Кіріспе
Антиохия князі 1163–1201 жылдары Антиохияның Богемонд III, сондай-ақ Богемонд Бала немесе Сүмен жорғалаушы (; 1148–1201) деп те аталады, 1163–1201 жылдар аралығында Антиохия князі болды. Ол Антиохиялық Констанция мен оның алғашқы күйеуі Пуатьелік Рамонның үлкен ұлы болды. Богемонд таққа Антиохия дворяндары анасын Киликия армян иегері II Торостың көмегімен тақтан түсіргеннен кейін көтерілді. 1164 жылы Харим шайқасында тұтқынға түсті, бірақ жеңіске жеткен Алеппо атабегі Нур ад-Дин оны Византия империясымен қақтығысқа түсуден аулақ болу үшін босатып жіберді. Богемонд Константинопольға барып, Антиохияда грек православ патриархын орнатуға көндірген I Мануил Комненге құрмет көрсетті. Антиохияның латын патриархы Лиможский Эймери Антиохияны интердиктке (ғибадат етуге тыйым салу) ұшыратты. Богемонд 1170 жылы грек патриархы жер сілкінісі кезінде қайтыс болғаннан кейін ғана Эймериді қалпына келтірді. Богемонд Византия империясының жақын одақтасы болып қала берді. Ол Киликияның жаңа армян иегері Млехке қарсы соғысып, Киликия жазығында Византия билігін қалпына келтіруге көмектесті. Сондай-ақ, ол кресттік мемлекеттердің шекаралары бойындағы мұсылман елдерін біріктіре бастаған Саладинге қарсы Алеппо мен Дамасктың мұсылман билеушілерімен одақ құрды. Богемонд екінші әйелімен ажырасып, Антиохиялық әйелге үйленгендіктен, Патриарх Эймери 1180 жылы оны қауымнан шығарып салды. Богемонд Киликия армян билеушілерін 1180-ші жылдардың соңында оның үстемдігін қабылдауға мәжбүр етті. Сондай-ақ, ол 1187 жылы екінші ұлы Богемондқа Триполи графтығын берді. Алайда 1188 жылы жазда Саладин Антиохия княздығының көбін жаулап алды. Саладинмен бейбітшілікті сақтау үшін Богемонд Үшінші крест жорығы кезінде крестшілерге әскери көмек көрсетпеді. Армения королі I Леоның 1190 жылдары жүргізген экспансиялық саясаты Антиохия мен Киликия арасындағы ұзаққа созылған қақтығысқа себеп болды. Богемонд 1194 жылы Антиохияны басып алуға тырысқан Леомен тұтқынға түсті, бірақ қала тұрғындары Антиохия коммунасын құрып, армян сарбаздарын қаладан қуды. Богемонд Леоның тәуелсіздігін мойындағаннан кейін ғана босатылды. 1197 жылы Богемонттың үлкен ұлы Раймонд қайтыс болғаннан кейін жаңа қақтығыстар туды. Раймондтың жесірі, Леоның немересі, өлгеннен кейін ұлы Раймонд Рупенді дүниеге әкелді, бірақ Богемонттың кіші ұлы Триполидің Богемонты коммунаның көмегімен Антиохиядағы мұрагерлігін қамтамасыз етуді қалады. Есейген Богемонд соңғы жылдары ұлына қолдау көрсеткен сияқты. Антиохиялық мұрагерлік соғысы Богемонттың өлімімен басталды және 1219 жылға дейін жалғасты.
