Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Черчилль зымыран зерттеу полигоны – Канаданың бұрынғы зымыран ұшыру алаңы. 1954 жылдан бастап Канада және АҚШ жоғары атмосфераны зерттеу мақсатында суборбитальдық зымырандарды ұшыру үшін осы алаңды пайдаланған. Алаңның ғылыми тұрғыдан маңызды болуына себеп – оның солтүстік шамы белсенді аймақтың орталығында орналасқандығы. Осы алаңнан 3500-ден астам суборбитальдық ұшырылым жасалған. Алаң кейде жақын орналасқан бұрынғы әскери базаның (қазіргі Черчилль әуежайы) құрметіне «Форт Черчилль» деп те аталады және ол Черчилль қаласына жыл бойына қолданылатын қиыршық тас жолмен қосылған.
The Churchill Rocket Research Range is a Canadian former rocket launch site located The facility was used by Canada and the United States beginning in 1954 for sub orbital launches of sounding rockets to study the upper atmosphere. The site was scientifically beneficial due to lying in the center of a zone containing high aurora activity. Over 3,500 sub orbital flights were launched from the site. The site is sometimes referred to as Fort Churchill after the nearby former military base (now Churchill Airport) and is connected by an all weather gravel road to the town of Churchill.
Тарих
Бұл кешенді алғаш рет 1954 жылы Канада армиясының Қорғаныс ғылыми-зерттеу кеңесі аурораның алыс қашықтықтағы байланысқа тигізетін әсерін зерттеу үшін салған. Бағдарлама 1955 жылы тоқтатылды, бірақ нысан қайта ашылып, 1956 жылы Канаданың Халықаралық геофизикалық жылға қатысуының аясында кеңейтілді. 1957 жылы IGY эксперименттері үшін ұшырулар басталды, ал IGY-ның, шындығында екі жылға созылған, аяқталуымен 1958 жылдың желтоқсанында нысан қайтадан жабылды. 1959 жылдың тамызында АҚШ армиясы, Канада үкіметімен бірлесіп, зымыран станциялары желісінің бөлігі ретінде нысанды қайта ашты. 1959 жылдың қыркүйегінде ПВТ 1 құрылғысымен CARDE-дің жаңа қатты отынмен жұмыс істейтін қозғалтқыш жүйесі сынақтан өтті, бұл құрылғы кейіннен Black Brant-қа айналды. Алайда, 1960 жылдың соңында өрт көптеген ғимараттарды қиратты. 1961-1962 жылдары Черчилльдегі нысандар қайта жаңғыртылғанда, NASA-ның Уоллопс Ұшу орталығында қосымша он екі ұшырумен Black Brant сынақ сериясы жалғастырылатыны хабарланды. 1970 жылдың маусымында АҚШ армиясы Черчилльдегі жұмысын аяқтады, ал нысанды Канаданың Жоғары атмосфераны зерттеу бағдарламасын қолдау үшін Канаданың Ұлттық зерттеу кеңесі басқарып алды. 1970 және 1980 жылдары нысан үнемі пайдаланылып, 1985 жылға қарай көбінесе тасталып қалды.
The complex was first built in 1954 by the Canadian Army's Defence Research Board to study the effects of auroras on long distance communications. The programme shut down in 1955, but the site was re opened and greatly expanded in 1956 as part of Canada's participation in the International Geophysical Year. Launches for the IGY experiments started in 1957, and the site was closed again in December 1958 when the IGY, which was actually two years long, ended. The site was reopened again in August 1959 by the US Army, in collaboration with the Canadian government, as part of its network of sounding rocket stations. In September 1959 it was used to test CARDE's new solid fuel propellant systems with PVT 1, the vehicle that would evolve into the Black Brant. However, in late 1960 a fire destroyed many of the facilities. It was announced that the Black Brant test series would be continued with an additional twelve launches at NASA's Wallops Flight Facility during 1961 62, while the facilities at Churchill were rebuilt. The US Army ended its involvement at Churchill in June 1970, and the site was taken over by the Canadian National Research Council to support the Canadian Upper Atmosphere Research Program. The site was used sporadically during the 1970s and 1980s, and was largely deserted by 1985.
SpacePort Canada: 1994-1998 жылдар
1992 жылы құрылған Akjuit Aerospace компаниясы 1994 жылы әлемдегі алғашқы коммерциялық ғарыш портын дамыту мақсатымен Канада үкіметімен Черчилль зымыран зерттеу полигоны үшін 30 жылдық жалға алу келісіміне қол қойды. Akjuit, SpacePort Canada нысанын дамыту жоспары үшін американдық Raytheon аэроғарыш мердігері басшылығымен 21 фирмадан тұратын "техникалық топты" құрды, соның ішінде полярлық орбитаға ұшыру мүмкіндігі де қарастырылды. Akjuit ресейлік "Старт 1" зымырандары арқылы коммерциялық полярлық орбиталық жүктерді ұшыруды жоспарлаған (бұл зымырандар Стратегиялық қаруды шектеу туралы келісімге сәйкес пайдасыз деп танылған, бұрынғы кеңестік SS-25 құрлық аралық баллистикалық зымырандарынан жасалған). Черчилльдің батыс жарты шарындағы орналасуы және солтүстікке қарай ату үшін қауіпсіздік деңгейі оны өте қолайлы жерге айналдырды, бірақ өте суық ауа райы ұшыру маусымын шектеуі мүмкін еді. Akjuit Aerospace компаниясы 1998 жылдың мамырында қызметін тоқтатты.
Akjuit Aerospace, a Canadian company founded in 1992, signed a 30 year lease with the Canadian government for the Churchill Rocket Research Range in 1994 with the goal of developing the world's first commercial spaceport. Akjuit assembled a "technical team" of 21 firms led by the American aerospace contractor Raytheon to plan the development of the site into SpacePort Canada, including polar orbital launch capability. Akjuit planned to launch commercial polar orbiting payloads using Russian made Start 1 rockets (so named as they were made of repurposed Soviet era SS 25 ICBMs made redundant by the Strategic Arms Reduction Treaty). Churchill's location in the western hemisphere combined with its range safety for firing northwards made it an ideal location, with the exception of the extremely cold weather which would limit launch seasons. Akjuit Aerospace ceased operations in May 1998.