Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жеке адамның әл-ауқатының деңгейі
Degree of individual well being
Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы өмір сапасын "адамның өмірдегі өз орнының, өмір сүріп жатқан мәдениеті мен құндылық жүйелерінің аясындағы және оның мақсаттары, күтулері, талаптары мен алаңдауларына қатысты сезімі" деп анықтайды. Өмір сапасының стандартты көрсеткіштері: байлық, жұмыспен қамту, қоршаған орта, дене және психикалық денсаулық, білім, демалыс және бос уақыт, әлеуметтік байланыс, діни наным, қауіпсіздік, қорғаныш және еркіндік. Өмір сапасы халықаралық даму, денсаулық сақтау, саясат және жұмыспен қамту салаларында кеңінен қолданылады. Денсаулыққа қатысты өмір сапасы (HRQOL) – өмір сапасының және оның денсаулықпен байланысының бағалануы.
Quality of life (QOL) is defined by the World Health Organization as "an individual's perception of their position in life in the context of the culture and value systems in which they live and in relation to their goals, expectations, standards and concerns". Standard indicators of the quality of life include wealth, employment, the environment, physical and mental health, education, recreation and leisure time, social belonging, religious beliefs, safety, security and freedom. QOL has a wide range of contexts, including the fields of international development, healthcare, politics and employment. Health related QOL (HRQOL) is an evaluation of QOL and its relationship with health.
Санаттық өлшеу
Қаржылық тұрғыдан өлшеуге болатын жан басына шаққандағы ЖІӨ немесе өмір сүру деңгейінен өзгеше, ұлттардың немесе басқа да адамдар тобының өмір сүру сапасын объективті немесе ұзақ мерзімді өлшеу қиын. Зерттеушілер соңғы кезде жеке әл-ауқаттың екі аспектісін ажырата бастады: эмоционалдық әл-ауқат, онда респонденттерге күнделікті эмоционалдық тәжірибелерінің сапасы туралы сұралады – қуаныш, стресс, қайғы, ашу, мейірім сияқты сезімдердің жиілігі мен қарқындылығы және өмірді бағалау, онда респонденттер өз өмірін жалпы тұрғысынан қарап, оны белгілі бір шкала бойынша бағалау сұралады. Мұндай және басқа да өлшем жүйелері мен шкалалары біраз уақыттан бері қолданылып келеді. Зерттеулер өмір сүру сапасы мен өнімділік арасындағы байланысты зерттеуге тырысты. Денсаулық сақтау, байлық және материалдық игіліктер тұрғысынан өмір сапасын өлшеудің көптеген әдістері бар. Дегенмен, адамның ниеттерін мағыналы түрде білдіруін өлшеу әлдеқайда қиын. Мұны істеудің бір жолы – адамдардың өз идеалдарын қаншалықты орындағанын бағалау. Өмір сапасы жай ғана бақытты білдіруі мүмкін, ол – жекелей сананың субъективті жағдайы. Осы көзқарас бойынша, дамып келе жатқан елдердің азаматтары денсаулық сақтау, білім беру және балаларды қорғау сияқты негізгі қажеттіліктерімен қанағаттанғандықтан, оларды жоғары бағалайды. Экологиялық экономист Роберт Костанцаның айтуынша: «Тұрмыс сапасы (ТСС) ұзақ уақыттан бері ашық немесе жасырын саясат мақсаты болғанымен, оны тиімді анықтау және өлшеу қиын болып келді. Әртүрлі пәндер мен деңгейлердегі әртүрлі «объективті» және «субъективті» көрсеткіштер, сондай-ақ субъективті әл-ауқат (СӘӘ) сауалнамалары және бақыт психологиясы бойынша жүргізілген соңғы зерттеулер жаңа қызығушылықты тудырды».