Bohemond III of Antioch, also known as Bohemond the Child or the Stammerer (; 1148–1201), was Prince of Antioch from 1163 to 1201. He was the elder son of Constance of Antioch and her first husband, Raymond of Poitiers. Bohemond ascended to the throne after the Antiochene noblemen dethroned his mother with the assistance of the lord of Armenian Cilicia, Thoros II. He fell into captivity in the Battle of Harim in 1164, but the victorious Nur ad Din, atabeg of Aleppo released him to avoid coming into conflict with the Byzantine Empire. Bohemond went to Constantinople to pay homage to Manuel I Komnenos, who persuaded him to install a Greek Orthodox patriarch in Antioch. The Latin patriarch of Antioch, Aimery of Limoges, placed Antioch under interdict. Bohemond restored Aimery only after the Greek patriarch died during an earthquake in 1170. Bohemond remained a close ally of the Byzantine Empire. He fought against the new lord of Armenian Cilicia, Mleh, assisting in the restoration of Byzantine rule in the Cilician plain. He also made alliances with the Muslim rulers of Aleppo and Damascus against Saladin, who had begun to unite the Muslim countries along the borders of the crusader states. Since Bohemond repudiated his second wife and married an Antiochene lady, Patriarch Aimery excommunicated him in 1180. Bohemond forced the Armenian rulers of Cilicia to accept his suzerainty in the late 1180s. He also secured the County of Tripoli for his second son, Bohemond, in 1187. However, Saladin occupied almost the whole Principality of Antioch in the summer of 1188. To preserve the peace with Saladin, Bohemond did not provide military assistance to the crusaders during the Third Crusade. The expansionist policy of King Leo I of Armenia in the 1190s gave rise to a lasting conflict between Antioch and Cilicia. Bohemond was captured in 1194 by Leo, who tried to seize Antioch, but the burghers formed the Commune of Antioch and expelled the Armenian soldiers from the town. Bohemond was released only after he acknowledged Leo's independence. New conflicts emerged after Bohemond's eldest son, Raymond, died in 1197. Raymond's widow, who was Leo's niece, gave birth to a posthumous son, Raymond Roupen, but Bohemond's younger son, Bohemond of Tripoli, wanted to secure his succession in Antioch with the assistance of the commune. The elderly Bohemond seems to have supported his son during his last years. The War of the Antiochene Succession began with Bohemond's death and lasted until 1219.
Ерте өмір
Богемонт Антиохия ханшайымы Констанция мен оның алғашқы күйеуі Пуатьелік Раймондтың үлкен ұлы болды. Ол шамамен 1148 жылы дүниеге келді. Принц Раймонд 1149 жылғы 29 маусымда Инаб шайқасында Алеппо атабегі Нур ад-Динмен болған шайқаста қаза тапты. Иерусалим патшасы Балдуин III және Византия императоры Мануил I Комнен жесір Констанцияны жаңа күйеуге шығаруға көндіре алмады. Ақырында ол Сирияға жақында қоныс аударған француз рыцары Рейнальд де Шатильонды таңдады. Рейнальд 1153 жылдан бастап, 1160 немесе 1161 жылдың қараша айының соңында Алеппоның губернаторы Маджд ад-Дин тұтқындағанға дейін Констанцияның күйеуі ретінде княздықты басқарды. Антиохиялық дворяндардың талабымен Балдуин III Богемонтты заңды билеуші деп жариялады және Богемонттың кәмелетке толмауы кезінде княздықты басқаруды Антиохияның латын патриархы Лимождық Аймериге тапсырды. Бірақ Констанция Мануил Комненге жүгінді, ол оның Антиохияның жалғыз билеушісі ретіндегі мәртебесін растады. Констанция Богемонт кәмелетке толғаннан кейін де билікті сақтап қалуды қалаған. Алайда Антиохиялық дворяндар Киликия армян әміршісі II Тороспен бірігіп, оған қарсы көтеріліс ұйымдастырып, 1163 жылғы ақпан айында Антиохиядан кетуге мәжбүр етті.
