Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентина провинциясы
Province of Argentina
Аргентина провинциясы Корриентес аралы
Island in Corrientes Province of Argentina
Энтре Риос (ˈentɾe ˈri. os, "Өзендер арасында") – Месопотамия аймағында орналасқан Аргентинаның орталық провинциясы. Ол Буэнос-Айрес (оңтүстік), Корриентес (солтүстік) және Санта-Фе (батыс) провинцияларымен, ал шығысында Уругваймен шектеседі. Оның астанасы – Парана (250 000 тұрғын), ол Санта-Фе қаласының қарсы жағында, Парана өзенінің бойында орналасқан. 1999 жылдан бері провинция Кордова және Санта-Фемен бірге «Орталық аймақ» деп аталатын экономикалық-саяси бірлестіктің құрамына кіреді.
Entre Ríos (ˈentɾe ˈri. os, "Between Rivers") is a central province of Argentina, located in the Mesopotamia region. It borders the provinces of Buenos Aires (south), Corrientes (north) and Santa Fe (west), and Uruguay in the east. Its capital is Paraná (250,000 inhabitants), which lies on the Paraná River, opposite the city of Santa Fe. Together with Córdoba and Santa Fe, since 1999, the province is part of the economic political association known as the Center Region.
Тарих
Қазіргі Энтре-Риос аймағының алғашқы тұрғындары – Шарруа және Чана тайпалары болды, олардың әрқайсысы аймақтың бөлек бөліктерін мекендеді. 1520 жылы испандықтар келді, Родригес Серрано Тынық мұхитын іздеу үшін Уругвай өзенімен жоғары қарай сапар шекті. Алғашқы тұрақты испан бекінісі 16 ғасырдың соңында қазіргі Ла-Пас департаментінде салынды. Асунсьон және кейін Буэнос-Айрестің губернаторы болған Ернандариас Энтре-Риос аймағының зерттелмеген жерлеріне экспедициялар ұйымдастырды. Санта-Фе қаласын құрған Хуан де Гарай осы аймалды зерттеді және оны "ла отра банда" ("басқа жағалау") деп атады. Алайда, аймақ толығымен жергілікті халыққа тиесілі болды және еуропалықтар тұрмады, тек 17 ғасырдың соңында көршілес Санта-Фе провинциясынан келген отарлаушылар тобы Бахада-дель-Паранаға қоныстанғанға дейін, қазіргі провинциялық астана орналасқан жерге. Осы кезде Ногоя, Виктория, Гуальгуай, Гуальгуайчу, Консепсьон-дель-Уругвай және Конкордия қалалары пайда болды. 1783 жылы Томас де Рокамора Бразилиядан португалдықтардың шапқышылық жасауы мүмкін болғандықтан, аймақты зерттеуді жалғастырды және жоғарыда аталған қалаларға ресми мәртебе берді. Ол сондай-ақ бұл аймақты алғаш рет Энтре-Риос деп атады. Осы кезеңде еуропалықтардың қоныстануы шектеулі болды, бірақ Мамыр революциясы кезінде Парана жағалауындағы қалалардағы бірнеше отарлаушылар Мануэль Белграно мен оның әскеріне Парагвайға жолға шығуда көмектесті. 1820 жылдың 29 қыркүйегінде көшбасшы (каудильо) Франсиско Рамирес осы аумақты тәуелсіз мемлекет деп жариялады – Энтре-Риос Республикасы. Ол келесі жылдың 10 шілдесінде оның қаза тауып, құлағанға дейін сақталды. 1853 жылы Буэнос-Айрестен басқа барлық провинциялардың басқосуында Парана Аргентина Конфедерациясының астанасы болып сайланды, ал Энтре-Риос губернаторы және көшбасшы (каудильо) Уркиза оның бірінші президенті болды. Провинциялық астана Консепсьон-дель-Уругвайға көшірілді. Кейін Уркиза, 1859 жылы Сепеда шайқасында Буэнос-Айреске қарсы жеңіске жеткен болатын, 1861 жылы Павон шайқасында әскерін кері шегіндірді, бұл оның қарсыласы Бартоломе Митреге Буэнос-Айрестен президент болуға мүмкіндік берді. Ол сол кезде 1860 жылдан 1864 жылға дейін провинцияның губернаторы ретінде үшінші мерзімін аяқтады және уақытша үзілістен кейін 1886 жылы қайта сайланды, бірақ 16 жылға жуық билік еткен соң 1870 жылы мандатын аяқтамай қаза тапты, бұл оның қолдаушысы Рикардо Лопес Джорданның оған сенімсіздігінен тудырған болуы мүмкін. Уркиза "колонизациялық келісімдер" арқылы иммиграцияны ынталандырып, еуропалықтардан (негізінен Волга немістері, орыстар (оның ішінде орыс еврейлері мен поляктар), итальяндар, швейцариялықтар және француздар) тұратын көптеген ауыл шаруашылығы колонияларын құрды. 1903 жылғы халық санауы мәліметтері бойынша, провинцияның 425,373 тұрғынының 153,067-сі иммигранттар еді.