Unlike per capita GDP or standard of living, both of which can be measured in financial terms, it is harder to make objective or long term measurements of the quality of life experienced by nations or other groups of people. Researchers have begun in recent times to distinguish two aspects of personal well being: Emotional well being, in which respondents are asked about the quality of their everyday emotional experiencesthe frequency and intensity of their experiences of, for example, joy, stress, sadness, anger and affectionand life evaluation, in which respondents are asked to think about their life in general and evaluate it against a scale. Such and other systems and scales of measurement have been in use for some time. Research has attempted to examine the relationship between quality of life and productivity. There are many different methods of measuring quality of life in terms of health care, wealth, and materialistic goods. However, it is much more difficult to measure meaningful expression of one's desires. One way to do so is to evaluate the scope of how individuals have fulfilled their own ideals. Quality of life can simply mean happiness, which is the subjective state of mind. By using that mentality, citizens of a developing country appreciate more since they are content with the basic necessities of health care, education and child protection. According to ecological economist Robert Costanza:While Quality of Life (QOL) has long been an explicit or implicit policy goal, adequate definition and measurement have been elusive. Diverse "objective" and "subjective" indicators across a range of disciplines and scales, and recent work on subjective well being (SWB) surveys and the psychology of happiness have spurred renewed interest.
Адам дамуының индексі
Мүмкін, дамудың ең көп қолданылатын халықаралық өлшемі – Адам дамуының индексі (АДИ), ол өмір сүру ұзақтығы, білім және тұрмыс деңгейін өлшеуді біріктіреді. Бұл, белгілі бір қоғамдағы жеке тұлғаларға қол жетімді мүмкіндіктерді сандық тұрғыда бағалауға бағытталған. АДИ Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасы өздерінің Адам дамуы жөніндегі есебінде пайдаланады. Дегенмен, 2010 жылдан бастап Адам дамуы жөніндегі есепте Теңсіздікке түзетілген Адам дамуының индексі (ТТ-АДИ) енгізілді. Алғашқы АДИ әлі де пайдалы болса да, онда «ТТ-АДИ – бұл теңсіздікті ескере отырып, адам дамуының нақты деңгейі, ал бастапқы АДИ – теңсіздік болмаған жағдайда қол жеткізілуі мүмкін «потенциалды» адам дамуының индексі (немесе АДИ-нің ең жоғары деңгейі) ретінде қарастырылуы мүмкін» деп айтылған.
Perhaps the most commonly used international measure of development is the Human Development Index (HDI), which combines measures of life expectancy, education, and standard of living, in an attempt to quantify the options available to individuals within a given society. The HDI is used by the United Nations Development Programme in their Human Development Report. However, since year 2010, The Human Development Report introduced an Inequality adjusted Human Development Index (IHDI). While the original HDI remains useful, it stated that "the IHDI is the actual level of human development (accounting for inequality), while the original HDI can be viewed as an index of 'potential' human development (or the maximum level of HDI) that could be achieved if there was no inequality."
Дүниежүзілік бақыт туралы есеп
Дүниежүзілік бақыт туралы есеп – әлемдік бақыттың жай-күйін зерттеудегі маңызды зерттеме. Ол 156 елді бақыт деңгейі бойынша саптайды, бұл бақыт пен жан-жақсылықты адам дамуының сапасын бағалау индикаторы ретінде қолдануға артықша қызығушылық танытуын көрсетеді. Оның мақсатының кеңеюі үкіметтерге, қауымдастықтар мен ұйымдарға бақытты өлшеу үшін қажетті деректерді пайдаланып, жақсырақ өмірді қамтамасыз етуге бағытталған саясатты жүзеге асыруға мүмкіндік береді. Есептерде бүгінгі күнгі әлемдегі бақыттың жағдайы талданды және бақыт туралы ғылым жеке және ұлттық бақыттың айырмашылықтарын қалай түсіндіретіні көрсетіледі. Біріккен Ұлттар Ұйымының қайта әзірлеген және жақында Адами Даму Индексімен (HDI) бірге жариялаған бұл есеп елдерді бақыт деңгейі бойынша саптайтын объективті және субъективті өлшемдерді біріктіреді, бұл жоғары сапалы өмірдің соңғы нәтижесі саналады. Ол Gallup сауалнамаларын, жан басына шаққандағы нақты ЖІӨ, салауатты өмір сүру ұзақтығы, сенімді серікке ие болу, өмірлік таңдау жасаудағы еркіндік, сыбайлас жемқорлықтан құтылу және жомарттық туралы мәліметтерді пайдаланып, түпкі нәтижені шығарады. Бақыт әлемдік мемлекеттік саясатта маңызды ұғым ретінде мойындалды. Дүниежүзілік бақыт туралы есепте кейбір аймақтарда соңғы жылдары бақыттың теңсіздігі күшейіп бара жатқаны көрсетілген.
