Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның Шетланд аймағындағы археологиялық орын
Archeological site in Shetland, Scotland
Жарлсхоф (жарлызхоф) – Шотландияның Шетланд аймағындағы ең танымал тарихқа дейінгі археологиялық орын. Ол Шетландтың Материк бөлігіндегі Самбург қаласында орналасқан және «Британ аралдарындағы ең тамаша археологиялық орындардың бірі» деп сипатталған. Мұнда б.з.д. 2500 жылдан бастап б.з. 17-шы ғасырына дейінгі кезеңге жататын қалдықтар табылды. Қола дәуіріндегі қоныс салушылар қалың тас қабырғалары бар бірнеше кішкентай сопақ үйлерді және әр түрлі артефакттарды, соның ішінде әсемделіп жасалған сүйек бұйымдарды қалдырған. Темір дәуірінің қираған орындарында брош және орынның төңірегіндегі қорғаныс қабырғасы сияқты әртүрлі құрылымдар бар. Пикт кезеңіне жататын өнер туындыларының ішінде боялған тас және символдық тас бар. Викинг дәуірінің қираған орындары Ұлыбританиядағы осындай ең үлкен орынды құрайды, оның ішінде ұзын үй де бар; қазба жұмыстары көптеген құралдарды тапты және сол кездегі Шетландтағы өмірге толыққанды түсінік берді. Орынның ең көрінетін құрылымдары – шотланд кезеңіне жататын бекінілген сарайдың қабырғалары. Осы сарайдың қабырғалары 1821 жылы Уолтер Скотттың романында алғаш рет пайда болған «Жарлсхоф» атауына себеп болды. Орын Historic Scotland қамқорлығында және сәуірден қыркүйекке дейін ашық. 2010 жылы «Темір дәуірі Шетландының тоғысуы» (Mousa, Old Scatness және Jarlshof кіретін) Дүниежүзілік мұра орындарының «алдын ала тізіміне» енуге үміткерлер қатарына қосылды.
Jarlshof ('/j//ɑː//r//l//z//h//ɒ//f/ YARLZhof) is the best known prehistoric archaeological site in Shetland, Scotland. It lies in Sumburgh, Mainland, Shetland and has been described as "one of the most remarkable archaeological sites ever excavated in the British Isles". It contains remains dating from 2500 BC up to the 17th century AD. The Bronze Age settlers left evidence of several small oval houses with thick stone walls and various artefacts including a decorated bone object. The Iron Age ruins include several different types of structures, including a broch and a defensive wall around the site. The Pictish period provides various works of art including a painted pebble and a symbol stone. The Viking Age ruins make up the largest such site visible anywhere in Britain and include a longhouse; excavations provided numerous tools and a detailed insight into life in Shetland at this time. The most visible structures on the site are the walls of the Scottish period fortified manor house, which inspired the name "Jarlshof" that first appears in an 1821 novel by Walter Scott. The site is in the care of Historic Scotland and is open from April to September. In 2010 "The Crucible of Iron Age Shetland" including Mousa, Old Scatness and Jarlshof was added to those seeking to be on the "tentative list" of World Heritage Sites.
Орналасуы және этимологиясы
Жарлсхоф Шетланд материгінің оңтүстік ұшына жақын орналасқан, Самбург және Грутнес елді мекендеріне жақын және Самбург әуежайының оңтүстік жағында. Бұл орын Сумбург шығанағы деп аталатын теңіздің бір саласын қарап тұр, ал жақын жердегі тұщы су көздері мен жағажайдағы құрылыс материалдары осы жерді елді мекен етуге қолайлы еткен. Оңтүстік материк Шетланд жағдайында егіншілікке қолайлы жағдай туғызады және айналасында тарихқа дейінгі қоныстардың жоғары тығыздығы байқалады. Жарлсхоф Скатнесстен бір шақырымдай қашықтықта орналасқан, онда 1975 жылы тағы бір брош пен осыған ұқсас көне қираған жерлер табылды. Жарлсхофта кішкентай келушілер орталығы бар, онда көрмелер мен артефактілер жинағы қойылған. 1814 жылы осы жерге келген саяхатшы шотландтық "лэйдстің үйі" деген атауды қолданды. Бір ғасырдан астам уақыт өткен соң жүргізілген қазба жұмыстары осы жерде викинг дәуірінде қоныс болғанын көрсетті, бірақ онда скандинавиялық жарлының тұрғандығына ешқандай дәлел жоқ.
