Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сәулет стилі
Architectural style
Британдық сәулет өнерінің Анн патшайым стилі – Анн патшайымның (1702 жылдан 1714 жылға дейін таққа отырған) тұсындағы ағылшын барокко сәулетіне немесе 19 ғасырдың соңғы тоқсанында және 20 ғасырдың басында кең таралған британдық Анн патшайым стилінің қайта жандануына сілтеме жасайды. Ағылшын тілінде сөйлейтін әлемнің басқа бөліктерінде Жаңа дүниедегі Анн патшайым стилінің қайта жандануы мүлдем бөлек стильдерді қамтиды.
The Queen Anne style of British architecture refers to either the English Baroque architecture of the time of Queen Anne (who reigned from 1702 to 1714) or the British Queen Anne Revival form that became popular during the last quarter of the 19th century and the early decades of the 20th century. In other English speaking parts of the world, New World Queen Anne Revival architecture embodies entirely different styles.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-та "Анна патшайымы" стилі кең ауқымды, көрнекті әрі әдемі ғимараттарды сипаттау үшін қолданылады, олардың егжей-тегжейлері "еркін Ренессанс" (готикалық қайта жаңғыру стиліне жатпайтын) архитектуралық ерекшеліктерімен ерекшеленеді. Бұл стиль француздық Екінші Империя стиліне және "тұрмыстық емес" Beaux-Arts архитектурасына балама ретінде қарастырылады және 1880-1910 жылдар аралығындағы архитектура, жиһаз және декоративтік өнерге кеңінен қолданылады. Кейбір "Анна патшайымы" стиліндегі архитектуралық элементтер, мысалы, айнала қоршалған алдыңғы веранда, 1920 жылдарға дейін кездесе берді. Бұл стиль Нью-Йорк қаласына 1878 жылы Сидни В. Страттон архитектор салған Нью-Йорк үйі мен өнеркәсіп мектебінің жаңа ғимаратымен бірге келді. Американдық "Анна патшайымы" архитектурасының ерекше белгілеріне асимметриялық қасбет, басым алдыңғы жағындағы, көбінесе төменгі қабырға жазықтығынан сәл шығып тұратын қасбет, биік естік, дөңгелек, шаршы немесе көпбұрышты мұнаралар, пішінді және голландтық қасбеттер, басты кіреберіс аймағын қоса алғанда, алдыңғы қасбеттің бір бөлігін немесе толығымен жабатын веранда, екінші қабаттағы веранда немесе балкондар, атқылаған верандалар, әртүрлі қабырға текстуралары (мысалы, балық қабыршақтарына ұқсас, терракотта плиткасы, рельефті панельдер немесе кірпіш үстіне орнатылған ағаш жалаты) жатады. Сондай-ақ, дентилдер, классикалық колонналар, шпиндельдік өрнектер, эркелей және шығанақты терезелер, қорғасынмен бекітілген терезелердің көлденең жолақтары, монументалды мұржалар, боялған балюстрадалар және ағаш немесе тақтатасты шатырлар да осы стильдің белгілері. Алдыңғы бақтар көбінесе ағаш қоршаулармен қоршалған.
In the United States, "Queen Anne" is used to describe a wide range of picturesque buildings with "free Renaissance" (non Gothic Revival architecture) details and as an alternative both to the French derived Second Empire and the less "domestic" Beaux Arts architecture, is broadly applied to architecture, furniture, and decorative arts of the period 1880 to 1910; some "Queen Anne" architectural elements, such as the wraparound front porch, continued to be found into the 1920s. The gabled and domestically scaled style arrived in New York City with the new housing for the New York House and School of Industry Sidney V. Stratton, architect, 1878. Distinctive features of American Queen Anne architecture may include an asymmetrical façade; dominant front facing gable, often cantilevered beyond the plane of the wall below; overhanging eaves; round, square, or polygonal tower(s); shaped and Dutch gables; a porch covering part or all of the front façade, including the primary entrance area; a second story porch or balconies; pedimented porches; differing wall textures, such as patterned wood shingles shaped into varying designs, including resembling fish scales, terra cotta tiles, relief panels, or wooden shingles over brickwork, etc. ; dentils; classical columns; spindle work; oriel and bay windows; horizontal bands of leaded windows; monumental chimneys; painted balustrades; and wooden or slate roofs. Front gardens often had wooden fences.