The World Happiness Report is a landmark survey on the state of global happiness. It ranks 156 countries by their happiness levels, reflecting growing global interest in using happiness and substantial well being as an indicator of the quality of human development. Its growing purpose has allowed governments, communities and organizations to use appropriate data to record happiness in order to enable policies to provide better lives. The reports review the state of happiness in the world today and show how the science of happiness explains personal and national variations in happiness. Developed again by the United Nations and published recently along with the HDI, this report combines both objective and subjective measures to rank countries by happiness, which is deemed as the ultimate outcome of a high quality of life. It uses surveys from Gallup, real GDP per capita, healthy life expectancy, having someone to count on, perceived freedom to make life choices, freedom from corruption, and generosity to derive the final score. Happiness is already recognized as an important concept in global public policy. The World Happiness Report indicates that some regions have in recent years been experiencing progressive inequality of happiness.
Басқа шаралар
Физикалық өмір сапасының индексі (PQLI) – 1970 жылдары әлеуметтанушы М.Д. Моррис жасаған өлшем, ол негізгі сауаттылық деңгейі, нәрестелер өлімі және өмір күтілуіне негізделген. Басқа өлшемдердей күрделі болмаса да, қазіргі кезде Адам дамуының индексімен алмастырылған, PQLI Моррис жасаған «кем фаталистік пессимизмдік көрініс» көрсету әрекетімен ерекшеленеді. Ол кезде әлемдік өмір сапасы жақсарып жатқан үш салаға назар аудару арқылы, жалпы ұлттық өнім және басқа да жақсармаған мүмкін көрсеткіштерді ескермеген. 2006 жылы ұсынылған «Бақытты планета» индексі өмір сапасын өлшеуде бірегей болып табылады, себебі ол әл-ауқаттың стандартты детерминанттарымен қатар, әр елдің экологиялық іздерін индикатор ретінде пайдаланады. Осының нәтижесінде Еуропа мен Солтүстік Америка елдері бұл өлшемде үстемдік танытпайды. 2012 жылғы тізімде Коста-Рика, Вьетнам және Колумбия көш бастап тұр. 2010 жылы Гэллап зерттеушілері әлемдегі ең бақытты елдерді анықтауға тырысқанда Данияның тізімде бірінші орында тұрғанын анықтады. 2014–2016 жылдар аралығында Норвегия Данияны басып өтіп, тізімде көшбасшы болды. 2010 жылы Принстон университетінің екі профессоры АҚШ-тың 1000 тұрғынын кездейсоқ таңдап, ұзақ мерзім бойы зерттеді. Зерттеудің қорытындысы бойынша, олардың өмірге қатысты бағалаулары – яғни, өмірлерін бірден онға дейінгі шкала бойынша бағалаулары – табыспен бірге тұрақты түрде өседі. Алайда, олардың күнделікті эмоционалдық тәжірибелерінің сапасы (қуаныш, сүйіспеншілік, стресс, қайғы немесе ашу сезімдері туралы хабарлаулары) белгілі бір табыс деңгейінен кейін (2010 жылы шамамен 75 000 доллар) деңгейге жетеді. 75 000 доллардан жоғары табыс бақыттың артуына немесе бақытсыздық пен стрестен арылуға әкелмейді. Осы деңгейден төмен табысқа ие адамдар бақыттың төмендеуі мен қайғының және стрестің күшеюі туралы мәлімдеді, бұл өмірдегі қиындықтардың, соның ішінде аурудың, ажырасудың және жалғыздық сезімінің кедейлікпен күшейедін көрсетеді. Бутан және Ұлыбритания үкіметтері жалпы ұлттық бақыт және бақыттың басқа да субъективті өлшемдерін пайдалануда. Колумбия университеті жариялаған «Әлемдік бақыт» есебі – бұл әлемдегі бақыттың мета-талдауы және GNH-ді қолданатын елдер мен белсенділердің шолуын ұсынады. ЭЫДҰ 2013 жылы субъективті әл-ауқат көрсеткіштерін пайдалану бойынша нұсқаулық шығарды. АҚШ-та қалалар мен қауымдастықтар жергілікті деңгейде GNH метрикасын қолдануда. Әлеуметтік прогресс индексі елдердің өз азаматтарының әлеуметтік және экологиялық қажеттіліктерін қамтамасыз ету деңгейін өлшеуге арналған. Адамның негізгі қажеттіліктері, әл-ауқаттың негізі және мүмкіндіктер салаларындағы 52 көрсеткіш елдердің салыстырмалы нәтижелерін көрсетеді. Индекс жеткілікті деректер болған кезде немесе мүмкіндігінше жақын проксилерді пайдаланады. Күнді қайта құру әдісі – бақыттылықты өлшеудің тағы бір тәсілі. Зерттеушілер өздерінің қатысушыларынан өткен күні жасаған әртүрлі істерді еске түсіруді және әрбір іс-әрекет кезіндегі көңіл күйін сипаттауды сұрады. Бұл әдіс қарапайым және қолжетімді болғандықтан, есте сақтау қабілетін талап етеді және тәжірибелер адамдардың берген жауаптары әрбір қатысушыны қайта-қайта еске түсіргендерге ұқсас екенін растады. Алайда, бұл әдіс ақырында, көбірек күш-жігерді және ойластырылған жауаптарды талап еткендіктен, күнделікті өмірдегі әрбір әрекетті жазуды сұраған адамдарға келмейтін түсіндірулер мен нәтижелерді қамтиды. «Цифрлық өмір сапасының индексі» – Surfshark ұйымы жасаған 121 елдегі цифрлық әл-ауқат туралы жылдық зерттеу. Ол әрбір елді халықтың цифрлық өмір сапасына әсер ететін бес тірек бойынша индекстейді: интернетке қолжетімділік, интернет сапасы, электрондық инфрақұрылым, электрондық қауіпсіздік және электрондық үкімет.
