Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1965 жылғы негізгі қатынастарды орнату шарты
1965 treaty establishing basic relations
Жапония мен Корея Республикасы арасындағы негізгі қатынастар шарты (жапонша: 日韓基本条約 (Никан Кихон Джояку); hangul=한일기본조약) 1965 жылдың 22 маусымында қол қойылды. Ол Жапония мен Оңтүстік Корея арасындағы негізгі дипломатиялық қатынастарды белгіледі.
The Treaty on Basic Relations Between Japan and the Republic of Korea (Japanese: 日韓基本条約 (Nikkan Kihon Jōyaku); hangul=한일기본조약) was signed on June 22, 1965. It established basic diplomatic relations between Japan and South Korea.
Өмірбаян
Корея Сан-Франциско келісім-шартына қол қоймағандықтан, Жапонияның репарацияларын көздейтін 14-баптың ережелерінен пайда көре алмады. Дегенмен, осы келісімнің 21-бабына сәйкес, Корея мүлік және талаптарды реттеуді қарастыратын 4-бапқа қатысты уәкілеттікке ие болды. Келісім – Оңтүстік Корея мен Жапония арасында 1951 жылдың қазанынан 1965 жылдың маусымына дейін дипломатиялық қатынастарды жаңару мақсатында өткен екіжақты келіссөздер сериясы, "Корея-Жапония келіссөздерінің" нәтижесі болды. Осы 14 жыл ішінде барлығы жеті рет келіссөздер жүргізілді. 1974 жылы Нобель бейбіт сыйлығының лауреаты Эйсаку Сато өз сөзінде Жапония мен Оңтүстік Корея арасындағы Негізгі қатынастар туралы келісімді айрықша атап өтті. Ол екіжақты келісімге қол жеткізуге бағытталған ұзақ келіссөздердің маңызды аспектілері ретінде "теңдік пен өзара тиімділік рухы және жақын көршілермен достық қарым-қатынас орнатуға ұмтылудың реалистік тәсілі" деп сипаттады. 2018 жылдың қазан айында Корея Жоғарғы соты Mitsubishi Heavy компаниясын мәжбүрлі еңбекке тартылғандардың құрбандарына өтемақы төлеуге міндеттеді. Компания бұл бұйрықты орындамады, ал Жапония тарапы бұл мәселе 1965 жылғы келісім арқылы шешілгенін мәлімдеді. Жапон үкіметі осы шешімнің, сондай-ақ 2021 жылдың қаңтарында корейлік жұбаныш әйелдеріне (мәжбүрлі сексуалдық құлдық) қатысты Жапонияның позициясы бойынша қабылданған шешімнің 1965 жылғы келісімді бұзу болып табылатынын тұжырымдады.
As Korea was not a signatory state of the Treaty of San Francisco, it was not entitled to the benefits of Article 14, which stipulated the reparations by Japan. However, by the provisions of Article 21 of that treaty, Korea was entitled to be an authority applied to Article 4, which stated the arrangement of property and claims. The Treaty was the fruit of the "Korea–Japan Talks," a series of bilateral talks held between South Korea and Japan from October 1951 to June 1965 to normalize diplomatic relations. Over that period of 14 years, a total of seven talks were held. In his 1974 Nobel Peace Prize lecture, Eisaku Satō explicitly mentioned the Treaty on Basic Relations between Japan and South Korea. He described "the guiding spirit of equality and mutual advantage and the realistic approach of seeking to establish friendship with close neighbors" as significant aspects of the extended negotiations which produced the bilateral agreement. In October 2018, the Supreme Court of Korea issued a ruling which ordered Mitsubishi Heavy to compensate the victims of forced labor. The company has not done so, with Japan arguing the matter was settled under the 1965 treaty. The Japanese Government has maintained that this ruling, along with the one made on Japan's position in relations to the Korean comfort women ('forced sexual slavery') in January 2021, is a breach of the 1965 treaty.
