Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз күштерінің фрегат кластарының каталогы
Catalogue of Royal Navy frigate classes
Бұл Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінің фрегат кластарының (және сол кластардағы жеке кемелердің) 1660 жылы Жаңартудан кейін Корольдік теңіз күштерінің ресми құрылуынан бастап хронологиялық ретімен тізімі. Егер "сынып" немесе "топ" деген сөз көрсетілмесе, кеме тек сол кеме жоба бойынша аяқталған "бір дана" жоба болып саналады. Бұл тізімге басқа елдердің теңіз күштерінен алынып, Корольдік теңіз күштеріне қосылған кемелер кірмейді. 1877 жылға дейін (Адмиралтейство барлық фрегаттар мен корветтерді "крейсерлер" деп қайта жіктегенге дейін) Корольдік теңіз күштері үшін салынған барлық фрегаттар төменде тізімделген. "Фрегат" термині Екінші дүниежүзілік соғыста қайта қолданысқа енгізілді және келесі кластар осы мақаланың соңында тізімделген, бірақ осы кластардағы жеке кемелер осы мақалада тізімделмеген.
This is a list of frigate classes of the Royal Navy of the United Kingdom (and the individual ships composed within those classes) in chronological order from the formal creation of the Royal Navy following the Restoration in 1660. Where the word 'class' or 'group' is not shown, the vessel was a 'one off' design with just that vessel completed to the design. The list excludes vessels captured from other navies and added to the Royal Navy. All frigates built for the Royal Navy up to 1877 (when the Admiralty re categorised all frigates and corvettes as "cruisers") are listed below. The term "frigate" was resuscitated in World War II and subsequent classes are listed at the end of this article, but the individual ships within those classes are not listed in this article.
1660 жылға дейінгі фрегат
Фрегат сөзінің ағылшын/британдық әскери-теңіз қызметіндегі бастапқы мағынасы – жылдам жүзетін соғыс кемесі, көбінесе салыстырмалы түрде төменгі суперқұрылысы және ұзындығының еніне қатынасы жоғары болатын, ал ауыр қаруланған, бірақ баяу "үлкен кемелерден" – жоғары орналасқан бастиондарымен ерекшеленетін. Атау 16 ғасырдың соңында пайда болды, алғашқы "фрегаттар" көбінесе шағын, жылдам кемелер болатын, әсіресе Дюнкерк және Флашингте орналасқан фламандтық каперлер қолданған. Кейіннен бұл термин осы сипаттамалары бар кез келген кемеге, тіпті желідегі үшінші немесе төртінші рангілі кемеге де қолданылды. Осы тізімде термин бесінші және алтыншы рангілі кемелерге ғана қатысты, олар ұрыс флотының құрамына кірмеген (яғни, желілік кемелер емес); 1645 жылғы ағылшын фрегаттары ретінде сипатталған көптеген алғашқы кемелер желілік үшінші немесе төртінші рангілі кемелер болды, сондықтан олар төменде тізімде келтірілмейді. Корольдік теңіз флоты ресми түрде 1660 жылға дейін құрылмағандықтан, алдыңғы (Командалық) дәуірдегі кемелер тек 1660 жылдан кейін сақталған жағдайда ғана қосылған. Жау теңіз күштерінен алынған және Корольдік теңіз флотына қосылған кемелер де тізімнен шығарылған.
The initial meaning of frigate in English/British naval service was a fast sailing warship, usually with a relatively low superstructure and a high length:breadth ratio—as distinct from the heavily armed but slow "great ships" with high fore and after castles. The name originated at the end of the 16th century, the first "frigats" being generally small, fast sailing craft, in particular those employed by Flemish privateers based on Dunkirk and Flushing. Subsequently, the term was applied to any vessel with these characteristics, even to a third rate or fourth rate ship of the line. In this list, the term is restricted to fifth rates and sixth rates which did not form part of the battlefleet (i. e. were not ships of the line); many of the earliest ships described as English frigates, such as of 1645, were third rate or fourth rate ships of the line and thus are not listed below. As the Royal Navy was not officially created until 1660, vessels from the preceding (Commonwealth) era are only included where they survived past 1660. Prizes taken from enemy naval forces and added to the Royal Navy are also excluded.
1688 - 1719 жылдардағы фрегаттар
1745 жылғы Ережеге дейінгі кемелер үшін "сынып" термині қолданылмайды, себебі әр Корольдік кемежайдағы кеме жасау шебері жеке дизайнды өз қалауынша жасауға құқылы болған. Ал басқа кемелер үшін Теңіз флотының инспекторы Корольдік кемежайда емес, коммерциялық келісімшарт бойынша салынатын кемелерге арналған бірыңғай жобаны жасады. Осыған байланысты, ұқсас техникалық талаптарға (және бірдей негізгі өлшемдерге) сәйкес, бірақ әртүрлі конструкцияларға салынған кемелер үшін "топ" термині тиімдірек қолданылады.
For ships before the 1745 Establishment, the term 'class' is inappropriate as individual design was left up to the master shipwright in each Royal dockyard. For other vessels, the Surveyor of the Navy produced a common design for ships which were to be built under a commercial contract rather than in a Royal Dockyard. Consequently, the term 'group' is used as more applicable for ships built to similar specifications (and to the same principal dimensions) but to varying designs.