The Physical Quality of Life Index (PQLI) is a measure developed by sociologist M. D. Morris in the 1970s, based on basic literacy, infant mortality, and life expectancy. Although not as complex as other measures, and now essentially replaced by the Human Development Index, the PQLI is notable for Morris's attempt to show a "less fatalistic pessimistic picture" by focusing on three areas where global quality of life was generally improving at the time, while ignoring gross national product and other possible indicators that were not improving. The Happy Planet Index, introduced in 2006, is unique among quality of life measures in that, in addition to standard determinants of well being, it uses each country's ecological footprint as an indicator. As a result, European and North American nations do not dominate this measure. The 2012 list is instead topped by Costa Rica, Vietnam and Colombia. In 2010, Gallup researchers trying to find the world's happiest countries found Denmark to be at the top of the list. For the period 2014–2016, Norway surpasses Denmark to be at the top of the list. A 2010 study by two Princeton University professors looked at 1,000 randomly selected U. S. residents over an extended period. It concludes that their life evaluations – that is, their considered evaluations of their life against a stated scale of one to ten – rise steadily with income. On the other hand, their reported quality of emotional daily experiences (their reported experiences of joy, affection, stress, sadness, or anger) levels off after a certain income level (approximately $75,000 per year in 2010); income above $75,000 does not lead to more experiences of happiness nor to further relief of unhappiness or stress. Below this income level, respondents reported decreasing happiness and increasing sadness and stress, implying the pain of life's misfortunes, including disease, divorce, and being alone, is exacerbated by poverty. Gross national happiness and other subjective measures of happiness are being used by the governments of Bhutan and the United Kingdom. The World Happiness report, issued by Columbia University is a meta analysis of happiness globally and provides an overview of countries and grassroots activists using GNH. The OECD issued a guide for the use of subjective well being metrics in 2013. In the U. S., cities and communities are using a GNH metric at a grassroots level. The Social Progress Index measures the extent to which countries provide for the social and environmental needs of their citizens. Fifty two indicators in the areas of basic human needs, foundations of wellbeing, and opportunity show the relative performance of nations. The index uses outcome measures when there is sufficient data available or the closest possible proxies. Day Reconstruction Method was another way of measuring happiness, in which researchers asked their subjects to recall various things they did on the previous day and describe their mood during each activity. Being simple and approachable, this method required memory and the experiments have confirmed that the answers that people give are similar to those who repeatedly recalled each subject. The method eventually declined as it called for more effort and thoughtful responses, which often included interpretations and outcomes that do not occur to people who are asked to record every action in their daily lives. The Digital Quality of Life Index a yearly study on digital well being across 121 countries created by Surfshark. It indexes each country according to five pillars that impact a population's digital quality of life: internet affordability, internet quality, electronic infrastructure, electronic security, and electronic government.
