Сорренто: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Сорренто – Австралияның Виктория штатындағы Мельбурн қаласының Морнингтон түбегінде орналасқан жағалау маңындағы аудан. Ол Мельбурнның Орталық іскерлік ауданынан оңтүстік-батысқа қарай жатыр және Морнингтон түбегінің жергілікті басқару аумағына кіреді. 2021 жылғы халық санауы бойынша Соррентода 2013 адам тұрады. "Сорренто" атауы (италиялық теңіз жағалау қаласының атымен) 1869 жылы бұл аймақ тұрғын үйлер салу үшін алғаш рет ашылған кезде Салливанс шығанағына берілген деп саналады.

Тарих

Боунвуррунг халқы Еуропалықтар келгенге дейін ондаған мың жылдар бойы қазіргі Морнингтон түбегі деп аталатын аймақты мекендеген. Қазіргі Сорренто деп аталатын аймақ Буонвуррунг тайпасына дәстүрлі түрде Булантатолонг деп белгілі. 1802 жылдың ақпан айында лейтенант Джон Мюррей британдықтардың алғашқы күштерін Порт-Филлип шығанағына бастап келді. Мюррей «Леди Нельсон» кемесін қазіргі Сорренто жағажайының тұсына тікелей тоқтатуды шешті. 17 ақпанда кеме экипажы жағаға шықты және шамамен 18 жергілікті Буонвуррунг тайпасының өкілдері оларды қарсы алды. Экипаж қолдарындағы кешкі астарларымен нан жеудің қалай болатынын көрсетті. Экипаждың бірі барлығына нан таратып жатқанда, оларға шабуыл жасалды. Жауап ретінде бірнеше Буонвуррунг тайпасының өкілдері мылтықтан атылып, үшеуі қанағаттандырарлық жарақат алды. Мюррей кемедегі каронадтардан қашып бара жатқандарға гранаталық және дөңгелек оқтар атуға бұйрық берді. Бұл оқиға Мюррей Боуэнс-Пойнт деп атаған жерде болды, қазір ол Сорренто жағалауындағы Батыс бауырлас деп белгілі. Шығанақтың оңтүстік бөлігін зерттегеннен кейін, Мюррей 8 наурыз 1802 жылы Ұлыбритания королі Георг III атынан аймақты ресми түрде иеленді, бұл шағын салтанат Соррентодағы Пойнт Кинг жағалауындағы қорықта өтті. Бірнеше күннен кейін Мюррей Сиднейге қайтып оралды. 1803 жылы британдықтар қайта оралып, Соррентодағы Салливан шығанағының шығыс бауырласында лейтенант-губернатор Дэвид Коллинз басқаруымен сотталғандардың қонысын құрды. Бұл орын Сидней аймағынан тыс Австралиядағы алғашқы британдық қоныс болды. Бірнеше айдан кейін, шамамен 500 адам тұрған бұл қоныс тасталып, кейіннен Тасманиядағы Хобартқа көшірілді. Белгілі сотталған Уильям Бакли Коллинз қонысынан қашып, Гелонг аймағындағы аборигендермен трицадан астам жыл өмір сүрді. Соррентодағы Коллинз қонысы кейін Виктория деп аталған аймақта алғашқы сот, аурухана, пошта қызметі және мемлекеттік баспахананың құрылуына әкелді. Сондай-ақ, алғашқы Виктория кезеңіндегі үйлену тойы, шомылдыру және жерлеу рәсімдері Салливан шығанағында өтті. Сорренто пошта бөлімі 1871 жылдың 10 қаңтарында ашылды; мұра ретінде саналатын Сорренто пошта ғимараты (қазір сауда және кафе ретінде пайдаланылады) 1904-1905 жылдар аралығында салынған. 1870-ші жылдардан бастап актер және кәсіпкер Джордж Коппин, онда демалыс үйі болған, көлік және тұру арқылы Соррентоны танымал орынға айналдыруға көп инвестиция жасады. 1874 жылы ол Порт Мельбурн, Сорренто және Куинсклифф арасында жүретін «Golden Crown» жүзуші бу кемесін иеленген «Сорренто Куинсклифф Бу Навигация Компаниясын» құрды, бұл қалаға қол жеткізуді жеңілдетті, сондай-ақ 1875 жылы «Океан Амфитеатры» (қазіргі «Океан Бич Жолы») деп аталған жерде «Континенталь» қонақ үйін салды. Содан кейін 1889 жылы ол паровоз терминалы мен артқы жағажай арасында жүретін бумен жұмыс істейтін трамвайды салған компанияны құрды. Оның күш-жігерінің арқасында қала 20 ғасырдың басында салынған көптеген қонақ үйлер мен демалыс үйлерімен, сондай-ақ Океан Бич жолындағы дүкендермен танымал орынға айналды. Қалада 1860-шы жылдардан бері салынған көптеген тарихи үйлер мен қонақ үйлер бар, олардың барлығы дерлік жергілікті әк тастан салынған. Австралияның ICOMOS жергілікті мұраны қорғау практикасында мәдени маңызы бар жерлерді сақтау туралы хартасында 30 мүлік тізімі бар. Механика институты, Сорренто 1877 жылы жергілікті әк тастан салынған, ал қазір Австралияның Ұлттық Трасты жіктеген ғимаратта Непеан тарихи қоғамының мұражайы орналасқан. Басқа да әктастан салынған ерекше ғимараттар: Сорренто қонақ үйі (1872), Англикан шіркеуі (1875 кемесі, 1889 трансепті), Афина театры (1894), Континенталь қонақ үйі (1875), Уайтхолл қонақ үйі (1904, жағалаудағы жағажай). Куния қонақ үйі мен Морганс (екеуі де жағалауда, қазіргі уақытта Италико рестораны ретінде белгілі) Скелтон/Кларк отбасы (1876) салған. Құмтастан салынған пресвитериан шіркеуі шамамен 1880 жылы салынған. Купер көшесіндегі масондық ложаның қарама-қарсысындағы Офир үйі Уайтхолдың кішірек нұсқасы болды (бұзылды). 1870 жылы құрылған Сорренто паркі әр түрлі ағаштардан тұрады, соның ішінде Галлиполидің жалғыз қарағайының тұқымынан өсірілген Алеппо қарағайы бар. Жағажайдың үстінде орналасқан және шығанаққа қарап тұрған Сорренто саябағында балалар ойнайтын алаң, BBQ құрылғылары және қоғамдық дәретханалар бар. Қала әлі күнге дейін танымал орын болып табылады, Портси мен Куинсклиффке тұрақты паромдар қызмет көрсетеді.