Jarlshof lies near the southern tip of the Shetland Mainland, close to the settlements of Sumburgh and Grutness and to the south end of Sumburgh Airport. The site overlooks an arm of the sea called the West Voe of Sumburgh and the nearby freshwater springs and building materials available on the beach will have added to the location's attraction as a settlement. The south Mainland also provides a favourable location for arable cultivation in a Shetland context and there is a high density of prehistoric settlement in the surrounding area. Jarlshof is only one mile from Scatness where the remains of another broch and other ruins of a similar longevity were discovered in 1975. There is a small visitor centre at Jarlshof with displays and a collection of artefacts. who visited the site in 1814 and based it on the Scottish period name of "the laird's house". It was more than a century later before excavations proved that there had actually been Viking Age settlement on the site, although there is no evidence that a Norse jarl ever lived there.
Тарих
Жарлсхофтағы қалдықтар мыңдаған жылдар бойы адамдар қоныстанған жер екенін көрсетеді және Шетланд тарихының шағын нұсқасы ретінде қарастырылуы мүмкін. Сэмбургтің ескі үйінен (төменде қараңыз) басқа, 19-ғасырдың соңындағы дауыл жағалаудың бір бөлігін шайып кеткенше, бұл орын жасырын күйде болды, соның арқасында осы ежелгі құрылыстардың іздері табылды. 1925 жылы археологиялық қазба жұмыстары басталды және көп ұзамай қола дәуіріне тән заттар табылған. Жарлсхоф 1949 және 1952 жылдар аралығында қазіргі заманғы ғылыми тәсілдерді қолданып алғашқы қазба жұмыстары жүргізілген екі орынның бірі болды. Осы жердегі құрылыстардың арасында қола дәуіріндегі ұстахана, темір дәуіріндегі брош және дөңгелек үйлер, пиктілердің дөңгелек үйлерден құралған кешені, викингтердің ұзын үйі және орта ғасырлық шаруа үйі бар. 1950 жылдардың басынан бері қосымша қазба жұмыстары жүргізілмеген, сондай-ақ радиокөміртектік талдау да жасалмаған.
The remains at Jarlshof represent thousands of years of human occupation, and can be seen as a microcosm of Shetland history. Other than the Old House of Sumburgh (see below) the site remained largely hidden until a storm in the late 19th century washed away part of the shore, and revealed evidence of these ancient buildings. Formal archaeological excavation started in 1925 and Bronze Age relics were soon discovered. Jarlshof was one of two broch sites which were the first to be excavated using modern scientific techniques between 1949 and 1952. Buildings on the site include the remains of a Bronze Age smithy, an Iron Age broch and roundhouses, a complex of Pictish wheelhouses, a Viking longhouse, and a mediaeval farmhouse. No further excavations have been undertaken since the early 1950s and no radiocarbon dating has been attempted.
Қола дәуірі
Шотландиядағы қола дәуірі шамамен б.з.д. 2000 жылдан б.з.д. 800 жылға дейін жалғасты. Жарлсхоф ескерішінің ең көне белгілі қалдықтары осы кезеңге жатады, бірақ б.з.д. 2500 жылға дейін адамдар тұрғандығының дәлелдері де бар. Қалың тас қабырғалары бар бірнеше кішкентай сопақ үйлердің қалдықтары қола дәуірінің соңына жатады және бұл құрылыстар Оркни материгіндегі Скара Брейге ұқсас, бірақ кішірек және кейінгі мерзімде салынған. Бұл ғимараттар тұрғын орынның алғашқы кезеңінде ішінара жерге көмілген болуы мүмкін, бұл техника құрылымдық беріктік пен жылуды сақтауға мүмкіндік берген. Сонымен қатар, ауладағы резервуарға кететін қалдық арнасы бар мал қорасының және қабырғаға орнатылған кит омыртқасының іздері табылды, ол тіреу үшін пайдаланылған болуы мүмкін. Шеберханадан табылған сынған қалыптар балта, пышақ, қылыш және түйреуіштер осында жасалғанын көрсетеді, ал ескеріште бронзовый қысқа қанжар табылған. Бұл заттар шебердің ирландтық үлгіде жұмыс істегенін көрсетеді. Сүйектен жасалған түйреуіштер мен тесік ашу құралдары да сақталған, сондай-ақ ерекше сүйек "тақташа" да бар. Бұл соңғы зат ұзын, екі басында үш тесігі бар және әртүрлі сызықтық өрнектермен әшекейленген. Оның мақсаты белгісіз. Қола дәуіріндегі құрылыстар стерильді құммен жабылған, бұл келесі құрылыс кезеңіне дейін қоныс аумағында үзіліс болғанын көрсетеді.
