Сабикас – испандық цыган фламенко гитарашы (1912-1990). Фламенконың дамуына үлкен үлес қосты, Рамон Монтойядан әсер алды. Испаниядан эмиграцияға кетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испандық рома ұлтының фламенко музыканты (1912–1990)
Spanish Romani flamenco musician (1912–1990)
Сабикас (нағыз аты: Агустин Кастельон Кампос) (16 наурыз 1912 – 14 сәуір 1990) – рома ұлтының испандық фламенко гитаришісі.
Sabicas (proper name: Agustín Castellón Campos) (16 March 1912 – 14 April 1990) was a Spanish flamenco guitarist of Romani origin.
Өмірбаян
Сабикас Испанияның Памплона қаласында дүниеге келді. Бес жасында гитара ойнауды бастады және екі жылдан кейін сахнада алғаш рет өнер көрсетті. Оның ерте стильіне Рамон Монтойяның әсері зор болды, ол анасының туысы еді. Сол кезеңнің маңызды кантаорелерімен (фламенко әншілерімен) тығыз байланыс орнатуы оған жеке стильін қалыптастыруға көмектесті. 1936 жылы Испания Азамат соғысы кезінде Испаниядан кетіп, bailaora (биші) Кармен Амаямен бірге Латын Америкасына жер аударылды. Ол Мексика қаласында тұрды, Эсперанса Гонсалес Эразоға үйленді және төрт балалары болды: Марикруз (1944), Карлос (1946), Агустин (1952) және Маргарет (1956). Агустин мен Маргарет Нью-Йоркте тұрады, Марикруз және Карлос қайтыс болды. Амая мен Сабикас бірнеше рет бірге гастрольдік сапарлар жасады. Кейін Сабикас АҚШ-тың Нью-Йорк қаласында қоныстанды, онда классикалық гитарист Роландо Вальдес Блейнмен өмір бойына достық және іскерлік қарым-қатынас орнатты. Ол туған жеріне 1967 жылы ғана оралды. Сабикас фламенконы Испаниядан және испан тілінде сөйлейтін әлемнен тыс жерлердегі тыңдаушыларға таныстыруда маңызды рөл атқарды. Ол ең алдымен өте жоғары техникалық шеберлігімен танымал болды: мол жылдамдықпен орындалатын пикадо (гамалар), жылдам арпеджиолар, фламенконың түрлі формаларына арналған сапалы шығармалар және бишімен бірге ойнағанда маңызды болған мінсіз ритм. Оның абсолютті музыкалық құлағы да болған. "Фламенкодағы ең жақсы техника Сабикасқа тиесілі", - деді Чет Аткинс 1972 жылғы наурыз айында "Guitar Player Magazine" журналына берген сұхбатында. Сабикас фламенконың ең ұлы гитаристтерінің бірі болды, ғана емес, сонымен қатар талантты композитор да болды. Ол фламенконы бұрынғыдан жаңа деңгейде орындады, жаңа техникалар жасады және солистік аспап үшін жаңа мүмкіндіктер ашты. Ол өнерін концерт залдары мен ірі театрларға алып шықты, оны барлық топтардың назарына ұсынды. Пако де Лусия, Пако Пена, Томатито, Серранито, Рене Хередия, Хуан Мануэль Канижарес, Эль Вийейн, Висенте Амиго, Герардо Нунес, Хавьер Конде және тағы да көптеген заманауи орындаушылар Сабикастың музыкасының зор ықпалын мойындайды. Сабикас 78 жасында Нью-Йорктегі ауруханада пневмония және көптеген инсульт салдарынан қайтыс болды.
Sabicas was born in Pamplona, Spain, and began playing guitar at the age of five and made his performing debut two years later. His early style was influenced by Ramón Montoya, to whom he was related on his mother's side of the family. Extensive collaboration with important cantaores (male flamenco singers) of the period helped him develop his personal style. Leaving Spain in 1936 during the Spanish Civil War, he went into exile in Latin America with bailaora (dancer) Carmen Amaya. He lived in Mexico City, married Esperanza González Erazo and had four children of the marriage: Maricruz 1944, Carlos 1946, Agustine 1952 and Margaret 1956. Agustine and Margaret live in New York City, Maricruz is deceased, and Carlos is deceased. Amaya and Sabicas toured together several times. Sabicas later settled in New York City in the United States where he formed a life long friendship and business association with classical guitarist Rolando Valdés Blain. He did not return to his native Spain until 1967. Sabicas was instrumental in the introduction of flamenco to audiences outside of Spain and the Spanish speaking world. He was probably best known for his technical skills: blazingly fast picados (scales), fast arpeggios, quality composition for the many forms of flamenco, and infallible rhythm, which was critical when playing with a dancer. He was also considered to have perfect pitch. "The finest technique around has got to be Sabicas, the flamenco player," Chet Atkins told Guitar Player Magazine in March 1972. Sabicas was one of flamenco's greatest guitarists, not only as a technician, but also as a composer. He played flamenco at a previously unimaginable level and created new techniques, opening up new possibilities for the solo instrument. He brought his art to concert halls and major theaters, making it available to all classes. Modern players such as Paco de Lucía, Paco Pena, Tomatito, Serranito, René Heredia, Juan Manuel Cañizares, El Viejín, Vicente Amigo, Gerardo Núñez, Javier Conde and many more acknowledge the great influence of Sabicas's music. Sabicas died at the age of 78 at a hospital in New York, New York, of complications from pneumonia and multiple strokes.