Алғашқы жылдары
Богемонт анасы тақтан қуылғаннан кейін хан титулын алды. Нұр әд-Дин 1163 жылдың қыркүйегінде Триполи графының иелігіндегі Крак-де-Шевалье бекінісін қоршауға алды. Триполидің Реймонд III Богемондтан көмек сұрады. Богемонт пен Киликияның византиялық губернаторы Константин Каламан жедел түрде қамалға бет алды. Біріккен христиан әскерлері әл-Буқайя шайқасында қоршаудан шығарды. Иерусалимнің Амальригі 1164 жылдың шілдесінде Мысырға жорыққа аттанғанға дейін Иерусалим Корольдігінің билігін Богемондқа сеніп тапсырды. Богемонттың болмауынан пайдаланып, Нұр әд-Дин Антиохия княздығындағы Харенк бекінісіне (қазіргі Сирияның Харем қаласы) шабуыл жасады. Богемонт, Триполидің Реймонд III, Арменияның Киликиясының Торос II және Константин Каламан күштерін біріктіріп, Харенкке жорық жасап, Нұр әд-Динді шегінуге мәжбүр етті. Харенк иесі, Сент-Валеридің Рейнольді Богемонтты жауды қумайтындай инауға тырысты, бірақ Богемонт оның кеңесіне құлақ қоймады. 1164 жылдың 10 тамызында Харим шайқасы болды. Нұр әд-Дин христиан әскерін жартылай қырып салды. Көптеген христиан қолбасшылары (Богемонт қоса) тұтқынға алынды. Екі күннен кейін Харенк Нұр әд-Диннің бақылауына көшті. Нұр әд-Дин тұтқындарын Алеппоға алып барды. Оның кеңесшілері Нұр әд-Динді Антиохияға баруға көндірді, бірақ ол Антиохияға шабуыл жасаса, император Мануэльдің княздықты аннексиялауы мүмкін деп қорқып, бас тартты. Иерусалимнің Амальригі Антиохияға асығып, Нұр әд-Динмен келіссөздер бастады. Біраз уақыттан кейін Нұр әд-Дин Богемонтты және Киликияның Торос II-ні құн төлеу шартымен босатты, өйткені оларды Византия императорының вассалдары деп есептеді.
Византиялық одақ
Богемонт босатылғаннан кейін көп ұзамай Константинопольға император Мануилге барып, оған құрмет көрсетті. Ақшалай көмек алу үшін Богемонт Антиохиялық православие патриархы Афанасийдің Антиохияға бірге оралуына келісім берді. Латын патриархы Аймери Антиохиядан кетіп, қалаға қарғыс салған. 1166 жылы Киликияның византиялық губернаторы болып тағайындалған Мануилдің туысы Андроник Комнен жиі Антиохияға келіп, Богемонттың әдемі әпкесі Филиппамен кездесетін. Богемонт Мануилге шағымданды, ол Андроникті қызметтен босатып, орнына Константин Каламанды қойды. 1168 жылы Богемонт Апамеяны Госпитальерлер орденіне сыйлады. 1170 жылдың 29 маусымында Сирияның солтүстігіндегі көптеген қалаларды жер сілкінісі қиратты. Грек патриархы Афанасий Әулие Петр соборының құлауынан қаза тапты. Богемонт Қосайрға (қазіргі Түркияның Алтынозу) барып, латын патриархын өз орнына қайта оралуға көндірді. Нур әд-Диннің көмегімен Киликияны басып алған Мле 1170 жылдың басында Антиохия маңындағы Тамплиерлер бекінісі Баграсты қоршауға алды. Богемонт Иерусалимнің Амальригінен көмек сұрады, олардың біріккен әскері Млені жеңіп, оны Киликия жазығындағы қалаларды Византия империясына қайтаруға мәжбүр етті. Богемонттың Армения Киликиясымен қарым-қатынасы шиеленісіп, 1175 жылы Мле тақтан түскенше белсенді сыртқы саясат жүргізуіне кедергі келтірді. 1176 жылдың мамырында Богемонт Алеппо атабегі Гумуштекинмен Мысыр мен Сирияның Әйюбид билеушісі Саладинге қарсы одақ жасасты. Богемонттың талабы бойынша Гумуштекин христиан тұтқындарын, соның ішінде Богемонттың әкесі Рейнальд Шатильонды босатты. Византия империясымен одақты нығайту үшін 1177 жылы Богемонт император Мануилдің жақын туысы Теодораға үйленді. Богемонт 1177 жылдың қыркүйегінде Иерусалим патшалығына келген Фландрия графы Филиппен кездесті. Замандас Вильгельм Тир айтуынша, көптеген крестоносшылар Богемонт пен Триполидің Раймонд III-ін Филипті Мысырға қарсы әскери наурызға қатысудан қайтарғаны үшін кінәлады, оның орнына Филиптің өз елдерінде болуын пайдалануды жөн көрді. Шындығында, желтоқсан айында Филипп пен Богемонт Дамаск әмірі Салих Исмаил әл-Малик гарнизоны бүлік шығарғаннан кейін Гаренкті қоршауға алды. Салих оларға Саладиннің (Салих пен Богемонттың ортақ жауы) Мысырдан Сирияға кеткенін хабарлағаннан кейін олар қоршауды көтерді. Салих 50 мың динар төлеп, Богемонттың пайдасына жақын ауылдардың жартысынан бас тартты. Вильгельм Тирдің айтуынша, Богемонт пен Триполидің Раймонд III 1180 жылдың басында Иерусалим патшалығына келді. Иерусалим патшасы Балдуин IV екі ханзаданың (олар оның әкесімен туған) оны тақтан түсіру үшін келгенін сезді, өйткені оның мәйектің белгілері сол кезде "көріне бастады". Тарихшы Бернард Гамильтон Вильгельм Тирдің баяндамасын қабылдайды, Богемонт пен Раймонд Иерусалимге патшаның аналық туыстарының ықпалын азайту үшін Балдуиннің сіңлісі және мұрагері Сибиллаға күйеу таңдауға келгенін айтады. Алайда Балдуин оны Агнес Куртенэйдің қолдауымен Лузиньяндық Гайға үйлендірді. Сибилланың үйленуінен екі ақсүйек партиясы құрылды. Богемонт, Триполидің Раймонд III және Ибелин ағайындылары Гай Лузиньянға қарсы шыққан топтың жетекшілері болды.
