Кіріспе
Американдық эскорт-ұшақ тасымалдаушы USS St. Simon (CVE 51) (алғашқыда AVG 51, кейін ACV 51) Корольдік теңіз күштеріне берілді. Көмекші ұшақ тасымалдаушы ретінде жіктеліп, 1943 жылдың 26 сәуірінде Вашингтон штатының Такома қаласында «Сиэтл Такома» кеме құрылысы корпорациясы, Теңіз комиссиясының шарты бойынша (MC корпусы 262) салынды; 1943 жылдың 15 шілдесінде эскорт-ұшақ тасымалдаушы ретінде қайта жіктелді, CVE 51; 1943 жылдың 9 қыркүйегінде суға түсірілді; генерал-майор Р.Х. Льюис, Форт-Льюис, Вашингтонның Батыс секторының қолбасшысы Р.Х. Льюис генерал-майордың әйелі, ханым Р.Х. Льюис спонсорлық етті; құрылысын аяқтау үшін Орегон штатының Портленд қаласындағы «Коммерциялық темір жұмыстарына» жіберілді; және 1943 жылдың 31 желтоқсанында ленд-лиз бағдарламасы бойынша Корольдік теңіз күштеріне тапсырылды. HMS Arbiter (D31) деп қайта аталды (АҚШ Әскери кеме тізілімінде BCVE 51 жіктемесімен тіркелген күйінде), эскорт-ұшақ тасымалдаушы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Корольдік теңіз күштерінде қызмет етті. 1944 жылы Атлантикада «жауынгерлік есімдерге» ие болды, Ұлыбритания аралдарына бағытталған батыс жақта қызмет етті, ал 1945 жылы Ұлыбритания Тынық мұхиты флотының пойызын қолдау үшін, ауыстыру ұшақтарын жеткізу немесе қайта жабдықтау кемелері үшін әуе күзетуін қамтамасыз етуге қатысқан жеті ұқсас кемелердің бірі болды. 1946 жылдың 23 ақпанында Вирджиния штатының Норфолк қаласына қайтып келді, 1946 жылдың 3 наурызында АҚШ Теңіз күштері қабылдады. 1946 жылдың 12 сәуірінде Теңіз күштері тізімінен шығарылды, кеме 1947 жылдың 30 қаңтарында Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласындағы «Ньюпорт-Ньюс кеме құрылысы және құрғақ док» компаниясына сатылды. «Корасеро» жүк кемесіне айналдырылған бұрынғы эскорт-ұшақ тасымалдаушы 1965 жылдан 1972 жылға дейін «Президент Макапагал» және 1972 жылы «Лакки Тью» деген екі атаумен қызмет етті, содан кейін 1972 жылы Тайваньдың Каосиун қаласында металлға тапсырылды.
USS St. Simon (CVE 51) (originally AVG 51 then later ACV 51), an escort aircraft carrier originally classified as an auxiliary aircraft carrier, was laid down on 26 April 1943 at Tacoma, Washington, by the Seattle Tacoma Shipbuilding Corporation, under a Maritime Commission contract (MC hull 262); reclassified as an escort aircraft carrier, CVE 51, on 15 July 1943; launched on 9 September 1943; sponsored by Mrs. R. H. Lewis, the wife of Major General R. H. Lewis, Commanding General, Northwestern Sector, Fort Lewis, Washington; assigned to the Commercial Iron Works, Portland, Oregon, for the completion of construction; and delivered to the Royal Navy, under lend lease, on 31 December 1943. Renamed HMS Arbiter (D31) (while being carried on the United States' Naval Vessel Register with the classification BCVE 51), the escort carrier served in the Royal Navy for the duration of World War II. She earned "battle honors" in the Atlantic during 1944, serving on the western approaches to the British Isles, and in 1945 served as one of seven similar ships engaged in operating as an aircraft ferry supporting the British Pacific Fleet's train, bringing up replacement aircraft or providing combat air patrol for replenishment ships. Returned to Norfolk, Virginia, on 23 February 1946, she was accepted by the United States Navy on 3 March 1946. Struck from the Navy list on 12 April 1946, the ship was sold to the Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company, Newport News, Virginia, on 30 January 1947. Converted to the cargo ship Coracero, the former escort carrier served under two more names, President Macapagal from 1965 to 1972 and Lucky Two in 1972 before she was scrapped in Kaohsiung, Taiwan, in 1972.