The first inhabitants of the area that is now Entre Ríos were the Charrúa and Chaná who each occupied separate parts of the region. Spaniards entered in 1520, when Rodríguez Serrano ventured up the Uruguay River searching for the Pacific Ocean. The first permanent Spanish settlement was erected in the current La Paz Department at the end of the 16th century. As governor of Asunción first and then of Buenos Aires, Hernandarias conducted expeditions to Entre Ríos unexplored lands. Juan de Garay, after founding Santa Fe, explored this area, which he called la otra banda ("the other bank"). However, the region remained entirely indigenous and uninhabited by Europeans until a group of colonists from neighbouring Santa Fe Province settled on the Bajada del Paraná in the late seventeenth century, now the site of the provincial capital. At the same time towns appear, which we now know as Nogoyá, Victoria, Gualeguay, Gualeguaychú, Concepción del Uruguay and Concordia. Tomás de Rocamora further explored the area in 1783 under the threat of a Portuguese invasion from Brazil, and gave official status to many of the above mentioned towns. He was also the first to refer to the region as Entre Ríos. At this stage, European settlement was minimal, though during the May Revolution, the few colonists in the cities along the Paraná shore supported Manuel Belgrano and his army on his way to Paraguay. On September 29, 1820, the leader (caudillo) Francisco Ramírez declared the territory an autonomous entity, the Republic of Entre Ríos. This lasted until his assassination on July 10 of the next year. In 1853, in a meeting of all the provinces except Buenos Aires, Paraná was elected as the capital of the Argentine Confederation, and the Governor of Entre Ríos and leader (caudillo) Urquiza as its first president. The provincial capital was moved to Concepción del Uruguay. Later Urquiza, who had first won against Buenos Aires at the Battle of Cepeda in 1859, let his troops move back in the even Battle of Pavón in 1861, which allowed his rival Bartolomé Mitre from Buenos Aires to become president. At the time he was fulfilling his third term as governor of the province from 1860 to 1864 and after a voluntary interruption was reelected in 1886, but he was assassinated in 1870 after altogether 16 years of governing before finishing his mandate, which had probably been ordered by his supportor Ricardo López Jordán, not trusting him anymore. Urquiza encouraged immigration through "colonization contracts", setting up many agricultural colonies with European (mainly Volga Germans, Russians (including Russian Jews and Poles), Italians, Swiss and French) settlers. According to data of the 1903 census, of the 425,373 inhabitants of the province, 153,067 were immigrants.
Экономика
Entre Rios экономикасы Аргентинадағы алтыншы ірі экономика болып табылады. 2006 жылы оның өнімі 7,71 миллиард АҚШ долларына бағаланды, яғни жан басына шаққанда 6710 АҚШ доллары (ұлттық орташа көрсеткіштен шамамен төрттен бір бөлігі кем). 2013 жылы оның өнімі 63,814 миллиард песоға (шамамен 11,688 миллиард АҚШ доллары) бағаланды, немесе қазіргі нарықтық баға бойынша жан басына шаққанда 48,327 песо (шамамен 8,851 АҚШ доллары). Бұл 2013 жылы Аргентинаның орташа жан басына шаққандағы ЖІӨ-сінің 69,678 песодан (шамамен 12,762 АҚШ доллары) 21%-ға төмен болды. Провинцияның орталық және оңтүстік бөлігін қамтитын бірінші климаттық аймақ ылғалды, қоңыржай климатқа ие. Орташа температура қыста 10 °C (50 °F), жазда 26 °C (79 °F) шамасында, ал осы аймақтағы орташа жылдық жауын-шашын мөлшері... Екінші климаттық аймақ провинцияның солтүстік бөлігінде орналасқан субтропикалық климат, онда орташа температура қыста 13 °C (55 °F), жазда 27 °C (81 °F) шамасында. Мұнда қысқы мезгіл қысқарақ, ал жауын-шашын мөлшері жоғары, орташа жылдық көрсеткіші...
Entre Rios' economy is the sixth largest in Argentina. Its output in 2006 was estimated at US$7.71 billion, or, US$6,710 per capita in 2006 (about a fourth less than the national average). In 2013, its output was estimated at $63.814 billion Pesos (about US$11.688 billion) or, 48,327 pesos (about US$8,851) per capita at current market prices. This was 21% below the average GDP per capita of 69,678 pesos (about US$12,762) for Argentina in 2013 at current market prices. The first one is a humid, temperate climate that covers most of the central and southern parts of the province. Mean temperatures range from 10 °C (50 °F) in winter to 26 °C (79 °F) in summer while the mean annual precipitation in this region is The second climatic region is a subtropical climate located in the northern parts of the province where mean temperatures range from 13 °C (55 °F) in winter to 27 °C (81 °F) in summer. Winters are more shorter while precipitation is higher, averaging per year.
Үкімет
Облыстық үкімет әдеттегі үш тармаққа бөлінеді: атқарушы билік, оны халық сайлаған губернатор басқарады және ол кабинет мүшелерін тағайындайды; заң шығарушы билік; және сот билігі, оны Жоғарғы Сот басқарады. Заң шығарушы билік екі палатадан тұрады: Депутаттар палатасы мен Сенат. Заң шығарушы биліктің міндеті – жергілікті заңдарды ұсыну және қабылдау. Энтре-Риос провинциясының Конституциясы провинцияның негізгі заңы болып табылады. Аргентинадағы ең маңызды құқық қорғау мекемесі – Аргентина Федералдық Полициясы, бірақ қосымша жұмыстарды Энтре-Риос провинциялық полициясы атқарады.
The provincial government is divided into the usual three branches: the executive, headed by a popularly elected governor, who appoint the cabinet; the legislative; and the judiciary, headed by the Supreme Court. The legislative branch is a bicameral body composed of the Chamber of Deputies and the Senate. The Legislature is charged with introducing and passing local laws. The Constitution of Entre Ríos Province forms the formal law of the province. In Argentina, the most important law enforcement organization is the Argentine Federal Police but the additional work is carried out by the Entre Ríos Provincial Police.