Қақтығыстар
Мануэль I Комнен 1180 жылдың 24 қыркүйегінде қайтыс болды. Богемонт көп ұзамай әйелі Теодорадан ажырасып, Сибилла есімді Антиохиялық жаман даңқы бар әйелге үйленді. Патриарх Аймери Богемонтты зина жасады деп айыптап, қауымнан шығарды. Богемонт шіркеу мүлкін тартып алғаннан кейін, Аймери Антиохияға тыйым салып, Қосэйрдегі бекінісіне қашты. Богемонт бекіністі қоршады, бірақ Маргаттың иесі Рейнальд II Мазур және патриархты қолдаған басқа да ақсүйектер оған қарсы көтерілді. Бальдуин IV Иерусалим патриархы Гераклийді, басқа епископтарды және Шатильондық Рейнольдты Антиохияға араласу үшін жіберді. Латакиядағы елшілермен алдын ала келіссөздерден кейін Богемонт пен Аймери Антиохияда кездесті. Богемонт шіркеудің тартып алынған мүлкін қайтаруға келісті, ал Аймери тыйымды алып тастады, бірақ Богемонттың қауымнан шығарылуы күшінде қалды, өйткені ол Теодораға оралудан бас тартты. Бейбітшілік толыққанды орнатылмады, қарсыластар Армян Киликиясына қашып кетті. Богемонт 1182 жылдың мамыр айында Алеппоның Зенгид билеушісі Имад ад-Дин Зенги II-мен келісім жасады. Алайда, Имад ад-Дин 1183 жылдың 11 маусымында Алеппоны Саладинге беруге мәжбүр болды. Антиохияға шабуыл бола қоюынан сескеніп, Богемонт Тарс қаласын Армян Киликиясының иесі Рупен III-ке қаржы жинау үшін сатты. Иерусалимнің Бальдуин IV-і Антиохияға 300 салт атты жіберетінін уәделеді. Саладин княздыққа басып кірмеді және Богемонтпен бейбіт келісімге қол қойды. Богемонт 1183 жылдың күзінде Иерусалим Корольдігінің басқару мәселесін талқылау үшін Бальдуин IV шақырған жиналысқа қатысты. Жиналыста Гай Лузиньян регенттік қызметінен босатылды, ал оның бес жасар күйеу баласы Балдуин - тең басқарушы деп жарияланды. Бір жарғыда Богемонттың 1185 жылдың сәуір айында Акрада болғаны көрсетілген, бұл оның сол кезде денесі ауырған Балдуин IV қайтыс болғанда қасында болғанын көрсетеді. Армян Киликиясының патшасы Рупен III өзінің қарсыласы Лампронның Хетум III ордасы Лампронды қоршады. Хетум Богемонтқа көмек сұрап елшілер жіберді. Богемонт Рупенді Антиохияға банкетке шақырды, онда ол 1185 жылы Рупенді тұтқындап, түрмеге қамады. Богемонт Киликияға басып кірді, бірақ Рупеннің інісі Леоның Лампронды басып алуына кедергі келтіре алмады. Армян ақсүйегі Барбаронның Пагуран бейбіт келісімге қол қойды. Рупен төлем төлеуге және Сарвентикар, Талл Хамдун, Мамистра және Аданадан бас тартуға келісті. Ол Богемонттың үстемдігін де мойындады. 1186 жылы төлем төленгеннен кейін Богемонт Рупенді босатты, ол көп ұзамай Антиохияға берген бекіністер мен қалаларды қайта басып алды.