The Bronze Age in Scotland lasted from approximately 2000 BC to 800 BC. The oldest known remains on the Jarlshof site date from this period, although there is evidence of inhabitation as far back as 2500 BC. The remains of several small oval houses with thick stone walls date to the late Bronze Age and the structures show some similarity to Skara Brae on Mainland, Orkney, but are smaller and of a later date. These buildings may have been partly subterranean at the earliest period of inhabitation, a technique that provided both structural stability and insulation. There is also evidence of a cattle stall with a waste channel leading to a tank in a courtyard and a whale vertebra set into a wall that may have been used as a tethering post. Broken moulds from the smithy indicate that axes, knives, swords and pins were produced there and a bronze dagger was found at the site. The objects indicate the smith was trained in the Irish style of working. Bone pins and awls also survive and an extraordinary bone "plaque". This latter object is long, has three holes bored into the ends and is decorated with various linear patterns. Its function is unknown. The Bronze Age structures are overlain with sterile sand, suggesting a break in occupation prior to the next phase of building.
Темір дәуірі мен пиктілік кезең
Темір дәуірінің халқы өздерінің елдi мекенiнiң бiр бөлiгiн Қола дәуіріндегi елдi мекеннiң үстiне салды. Дәл сол кезеңде брош салынды. Құрылыстың бiр бөлiгi жағалау эрозиясынан жоғалды, ал қазiргi заманғы теңiз қорғаныстары орнатылды. Мұнараның бастапқы биiктiгi шамамен 13 метр (40 фут) немесе одан да биiк болған болуы мүмкiн, және көптеген брош орналасқан жерлердей, бұл жерден айналасындағы теңiздiң әсем көрiнiстерiн тамашалауға болар едi. Осы кезеңде Шетландтағы археологиялық орындарда әдетте қорғаныс құрылыстары кездеседi, және Жарлсхоф осыдан ерекше емес. Брошпен байланысты сыртқы қорғаныс қабырғасында бiр уақытта үлкен (бiрақ нашар салынған) үй мен мал қорасы болды. Бұл қабырға кейiнiрек брошқа жақын жерде үлкен дөңгелек үй салу үшiн пайдаланылды. Дөңгелек үй кешенiнiң ең ерте бөлiгi б.з.д. 200 жылға дейiн салынған, бiрақ басқа бөлiктерi кейiн, б.з.д. I ғасыр – б.з. II ғасырында Батыс Аралдарда осы құрылыстардың кең таралғанынан бiрнеше ғасыр бұрын салынды. Құрылысқа броштан алынған тастар қолданылды, ал төрт негiзгi құрылыстың екеуi өз түріндегi ең жақсы үлгiлерге жатады. Құрылыс үш кезеңде жүзеге асырылды, ал ең жақсы сақталған құрылыстың шатырының тас бөлiгiнiң маңызды үлесi сақталған және бiрнеше сазды бөлмелерi бар. Бiр құрылыс дөңгелек ғимарат ретiнде салынды, ал радиалды тiреулер кейiннен орнатылды. Бұл бұрынғы, аз тұрақты дизайн болған болуы мүмкiн. Бiр жағдайда тiреулер кезектесiп төртбұрышты және V пішiндi, ал екиншiсiнде барлығы соңғы дизайнға сәйкес келедi, бұл даму стилiн көрсетедi. Шотландиядағы басқа жерлердегi көптеген дөңгелек үйлерден айырмашылығы, Жарлсхоф құрылыстары жер бетiнен жоғарыға қарай салынған сияқты. Кейiнгi пикт кезеңiнен қалған артефакттардың арасында шаш немесе киiмдi бекiту үшiн пайдаланылған дөңгелек басы бар сүйек шiлмешi бар. Ол б.з. 500–800 жылдары жасалған деп саналады. "Суреттелген қиыршық тастар" екi ондағаннан астам пикт орындарымен байланысты, және мұндай тас Жарлсхофта да табылды. Бұл төртбұрышты тақтатастың үстiне айқышпен салынған кросс және екi кiшкентай S пішiндi шиыршықтар салынған, бұл христиандық сенiмдерiмен байланысты екенiн көрсетедi. Шетландта табылган екеу ғана пикт символдарының бiрi осы жерден табылды, онда қос дискі пішiнi және Z таяқшасы бейнеленген. Археологиялық қазбалардан алынған керамикалық бұйымдардың iшiнде б.