Кіріспе

Француз астрономы Эдуард Бенжамин Бэйло (14 ақпан 1848 – 8 шілде 1934) – француз астрономы болған.

Өмірбаян

Шалон-сюр-Саонда туған Бейло 1866-1869 жылдары Эколь Нормаль-Супьерьерде және Париж университетінде оқыған. 1872 жылдан бастап Париж обсерваториясында көмекші болып жұмыс істеді. Кейін 1878 жылдан 1907 жылға дейін Тулуза обсерваториясының директоры болды, сонымен қатар Тулуза университетінің ғылым факультетінің деканы қызметін атқарды. Ол обсерваторияны кеңейтіп, «Carte du Ciel» жобасын ынтамен қолдады. Ол аспан механикасы, әсіресе Сатурнның серіктерінің қозғалысы саласында маманданған. 1903 жылы обсерватория Пиренейдегі Пик-дю-Мидидегі нысанды иеленді, ол 1850 жылдары телескоп орнату мақсатымен әуесқойлар құрған. Бірақ 2865 метрлік биіктік үлкен логистикалық қиындықтар туғызды және мақсатқа қол жеткізілмеді, әйтсе де 1873-1880 жылдары метеорологиялық обсерватория жұмыс істеді. Бейло шаңырақта 0,5 метрлік (20 дюйм) рефлекторлық және 0,25 метрлік рефракторлық телескоптарды орнату үшін әскерилерден команда ұйымдастырды. 1907 жылы ол Париж обсерваториясының директоры болды, онда тоқтап тұрған «Carte du Ciel» жобасын қайта іске қосуға бірден кірісті. Обсерваторияда өткен конференцияда Париж операсының әншілерімен көңіл көтерілді, ал Бордо обсерваториясының директоры ұсынған шараппен сергітілді. Француз үкіметі жобаны қаржыландыруға келіссе де, оның мақсаттарының орындалуы мүмкін емес екені анық болды. Бейло 1909-1911 жылдары Француз астрономиялық қоғамы – Société astronomique de France (SAF) президенті болды. Бейло уақытты стандарттау ісінде белсенділік танытып, Халықаралық уақыт бюросының негізін қалаушы президенті болды және Эйфель мұнарасынан уақыт сигналын беруді бастады. Бейло Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде обсерваторияны және уақыт сигналын сақтап қалды, тіпті неміс гаубицасы «Үлкен Берта» Париждің координаттарына, обсерватория орналасқан жерге бағытталған! Бейлоның астрономиялық уақыт стандартына деген қызығушылығы оны жазғы уақытқа қарсы белсенді оппозиционер етті. 1919 жылы Бейло Халықаралық астрономиялық одақтың негізін қалаушы президенті болды және 1922 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1926 жылы Париж обсерваториясының директоры қызметінен кетті. Ол Ғылым академиясының астрономия бөлімінің тұрақты академигі болды. 1923 жылы Брюс медалімен марапатталды. Ай бетіндегі Бейло кратері оның құрметіне аталған, сондай-ақ 11764 Бенбайло және 1280 Бейло астероидтары да оның есімімен аталады.