Саладиннің жеңісі
Иерусалимнің баласы Бальдуин V 1186 жылдың жазында қайтыс болды. Триполидің Раймоны және оның жақтастары Бальдуин V-нің анасы Сибилла мен оның күйеуі Гуй Лузиньяның тақты басып алуына кедергі жасай алмады. Ибелиндік Бальдуин, Сибилла мен Гуй таққа отырғаннан кейін оларға құрмет көрсетуден бас тартқан жалғыз Иерусалим бароны болғандықтан, Антиохияға көшті. Богемонт оған феодтық жер берді. Көшпелі түрікмендер Киликияға басып кірді, жаңа билеуші Лео 1186 немесе 1187 жылы билікке келгеннен кейін көп ұзамай Богемонтқа адал болуға мәжбүр етті. Түрікмендер Антиохия княздығына да шабуыл жасап, Латакия маңындағы жазықтарды және жақын маңдағы таулардағы монастырларды тонады. Богемонт Сириядағы Саладиннің губернаторы Әл-Музаффар Омармен бітімге отыруға мәжбүр болды. Дегенмен, Богемонт өзінің үлкен ұлы Раймондтың басшылығымен 50 салт аттыны Иерусалимге жіберді. Түрікмендер Антиохия армиясы оларды жеңіп, олжаларын тартып алғанға дейін тонауды жалғастырды. 1187 жылдың 4 шілдесінде Хатин шайқасында христиан армиясы қырғынға ұшырады. Богемонттың ұлы соғыс алаңынан қашқан аз ғана христиан басшыларының бірі болды. Үш айдың ішінде Саладин Иерусалим Корольдігінің барлық қалалары мен бекіністерін басып алды. Триполидің Раймоны III, жыл соңына дейін қайтыс болды, Триполи графтығын Богемонттың үлкен ұлы және мұрагері Раймондқа қалдырды. Богемонт Антиохия мен Триполиді бір билеуші қорғай алмайтынына сенімді болғандықтан, Триполиді басқаруға кіші ұлын жіберді. Ибн Әл-Атирдің айтуынша, оның ұлы Триполиде орналасқаннан кейін Богемонт «франктердің ең ұлысы және олардың ең кең аумақты билеушісі» атанды. Богемонт әскери көмек алу үшін Сицилияның Вильгельм II-іне құрмет көрсетуді ұсынды. Саладин 1188 жылдың 1 шілдесінде Солтүстік Сирияға шабуыл жасады. Оның әскерлері 22 немесе 23 шілдеде Латакияны, алты күннен кейін Сахюнды және тамыз айында Оронт өзені бойындағы бекіністерді басып алды. 26 қыркүйекте тамплиерлер Саладинге Баграстағы бекінісін тапсырғаннан кейін Богемонт өзінің мұсылман тұтқындарын босатуды ұсына отырып, бітім туралы өтініш жасады. Саладин 1188 жылдың 1 қазанынан 1189 жылдың 31 мамырына дейін бітімгершілікке келісім берді. Богемонт тек өзінің астанасы мен Сент-Симеон портын сақтап қалуға тырысты. Саладин Антиохияға қарсылық көрсетпей берілуге тиіс екенін, егер 1189 жылдың мамыр айының соңына дейін күш түскенше күшін жинамаса, деп шарт қойды. Богемонт Киелі Рим императоры Фредерик Барбароссаны Сирияға келіп, Антиохияға билік етуді ұсынды.