The Boonwurrung people occupied the area now known as the Mornington Peninsula for tens of thousands of years before the arrival of Europeans. The area now known as Sorrento is traditionally known to the Boonwurrung as Bullanatoolong. In February 1802, Lieutenant John Murray of led the first British force to enter Port Phillip Bay. Murray chose to anchor Lady Nelson off what is now known as Sorrento Beach. On 17 February the crew landed ashore and were greeted by about 18 local Boonwurrung. The crew, with their dinners in hand, showed how they ate bread. While one of the crew was handing out bread to everyone, they were ambushed. In response, several Boonwurrung were shot at by musket fire, with three receiving likely mortal wounds. Murray then ordered grapeshot and round shot to be fired from the carronades aboard the ship at the fleeing men. This occurred at a place Murray named Bowen's Point which is now referred to as the Western Sister headland on the Sorrento foreshore. After exploring the southern part of the bay, Murray formally took possession of the area on 8 March 1802 for King George III of Great Britain in a small ceremony at a place now known as the Point King Foreshore Reserve in Sorrento. A few days later Murray sailed out of the heads and returned to Sydney. In 1803, the British returned and established a convict settlement under the command of Lieutenant Governor David Collins at the Eastern Sister headland of Sullivan Bay in Sorrento. The site became the first British settlement on mainland Australia outside of the Sydney region. Within a few months, the settlement of around 500 people was abandoned and subsequently moved to Hobart in Tasmania. The famous convict, William Buckley, escaped from the Collins Settlement and went on to live with Aboriginal people in the Geelong area for over thirty years. The Collins Settlement in Sorrento saw the first magistrates' court, public hospital, postal service and government printing office to be established in the region later known as Victoria. The first Victorian wedding, christening and funeral services were also held at the Sullivan Bay site. Sorrento Post Office opened on 10 January 1871; the heritage listed Sorrento Post Office building (now used for retail and a cafe) dates from 1904 to 1905. From the 1870's actor and entrepreneur George Coppin who had a holiday home there invested heavily in making Sorrento a popular destination, through both transportation and accommodation. In 1874 he founded the Sorrento Queenscliff Steam Navigation Company, which operated the paddle steamer Golden Crown between Port Melbourne, Sorrento and Queenscliff, making the town much more accessible, and built the Continental Hotel in 1875 on what was then called Ocean Amphitheatre Road (now Ocean Beach Road). Then in 1889 he founded a company that built a steam powered tram which ran between the ferry terminal and the back beach, Through his efforts the town became a popular destination, with more hotels and holiday homes, sometimes quite grand, built into the early 20th century, as well as shops lining Ocean Beach Road. The town has a number of grand historic homes and hotels which date back to the 1860s, almost all of which have been constructed with local limestone. The Australia ICOMOS charter for the conservation of places of cultural significance in the practice of local heritage protection has listed 30 properties. Mechanics' Institute, Sorrento was built in 1877 using local limestone and the building, which is now classified by the National Trust of Australia, houses the Nepean Historical Society's museum. Other notable limestone buildings still standing include: Sorrento Hotel (1872), Anglican Church (1875 nave, 1889 transept), Athenaeum Theatre (1894), Continental Hotel (1875), Whitehall Guest House (1904, on the bank beach). The Koonya Hotel and Morgans (both on the foreshore, currently known as Italico restaurant) were built by the Skelton/Clark family (1876). The sandstone Presbyterian Church was built around 1880. Ophir House, opposite the Masonic Lodge on Cooper Street was a smaller version of Whitehall (demolished). The Sorrento Park, established in 1870, contains a variety of trees, including an Aleppo Pine grown from a seed of the Lone Pine of Gallipoli. Situated above the beach and overlooking the bay, Sorrento Park has a children's playground, BBQ facilities, and public toilets. The town continues to be a popular destination, with regular ferry services to Portsea and Queenscliff.

