Кіріспе
1960 жылғы 22 маусымда Квебек провинциясының жалпы сайлауы өтті, оның мақсаты Квебек, Канада заң шығару жиналысының мүшелерін сайлау болатын. Бұл Квебек тарихындағы ең маңызды сайлаулардың бірі еді, және онымен тек 1976 жылғы жалпы сайлау ғана теңесе алады. Антонио Баррет басқарған Ұлттық одақ партиясы Жан Лесаж басқарған Квебек либералдық партиясына жеңіліс тапты. 1960 жылғы сайлау Квебек қоғамының барлық саласындағы үлкен әлеуметтік өзгерістерді қамтитын «Тыныш революция» үшін жағдай жасады. Басқа көптеген өзгерістермен қатар, Квебек секулярлы қоғамға айналғандықтан, Католик шіркеуінің ықпалы мен билігі күрт төмендеді. Бұл сайлау Морис Дюплессис басқарған кезеңнің көп бөлігін қамтиған 16 жылдық Ұлттық одақ үкіметіне нүкте қойды. Дюплессис 1959 жылы қайтыс болды, ал бұл кезең кейіннен «Ұлы қараңғылық» деп аталды. Дюплессистің орнын ұзақ жылдар бойы министр болған Пол Сауве басты, ол Канададағы ең консервативті провинциялық үкіметтердің бірі болған үкіметті жаңарту қажеттігін түсінді. Ол Квебек қоғамын өзгерте бастаған «100 күндік өзгерістер» жобасын бастады, бірақ Сауве қызмет еткен бірнеше айдан кейін күрт қайтыс болғандықтан, бұл жоба тоқтап қалды. Оның орнына тағы да ұзақ жылдар бойы министр болған Антонио Баррет келді. Дегенмен, бір жылдың ішінде екінші жаңа басшы, екі жылдың ішінде үшінші жаңа басшы және жарияланбаған сайлау бағдарламасы болғандықтан, Ұлттық одақ сайлауға дайындықсыз кірді.
The 1960 Quebec general election was held on June 22, 1960, to elect members of the Legislative Assembly of Quebec, Canada. It was one of the most significant elections in Quebec history, rivalled perhaps only by the 1976 general election. The incumbent Union Nationale, led by Antonio Barrette, was defeated by the Quebec Liberal Party, led by Jean Lesage. The 1960 election set the stage for the Quiet Revolution, a major social transformation of all aspects of Quebec society throughout the 1960s. Among many other changes, the influence and power of the Catholic Church fell sharply as Quebec became a secular society. This election put an end to 16 years of continuous Union Nationale rule, much of it under Maurice Duplessis. Duplessis had died in 1959, ending a period that was later derisively referred to as La Grande Noirceur (the Great Darkness). Duplessis' successor, longtime minister Paul Sauvé, saw the need to modernize a government that had long been one of the most conservative provincial governments in Canada. He initiated a "hundred days of change" that began to transform Quebec society, but they were cut short when Sauvé died suddenly after only a few months in office. He was succeeded by another longtime minister, Antonio Barrette. However, with its second new leader in less than a year and its third in less than two years, and no published platform, the Union Nationale was thus in disarray when it went into the election.
Өмірбаян
1959 жылғы 7 қыркүйекте Морис Дюплессис Солтүстік кеніштік Шэффервилл қаласына сапар барысында қайтыс болды. Оның шамамен 20 жылдық премьер-министрлік қызметі (1939 жылдан 1944 жылға дейін Аделард Годбумен үзіліске ұшырады) консерватизммен, клиенттелізммен, католик шіркеуінің билігіне құрметпен қараумен, провинциялық билікті федералдық үкіметтің араласуынан қорғаумен, кейнсиандыққа қарсылықпен және қатал синдикализмге қарсы күреске толы болды. Дегенмен, Grande Noirceur (Ұлы қараңғылық) туралы кейбір мәліметтерге қайшы, 1950 жылдардың соңында Квебек модернизация жолында болды, халықтың көп бөлігі қалалық жерлерде тұрды және маңызды өндіріс секторы дамыды. "Шеф" (Басшы) қайтыс болғаннан кейін үш күн өткен соң, министрлер кабинеті оның орнын Пол Совеге тапсырды. Сове "дезормаис" ("Енді бастап") ұранымен, Дюплессис тұсындағы жылдардан кейін үкімет аппаратын жаңғыртуға бағытталған "100 күндік" өзгерістерді бастады. 1960 жылғы 2 қаңтарда, либералдардың ықпалына нұқсан келтіріп, жаңа премьер-министр Сент-Эсташ қаласында, өзінің Deux Montagnes сайлау округінде күрт қайтыс болды. 7 қаңтарда Антонио Баррет премьер-министр болып тағайындалды. Осылайша, партия бір жылдың ішінде үшінші басшысымен сайлауға қадам басты. 1958 жылғы 13 маусымда Le Devoir газетінде жарияланған табиғи газ жанжалы үкіметтің тұрақтылығын одан әрі әлсіретті. Жан Лесаж 1958 жылғы 31 мамырда Либералдық партияның басшысы болып сайланды, ол Жорж Эмиль Лапальмен ауыстырылды. Лесаж үкіметтің кемшіліктерін пайдалануды көздеді. Ол, әсіресе, ресми сыбайлас жемқорлықты және провинциялық-федералдық қатынастар жөніндегі Ұлттық одақтың саясатын сынап, "басып алушы режимге" қарсы "күшті және серпінді мемлекет" құруға уәде берді. Партия өзінің бағдарламасын ілгерілету үшін жақында қабылдаған жұлдызды кандидат Рене Левеске де сене алатын. Екі негізгі партиядан басқа, сайлауға сауда одағының төрағасы Мишель Шартран басқаратын Социал-демократиялық партия (Квебек филиалы, Кооперативтік достастық федерациясы) қатысты. Алайда, қаражат жетіспегендіктен, кандидатты тікелей ұсынбады. Дюплессис, қайтыс болған премьер-министрдің құрметіне аталған, Сагюне аймағының бөліктерінен құрылды. Бурже Лавальдан бөлініп шықты. 27 сәуірде сайлау туралы жарлық жарияланып, сайлау кампаниясы басталды.