Үшінші крест жорығы
1188 жылдың шілде-тамыз айларында Антиохияға жаңадан босатылған Гай Лузиньян келді. Богемонт оған әскери көмек көрсетпеді, сондықтан Гай Триполиге кетті. 1189 жылы мамыр айында Фредерик Барбаросса Киелі Рим империясынан аттанды. Оның крест жорығының басты мақсаты Антиохияны қорғау болған, бірақ ол 1190 жылы 10 маусымда Кіші Азиядағы Селеукия (қазіргі Түркиядағы Силифке) маңында күтпеген жерден қайтыс болды. Оның ұлы, Швабия герцогы Фредерик VI әскер басшылығын өз қолына алды, бірақ көптеген крестшілер Еуропаға қайтуға шешім қабылдады. Неміс крестшілерінің қалдықтары 1190 жылы 21 маусымда Антиохияға жетті. Богемонт Фридрих Швабқа адалдық серт берді. Барбароссаның денесі Антиохияға жеткізіліп, герцог қасиетті жерге жорығын жалғастырмас бұрын соборға жерленді. 1191 жылдың мамыр айында Богемонт Лимассольға Гю Лузиньян мен Киликиялық Леомен бірге Саладиндан Киелі жерді қайтарып алу үшін келген Англия королі Ричард I-мен кездесуге барды. 1191 жылы жазда Акрыны қоршау кезінде ол тағы да Ричардпен кездесті, бірақ крестшілерге әскери қолдау көрсетпеді. Богемонт пен Киликиялық Лео арасындағы қарым-қатынас шиеленістің күшеюіне ұшырады, себебі Лео Баграсты басып алып, оны Тамплиер орденіне беруден бас тартты. Англияның Ричард Киелі жерді тастап кеткеннен кейін, Богемонт 1192 жылы 30 қазанда Бейрутта Саладинмен кездесті. Ибн Әл-Атирдің мәліметінше, Богемонт Саладинге "бағынды", ал Саладин "оған құрмет киімін сыйлады". Олар Антиохия мен Триполиді қамтитын он жылдық бейбіт келісімге қол қойды, бірақ Киликиялық Лео Богемонттың вассалы болғанына қарамастан, Армян Киликиясы келісімге енбеді.
Соңғы жылдар
Богемонттың әйелі Сибилла, ұлы Вильгельм үшін Киликиялық Леоның (оның әйелі Изабел оның немересі болған) көмегімен Антиохияны сақтап қалуды қалады. Лео 1194 жылдың басында Богемонт пен оның отбасын Баграсқа шақырып, Антиохияны немесе тамплиерлерге беру туралы келіссөздерді бастағысы келетінін мәлімдеді. Бұл кездесу тұраққа түсірілген: Богемонт тұтқындалып, Леоның астанасы Сиске жеткізілді. Богемонт Антиохияны Леоға беруге мәжбүр болды. Ол өзінің маршалы Бартоломей Тирелді армян әскерімен бірге, олар Сасондық Гетомның басқаруында болды, Антиохияға жіберді. Антиохиялық ақсүйектер Леоның әскеріне қалаға кіруге рұқсат берді, бірақ грек және латын тұрғындары Леоның үстемдігіне қарсы шықты. Әрмен сарбазының киелі Гилариге, патшалық шапельге арналған қасиетті туралы айтқан бейшара сөзі бүлікке ұшыратып, армяндарды қаладан кетуге мәжбүр етті. Тұрғындар Патриарх Аймеридің басшылығымен соборда коммуна құрды. Олар Богемонттың үлкен ұлы Реймондты, түрмеде отырған әкесінің орнына регент деп жариялады. Реймондтың інісі Богемонт та Триполиден Антиохияға асығып келді, ал армян әскері Киликияға қайтаруға мәжбүр болды. 