Франц Поль Ляхнер: Неміс композиторы және дирижері
Franz Lachner
Франц Поль Ляхнер (1803-1890) – неміс композиторы және дирижері. Мангеймдегі капельмейстер, Венада дирижерлік еткен. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы және дирижері (1803–1890)
German composer and conductor (1803–1890)
Франц Пол Лахнер (2 сәуір 1803 – 20 қаңтар 1890) – неміс композиторы және дирижері.
Franz Paul Lachner (2 April 180320 January 1890) was a German composer and conductor.
Өмірбаян
Лахнер Райн-ам-Лех қаласында музыкалық отбасында дүниеге келген (оның ағалары Игназ және Винценц те музыкант болды). Ол Саймон Сехтер мен Максимилиан Штадлерден музыка сабақтарын алды. Венадағы Kärntnertor театрында дирижер болып жұмыс істеді. 1834 жылы Мангеймде капельмейстер қызметіне тағайындалды. Композиторлардың Бетховеннің симфониялық туындыларын кейінгі шығармалармен салыстыруының нәтижесінде 1835 жылы Венада музыка баспасының иесі Тобиас Хаслингердің қолдауымен ең жақсы жаңа симфония үшін конкурс өткізілді, оған 57-ден астам жұмыс түсті. Лахнер өзінің 5-ші симфониясы – «Sinfonia passionata» немесе «Preis Symphonie» арқылы бірінші жүлдеге ие болды және Мюнхенде корольдік капельмейстер болды, қаланың музыкалық өмірінде маңызды рөл атқарып, операда және түрлі концерттер мен фестивальдерде дирижерлік етті. Оның мансабы 1864 жылы Рихард Вагнердің шәкірті Ханс фон Бюлов Лахнердің міндеттерін өз мойнына алғаннан кейін күрт аяқталды. Лахнер келісімшарты біткенге дейін бірнеше жыл бойы ресми түрде ұзақ демалыста болды.
Lachner was born in Rain am Lech to a musical family (his brothers Ignaz, and Vinzenz also became musicians). He studied music with Simon Sechter and Maximilian Stadler. He conducted at the Theater am Kärntnertor in Vienna. In 1834, he became Kapellmeister at Mannheim. As a result of composers' aesthetic comparisons of Beethoven's symphonic output with efforts afterwards, in 1835, there was a competition in Vienna for the best new symphony sponsored by Tobias Haslinger of the music publishing firm with no fewer than 57 entries. Lachner received first prize with his 5th Symphony Sinfonia passionata, or Preis Symphonie and became royal Kapellmeister at Munich, becoming a major figure in its musical life, conducting at the opera and various concerts and festivals. His career there came to a sudden end in 1864 after Richard Wagner's disciple Hans von Bülow took over Lachner's duties. Lachner remained officially in his post on extended leave for a few years until his contract expired.
Жұмыс
Лахнер өз заманында белгілі және жемісті композитор болған, бірақ қазір ол ірі композитор саналмайды. Бетховен мен оның досы Франц Шуберттен әсер алған оның шығармалары білікті және шеберлікпен жасалған деп есептеледі, бірақ қазір көбінесе танымал емес. Оның ең үлкен жетістіктерінің қатарында «Катарина Корнаро» операсы (1841, Доницетти операсынан үш жыл бұрын жазылған), Реквиемы және жетінші оркестрлік сюитасы (1881) бар. Бүгінгі күні оның орган сонаталары (Op. 175, 176, 177) мен камералық музыкасы, әсіресе үрмелі аспаптарға арналған шығармалары көбірек назар аударуда, сондай-ақ оның скрипкалық квартеттері мен сегіз симфониясының бір бөлігі орындалып, жазылған. Оның әндерінің кейбіреулері Шуберт қолданған мәтіндерге негізделген, бұл неміс Lied-інің дамуына үлес қосты. 1855 жылы Франкфуртта Керубинидің «Медея» операсы қойылғанда Лахнер бастапқы сөйлеу диалогын алмастыру үшін речитативтер жазды. Осы нұсқа итальян тіліне аударылып, ХХ ғасырдағы көптеген қайта қоюларда және жазбаларда, әсіресе Мария Каллас бас рөлде орындағанда қолданылды.
Lachner was a well known and prolific composer in his day, though he is not now considered a major composer. His work, influenced by Beethoven and his friend Franz Schubert, is regarded as competent and craftsman like, but is now generally little known. Among his greatest successes were his opera Catharina Cornaro (1841, preceding Donizetti's opera by three years), his Requiem, and his seventh orchestral suite (1881). In the present day it may be his organ sonatas (Opp. 175, 176, 177) and chamber music, in particular his music for wind instruments, that receive the most attention, though his string quartets and some of his eight symphonies have been performed and recorded. His songs, some of which are set to the same texts that Schubert used, contributed to the development of the German Lied. For performances of Cherubini's Médée in Frankfurt in 1855, Lachner composed recitatives to replace the original spoken dialogue, and it was this version, translated into Italian, which was used in many twentieth century revivals and recordings of that opera, most notably those with Maria Callas in the title role.