з. 10 жылдан кейiнгi кезеңге жататын, жазық жиектерi бар ыдыстар бар. Викингтер келгенге дейiнгi кезеңде ыдыстардың сапасы төмендеп, қабырғалары жұқарады және жалпы дизайны шикiрек болады. Б.з. 43 және 77 жылдары рим авторлары Помпоний Мела мен Плиний Үлкен жетi аралды Haemodae және Acmodae деп атады, екеуi де Шетланд деп есептеледi. Шетланд аралдарына жасалған ерте жазбаша сілтемелердің бiрi, Тацит б.з. 98 жылы Оркни архипелагына сапар жасаған римдiк флоттың "Тхуле" көргенi туралы хабарлағанда болды. 1926 жылы Уотсон Тациттiң сөзiн Оңтүстік Шетландқа, яғни Жарлсхофтағы броштар аймағына қатысты деп мәлiмдедi.
The inhabitants of the Iron Age built part of their settlement on top of the Bronze Age one. It is in this period that the broch was built. Part of the structure has been lost to coastal erosion, and modern sea defences have been erected. The tower was probably originally 13 metres (40 feet) or more high and as with many broch sites the position would have commanded fine views of the surrounding seas. During this period archaeological sites in Shetland usually exhibit defensive fortifications of some kind, and Jarlshof is no exception. An outer defensive wall associated with the broch contained a substantial (although rather poorly constructed) house and byre at one time. This wall was utilised at a later stage to build a large roundhouse in the lee of the broch. The earliest part of the wheelhouse complex has been dated to 200 BC, although other parts were built later, post dating the 1st century BC–2nd century AD profusion of these structures in the Western Isles by several centuries. Construction used the stones of the broch itself and two of the four main structures are amongst the best examples of their type. Three successive periods of construction were undertaken, and the best preserved retains a significant proportion of the stone part of its roof and displays a series of corbelled bays. One structure was built as a circular building and the radial piers were inserted afterwards. This may have been an earlier, less stable design. In one case the piers are alternately rectangular and V shaped, in another all are to the latter design, again suggesting a developing style. Unlike many wheelhouses elsewhere in Scotland that are built into the earth, the Jarlshof structures seem to have been built from ground level upwards. Amongst the artefacts dated to the later Pictish period is a bone pin with a rounded head probably used as a hair or dress pin. It has been dated to AD 500–800. "Painted pebbles" are associated with more than two dozen Pictish sites and one such stone was unearthed at Jarlshof. This rectangular slate fragment had a cross painted onto it and two small S shaped scrolls suggesting an association with Christian beliefs. One of only two Pictish symbol stones found in Shetland was found here, exhibiting a double disc shape and a Z rod. Pottery finds include buff ware from the period after AD 10, including bowls with flat rims. The quality of the pots appears to decline in the period prior to Viking settlement, becoming thinner walled and generally more crude in design. In AD 43 and 77 the Roman authors Pomponius Mela and Pliny the Elder referred to the seven islands they call Haemodae and Acmodae respectively, both of which are assumed to be Shetland. Another early written reference to the Shetland islands may have been when Tacitus reported that the Roman fleet had seen "Thule" on a voyage that included the Orkney archipelago in AD 98. Watson in 1926 stated that Tacitus was referring to southern Shetland, probably the area of the brochs in Jarlshof.