Дизайн және сипаттама
Бұл кемелер бұрынғы американдық сүйемелдеуші кемелерге қарағанда ірілеу және көбірек ұшақтарды тасымалдауға қабілетті болды. Олардың барлығы да сүйемелдеуші кеме ретінде салынған, ал сауда кемелерінен өзгертілмеген. Кеме стандартты және толық жүктемемен суға түсті. Жылдамдықпен қозғалтуды екі Foster Wheeler қазандығымен бумен қамтамасыз етілген General Electric тісті бу турбинасы жасады, ол бір валды айдады. Жүйенің қуаты , жылдамдығы құрады. Ұшақтарды орналастыру құрылғыларына оң жақтағы кішкентай біріктірілген көпір/ұшуды басқару пункты, 43 фут (13 м) x 34 фут (10 м) өлшемді екі әуе көтергіші, бір ұшақ катапульты және тоғыз тоқтату сымы кірді. Ол 1943 жылдың 9 қыркүйегінде генерал-майор Р.Х. Льюистің әйелі, Солтүстік-батыс секторының қолбасшысы генерал-майор Р.Х. Льюис спонсорлығымен Форт-Льюис, Вашингтон штатында суға түсірілді және Портлендтегі Commercial Ironworks зауытында құрастырылды. Хоббс мәліметінше, "Арбитер" кемесі Канаданың батысындағы Эскималтта Корольдік теңіз күштері үшін модификацияланды. 1944 жылдың қыркүйегінде "Арбитер" Белфастта жөндеуден өтті. Ол шілде айында BPF-ке алғашқы паромдық рейсін жасады. Жапонияға қарсы соғыс аяқталғаннан кейін ол Австралияға қайтып келді, онда ол Австралия Әскери-теңіз күштерінің жаңадан құрылған Ұшу армиясына ауысқан бұрынғы RAAF ұшқындары үшін палубаға қону жаттығуларына пайдаланылды. 1945 жылдың қазан айынан 1946 жылдың қаңтарына дейін "Арбитер" Гонконгтен Австралия мен Ұлыбританияға соғыс тұтқындарын қайтару үшін пайдаланылды. "Арбитер" 1946 жылдың 3 наурызында Норфолк, Вирджинияда АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қайтарылды және 1946 жылдың 30 сәуірінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тізімінен шығарылды. Ол 1947 жылдың 30 қаңтарында сатылып, "Cocacero" сауда кемесіне айналдырылды және Compania Argentina de Navegacion Dodero компаниясына қосылды. Кеме 1965 жылы "President Macapagal" деп, ал 1972 жылы "Lucky Two" деп қайта аталды және 1972 жылдың мамырынан бастап Тайваньдың Каосиунг қаласында бөлшектелді.
Aircraft facilities were a small combined bridge/flight control on the starboard side, two aircraft elevators 43 feet (13 m) by 34 feet (10 m) in size, one aircraft catapult and nine arrestor wires. She was launched on 9 September 1943, sponsored by Mrs. R. H. Lewis, the wife of Major General R. H. Lewis, Commanding General, Northwestern Sector, Fort Lewis, Washington and was completed at the Commercial Ironworks of Portland, Oregon. Following commissioning, Arbiter underwent modification for Royal Navy service at Esquimalt in Western Canada,#tag:ref|In Vancouver according to Hobbs. In September 1944, Arbiter entered refit at Belfast, She carried out her first ferry operation to the BPF in July, After the end of the war against Japan, she returned to Australia, where she was used for deck landing training for ex RAAF pilots transferred to the nascent Australian Fleet Air Arm. From October 1945 to January 1946, Arbiter was used to repatriate Prisoners of War from Hong Kong to Australia and the Great Britain. Arbiter was handed back to the US Navy on 3 March 1946 at Norfolk, Virginia and was struck from the US Navy on 30 April 1946. She was sold on 30 January 1947 and converted to the merchant ship Cocacero, joining the shipping company Compania Argentina de Navegacion Dodero. The ship was renamed President Macapagal in 1965 and Lucky Two in 1972, and was broken up at Kaohsiung, Taiwan from May 1972.