Өтемақылар
Оңтүстік Корея халқы Жапонияның жапон отаршылдығы кезінде зардап шеккен корей азаматтарына өтемақы төлеуі керек деген талапты үнемі қойып келеді. Жапон үкіметі 1965 жылғы келісім бойынша мәселені мемлекеттер арасында шешкенін айтып, бұл талапқа келіспейді. Оңтүстік Корея үкіметі 1965 жылғы келісімнің мақсаты Жапонияның соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстарына байланысты жеке талаптарды реттеу емес екенін, келіссөздер кезінде ұсынылған құжаттар мұны көрсетеді. Атап айтқанда, құжаттарда Жапонияның халықаралық заңдарды бұзуынан туындаған жеке зиянға байланысты талаптар нақты түрде алынып тасталған. БҰҰ-ның Адам құқықтары жөніндегі комиссиясы Оңтүстік Корея үкіметінің позициясын қолдап, «қылық әйелдері» мәселесін адам құқықтары мәселесі деп санайды; 1965 жылғы келісім тек мүліктік талаптарды реттеген, жеке зиянды емес. 2005 жылдың қаңтар айында Оңтүстік Корея үкіметі келісімге қатысты 1200 беттік дипломатиялық құжаттарды жариялады. 40 жыл бойы құпия сақталған бұл құжаттарда Жапон үкіметінің корей азаматтарына тікелей өтемақы төлеуді ұсынғаны, бірақ Оңтүстік Корея үкіметінің азаматтарына өтемақы төлеуді өздері қабылдап, құрбандардың атынан барлық қаржыны алғаны көрсетілген. Оңтүстік Корея үкіметі отарлық кезеңде жұмыс күшіне және әскерге шақырылған 1,03 миллион корей үшін 364 миллион доллар өтемақы талап еткен, бұл әрбір тірі қалғанға 200 доллар, қаза тапқанға 1650 доллар және жарақат алғанға 2000 доллар мөлшерінде болған. Оңтүстік Корея Жапониядан 800 миллион доллар грант және жеңілдетілген несие алғаннан кейін, үкіметтік немесе жеке деңгейде қосымша өтемақы талап етпеуге келісті. Бұл қаржы әлеуметтік инфрақұрылымды дамытуға, POSCO компаниясын құруға, Кёнбу тас жолын және Соянг су тоғанын салуға, сондай-ақ жапондық компаниялардан технологияны алуға жұмсалды. Сондай-ақ, 1975-1977 жылдар аралығында мәжбүрлі еңбекке тартылғандарға өтемақы төлеу үшін әрбір қаза тапқанға 300 000 вон жұмсалғаны белгілі.
There has been a constant call from the South Korean public that Japan should compensate Korean individuals who suffered from Japanese colonial rule. The Japanese government has refused to do so, arguing that it settled issues on a government to government basis under the 1965 agreement. The South Korean government has argued that the 1965 agreement was not intended to settle individual claims against Japan for war crime or crimes against humanity as shown by documents presented during the negotiations specifically excluding claims for personal injuries incurred by Japan's violations of international laws. The U. N. Commission on Human Rights has advocated the South Korean government's perspective by defining that the comfort women issue is a matter of human rights; the 1965 treaty only regulated property claims and not personal damages. In January 2005, the South Korean government disclosed 1,200 pages of diplomatic documents that recorded the proceeding of the treaty. The documents, kept secret for 40 years, recorded that the Japanese government actually proposed to the South Korean government to directly compensate individual victims but it was the South Korean government which insisted that it would handle individual compensation to its citizens and then received the whole amount of grants on behalf of the victims. South Korean government demanded a total of 364 million dollars in compensation for the 1.03 million Koreans conscripted into the workforce and the military during the colonial period, at a rate of 200 dollars per survivor, 1,650 dollars per death and 2,000 dollars per injured person. South Korea agreed to demand no further compensation, either at the government or individual level, after receiving $800 million in grants and soft loans from Japan as compensation for its 1910–45 colonial rule in the treaty. particularly on establishing social infrastructures, founding POSCO, building Gyeongbu Expressway and the Soyang Dam with the technology transfer from Japanese companies. Records also show 300,000 won per death was used to compensate victims of forced labor between 1975 and 1977.
Жалпы және келтірілген сілтемелер
Хук, Гленн Д. (2001). Жапонияның халықаралық қатынастары: саясат, экономика және қауіпсіздік. Лондон: Рутледж. ; ; Lundqvist, Stig және басқалар. (1997). Нобель лекциялары, соның ішінде таныстыру сөздері және лауреаттардың өмірбаяндары. 1971–1980 жылдар. Сингапур: Дүниежүзілік ғылыми. ; ; .
Hook, Glenn D. (2001). Japan's International Relations: Politics, Economics, and Security. London: Routledge. ; ; Lundqvist, Stig, et al. (1997). Nobel Lectures, including Presentation Speeches and Laureates' Biographies. 1971 1980. Singapore: World Scientific. ; ; .