Трансваальдағы "ұлттан тыс" жұмысшылар және екінші Бур соғысы

Кіріспе

Трансваал Республикасындағы көшіп-қонған жұмысшы, Оңтүстік Африка. "Аутиландер" (африкаанс тілінде "шетелдік", сөзбе-сөз "сырттан келген"), 1886 жылы алтынның табылуынан кейін тәуелсіз Трансваал Республикасындағы Витватерсранд алтын алауы кезіндегі шетелдік (көбінесе британдық) мигрант жұмысшысы болған. Тәуелсіз Буер республикаларында осы топқа берілген шектеулі құқықтар Екінші Буер соғысының туындауына ықпал еткен факторлардың бірі болды.

Екінші Бура соғысы

1886 жылы Витватерсрандтың алтын кен орындары ашылды, және он жыл ішінде Трансваалдағы аутландерлердің (ағылшындардың) саны, этникалық буралардың санынан екі есе көп болды деп есептелді. Бұл жұмысшылар негізінен Йоханнесбург аймағында шоғырланған. Трансваал үкіметі, президент Пол Крюгер басшылығымен, осы үлкен көші-қон ағыны Трансваалдың тәуелсіздігіне қандай әсер ететінінен алаңдады. Аутландерлердің көбі британдық текті адамдар еді. Сондықтан, Британ тажы Оңтүстік Африкадағы колониялық билігін нығайтуға ұмтылып тұрған кезде, аутландерлерге сайлау құқығын беру, қуаты зор бесінші колонна құру қаупін тудырып, нәтижесінде билік ауысып, Трансваал британдықтардың қолына өтіп, ақырында британдық колонияға айналуы мүмкін еді. Осы себепті, 1890 жылдан бастап Трансваал үкіметі республикада он төрт жылдан астам тұрған және қырық жастан асқан иммигранттарға дауыс беру құқығын және азаматтықтан бас тарту туралы бірқатар заңдар қабылдады. Бұл аутландерлерді кез келген маңызды саяси рольден шеттетуге жеткізді. Бұл саясат "Крюгерлік" деп аталды. Бұл шаралармен қатар жоғары салықтар да халықтың наразылығын тудырды. Оларға жасалған қатыгездік 1895 жылы Джеймсон шабуылына себеп болды; Сесил Родс Трансваалға шабуылды Йоханнесбургтегі аутландерлердің көтерілісімен сәйкестіруді жоспарлады. Доктор Джеймсоннің жасағы шабуыл жасады, бірақ күтілген көтеріліс болған жоқ; шабуылдаушылар тез жеңіліп, тұтқындалды. 1897 жылдан бастап Оңтүстік Африкадағы Жоғарғы комиссары, сэр Альфред Милнер және Колониялық хатшысы, Джозеф Чемберлен, аутландерлерге құқықтарды бермеуді Трансваалға қарсы негізгі шабуылдық құрал ретінде пайдаланды. Олар аутландерлердің наразылықтарын қолдады және Крюгер үкіметіне соғысқа дейін жасырын қысым көрсету арқылы аутландерлердің талаптарын ұсынып отырды. Нәтижесінде, британдықтардың талаптары мен Крюгердің келіспеушілігі 1899 жылы Екінші Бур соғысының басталуына әкелді. 1902 жылы жеңілгеннен кейін Трансваал британдық колонияға айналды. Трансваалдың барлық тұрғындары британдық азаматтарға айналды, сондықтан "аутландер" термині маңыздылығын жоғалтты. Ұлыбританияда либералды үкімет сайланғаннан кейін, 1906 жылы барлығы бураларға қайтарылды.

The vast Witwatersrand gold fields were discovered in 1886, and within ten years the uitlander (English) population of the Transvaal was thought to be double that of the ethnic Boer Transvaalers. These workers were primarily concentrated around the Johannesburg area. The Transvaal government, under President Paul Kruger, were concerned as to the effect this large influx could have on the independence of the Transvaal. The uitlanders were almost entirely British subjects. Therefore enfranchising the uitilanders, at a time when the Crown was keen to consolidate its colonial hold in South Africa, risked creating a powerful fifth column that could ultimately lead to a power shift and the Transvaal passing into British hands, eventually turning it into a British colony. As a result, beginning in 1890 the Transvaal government passed a series of laws refusing voting rights and citizenship to immigrants who had not both resided the republic for fourteen years and were over forty years of age. This successfully disenfranchised the uitlanders from any meaningful political role. This attitude was called, "Krugerism". This policy, together with high taxation, gave rise to considerable discontent. Their treatment served as the pretext for the Jameson Raid in 1895; Cecil Rhodes planned an invasion of the Transvaal to coincide with an uprising of the uitlanders in Johannesburg. Dr Jameson's force invaded, but the expected uprising never took place; the invading force were quickly overpowered and arrested. From 1897 onwards, the High Commissioner for South Africa, Sir Alfred Milner, and the Colonial Secretary, Joseph Chamberlain, used the denial of rights to the uitlanders as their main point of attack against the Transvaal. They encouraged uitlander agitation and pressed uitlander claims, with veiled threat of war, upon Kruger's government. In the end, British insistence and Kruger's intransigence led to the outbreak of the Second Boer War in 1899. Upon its defeat in 1902, the Transvaal became a British colony. All residents of the Transvaal thereafter became British subjects and so the term uitlander lost prominence. With the election of a liberal government in Britain, everything was returned to the Boers in 1906.