Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймонд Рупен (сонымен қатар Реймонд Рупен және Рубен Реймонд; 1198 – 1219 немесе 1221/1222) – Пуатье үйінің мүшесі, Антиохия княздығы мен Киликия Армения патшалығының тағына талапкер болған. Оның Антиохиядағы мұрагерлігіне әкесінің інісі Богемонд IV кедергі келтірді, бірақ анасының әкесі Киликиялық Лео I оны Киликияның күтілген мұрагері деп мойындады және Антиохияға талабын қойды. 1211 жылы Раймонд Рупен Киликияның кіші патшасы болып тағайындалды, ал 1216 жылы Антиохия князі болды. Антиохиялық мұрагерлік соғысы Леоның 1219 жылы қайтыс болуымен аяқталды, одан кейін Реймонд Рупен Антиохиядан қуылды. Ол Киликияға талабын жалғастырды, бірақ Лео күтпеген жерден өлім төсегінде қызы Изабеллаға қалдырғандықтан жеңіліске ұшырады және өліміне дейін түрмеге қамалды.
Raymond Roupen (also Raymond Rupen and Ruben Raymond; 1198 – 1219 or 1221/1222) was a member of the House of Poitiers who claimed the thrones of the Principality of Antioch and Armenian Kingdom of Cilicia. His succession in Antioch was prevented by his paternal uncle Bohemond IV, but his maternal great uncle Leo I of Cilicia recognized him as heir presumptive to Cilicia and pressed his claim to Antioch. In 1211 Raymond Roupen was crowned junior king of Cilicia, and was finally installed as Prince of Antioch in 1216. The War of the Antiochene Succession ended with Leo's death in 1219, shortly before Raymond Roupen was ousted from Antioch. He then pursued his claim to Cilicia, which Leo had unexpectedly willed to his daughter Isabella on his deathbed, but was defeated and imprisoned until death.
Мұрагерлік белгісіздік
Реймонд Рупеннің ата-анасы, Антиохиялық Реймонд пен Армениялық Алисаның некесі 1195 жылы Киликия Армениясы патшалығы мен Антиохия латын княздығы арасындағы жағдайды бейбіттендіру және оларды біртұтас басшылыққа біріктіру мақсатымен жасалды. Реймонд 1197 жылдың басында қайтыс болғаннан кейін Алиса жүкті болды. Ол қайтыс болғаннан кейін Реймонд Рупенді дүниеге әкелді. Бала, Антиохиялық Богемонд III-нің тұңғыш ұлы ретінде, мұрагерлік құқығы бойынша таққа талапкер болды, бірақ бұл принцип Латын Шығысында күшін жойды. Оның орнына, феодтар қан туыстығына қарай берілді, бұл Богемонд III-нің қалған балаларына тиімді болды. Реймонд Рупеннің әкесі қарт болғандықтан, Реймонд Рупен есейгенге дейін тірі қалуы екіталай еді, сондықтан ол таққа отырса, Армениялықтардың регенттік билігіне ие болуы мүмкін еді. Богемонд жесір келінін және жаңа туған немересін Киликияға жіберді, бұл олардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету немесе соңғы некесінен туған ұлының пайдасына немересін мұрагерліктен шеттету үшін жасалды. Екеуі де Киликияның тұңғыш патшасы болып жарияланған Алисаның ағасы Лео I-нің таққа отыру рәсіміне үлгерді. Рәсім Реймонд Рупеннің крещениесімен бірге өтті, оларды пап өкілі Конрад Виттельсбах жүзеге асырды. Лео ұлы болмағандықтан, Реймонд Рупенді өзінің мұрагері деп мойындады және Антиохияға мұрагерлікке ие болуын қамтамасыз етуді өзінің басты міндеті деп белгіледі. Конрад Виттельсбах Систен Антиохияға сапар шегіп, Богемонд III-ті вассалдарын шақырып, Реймонд Рупенді мұрагері ретінде мойындауға мәжбүр етті. Триполи графтығын билеген Богемонд III-нің үлкен ұлы Богемонд Реймонд Рупенге берілген адалдық сертін дереу жоққа шығарды. Темплерлер, Госпитальерлер, Генуя және Пиза саудагерлері, Антиохия коммунасының қолдауына ие болған Богемонд 1198 жылдың соңында Антиохияда күтпеген жерден пайда болды, әкесін тақтан ығыстырып, коммунадан болашақ ханзада ретінде өзіне адалдық ант беруді талап етті. Антиохияның дін қызметкерлері де Лео Анголемдік Петрмен, Антиохияның латын патриархымен араздасқаннан кейін Реймонд Рупеннің ісінен бас тартты.