1195 жылдың басында Иерусалимнің Генрих I Антиохияға бейбіт келісімге келу үшін келді. Богемонт Киликияға билік ету құқығынан бас тартып, Леоның Баграсқа иелігін мойындағаннан кейін, Лео оны және оның жақтастарын босатты. Көп ұзамай Богемонттың ұлы Реймонд Леоның немересі және мұрагері Элисқа үйленді. Реймонд 1197 жылдың басында қайтыс болды, бірақ оның жесірі қайтыс болғаннан кейін Реймонд Рупенді дүниеге әкелді. Есейген Богемонт оны және оның нәресте ұлын Киликияға жіберді, өйткені ол Сибилладан туған ұлына Антиохияны сақтап қалуды немесе олардың қауіпсіздігіне кепілдік беруді қалады. Богемонт 1197 жылдың қазан айында Брабант герцогы Генрих I-ге Бейрутты басып алуға көмектесті. Бірақ ол Ябала мен Латакияны қоршауға бел буды, бірақ Антиохияға оралып, Майнц архиепискобы Виттельсбахтың Конрадымен кездесуі керек болды. Архиепископ Реймонд Рупеннің Богемонттың орнын басу құқығын қамтамасыз ету үшін Антиохияға келген еді. Конрадтың талабы бойынша Богемонт Антиохиялық ақсүйектерді шақырды, олар оның немересіне адалдық ант берді. Богемонт Триполилік өзін әкесінің заңды мұрагері деп есептеді, өйткені ол Богемонттың ең үлкен тірі ұлы болды. Ол 1198 жылдың соңында Антиохияға келіп, коммунаны өзінің билігін қабылдауға көндірді. Көп ұзамай жас Богемонт Триполиге қайтып оралып, әкесіне мемлекеттік істерді қайтадан басқаруға мүмкіндік берді, бұл ескі Богемонт ұлының төңкерісін жасырын түрде қолдағанын көрсетеді. Киликиялық Лео I Рэймонд Рупеннің мүддесін қорғау үшін Папалық орынға жүгінді, бірақ тамплиерлер Баграсты оларға қайтарудан бас тартқаны үшін оған қарсы шағымдануға батылды. Богемонт 1201 жылдың сәуір айында қайтыс болды. Оның ұлы Антақияға оның жерлеу рәсіміне қатысу үшін асықты. Коммуна оны ханзада деп жариялады, бірақ Реймонд Рупенге адал қалған көптеген дворяндар Киликияға қашты. Антиохиялық мұрагерлік соғысы Леоның 1219 жылдың мамыр айында қайтыс болуына дейін жылдар бойы созылды.
Отбасы
Богемонттың алғашқы әйелі, Оргильюза Харенктік, 1170 жылы шыққан құжаттарда алғаш рет есімдері аталады, бұл Богемонттың сол жылға дейін немесе сол жылы оған үйленгенін көрсетеді. Ол соңғы рет 1175 жылдың ақпан немесе наурыз айларында тілге алынған. Ол Богемонттың екі үлкен ұлы, Реймонд пен Богемонттың анасы болды. Богемонттың екінші әйелі, Теодора (Lignages d'Outremer оны Ирене деп атаған), Византия императоры I Мануил Комненнің туысы болған. Тарихшы Чарльз М. Бранд оны Мануилдің жүрегі жақын туысы, Иоанн Дукас Комненнің қызы деп санайды. Lignages d'Outremer бойынша, Теодора Констанция есімді қыз туған, бірақ ол басқа көздерде есімдері жоқ. Вильгельм Тирский Богемонттың үшінші әйелі Сибилланы Богемонтты баурап алу үшін "жаман сиқырмен айналысқан" әйел деп сипаттады. Михаил Сирийский Сибилланың бәде деуші екенін мәлімдеді. Оның қарындасы Богемонттың вассалы, Бурзейдің иесінің әйелі болды, ал Әли ибн әл-Атир осы қарындасын "Саладинмен хат алмасып, оған сыйлықтар жіберген" тыңшы деп сипаттады. Богемонт пен Сибилланың қызы Алиса, Жабаланың бай лорды Гай I Эмбриакоға әйел болды. Богемонт пен Сибилланың ұлы Вильгельм, Сицилияның II Вильгельміне құрмет көрсету үшін осылай аталған болуы мүмкін. Төртінші некесінде Богемонт Фарабельдің Изабелласына үйленді, олардан Богемонт Ботрон туды, ол Ботрун иелігінің мұрагері Изабеллаға үйленді.
Негізгі дереккөздер
Шығыс хаттары: ХІІ-ХІІІ ғасырлардағы крестшілер, зыяратшылар және қоныс аударушылар (Малькольм Барбер мен Кит Бейт аударған) (2010). Ашгейт. Ибн әл-Атирдің крестонос кезеңіне арналған хроникасы, «Аль Камил фи-т-Тарихтан» (2-бөлім: 541-582/1146-1193 жылдар: Нұр әд-Дин мен Саладин дәуірі) (Д. С. Ричардс аударған) (2007). Ашгейт. .