Өркендеу мүмкіндігі
Өмір сапасы термині саясаткерлер мен экономистердің белгілі бір қаланың немесе елдің өмір сүруге жарамдылығын өлшеу үшін де қолданылады. Қонысқа жарамдылықты бағалаудың екі кеңінен танымал өлшемі – Economist Intelligence Unit-тің «Дүниеге келген орын» индексі және Mercer компаниясының «Өмір сүру сапасы» есебі. Бұл екі өлшем әлем елдері мен қалаларының қонысқа жарамдылығын, тиісінше, өмірге қанағаттандыру туралы жеке пікірлерді және ажырасу көрсеткіштері, қауіпсіздік, инфрақұрылым сияқты өмір сапасын анықтайтын объективті факторларды ескере отырып есептейді. Мұндай өлшемдер жеке өмір сапасына емес, қаланың, штаттың немесе елдің тұрғындарына қатысты. Қала құрылысында қонысқа жарамдылықтың ұзақ тарихы мен дәстүрі бар, ал LEED ND сияқты ауданды жобалау стандарттары көбінесе қонысқа жарамдылыққа әсер ету мақсатымен қолданылады.
The term quality of life is also used by politicians and economists to measure the livability of a given city or nation. Two widely known measures of livability are the Economist Intelligence Unit's Where to be born Index and Mercer's Quality of Living Reports. These two measures calculate the livability of countries and cities around the world, respectively, through a combination of subjective life satisfaction surveys and objective determinants of quality of life such as divorce rates, safety, and infrastructure. Such measures relate more broadly to the population of a city, state, or country, not to individual quality of life. Livability has a long history and tradition in urban design, and neighborhoods design standards such as LEED ND are often used in an attempt to influence livability.
Қылмыстар
Мүлікке қарсы кейбір қылмыстар (мысалы, граффити және вандализм) және кейбір "зардап шеккені жоқ қылмыстар" "өмір сапасының қылмыстары" деп аталады. Американдық әлеуметтанушы Джеймс Кью. Уилсон бұл пікірді "сынық терезелер теориясы" деп түйіндеді, ол назарсыз қалған шағын мәселелердің (мысалы, қоқыс, граффити немесе баспанасыз адамдардың ашық жерде зәр тастауы) жалпы тәртіпсіздікке төзімділік танытатындығын және салдарынан, одан да ауыр қылмыстар жасалатындығын көрсетеді (теңеу ретінде, жөнделмеген сынық терезе жалпы құлдыраудың көрінісін береді). Уилсонның теориялары көптеген белгілі американдық қала әкімдері, әсіресе Лас-Вегастың Оскар Гудманы, Лос-Анджелестің Ричард Риорданы, Нью-Йорктің Рудольф Джулиани және Сан-Францисконың Гэвин Ньюсом нөлдік төзімділік саясатын қолдануды негіздеу үшін пайдаланылды. Мұндай саясат тіпті ең ұсақ қылмыстарға да төзбейді; жақтаушылары бұл жергілікті тұрғындардың өмір сапасын жақсартады деп мәлімдейді. Дегенмен, нөлдік төзімділік саясатын сынаушылар мұндай саясаттың әрбір жағдайды жеке қарастырып тергеуді ескермейтінін және қылмыстар үшін шамадан тыс қатал жазаларға алып келуі мүмкін деп санайды.