The marriage of Raymond Roupen's parents, Raymond of Antioch and Alice of Armenia, was arranged in 1195 to end the hostilities between the Armenian Kingdom of Cilicia and the Latin Principality of Antioch and to eventually unite them under one ruler. The idea failed when Raymond died in early 1197, leaving Alice pregnant. She gave birth to a posthumous son, Raymond Roupen. The infant was heir apparent to his grandfather Bohemond III of Antioch by primogeniture, but this principle was not upheld in the Latin East. Instead, the fiefs passed by the proximity of blood, which favored Bohemond III's surviving children. Raymond Roupen's grandfather was elderly and unlikely to live until Raymond Roupen reached the age of majority, making an undesirable Armenian dominated regency likely if Raymond Roupen were to succeed him. Bohemond sent his widowed daughter in law back to Cilicia along with his newborn grandson, either to ensure their safety or to remove the grandson from succession in favor of a son by his latest marriage. The two arrived just in time for the coronation of Alice's uncle, Leo I, as the first king of Cilicia. The ceremony was combined with Raymond Roupen's baptism, and both were performed by the papal legate Conrad of Wittelsbach. Leo, who had no sons, recognized Raymond Roupen as his heir presumptive, and made it his principal mission to secure his grandnephew's succession to Antioch as well. Conrad of Wittelsbach traveled from Sis to Antioch, where he compelled Bohemond III to summon his vassals and have Raymond Roupen recognized as his heir apparent. Bohemond III's eldest surviving son, Bohemond, who was already ruling the County of Tripoli, immediately denounced the oaths of allegiance given to Raymond Roupen. Having secured the support of the Knights Templar, the Knights Hospitaller, the Genoese and Pisan merchants, and the Commune of Antioch, Bohemond suddenly appeared in Antioch in late 1198, ejected his father and had the commune swear allegiance to himself as the future prince. The Antiochene clergy too abandoned Raymond Roupen's cause after Leo fell out with Peter of Angoulême, Latin Patriarch of Antioch.