Халық саны

2016 жылғы халық санауында Соррентода 1592 адам тұрды. Команда 1929 және 1933 жылдары PFA лигасында, содан кейін 1935, 1953, 1964, 1969, 1979, 1980 жылдары MPFL лигасында, ал кейін 2004, 2008, 2010, 2011 (негізгі және резервтік құрамдар) және 2012 жылдары MPNFL лигасында жеңіске жетті. Бұрынғы «Сент-Килда» футболшысы Трой Шварце 2008-2011 жылдар аралығындағы төрт маңызды финалда команданы жаттықтырды, ал 2012 жылы Ник Кларингболд оның орнына келді, соның арқасында Трой «Сент-Килда» клубының орта алаңдағы ойыншыларын Сифордтағы жаңа жаттығу базасында және матч күндері жаттықтыру арманына қол жеткізе алды. Трой 2012 жылы АФЛ лигасында қажет болмаған кезде және финалдық кезеңде Сорренто командасымен шамамен 9 ойында қатысты. Бен МакКормак үш жыл бұрын Дейв Лоусон «Криб Пойнт» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалғаннан кейін капитандыққа өтті. Сорренто крикет клубының бас жаттықтырушысы – бұрынғы «Мельбурн» клубының ойыншысы және мистикалық гуру Ник Даверн, сонымен қатар «Тин Хат» деген лақап атымен де танымал. Команда Морнингтон түбегі крикет қауымдастығының провинциялық дивизионында өнер көрсетеді, 1989/90 және 2002/03 жылдары Суб-дистрикт турнирін, ал 2005/2006 жылдары Дистрикт дивизионында жеңіске жеткен. Сонымен қатар, команда Оңтүстік жарты аралы крикет қауымдастығында (1922-1965) алты рет подряд жеңіске жетті (1946/47 және 1951/52 жылдары Билл Кларк пен Артур Робертсон басшылығымен, әрқайсысы 3 рет), содан кейін 1955/56 жылы Джек Малленнің, ал 1957/58 жылы Дерек Минтердің басшылығымен жеңіске жетті. Команданың алғашқы және жалғыз провинциялық бірінші XI турнирінің жеңісі 1971/72 жылы, бұрынғы «Норткотт» және «Коллингвуд» клубының ойыншысы Грэм Берт басшылығымен тіркелді. Қырық жыл өткен соң, негізгі құрам 2011/12 жылғы провинциялық ірі финалда қарсыласы «Бакстер» клубына есе жіберді. 2012/13 маусымы Виктория штатының бұрынғы крикетшісі Ник Жюэллдің қатысуымен үміттерді ояндырды, ол Рождествоға дейін 3 ғасыр соғып, 706 ұпай мен 7 қабылдамамен клубтық чемпионатта жеңіске жетті, соның ішінде Джедд Фалькпен 205 ұпайлық серіктестік құрды. Бірақ екінші рет қатарынан финалға қатысу сәтсіз аяқталды. 2010/2011 маусымында Райан О'Коннор Сорренто клубы үшін В. Б. Уеджвуд медалін жеңіп алған алғашқы ойыншы болды, бірақ клуб көп ұзамай капитан Энтони Блэквеллдің 2011/2012 маусымындағы жеңісімен тағы бір медальді жеңіп алды. 2023/24 маусымында Сорренто крикет клубы Виктория штатының бұрынғы ойыншысы және «Мельбурн Старс» клубының ойыншысы Себастьен Гочты жаңа бас жаттықтырушы етіп тағайындады, сондай-ақ Викторияның U/17 және U/19 құрамаларының бұрынғы ойыншысы Люк Кранцбрухлерді шақырды, бұл «Шаркс» клубы үшін қызықты маусымға айналды. Macfarlan Reserve павильонының алғашқы құрылысы 1935 жылы салынды, оның үстінде террасалы трибуна орналасқан. 1984 жылы бұзылып, толығымен қайта салынды және 1985 жылы Роберт (Боб) Киган павильоны ретінде қайта ашылды. Содан бері бірнеше балкондар қосылды. Қаржы жеткілікті болған жағдайда, спорт залын салу жоспарлануда. Сорренто теннис клубы бастапқыда мұражайдың жанындағы жерді иеленген, қазір ол суға батып қалған баққа айналды. 1960 жылдары клуб қазіргі орнына көшірілді, содан кейін он жылдай уақыттан кейін Скаут залы мен өрт сөндіру жолы салынды. Нетбол алаңдары, коньки тебу паркі және баскетбол стадионы, сондай-ақ газонды боулз алаңдарымен бірге бірыңғай спорт кешенін құрады. Гольф ойнаушылар Лэнгфорд Роудтағы Сорренто гольф клубының алаңында ойнайды.