Some crimes against property (e. g., graffiti and vandalism) and some "victimless crimes" have been referred to as "quality of life crimes." American sociologist James Q. Wilson encapsulated this argument as the broken windows theory, which asserts that relatively minor problems left unattended (such as litter, graffiti, or public urination by homeless individuals) send a subliminal message that disorder, in general, is being tolerated, and as a result, more serious crimes will end up being committed (the analogy being that a broken window left broken shows an image of general dilapidation). Wilson's theories have been used to justify the implementation of zero tolerance policies by many prominent American mayors, most notably Oscar Goodman in Las Vegas, Richard Riordan in Los Angeles, Rudolph Giuliani in New York City and Gavin Newsom in San Francisco. Such policies refuse to tolerate even minor crimes; proponents argue that this will improve the quality of life of local residents. However, critics of zero tolerance policies believe that such policies neglect investigation on a case by case basis and may lead to unreasonably harsh penalties for crimes.
Денсаулық сақтау саласында
Денсаулық сақтау саласында өмір сүру сапасы көбінесе нақты аурудың науқасқа жеке деңгейде қалай әсер ететіні тұрғысынан қарастырылады. Бұл өмірге қауіп төндірмейтін әлсіздік болуы мүмкін; өмірге қауіп төндіретін, бірақ соңына дейін жетпейтін ауру; соңына дейін жеткізетін ауру; егде жастағы адамның күтілетін, табиғи денсаулықтың нашарлауы; жақындарыңыздың күтпеген психикалық/денелік құлдырауы; немесе созылмалы, соңғы сатыдағы ауру процестері. Торонто университетінің Өмір сапасын зерттеу бөлімінің ғалымдары өмір сүру сапасын "адамның өміріндегі маңызды мүмкіндіктерді пайдалану деңгейі" деп анықтайды (UofT). Олардың Өмір сапасы моделі "болу", "қатысу" және "даму" категорияларына негізделген; тиісінше, адамның кім екені, оның қоршаған ортамен байланысы және жеке мақсаттарына, үміттері мен тілектеріне жетуі. Тәжірибелік зерттеулер соматикалық симптомдар мен өмір сүру сапасы арасындағы байланыстың әртүрлі адамдарда айтарлықтай өзгешелігін көрсетеді. Хехт және Шиль өмір сүру сапасын "науқастың қалыпты өмірлік қызметтерден ләззат алу қабілеті" деп өлшейді, себебі өмір сүру сапасы денсаулыққа байланысты және ауру мен емдеуден зардап шекпей, жақсы күйзеліспен тығыз байланысты. Денсаулыққа қатысты өмір сүру сапасын өлшеуге арналған бірнеше бағалаулар бар, мысалы, AQoL 8D, EQ5D – Euroqol, 15D, SF 36, SF 6D, HUI.
Within the field of healthcare, quality of life is often regarded in terms of how a certain ailment affects a patient on an individual level. This may be a debilitating weakness that is not life threatening; life threatening illness that is not terminal; terminal illness; the predictable, natural decline in the health of an elder; an unforeseen mental/physical decline of a loved one; or chronic, end stage disease processes. Researchers at the University of Toronto's Quality of Life Research Unit define quality of life as "The degree to which a person enjoys the important possibilities of his or her life" (UofT). Their Quality of Life Model is based on the categories "being", "belonging", and "becoming"; respectively who one is, how one is connected to one's environment, and whether one achieves one's personal goals, hopes, and aspirations. Experience sampling studies show substantial between person variability in within person associations between somatic symptoms and quality of life. Hecht and Shiel measure quality of life as "the patient's ability to enjoy normal life activities" since life quality is strongly related to wellbeing without suffering from sickness and treatment. There are multiple assessments available that measure Health Related Quality of Life, e. g., AQoL 8D, EQ5D – Euroqol, 15D, SF 36, SF 6D, HUI.
