Кіріспе

Эльфвин – Ж.Р.Р. Толкиннің "Легендариумы" ерте нұсқаларында кездесетін құрастырылған кейіпкер. Толкин Эльфвинды елдерге сапарлап, олармен дос болған және кейінгі мифологияның бастауы болған ағылшын-саксон ретінде елестетеді. Сондықтан, кіріспе әңгімесінде Эльфвин Кристофер Толкин редакциялаған "Орта Жер тарихының" он екі томдық жинағындағы көне ағылшын тіліндегі аудармалардың авторы деп көрсетілген.

Басты оқиға: Ұлыбританиямен алғашқы байланыстар

«Жоғалған ертегілер кітабында», Толкиннің жазушылық жолының басында, кейін Эльфвин атанған кейіпкер Оттор Вэфре деп аталған (эльфтер оны Эриол деп шақыратын), ал оның әңгімесі эльфтердің әңгімелері үшін негізгі оқиға болып табылады. Ол бүгінде Хелиголанд деп аталатын жерден шағын экипажбен саяхатқа шықты, бірақ кемесі аралға жақын жартасқа шағылысып, жалғыз аман қалды. Аралда Ересеяға бағыт көрсететін қарт кісі тұрды. Ол аралды тапқаннан кейін, эльфтер оны «Жоғалған Ойынның Шатыры»нда күтіп алып, оған өздерінің әңгімелерін айтты. Кейін ол эльфтерден кездескен қарттың іс жүзінде «Ильмир» екенін білді. Оған Румил есімді көне эльф көптеген әңгімелерді үйретті, ол Ересеяда тұратын білімді адам еді. Эриол адам ретінде бақытсыздыққа ұшырап, эльф болуге үздіксіз құштарлық танытты. Соңында ол Лимпе ішімдігімен эльфке айнала алатынын білді, бірақ Кортирион басшысы оған бірнеше рет рұқсат бермеді. Бұл ерте нұсқаларда Тол-Эресея – Івенриге (Ирландияға) жақын орналасқан Ұлыбритания аралы деп есептелді. Ол өзі тұрған эльфтерден Эльфвин есімін алды; оның бірінші әйелі Квен Хенгест пен Хорсаның анасы болды; екінші әйелі Найми оған үшінші ұлын, Хеорренданы сыйлады, ол жартылай эльф тегінен тараған ұлы ақын, ол көркем әдебиетте ежелгі ағылшын эпостық поэмасын – «Беовульфты» жазды. Бұл Англияның географиясын, поэзиясын және мифологиясын Легендариуммен байланыстырып, Англия үшін мифологияны біріктіреді, бұл сенімді түрде қайта құрылған (бірақ, мүмкін, шындыққа сай емес) тарихқа дейінгі тарих ретінде қарастырылады.

Кейінгі Легендариумда

Эльфвиннің сюжеттік аясы "Сильмариллионның" жарияланған нұсқасында жоқ, бірақ Толкин Эльфвин дәстүріне ұқсас сюжеттік аяны толыққанды тастаған емес. Ол "Вестмархтың Қызыл кітабын" енгізгеннен кейін де, оны хоббит Бильбо Бэггинс құрастырып, аударған деп есептелетін сюжеттік тұжырым ретінде, Сильмариллион және басқа жазбалардың Бильбоның аудармаларынан қазіргі ағылшын тіліне өтуінде белгілі бір рөл атқарды. Мысалы, Кристофер Толкин "Сақиналар Иесі" жарық көргеннен кейінгі кезеңде жазылған "Нарн и Хин Хюрин" кітабының кіріспе жазбасында: "Осы жерде Ǽлфвин Хюриндерден жасаған әңгіме басталады" делінген. Толкин әлем тарихының мыңжылдықтарында адам және эльфтерден жиналған әңгімелерді жинаған бірнеше "дауыстар" (мысалы, Румил немесе Пенголодтың "Алтын кітабындағылары") идеясын ешқашан тастаған емес. Кристофер Толкиннің сөзіне сүйенсек, Пенголодтың дауысымен жазылған "Акаллабет", оның әкесі "Нуменордың құлауы" деп атаған нұсқада, "Адамдар, Эльфвин, Эльдар Морготтың көлеңкесі кезінде олар әлемге келді дейді" деп басталады. Орта Жер тарихы сериясында ол мұны алып тастаудың бүкіл әңгімені Эльдар эльфтерінің аңызымен байланыстырып ұстауын жойғанын мойындайды және бұл оны абзац соңына өзгерістер енгізуге итермеледі, бұл өзгерістер әкесімен келіспеушілік тудырды. Ол "Сильмариллионда" жарияланған "Акаллабеттің" соңғы абзацында Эльфвинге және басқа "болашақ теңіз саяхатшыларына" тікелей сілтемелер бар екенін атап өтті. Бұл кейінірек Эльфвин Англиядан шығып, Оң Жолға жету үшін батысқа сапар шекті, онда ол Жалғыз Аралға (Тол Эрессеа) барды немесе Адам билігінен бұрынғы Ежелгі Күндер туралы әңгімелермен Алтын кітабын алыстан көрді, немесе Сыртқы Жерлер (Орта Жер) туралы армандады. Ол 10 немесе 11 ғасырда дүниеге келген, ал кейбір нұсқаларда ол ағылшын патшалық отбасымен байланысты болған.