Кіріспе

Британдық бу локомотивінің сақталған үлгісі "Puffing Billy" – 1813–1814 жылдары Ұлыбританиядағы Ньюкасл-апон-Тайн қаласының жанындағы Уайлам кенішінің иесі Кристофер Блэкетт үшін кенішті бақылаушы Уильям Хедли, машина жасаушы Джонатан Форстер және темір ұстасы Тимоти Хакворт жасаған әлемдегі ең көне сақталған бу локомотиві. Ол Уайлам кенішінен Нортумберлендтегі Лемингтон портына көмір таситын вагонды тасу үшін пайдаланылды.

Алдын ала өнімдер

Бірінші хабарланған бумен жұмыс істейтін локомотив алғаш рет 1804 жылғы 21 ақпанда Оңтүстік Уэльстегі Мертир Тидфилдегі Пен-и-Даррен темір зауытының жанында сынақтан өтті. Ричард Тревитик жобалаған локомотив сол күні бес темір вагонын тоғыз шақырымға дейін тартты, бірақ артық салмағы темір рельстерді жарып, оны пайдасыз етті. Үш рет жүргеннен кейін локомотив қызметтен шығарылды және кейіннен темір балғасын қозғау үшін стационарлық қозғалтқыш ретінде қолданылды. Тревитик қалдырған құжаттарға негізделген "Пенидаррен локо" толық көлемді көшірмесін Ұлттық су жағалауы мұражайында көруге болады. 1810 жылы Дурхам көмір кені Бонд жүйесіне қарсы үлкен ереуілге ұшырады. 1814 жылғы қыркүйекте шыққан "Философия жылнамасында" екі локомотив (вероятно, Саламанка және Блюхер) есімдері аталады, содан кейін "Ньюкаслдегі тағы бір бу локомотивінің" осындай мақсатта [көмір тасу] қолданылғаны және тісті дөңгелексіз, тек рельске қарсы үйкеліс арқылы қозғалғаны туралы мәлімдеме бар. Контекстен қарағанда, бұл Блюхерден басқа жерде болғандықтан, бұл Пуффинг Билли болуы мүмкін. Пуффинг Билли 1862 жылға дейін қызметте болды, содан кейін Уилам кенінің иесі Эдвард Блэкетт оны Лондонның Оңтүстік Кенсингтондағы Патент кеңсесі мұражайына (кейіннен Ғылым мұражайы) берді. Кейіннен ол оны музейге 200 фунт стерлингке сатты. Ол әлі күнге дейін сол жерде қойылған. Оның бауырлас локомотиві Уайлам Дилли Эдинбургтегі Шотландияның Ұлттық мұражайында сақталған. Екі көшірмесі бар: бірі 1906 жылы Бавария Корольдік мемлекеттік теміржол шеберханасында салынған, қазір Мюнхендегі Германия мұражайында; екіншісі Бимиш мұражайында, алғаш рет 2006 жылы іске қосылды.

Дизайн

Puffing Billy локомотивтердің дамуына үлкен әсер еткен, Hedley патенттеген бірнеше жаңа ерекшеліктерді қамтыды. Онда қазанның екі жағында орналасқан, жартылай жабық екі тік цилиндр болды. Цилиндрлер тікелей коленвалды қоздырды, ал коленвалдан берілетін күш дөңгелектерді итеруге және олардың жақсырақ ұстауын қамтамасыз етуге мүмкіндік берді. Алайда, қозғалтқышта бірқатар маңызды техникалық шектеулер де болды. Төтенше темірден жасалған рельстерде жүрген оның сегіз тонналық салмағы тым ауыр болып, рельстерді бұзып, локомотивтерге қарсы болғандардың сынауына себеп болды. Бұл мәселе қозғалтқышты төрт осьті конструкцияға қайта жасау арқылы шешілді, бұл салмақты тең бөлуге мүмкіндік берді. Шамамен 1830 жылы жақсартылған рельстер енгізілген кезде қозғалтқыш төрт дөңгелекті машина ретінде қайта құрылды. Оның жылдамдығы шамалы болды, сағатына 8 километрден аспады.

Мұра

Puffing Billy жергілікті тұрған Джордж Стивенсонға маңызды әсер етті, ал оның табысы Солтүстік-шығыс Англиядағы басқа көмір шахталарында бу локомотивтерін пайдалануды ілгерілетуде шешуші рөл атқарды. Puffing Billy аты ағылшын тілінде "billy o'" сияқты күшейткіш ретінде сақталған деген пікір бар, бірақ осы тіркестің пайда болуына қатысты бірнеше басқа да түсіндірмелер бар.