In the 2016 census, there were 1,592 people in Sorrento. competing in the Mornington Peninsula Nepean Football League before winning flags in the PFA in 1929 and 1933, then the MPFL in 1935, 1953, 1964, 1969, 1979, 1980 then the MPNFL in 2004, 2008, 2010, 2011 (seniors and reserves) and 2012. Former St. Kilda footballer Troy Schwarze coached the four grand finals between 2008 and 2011, before Nick Claringbold took over for 2012 so Troy could follow his dream coaching St. Kilda's mid fielders at their new facility in Seaford and on match days. Troy played with Sorrento in about 9 matches during 2012 when not required in the AFL, and the finals series. Ben McCormack took over the captaincy from Dave Lawson when Dave was appointed coach at Crib Point 3 years ago. The Sorrento Cricket Club, coached by former Melbourne CC player and mystic guru Nick Davern, also known as "Tin Hat", competes in the Provincial Division of the Mornington Peninsula Cricket Association, having won the Sub District in 1989/90 and 2002/03, District Division in 2005/2006. It also won senior premierships in the Southern Peninsula Cricket Association (1922 1965) six in succession between 1946/47 and 1951/52, under Bill Clark and Arthur Robertson (3 each), then again in 1955/56 under Jack Mullen and 1957/58 under Derek Minter. Its first and only Provincial First XI premiership was 1971/72 under ex Northcote and Collingwood player Graham Burt. Forty years on, the seniors had their next opportunity in a Provincial Grand Final losing to rivals Baxter in 2011/12. Season 2012/13 looked promising with the inclusion of ex Victorian batsman Nick Jewell who scored 3 centuries before the Christmas interval, going on to win the Club Championship with 706 runs and 7 catches, including an opening partnership with Jedd Falck of 205. A second consecutive grand final appearance failed. In 2010/2011 Ryan O'Connor became the first player to win the W. B. Wedgwood medal for Sorrento but it didn't take long for the club to win another with Captain Anthony Blackwell winning in 2011/2012. Season 2023/24 Sorrento Cricket Club have appointed former Victorian state player and Melbourne Stars player Sebastien Gotch and also recruited former Victorian U/17 & U/19 player Luke Kranzbruhler in what shapes up to be an exciting season for the Sharks. The original Macfarlan Reserve pavilion was erected in 1935 with a terraced grandstand upstairs. It was demolished and completely rebuilt in 1984 and re opened as the Robert (Bob) Keegan pavilion in 1985. Several balconies have been added since. Plans exist to add a gymnasium when funds are available. The Sorrento Tennis Club originally occupied the land beside the Museum and is a sunken garden today. It was relocated to its current site in the 1960s followed by the Scout Hall and fire track a decade or so later. Netball courts, a skate park and basketball stadium followed creating a single sports complex together with the lawn bowls rinks. Golfers play at the course of the Sorrento Golf Club on Langford Road.

Сорренто қорымы

Деме Нелли Мелба уақыт өте тозығып, алынып тасталған және ескерткіш ретінде немесе баққа сәндеу үшін қолданылған зират қақпаларына қаржы жинау үшін ән айтқан. Атақты жерленгендер: Федералды сенатор Джон Баттон, Виктория заң шығарушы жиналысының депутаты Вин Хеффернан, актриса Софи Хиткотт, табиғатты зерттеуші Эдит Коулман, крикетші Шейн Уорн және жақын орналасқан Шевиот жағажайында жоғалып кеткен Австралияның бұрынғы премьер-министрі Гарольд Холттың әйелі Зара Бейт. Рональд Джозеф Уокер AC CBE – спорттық іс-шараларды ұйымдастырудағы еңбегімен танымал австралиялық кәсіпкер. Одан бөлек, 1974 жылдан 1976 жылға дейін Мельбурн қаласының мэрі қызметін атқарды.