Тарих

Алғаш рет Сун әулетінің императоры Ренцзунның Хуаню дәуірінде (1049–1053) салынған бұл ауыл бастапқыда су арналары одан өтетіндіктен Сичуань (Батыс өзені) деп аталды. Хүйдидегі Ху әулеті Уюаньнан шыққан Ху Шилианнан тараған, ал ол Тан императоры Чжаоцзунның ұлы Ху Чанъидің Уюань Ху әулеті қабылдаған ұрпағы еді. Ауылдың дамуы Ху әулетінің өркендеуімен тығыз байланысты болды. 1465 жылы, Мин әулеті (1368–1644) тұсында, әулет мүшелері саудагерлікпен айналысып, ірі жеке үйлер мен қоғамдық инфрақұрылымды салуға бастады. 17-шы ғасырдың ортасына қарай Ху әулетінің ықпалы саудадан саясатқа қарай кеңейді. Шыдидің гүлдену шегі 18-ші және 19-шы ғасырларда болды, сол кезде ауыл шамамен 600 үйден тұрды. Дегенмен, 19-шы ғасырдың соңында Қытайдағы феодалдық жүйенің күйреуі және Аньхой айманындағы саудагерлік қауымдастықтардың әлсіреуі Шыдидің одан әрі кеңеюіне тосқауел болды.

Қаланың жоспары

Шыди өзінің бастапқы көше жоспарын және орта ғасырлық су жүйелерін сақтап келген. Шыдидің көшелер жүйесіне шығыстан батысқа қарай созылатын және екі параллель көшемен екі жағынан шектесетін басты жол басымдық құрайды. Бұл негізгі көшелер көптеген тар далалармен байланысқан. Көшелер И округінің табиғи гранит тастарымен төселген. Кішкентай ашық алаңдар "Құрмет залы", "Еске алу залы" және "Губернатордың ескерткіш қағазы" сияқты маңызды қоғамдық ғимараттардың алдындағы ғана жерлермен шектеледі. Сол заманғыдай, ғимараттар қаланы құрайтын үш арнаның жанында орналасқан. Қалада 14-19 ғасырлар аралығында салынған 224 ескі тұрғын үй бар. Олардың ішінде Мин және Цин дәуірлерінен қалған, әдемі ою-өрнектері бар 124 жақсы сақталған ағаш үйлер ең басты көрікті орындар болып табылады. Тұрғын үйлердің көбінде бөлмелердің симметриялық қанаттарымен оралған орталық аула болады. Осы үйлердің көпшілігі жұртқа ашық.