Скандинав дәуірі
Бұл дәуірдің қалдықтары бұл жердің көп бөлігін жапқан, және скандинавтар тоғызыншы ғасырдан он төртінші ғасырға дейін осы жерде үздіксіз қоныстанған деп саналады. 1930 жылдары Алекс Керлдің жүргізген қазбалары Британ аралдарындағы алғашқы скандинавиялық ұзын үйді тапты, ал 1950 жылдардағы келесі қазбалар балық аулау және шаруашылық қызметтерінің куәліктерін көрсетті. Қой, мүйізді мал, шошқа және понилер өсірілді, Атлант коди, сайта және линг балықтары желінді, сондай-ақ бір иттің қаңқасымен бірге кит пен теңіз түлкісінің сүйектері де табылды. Скандинавиялық қабаттарында тауық сүйектері сирек кездеседі. Жарлсхофта скандинавия дәуіріне жататын жеті үй бар, бірақ бір уақытта екеуінен аспады. Бірнеше шаруашылық ғимараттары болды, оның ішінде үлкен ошағы бар кішкентай шаршы құрылыс бар, бұл сауна болған, кейіннен оның орнына екі жеке шаруашылық ғимараты салынды. Тағы бір шаруашылық ғимараты астық кептіру бөлмесі ретінде түсіндірілді. Кейінгі үйлер ұзын үйге 90 градус бұрышпен салынды және олар 19-ғасырдың ортасына дейін Шетландта кең таралған шағын үйлерге (croft houses) ұқсас типке және өлшемге ие. 150 тоқыма салмағы табылды, бұл жүннің скандинавия дәуіріндегі өмірдің маңызды бөлігі болғанын көрсетеді. Кейінгі скандинавия кезеңінен келген желі салмақтары және Шетландтың басқа жерлерінен алынған мәліметтер терең су балық аулаудың да үнемі жүзеге асырылатын іс болғанын көрсетеді. Жарлсхофтан темір құралдардың көптеген қолданылған іздері табылды, мысалы, қайшы, қиялы, орақ, балық аулауға арналған ілгек және пышақ. Кен жергілікті батпақты темір кенінен алынған. Осы кезеңде аймақта қарығай, қайың және күрке өсті, бірақ қарағай мен емен ағаш немесе импортталған ағаш болуы керек. Сол сияқты, скандинавия дәуіріндегі ғимараттардың тікбұрышты пішіні ертедегі дөңгелек пикт стилінен мүлдем өзгеше болғанымен, екі кезеңнің негіздік қабаттары бірдей салынған. Викинг стиліндегі тоқыма салмақтары, орау бұрамалары және басқа да ыдыстар тас дискілермен және пикттік ою-өрнектермен жасалған басқа да заттармен бірге табылды. 8 немесе 9 ғасырларда Ирландияда жасалған қоладан жасалған ат жабдығы да табылды, ал осы кезеңнен көптеген заттар Шетланд мұражайында сақталады. Бұл құрылыс "Лэрд үйі" және "Стюарт сарайы" деп те белгілі болған.
Remains from this era used to cover most of the site, and it is believed the Norse inhabited the site continuously from the ninth to the 14th centuries. Excavations in the 1930s by Alex Curle found the first confirmed Norse longhouse in the British Isles and later digs in the 1950s found evidence of fishing and farming activities. Sheep, cattle, pigs and ponies were kept, Atlantic cod, saithe and ling were eaten, and whale and seal bones have also been found along with the remains of a single dog. Chicken bones are rare in the Norse levels. There are seven Norse era houses at Jarlshof, although no more than two were in use at one time. There were several outbuildings, including a small square structure with a large hearth that may have been a sauna and which was later replaced by two separate outhouses. Another outbuilding has been interpreted as a corn drying room. Later houses were built at 90 degrees to the longhouse and these are of a type and size that is similar to croft houses that were common in Shetland until the mid 19th century. One hundred and fifty loom weights were found suggesting wool was an important aspect of Norse era life. Line weights from the later Norse period and associated evidence from elsewhere in Shetland indicates that deep water fishing was also a regular undertaking. The Jarlshof site also produced ample evidence of the use of iron tools such as shears, scissors, sickles, and a fish hook and knife. The ore was locally obtained bog iron. Hazel, birch and willow grew in the area at this time but the pine and oak must have been driftwood or imported timber. Similarly, although the rectangular shape of the Norse era buildings are quite unlike the earlier rounded Pictish style, the basement courses of the two periods are constructed in the same way. The Viking style loom weights, spindle whorls and other vessels were found with stone discs and other objects of a Pictish design. A bronze–gilt harness mounting made in Ireland in the 8th or 9th centuries has also been found and many items from this period are in the Shetland Museum. The structure was also known as "The laird's house" and "Stewart Mansion".