1719 - 1750 жылдардағы фрегаттар
1745 жылғы Ережеге дейінгі кемелер үшін "сынып" термині қолданылмайды, себебі әр Корольдік кемежайдағы кеме жасау шебері кеменің жеке дизайнын өз қалауынша жасауға құқылы болған. Ал қалған кемелер үшін Теңіз флотының инспекторы Корольдік кемежайда емес, коммерциялық келісімшарт бойынша салынатын кемелерге арналған бірыңғай жобаны жасады. Сондықтан, Ережелерде белгіленген бірдей талаптарға сәйкес, бірақ әртүрлі конструкциялармен салынған кемелерге "топ" терминінің қолданылуы тиімдірек. Дегенмен, 1739 жылдан бастап бесінші және алтыншы сыныптардың көбісі келісімшарт бойынша салынды және осылайша бір сыныпқа жатты.
For ships before the 1745 Establishment, the term 'class' is inappropriate as individual design was left up to the master shipwright in each Royal dockyard. For other vessels, the Surveyor of the Navy produced a common design for ships which were to be built under a commercial contract rather than in a Royal Dockyard. Consequently, the term 'group' is used as more applicable for ships built to similar specifications laid down in the Establishments but to varying designs. However, from 1739 almost all fifth and sixth rates were built under contract and were thus to a common class.
1750 -ден бастап класы бойынша желкенді фрегаттар
1748 жылы Лайм және Юникордтың табысынан кейін, 1756 жылы бір уақытта 28 зеңбірекке ие алтыншы дәрежелі фрегаттар (негізгі батареясы 24 тоғыз фунттық зеңбірек, сонымен қатар корма мен бақтармада орналасқан төрт кішкентай зеңбірек) және 32 немесе 36 зеңбірекке ие бесінші дәрежелі фрегаттар (негізгі батареясы 26 12 фунттық зеңбірек, сонымен қатар корма мен бақтармада орналасқан алты немесе он кішкентай зеңбірек) енгізілді. Америка революциясы 18 фунттық зеңбіректермен жабдықталған негізгі батареясы бар 36 немесе 38 зеңбірекке ие жаңа бесінші дәрежелі фрегаттардың пайда болуын көрсетті, осылайша олар "ауыр" фрегаттар деп аталды, ал Франция революциялық соғысы 24 фунттық зеңбіректермен жабдықталған бірнеше фрегаттардың пайда болуына әкелді. 1830 жылдары 32 фунттық зеңбіректердің негізгі батареясы бар жаңа типтер пайда болды.
Following the success of the Lyme and Unicorn in 1748, the mid century period saw the simultaneous introduction in 1756 both of sixth rate frigates of 28 guns (with a main battery of 24 nine pounder guns, plus four lesser guns mounted on the quarterdeck and/or forecastle) and of fifth rate frigates of 32 or 36 guns (with a main battery of 26 12 pounder guns, plus six or ten lesser guns mounted on the quarterdeck and/or forecastle). The American Revolution saw the emergence of new fifth rates of 36 or 38 guns which carried a main battery of 18 pounder guns, and were thus known as "heavy" frigates, while the French Revolutionary War brought about the introduction of a few 24 pounder gun armed frigates. In the 1830s, new types emerged with a main battery of 32 pounder guns.
19 ғасырдағы бу фрегаттары
1840 жылдары бу күшінің енгізілуі фрегаттың мәнін түбегейлі өзгертті. Алғашқы сынақтар күректік жетегі бар кемелермен жүргізілді, бірақ олардың көптеген кемшіліктері болды, соның ішінде күректердің дөңгелектері бортына орнатылатын зеңбіректердің санын шектеді. Сондықтан бұрандалы пропеллердің қолданылуы толық борлық қаруларын сақтап қалуға мүмкіндік берді, сондай-ақ бірнеше желкенді фрегаттар қайта жабдықталды, ал 1850 жылдары бастапқыда-ақ бұрандалы жетегімен жобаланған алғашқы фрегаттарға тапсырыс берілді. Бұл ертедегі бу кемелерінің барлығы әлі де толық мачталармен және желкендермен жабдықталғанын, ал бу күші осы кемелерге көмекші құрал ретінде қызмет ете бергенін естен шығармау керек. 1887 жылы британдық әскери-теңіз флотындағы барлық фрегаттар мен корветтер «крейсерлер» деп қайта жіктеліп, «фрегат» термині жойылды. Бұл термин Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қайта қолданылмады, содан кейін ол мүлдем басқа типтегі сүйемелдеуші кемені сипаттау үшін қайта жаңғыртылды.
During the 1840s, the introduction of steam propulsion was to radically change the nature of the frigate. Initial trials were with paddle driven vessels, but these had numerous disadvantages, not least that the paddle wheels restricted the numbers of guns that could be mounted on the broadside. So the application of the screw propeller meant that a full broadside could still be carried, and a number of sail frigates were adapted, while during the 1850s the first frigates designed from the start to have screw propulsion were ordered. It is important to remember that all these early steam vessels still carried a full rig of masts and sails, and that steam power remained a means of assistance to these vessels. In 1887 all frigates and corvettes in the British Navy were re categorised as 'cruisers', and the term 'frigate' was abolished, not to re emerge until the Second World War, at which time it was resurrected to describe a totally different type of escort vessel.