Грумман C-1 Trader: Авиатасымалдаушыға жұк жеткізу ұшағы
Grumman C-1 Trader
Груман C-1 Trader: АҚШ Әскер-теңіз күштерінің тасымалдау ұшағы. S-2 Tracker негізінде жасалған, C-2 Greyhound-ге алмастырылды. Суастына қарсы күреске арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Әскери-теңіз күштерінің авиатасымалдағыш бортындағы жеткізу (COD) көлігі
United States Navy carrier on board delivery (COD) transport aircraft
Grumman C 1 Trader (1962 жылға дейін TF) – Grumman S 2 Tracker-дің авиатасымалдағыш бортындағы жеткізу (COD) түрі. Ол Northrop Grumman E 2 Hawkeye-дың, Grumman C 2 Greyhound-дың ұқсас нұсқасымен алмастырылды.
The Grumman C 1 Trader (TF prior to 1962) is a carrier onboard delivery (COD) variant of the Grumman S 2 Tracker. It was replaced by a similar version of the Northrop Grumman E 2 Hawkeye, the Grumman C 2 Greyhound.
Жобалау және әзірлеу
C 1 Trader АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жаңадан суастына қарсы ұшақ қажеттілігінен туындады. Оған жауап ретінде Grumman екі қозғалтқышты, жоғары қанатты ұшақтың прототипін жасауға кірісті, оны G 89 деп атады. 1952 жылы Әскери-теңіз күштері бұл ұшақты XS2F 1 деп белгіледі және сол жылдың 4 желтоқсанында алғаш рет ұшырды. 1950 жылдардың соңында үш негізгі түрі пайда болды, соның бірі – C 1 Trader. C 1 (бастапқыда TF 1, «Оқушы», қосымша рөл) тоғыз жолаушыны немесе жүк тасымалдауға бейімделді және 1955 жылдың қаңтарында алғаш рет ұшты.
The C 1 Trader grew out of a need by the United States Navy for a new anti submarine airplane. In response to this Grumman began development on a prototype twin engine, high wing aircraft which it designated the G 89. In 1952 the Navy designated this aircraft the XS2F 1 and flew it for the first time on December 4 that year. During the rest of the 1950s three major variants emerged, the C 1 Trader being one of them. The C 1 (originally the TF 1, for "Trainer", a secondary role) was outfitted to carry nine passengers or of cargo and first flew in January 1955.
Пайдалану тарихы
1960-1970 жылдары C 1 Trader Вьетнам соғысы кезінде Тынық мұхитындағы авианосецтерге пошта мен жабдықтарды жеткізіп, кез келген ауа-райы жағдайында авианосецпен жұмыс істеуге жаттықтырушы ретінде қызмет етті. Өндіріс кезеңінде 87 C 1 Trader ұшағы құрастырылды, олардың төртеуі EC 1A Tracer электрондық қарсы шаралар ұшағына түрлендірілді. Соңғы C 1 1988 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қызметінен шығарылды; ол АҚШ әскери қызметіндегі соңғы радиальды қозғалтқышты ұшақ болды (соңғы C 131 1990 жылға дейін зейнеткерлікке шыққан жоқ). 2010 жылы шамамен он ұшақ жеке меншікте әлі де ұшуға жарамды болып, «соғыс машинасы» ретінде пайдаланылды. 1956 жылы АҚШ Теңіз корпусының сынақ бөлімі №1 (MCTU #1) TF 1 нұсқасын жаудың тылына барлау тобын енгізу үшін көлік ретінде пайдалану мүмкіндігін сынады. 1956 жылдың 9 шілдесінде MCTU Recon Marines командасы TF 1 ұшағынан парашютпен секірген алғашқы әскерилер болды. Үш аптадан кейін USS Bennington кемесінен төрт парашютист ұшып, теңізде 70 миль қашықтықта, Калифорния штатының Эл-Сентро қаласының жанындағы шөлді аймаққа 100 мильдей қашықтықта қонды. Теңіз корпусы және Теңіз авиациясы тарихында алғаш рет авианосец базасынан ішкі мақсатқа барлаушы персоналды жеткізу әдісі сәтті сынақтан өтті. 2010 жылдың тамызында Бразилия Теңіз авиациясы өзінің São Paulo авианосецінде пайдалану үшін сегіз C 1 ұшақ шассиін сатып алып, жаңартатынын хабарлады. 2011 жылы Marsh Aviation компаниясымен төрт бұрынғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің C 1A Trader ұшақтарын KC 2 Turbo Traders үлгісіне түрлендіру туралы келісімге қол қойылды. KC 2 прототипінің 2017 жылдың қараша айында ұшуы күтілді, ал алғашқы операциялық ұшақтың жеткізілуі 2018 жылдың желтоқсанына жоспарланды.
Throughout the 1960s and 1970s the C 1 Trader carried mail and supplies to aircraft carriers on station in the Pacific Ocean during the Vietnam War and also served as a trainer for all weather carrier operations. Over its production life 87 C 1 Traders were built, of which four were converted into EC 1A Tracer electronic countermeasures aircraft. The last C 1 was retired from USN service in 1988; it was the second to last radial engine aircraft in U. S. military service (The last C 131 wasn't retired until 1990). As of 2010, approximately ten were still airworthy in civil hands, operating as warbirds. In 1956 the U. S. Marine Corps Test Unit Number 1 (MCTU #1) tested the concept of using the TF 1 variant as a vehicle for inserting reconnaissance teams behind enemy lines. “On 9 July 1956 MCTU Recon Marines became the first to parachute from a TF 1. Less than three weeks later, four recon parachutists launched from the USS Bennington, which was 70 miles at sea, and jumped on a desert drop zone near El Centro California, some 100 miles inland. For the first time in Marine Corps and Naval Aviation history, the technique of introducing recon personnel off a carrier sea base to an inland objective had successfully been tested.”
In August 2010, Brazilian Naval Aviation announced that it would buy and modernize eight C 1 airframes to serve in carrier onboard delivery (COD) and aerial refueling roles for use on its aircraft carrier São Paulo. In 2011 contract was signed with Marsh Aviation to convert four ex US Navy C 1A Trader airframes into KC 2 Turbo Traders. The first KC 2 prototype flight was expected for November 2017 and the delivery of the first operational aircraft was scheduled for December 2018.