы жағдайлар" жүйесін сипаттады, оларды "ұлттық қорғаныс қабырғалары" деп атады. Окинавада, бір окинавалық тарихшының бағалауынша, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас әскерлері 10 000 окинавалық әйелді зорлаған. Жапондық билік одақтас әскерлерінің келуімен байланысты жыныстық зорлық-зомбылықты азайту мақсатында бұл үйлерді құрды.

Құру

Елдің көп бөлігінде шаралар жергілікті лауазымды тұлғалар мен полиция бөлімдеріне қалдырылса да, шетелдік әскерлердің ең көп санын қабылдайтын Токио аймағында басқа тәсіл қолданылды. Қалалық полиция штабының бас инспекторы Нобуя Сака Токио мейрамханаларының қауымдастығының (東京料理飲食業組合) басшылары Хамажиро Миязава мен Генжиро Номотомен кездесіп, оларға жақын арада келетін әскерлерге дайындық жасауға көмектесуді сұрады. Миязава мен Номото өздерінің байланыстарын пайдаланып, түнгі клубтар, барлар және жезөкше үйлер индустриясының өкілдерін жинады. Бұл өкілдер 21-ші күні полициямен кездесіп, оларға "қолайлы жағдай жасау" туралы, бірақ мүмкіндігінше үкіметтің рөлін жасыру туралы ресми түрде өтініш жасады. 23 тамызда бұл адамдар "Ерекше қолайлы жағдайлар қауымдастығын" (қысқа уақыттан кейін демалыс және ойын-сауық қауымдастығы деп қайта аталды) құрды. RAA өзінің жұмысында соғыс жылдарындағы патриоттық тілді пайдаланып, өз қызметкерлерінің "құрбандыққа дайын" табиғатын атап өтті. РАА-ның ашылуында (бюрократтар мен полиция қызметкерлері қатысқан) "анти" оқылды: text=Осылайша біз бірігеміз және біздің нанымдарымызға жетелейтін жерге қарай бет түзейміз, және бірнеше мың "біздің дәуірдегі Окичилердің" құрбандығы арқылы ашулы толқындарды тоқтату үшін қорған салаймыз және нәсіліміздің тазалығын қорғап, дамытамыз, сондай-ақ соғыстан кейінгі әлеуметтік тәртіптің түбіндегі көрінбейтін жер асты бағанасы боламыз, біз тек ұлттық мемлекеттің қорғаны үшін өзімізді ұсынамыз. "Окичи" аталып отырған Таунсенд Харристің, 1856-1861 жылдар аралығында Жапониядағы алғашқы американдық консулының, оның әйелі болу үшін қысымға ұшыраған, қызметшісі болуы мүмкін. Ұйымның қаржыландырылуы кепілсіз несиелер арқылы Жапонияның өндірістік даму банкінен (日本勧業銀行) жүзеге асырылды, бұл Хаято Икеда, Қаржы министрлігінің Салық бюросының директоры арқылы ұйымдастырылды. 33 миллион иен РАА-ға берілді, содан кейін ол өз мүшелеріне акциялар бөлді. RAA өзінің алғашқы жезөкше үйін 28 тамызда Ōmori-дегі Komachien-де ашты. 1945 жылдың желтоқсанына қарай RAA-ның 34 нысаны болды, оның 16-сы "қолайлы жағдайлар станциялары" болды. RAA-да жұмыс істейтін әйелдердің жалпы саны шарықталу кезеңінде 55,000-ға жетті. Ең бастысы, 8-ші армия АҚШ-та дәрі-дәрмектің жетіспеушілігіне қарамастан, және Вашингтондан оны тек жапондықтарға "өмірді сақтау шарасы ретінде" беру туралы бұйрыққа қарамастан, инфекцияланған жезөкшелерге тегін таратуға рұқсат берді. Chung hee Sarah Soh, керісінше, RAA-дағы әйелдерге соғыс уақытындағы әріптестеріне қарағанда жақсы тұру жағдайлары қамтамасыз етілгенін атап өтті. Сара Ковнер екі жүйенің арасындағы айырмашылық - RAA мүшелері одақтас оккупациялық әскерлер үшін жезөкшелікке мәжбүр етілмеуі мүмкін екенін айтады. Икухико Хата екі жүйе де, аралас адамдардың болуы немесе болмауына қарамастан, жұмысқа алу және басқару әдістері бойынша салыстырмалы екенін көрсетеді.