Клод Анри де Фузе, Воазенон аббат: Француз жазушысының өмірі мен шығармалары
Claude-Henri de Fusée de Voisenon
Клод Анри де Фузе, Воазенон – француз драматургі, жазушы. Вольтермен 50 жылдық достығы, "Бақытты ұқсастық" және "Әлем мектебі" пьесалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы, француз драматургі және жазушысы Клод Анри де Фузе, Войсенон аббаты (8 шілде 1708 – 22 қараша 1775) француз пьеса авторы және жазушысы болған.
French writer
the French dramatist and writer
Claude Henri de Fusée, abbé de Voisenon (8 July 1708 – 22 November 1775) was a French playwright and writer.
Өмір
Мелун қаласына жақын Войсенон шатырында дүниеге келген ол, он жасында Вольтерге өлеңмен хат жазды. Вольтер баладан өзіне келуін сұрады. Олар елу жыл бойы дос болып қалады. Войсенон 1728 жылы «L'Heureuse resemblance» пьесасымен драматур ретінде дебют жасады, ал 1739 жылы Théâtre Français театрында үш актілі «L'École du monde» комедиясын қойды. Бұған бұрын «Льомбре де Мольер» атты өлең прологы қойылған еді, ал бір айдан кейін Войсенон өзінің пьесасын сынап, «Льомбре де Мольердің көлеңкесі» атты туындысын жариялады. Войсенонның тудырған дуэлі оны өкініш сезіміне иледі, ол семинарияға түсті; көп ұзамай туысы Булонье епискобының хатшысы болып тағайындалды. Ол Вольтердің сүйіктісі Мадам дю Шательге жақын болып, граф де Кайлюс пен мадемуазель Жанна Киномен тығыз қарым-қатынаста болды. «Étrennes de Saint Jean», «Bals de Bois» сияқты шараларға ол өткір, бірақ аса нәрлі емес үлестер қосты. 1744 жылы «Ménages assortis» ал, 1746 жылы өзінің шедевр туындысы «Coquette fixée» жарық көрді. Ол Чарльз Саймон Фаварт пен оның әйелімен жақын дос болды. Оның қаламы әрқашан достарының қызметінде болды, және Фаварттың ең сәтті операларында оның үлкен еңбегі болды деп есептелді. Войсенон өмір бойы өзінің өмір салты мен қызметі арасындағы қайшылық туралы ойланып, жеке таралымға арналған ұятты әңгімелер жазуын және Мадам де Помпадурға болғандай, Мадам дю Барриге арнап өлеңдер жазуын тоқтатпады. 1762 жылы Француз академиясының мүшесі болып сайланды. Оның қамқоршысы Шоизель герцогының жағдайы нашарлағанда, ол зейнетақысы мен құрметінен айырылды, бірақ көп ұзамай лауазымын қайта иеленді. Ол канцлер Маупеумен жақын байланыста болды және парламентті таратуды қорғау үшін оның тапсыруымен жазды деген күдік туды. Осы және басқа да жағдайлар оны жалпы жұрт алдында ұятқа қалдырды. 1775 жылдың басында ол Войсенон шатырына көшіп, сол жерде қайтыс болды.
Born at the château de Voisenon near Melun, he was only ten when he addressed an epistle in verse to Voltaire, who asked the boy to visit him. They remained friends for fifty years. Voisenon made his début as a dramatist with L'Heureuse resemblance in 1728, followed in 1739 by a three act comedy L'École du monde at the Théâtre Français. This was preceded by a verse prologue, L'Ombre de Molière, and a month later Voisenon produced a criticism of his own piece in Le Retour de l'ombre de Molière. A duel provoked by Voisenon inspired him with remorse, and he entered a seminary; he was soon promoted to the post of secretary to his relative, the Bishop of Boulogne. He became closely attached to Madame du Châtelet, the mistress of Voltaire, and was intimate with the comte de Caylus and Mademoiselle Jeanne Quinault. He made witty but by no means edifying contributions to the Étrennes de Saint Jean, the Bals de Bois, etc. In 1744, he produced the Ménages assortis and in 1746 his masterpiece, the Coquette fixée. He was a close friend of Charles Simon Favart and his wife. His pen was always at the service of any of his friends, and it was generally supposed that he had a considerable share in Favart's most successful operas. Voisenon had scruples all his life about the incongruity between his way of living and his profession, but he continued to write indecent stories for private circulation, and wrote verses in honor of Madame du Barry, as he had done for Madame de Pompadour. He was elected to the Académie française in 1762. On the disgrace of his patron, the duc de Choiseul, he lost his pensions and honours, but soon recovered his position. He was intimate with the chancellor Maupeou, and was suspected of writing on his behalf in defence of the abolition of the parlement. This and some other incidents brought him into general disgrace. Early in 1775 he retired to the château de Voisenon, where he died.
Шығармалары
Оның толық шығармалары оның мұрагері, Констанс де Ловендаль тарапынан 5 томдық, 8°-қабатты кітап түрінде 1781 жылы жарық көрді.
His Œuvres complètes were published by his executrix, :fr:Constance de Lowendal, 5 vol. in 8°. in 1781.