Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гонконгтық лаун-боулз және хоккей ойыншысы Абдулла Мохамед Омар ОЛС (26 мамыр 1934 – 13 наурыз 2004), Дула Омар деп кеңінен танылған, Оңтүстік Африканың апартеидке қарсы күрескері, заңгер және 1994 жылдан қайтыс болғанға дейін Оңтүстік Африка үкіметінде министр болды.
the Hong Kong lawn bowls and field hockey player
Abdullah Mohamed Omar OLS (26 May 1934 – 13 March 2004), better known as Dullah Omar, was a South African anti Apartheid activist, lawyer, and a minister in the South African cabinet from 1994 until his death.
Ерте өмір және білім
Батыс Үндістандағы Гуджараттан көшіп келген ата-анасының ұлы Омар Кейптаун қаласындағы Обсерваторияда дүниеге келді. Ол Кейптаун қаласындағы Трафальгар орта мектебін бітірді және мұсылман қауымында құрметті мүше ретінде танылды. 1957 жылы Кейптаун университетін заңгер мамандығы бойынша бітірді.
Born in Observatory, Cape Town, to immigrant parents from Gujarat in western India, Omar attended Trafalgar High School in Cape Town. He was a respected member of the Muslim community. He attended the University of Cape Town and graduated with a law degree in 1957.
Апартеидке қарсы іс-шаралар
Ол Панафрикалық конгресс (PAC) және Африка Ұлттық Конгресінің (ANC) мүшелерін қорғады. 70-ші және 80-ші жылдардың басында Біріккен қозғалыстың мүшесі болды, содан кейін Біріккен демократиялық фронтқа қосылып, оның жетекші мүшесіне айналды. Өмір бойы адам құқықтарын қорғаушы болды. Оның қозғалысы "тыйым салу бұйрықтарымен" шектелді және ол бірнеше рет сотсыз ұсталды. Сондай-ақ, ол апартеид үкіметінің оны өлтіру жоспарларынан аман қалды. 1989 жылы Нельсон Манделаның түрмедегі соңғы айларында оның өкілі болды.
He defended members of the Pan Africanist Congress (PAC) and African National Congress (ANC) and was a member of the Unity Movement throughout the Early 70's and 80's before he joined and became a leading member of the United Democratic Front. He was a human rights activist throughout his life. His movement was generally restricted by "banning orders" and he was detained without trial repeatedly. He also survived plots by the apartheid government to assassinate him. In 1989, he became a spokesman of Nelson Mandela, during the last months of the latter's imprisonment.
Үкімет министрі
1994 жылы Омар Нельсон Манделаның АНК үкіметінде Оңтүстік Африканың Әділет министрі болды және Оңтүстік Африкадан Президент пен Вице-президент кеткен кезде Президент міндетін атқарушы болып тағайындалған алғашқы министр атанды. Ол Оңтүстік Африканың әділет жүйесін өзгертуде маңызды рөл атқарды. Оның негізгі ісінің бірі – 1995 жылдың шілдесінде апартеид кезінде жасалған қылмыстарды зерттеу және құрбандар мен олардың отбасыларына қылмыскерлермен кездесуге мүмкіндік беру үшін Ақиқат және келісім комиссиясын құру болды. Комиссияға келгендерге амнистия ұсынылды. Бұл үлгі Сьерра-Леоне және Руанда сияқты соғыстан кейінгі басқа қоғамдарға үлгі болды. 1999 жылы Табо Мбеки президент сайланғаннан кейін Омар Көлік министрі болды және қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін осы қызметте қалды. Үнді тегінен шыққан ол өмірінің көп бөлігін Батыс Кейпта өткізді, үйленген және үш баласы бар еді. Ол қайтыс болған күні мемлекеттік салтанатпен және мұсылмандық рәсімдерге сәйкес жерленді.
In 1994, Omar became Minister of Justice in South Africa in Nelson Mandela's ANC government, and was the first cabinet minister appointed Acting President in the absence of both the President and Deputy President from South Africa. He played a major role in transforming the South African justice system. One of his principal actions was the promulgation of the Truth and Reconciliation Commission in July 1995 to look into the crimes committed during apartheid and offer platforms for victims and their families to confront the perpetrators, who would in turn be offered amnesty for coming forward. The model served as an inspiration for other post conflict societies in places such as Sierra Leone and Rwanda. In 1999, following the election of Thabo Mbeki as President, Omar became the Minister of Transport, a post that he held until his death from cancer. Of Indian descent and a lifelong resident of the Western Cape, he was married with three children, and was buried with official honours, and in accordance with Muslim rites on the day of his death.