Халықаралық дамуда
Өмір сапасы халықаралық даму саласында маңызды ұғым болып саналады, себебі ол дамуды тұрмыс деңгейінен гөрі толыққандырақ деп қабылданатын өлшем бойынша талдауға мүмкіндік береді. Алайда, даму теориясы шеңберінде, белгілі бір қоғам үшін қажетті өзгерістерді анықтайтын әртүрлі пікірлер бар. Сондықтан, өмір сапасының институттар тарапынан әртүрлі анықталуы, осы ұйымдардың оны жақсарту жөніндегі жұмысына әсер етеді. Мысалы, Дүниежүзілік банк сияқты ұйымдар «кедейліктен азат әлемді құруға жұмыс істеу» мақсатын жариялайды, ал кедейлік – тамақ, су, баспана, бостандық, білім алу, денсаулық сақтау немесе жұмыс сияқты негізгі адам қажеттіліктерінің жетіспеушілігі ретінде қарастырылады. Басқаша айтқанда, кедейлік – төмен өмір сапасының белгісі. Осы анықтаманы пайдалана отырып, Дүниежүзілік банк кедейлікті азайту және адамдарға жақсырақ тұруға көмектесу арқылы өмір сапасын жақсартуға ұмтылады. Дегенмен, басқа ұйымдар да өмір сапасын жақсарту үшін сәл өзгеше анықтамалар мен айтарлықтай ерекшеленетін әдістерді қолдануы мүмкін. Көптеген ҮЕҰ (Үкіметтік емес ұйымдар) ұлттық немесе халықаралық деңгейде кедейлікті азайтуға емес, жеке адамдар мен қоғамдардың өмір сапасын жақсартуға бағытталған. Мысалы, нақты адамдарға материалдық көмек көрсететін демеушілік бағдарламалары. Мұндай ұйымдардың көпшілігі әлі де кедейлікпен күресу туралы айтса да, қолданатын әдістері едәуір өзгеше. Өмір сапасын жақсарту үшін ҮЕҰ ғана емес, үкіметтер де қатысуы керек. Егер үкіметтер сыртқы саясатына адам қауіпсіздігінің аспектілерін енгізсе, онда жаһандық денсаулық саяси аренада белсендірек бола алады. Адамның денсаулыққа, тамаққа, баспанаға және бостандыққа қатысты негізгі құқықтарын қамтамасыз ету, бүгінгі қоғамға кері әсер ететін маңызды салааралық мәселелерді шешуге көмектеседі және одан әрі шаралар мен ресурстарды жұмылдыруға мүмкіндік береді. Жаһандық денсаулық сақтау мәселелерін сыртқы саясатқа интеграциялау, қорғаныс және дипломатияның басты рөлдерімен қалыптасқан тәсілдермен шектелуі мүмкін.
Quality of life has been deemed an important concept in the field of international development because it allows development to be analyzed on a measure that is generally accepted as more comprehensive than standard of living. Within development theory, however, there are varying ideas concerning what constitutes desirable change for a particular society. The different ways that quality of life is defined by institutions, therefore, shape how these organizations work for its improvement as a whole. Organisations such as the World Bank, for example, declare a goal of "working for a world free of poverty", with poverty defined as a lack of basic human needs, such as food, water, shelter, freedom, access to education, healthcare, or employment. In other words, poverty is defined as a low quality of life. Using this definition, the World Bank works towards improving quality of life through the stated goal of lowering poverty and helping people afford a better quality of life. Other organizations, however, may also work towards improved global quality of life using a slightly different definition and substantially different methods. Many NGOs do not focus at all on reducing poverty on a national or international scale, but rather attempt to improve the quality of life for individuals or communities. One example would be sponsorship programs that provide material aid for specific individuals. Although many organizations of this type may still talk about fighting poverty, the methods are significantly different. Improving quality of life involves action not only by NGOs but also by governments. Global health has the potential to achieve greater political presence if governments were to incorporate aspects of human security into foreign policy. Stressing individuals' basic rights to health, food, shelter, and freedom addresses prominent inter sectoral problems negatively impacting today's society, and may lead to greater action and resources. Integration of global health concerns into foreign policy may be hampered by approaches that are shaped by the overarching roles of defense and diplomacy.