Кіріспе
1877 ж. АҚШ заңы
Шөлдік жер туралы заң – Батыс штаттарының белгілі бір штаттарындағы құрғақ және жартылай құрғақ мемлекеттік жерлердің экономикалық дамуын ынталандыру және дамыту мақсатында 1877 жылдың 3 наурызында АҚШ Конгресі қабылдаған АҚШ федералды заңы. Заңға сәйкес, 21 жастан асқан АҚШ азаматтары немесе азаматтыққа өту ниеті бар адамдар жерді суару және қайта жарату үшін шөлдік жерге иелік етуге өтініш бере алады. Бұл заң 1862 жылғы "Омстед" заңына толықтырулар енгізді. Алғашқыда заң ұсынған, бірақ қазіргі таңда тек 320 акр жерді иеленуге болады. 1875 жылғы Лассен округі заңы деп аталған алдыңғы заңды Калифорния штатының солтүстік-шығыс округінің өкілі Джон К. Луттрелл ұсынды, ол Сьерра тауының шығысындағы жерлерді жекешелендіру процесін үдетуді көздеген. Бұл заң қоныс аударушыларға рұқсат етілген ең ірі сатып алу көлемін 160 акрдан 640 акрға дейін ұлғайтты. Жер комиссары Дж. А. Уильямсонның қолдауымен Луттрелл және сенатор Аарон А. Саргент Лассен округі заңын бірнеше құрғақ штаттар мен Калифорнияның басқа да аймақтарына таратуға мүмкіндік беретін Шөлдік заңды бірлесіп дамытты.
The Desert Land Act is a United States federal law which was passed by the United States Congress on March 3, 1877, to encourage and promote the economic development of the arid and semiarid public lands within certain states of the Western states. Through the Act, United States citizens, or those declaring an intent to become a citizen, over the age of 21 may apply for a desert land entry to irrigate and reclaim the land. This act amended the Homestead Act of 1862. Originally the act offered , although currently only 320 acres may be claimed. A precursor act in 1875, called the Lassen County Act, was pushed by Representative John K. Luttrell of the northeastern district of California, who wanted to speed up privatization of land east of the Sierra. This act enlarged the maximum allowable purchase for settlers from 160 acres to 640 acres. With the backing of Land Commissioner J. A. Williamson, Luttrell and Senator Aaron A. Sargent co sponsored the Desert act which extended the Lassen County Act to cover several arid states and other regions of California.
Қалаулары
Шөл жер туралы заңның бастапқы ниеті – 19 ғасырдың соңында адамдарды батысқа қоныстануға ынталандырып, жерді пайдалы кеңістікке айналдыратын суару жүйелерін дамыту арқылы батыста өсімді жеделдету еді. Бұл заң өсімді ынталандырғанмен, сол дәуірдегі су құқықтары мәселесінде де маңызды рөл атқарды. Қоныс аударушылар егіншілік немесе мал шаруашылығымен ғана айналыспай, суаруды кеңейту үшін батысқа көшуді шешкендіктен, суды қалай пайдалану және бөлісу – яғни, қоғамдық немесе жеке тәртіппен – деген жаңа мәселе туды.
Нәтижелері
Шөлді Жер Заңы Хоумстед Заңы және 1841 жылғы Премпшн Заңы негізінде жасалғанмен, сол заңдардың маңызды қағидасы – тұру талабы онда болмады. Талапкер жерді жақсартуға міндетті болғанымен, жақсарту жұмыстары жүрген кезде онда тұру қажеттілігі болмады. Нәтижесінде, бұл үлкен алаяқтыққа әкелді, ал жер спекуляциялық компаниялары «жалған тіркеушілерді» жалдау арқылы Калифорния жерінің ондаған мың акрларын иеленді. Шөлді Жер Заңы бойынша патенттелген жерлер ретінде басталган мәлім аймақтар: Аризонадағы Тұзды Өзен, Калифорниядағы Империялық Аңғары, Айдаходағы Жылан Өзені, Монтанадағы Галлатин және Вашингтондағы Якима. Осы қауымдардың көптегені 1902 жылғы Мелиорация Заңының көмегімен одан әрі дамуға мүмкіндік алды. Бұл аймақтардың өсуінің ең жоғары нүктесі қазіргі заманға дейінгі үш кезеңде байқалады: 1877–1887, 1888–1893 және 1893–1910 жылдар. Бұл кезең 1893 жылғы экономикалық дағдарыспен аяқталды.
1893-1910 жылдар
Шөлдік жер туралы заңның соңғы дәуірі 1893 жылғы экономикалық дағдарыстан кейінгі жақсарудан соң суару және көші-қонға қызығушылықтың артуымен басталды. Осы дәуірдің соңғы жылы Шөлдік жер туралы заң бойынша алғашқы тіркелгендердің ең көп санына жетті – бір жылда 15 мыңнан астам.
1910 жылдан кейін
1920 жылға қарай, Батыста өсірілген барлық жерлердегі қазіргі суару жүйелерінің көбі құрылып біткен еді.