Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Перкуссиялық аспап
Percussion instrument
Кротальдар (Crotales, кейде антикалық цимбалдар деп те аталады) – ұсақ, реттелген қола немесе мыс дискілерден тұратын перкуссиялық аспаптар. Әр дискінің диаметрі шамамен алғанда, жоғарғы беті жазық, ал негізінде сосачок болады. Оларды көбінесе қатты найзағаймен соғады. Дегенмен, оларды саусақ цимбалдары сияқты екі дискіні бір-біріне соғыстырып немесе иіліп ойнатуға болады. Олардың дыбысы реттелген шағын қоңырауға ұқсас, бірақ әлдеқайда жарқырап, ұзаққа созылады. Реттелген саусақ цимбалдарына ұқсас, кротальдар қалыңдау және үлкенірек болып келеді; оларда сонымен қатар ұсақ ойықтар бар. Атауы грек тіліндегі «кроталон» сөзінен шыққан, ол кастаньета немесе шалғы құралы үшін қолданылған. Қазіргі заманғы кротальдар хроматикалық түрде орналастырылған және екі октаваға дейін диапазоны бар. Олар әдетте жиынтықталған түрде (көбінесе бір октава) сатылады, бірақ жеке-жеке де сатып алуға болады. Кротальдар транспозициялық аспаптар ретінде қарастырылады; кротальдарға арналған музыка дыбыс биіктігінен екі октава төмен жазылады, бұл қосымша сызықтарды азайтуға көмектеседі. Кроталь қоңыраулары – көбінесе орта ғасырлық шағын қоңыраудың бір түрі. Кроттың тағы бір түрі Тарихи Ирландияда табылды. Ирландияның Ұлттық мұражайы мен Британдық мұражайда Dowris Hoard-та табылған, түрлі мыс жел аспаптарымен бірге, соңғы қола дәуірінен бастап бірнеше мысалдары бар. Бұл бұқаның мүшесінің пішініндегі қола цилиндрлер, ішіне саздалған топырақ немесе тас салынған. Олардың шалғы құралы сияқты жұмыс істегені болжамдалады. Ходта барлығы 48 дана, екі түрлі өлшемде болды. Тағы екі ғана мысал белгілі, екеуі де ирландтық.
Crotales ('/k//r//oʊ//t//ɑː//l//z/, '/k//r//oʊ//t//ə//l//z/), sometimes called antique cymbals, are percussion instruments consisting of small, tuned bronze or brass disks. Each is about in diameter with a flat top surface and a nipple on the base. They are commonly played by being struck with hard mallets. However, they may also be played by striking two disks together in the same manner as finger cymbals, or by bowing. Their sound is rather like a small tuned bell, only with a much brighter sound and a much longer resonance. Similar to tuned finger cymbals, crotales are thicker and larger; they also have slight grooves in them. The name comes from the Greek crotalon, for a castanet or rattle. Modern crotales are arranged chromatically and have a range of up to two octaves. They are typically available in sets (commonly one octave) but may also be purchased individually. Crotales are treated as transposing instruments; music for crotales is written two octaves lower than the sounding pitch to minimize ledger lines. Crotal bells are a type of small bell, mostly medieval. A different form of crotal is found in Prehistoric Ireland. The National Museum of Ireland and British Museum have several examples on display dating from the late Bronze Age which were found in the Dowris Hoard, alongside various brass wind instruments. These are bronze cylinders in the rough shape of a bull's testicle, with a piece of baked clay or a pebble inside. It is presumed they functioned as a type of rattle. The hoard had 48 of them in total, in two sizes. Only two other examples are known, both Irish.
Қолданылуы
Оркестрлік репертуардағы кротальдардың ең ерте қолданылуының бірі – Гектор Берлиоздың 1839 жылғы «Ромео мен Джульетта» шығармасы. Кротталдарды қолданатын басқа классикалық туындыларға Клод Дебюссидің «Фавнның оңтүстік шағы», Морис Равелдің «Alborada del gracioso» оркестрлеуі және Анри Дютильеустің «Виолончель концерті» жатады. Заманауи американдық композитор Джон Адамс оларды өзінің көптеген әсем оркестрлік шығармаларында, мысалы, «Жылдам машинадағы қысқа саяхат» сияқты туындыларында пайдаланады. Композитор Джулия Вулф өз ораториясында «Аузымдағы от» атты шығарманы қолданады. Кротталдар халық музыкасында, әсіресе рок музыкасында да кездеседі. Rush тобының Нил Перт оларды бірнеше жыл бойы өз барабан жиынтығының құрамына енгізіп, «YYZ» инструменталдық шығармасының кіріспесінде пайдаланса, Yes тобының Алан Уайт «Awaken» әнінің ортаңғы инструменталдық бөлімінде қолданды.
One of the earliest uses of crotales in the orchestral repertoire is Hector Berlioz's Roméo et Juliette (1839). Other classical pieces featuring crotales include Claude Debussy's Prélude à l'après midi d'un faune, Maurice Ravel's orchestration of his Alborada del gracioso and Henri Dutilleux's Cello Concerto. The contemporary American composer John Adams uses them in many of his more colorful orchestral pieces such as Short Ride in a Fast Machine. Composer Julia Wolfe uses crotales in her oratorio Fire in my mouth. Crotales are also found in popular music, particularly in rock music. Neil Peart of Rush used them as part of his basic drum kit for several years, featuring them in the introduction to the instrumental "YYZ", and Alan White of Yes used them in the middle instrumental section of "Awaken" from Going for the One.