Мәдени сілтемелер
Уолтер Скотт өзінің 1821 жылғы «Қорқыт» романының бір бөлігін 17 ғасырда Сумбургтің ескі үйіне орналастырды, ол оны Ярлсхоф деп атады. Адамдар, алайда, бұл оқиғаны бұрынғы күндері алыс немесе мүмкін емес деп есептеген; себебі, басқа замандағы норвегия басшысы, немесе басқа деректерде айтылғандай, Ярлсхоф атауы Оркней аралдарының ежелгі графына сілтеме жасағандай, осы жерді сарай салу үшін таңдаған. Ұзақ уақыт бойы ол толығымен тасталып, қирағандары ғана қиындықпен көрінеді, себебі, сол дауылды аймақтардың желдерімен әкелінген құм, ғимараттардың қираған жерін көміп, жапқан. Бірақ 17 ғасырдың соңында графтың сарайының бір бөлігі әлі де тұтас және тұруға жарамды болды. Бұл жалпақ тастан салынған қарапайым ғимарат еді, көзді қуантуға немесе қиялға қоздыруға ештеңесі жоқ, үлкен, ескі үлгідегі, тар үй, өте тік шатыры, сұр құмтастан жасалған плиткалармен жабылған, қазіргі оқырманға осы жердің ең жақсы бейнесін берер еді. Терезелер азырақ, өте кішкентай және ғимарат бойында ретсіз орналасқан. Бұрынғыда, негізгі құрылымға қарсы графтың сарайының кішігірім бөліктері орналасқан, онда кеңселер немесе графтың қызметшілері мен үй шаруашылығына қажетті бөлмелер болған. Бірақ олар қирады, шатырлары отын немесе басқа мақсаттар үшін алынып тасталды, қабырғалары көп жерде құлады және, жойылуды аяқтау үшін, құм қираған жерлерге ағып кіріп, бұрынғы бөлмелерді екі-үш фут тереңдікке толтырды. Осы қираған ортада Ярлсхоф тұрғындары тұрақты еңбек пен ықыласпен бірнеше гектар жерді бақша ретінде сақтап, үйдің қабырғаларымен қорғалған, теңізден соққан желден қорғайтын осы бақшада климатқа сай көкөністер өсірді, немесе теңіз желдері өсуге мүмкіндік берген көкөністерді өсірді. Бұл аралдар Шотландия материгіне қарағанда аздап суыққа төзімдірек, бірақ қандай да бір қоршаусыз тіпті ең қарапайым аспаздық көкөністерді өсіру де қиын, ал бұталар мен ағаштар туралы айтудың қажеті жоқ, себебі теңіз желдерінің күші соншалық.
Walter Scott set part of his 1821 novel The Pirate in the Old House of Sumburgh during the 17th century, which he named Jarlshof. Man, however, had in former days considered this as a remote or unlikely event; for a Norwegian chief of other times, or, as other accounts said, and as the name of Jarlshof seemed to imply an ancient Earl of the Orkneys had elected this neck of land as the place for establishing a mansion house. It has been long entirely deserted, and the vestiges only can be discerned with difficulty; for the loose sand, borne on the temptestuous gales of those stormy regions, has overblown, and almost buried, the ruins of the buildings; but in the end of the seventeenth century, a part of the Earl's mansion was still entire and habitable. It was a rude building of rough stone, with nothing about it to gratify the eye, or to excite the imagination; a large old fashioned narrow house, with a very steep roof, covered with flags composed of grey sandstone, would perhaps convey the best of idea of the place to a modern reader. The windows were few, very small in size, and distributed up and down the building with utter contempt of regularity. Against the main structure had rested, in former times, certain smaller compartments of the mansion house, containing offices, or subordinate apartments, necessary for the Earl's retainers and menials. But these had become ruinous; and the rafters had been taken down for fire wood, or for other purposes; the walls had given way in many places; and, to complete the devastation, the sand had already drifted amongst the ruins, and filled up what had been once the chambers the contained, to the depth of two or three feet. Amid this desolation, the inhabitants of Jarlshof had contrived, by constant labour and attention, to keep in order a few roods of land, which had been enclosed as a garden, and which, sheltered by the walls of the house itself, from the relentless sea blast, produced such vegetables as the climate could bring forth, or rather as the sea gale would permit to grow; for these islands experience even less of the rigour of cold than is encountered on the mainland of Scotland; but, unsheltered by a wall of some sort of other, it is scarce possible to raise even the most ordinary culinary vegetables; and as for shrubs or trees, they are entirely out of the question, such is the force of the sweeping sea blast.