Антиохия мұрагерлік соғысы
1201 жылы сәуірде Богемонт III қайтыс болғанда, Богемонт IV Антиохияның ханзадасы ретінде өзін орнықтыруда еш қиындық көрмеді. Раймонд Рупенді қолдаған көптеген ақсүйектер Сиске қашып кетті. Лео Антиохия қаласын қоршап алып, Антиохия мұрагерлік соғысын бастарды. Иерусалим және Кипр патшасы Амальрик Раймонд Рупенді жақтады, бірақ араласудан бас тартты. Лео 1210 жылы Раймонд Рупенге Амальриктің қызы және Кипр патшасы Юго I-нің қарындасы Хелвиске үйленуді ұйымдастырды. 1211 жылы 15 тамызда Раймонд Рупен Киликияның кіші патшасы болып, император Отто IV жіберген тәжбен таққа отырды. Келесі жылы, ересек жасқа жеткен кезде, Лео Раймонд Рупенді Антиохияны тонауға жіберді. Раймонд Рупен Хоспиталдықтардан және Антиохия ақсүйектерінен, соның ішінде коммуна жетекшісінен жер беру туралы уәде бергендігі үшін жаңа одақтастар тапты. Бұл істе де Лео оны қолдады. 1216 жылдың басында Антиохия соңымен басып алынды. Раймонд Рупен мен Лео 14 ақпанда қалаға кірді, ал Богемонт қалада болмады. Раймонд Рупенді Антиохияның ханзадасы ретінде латын патриархы Петр Ивреялық киеліге берді және ақсүйектер мен коммунадан адалдыққа сөз алды. Селжук түркілері Киликияға шабуыл жасады, сондықтан Раймонд Рупенді әкесінің інісіне көмектесуге шақырған болуы мүмкін. Алайда олардың қарым-қатынасы нашарлап, Раймонд Рупен Леоны тұтқындауға ниеттенді. Бірақ Лео Темплиерлердің ескертуімен Киликияға қашып кетті. Леоның қолдауысыз Раймонд Рупен Антиохияны ұстап тұра алмады. Ол 1218 жылы Хоспиталдықтарға Джаблехті басып алуға көмектесті, бірақ князьдық соғыстан қирағандықтан, өзінің күші жетпейтінін сезді. Салықтың өсуі оның халқының арасында оның беделін түсірді. 1219 жылы Антиохияның тұрғындары мен ақсүйектері көтеріліс көтеріп, Богемонтты қайтаруға көндірді. Оның інісі келген кезде Раймонд Рупен цитадельде пана тапты, бірақ кейін Киликияға қашты. Ол цитадельді Хоспиталдықтарға тапсырып, олардың достығын жеңіп алды.
When Bohemond III died in April 1201, Bohemond IV had no difficulty establishing himself as Prince of Antioch. Many noblemen who had favored Raymond Roupen fled to Sis. Leo laid siege to the city of Antioch, starting the War of the Antiochene Succession. Amalric, King of Jerusalem and Cyprus, favored Raymond Roupen but declined to intervene. Leo arranged for Raymond Roupen to marry Helvis, Amalric's daughter and sister of King Hugh I of Cyprus, in 1210. On 15 August 1211, Raymond Roupen was crowned as junior king of Cilicia, with a crown sent by Emperor Otto IV. The following year, when he was about to reach the age of majority, Raymond Roupen was sent by Leo to plunder Antioch. Raymond Roupen found new allies in the Hospitallers and Antiochene noblemen, including the leader of the commune, by promising grants of land. In this too he was supported by Leo. In early 1216, Antioch was finally occupied. Raymond Roupen and Leo entered the city on 14 February, while Bohemond was absent. Raymond Roupen was consecrated as Prince of Antioch by the Latin Patriarch, Peter of Ivrea, and received the submission of the nobility and the commune. The Seljuk Turks promptly attacked Cilicia, and Raymond Roupen may have been asked to assist his granduncle. Their relationship, however, deteriorated and Raymond Roupen intended to capture Leo. The latter was warned by the Templars and escaped to Cilicia. Without Leo's backing, Raymond Roupen could not hold Antioch. He helped the Hospitallers occupy Jableh in 1218 but found himself lacking resources, as the principality had been devastated by the war. An increase of taxation made him unpopular among his subjects. In 1219, the burghers and noblemen of Antioch rose up and persuaded Bohemond to return. On his uncle's arrival, Raymond Roupen sought refuge in the citadel but then fled to Cilicia. He left the citadel in the hands of the Hospitallers, earning their friendship.
Киликиялық талап
Антиохиядан қуылғаннан кейін Реймонд Рупен Киликиядағы Леодан пана іздеді. Бірақ, оның атасы өлім төсегінде жатқанда, Реймонд Рупенді кішкентай қызы Изабелланың пайдасына мұрадан айыруға шешім қабылдады. Принц Богемонд IV-тің таққа қайта отыруы, содан кейін 1219 жылдың мамыр айында король Лео I-нің қайтысы Реймонд Рупеннің Антиохияны билеу үмітіне нүкте қойды. Оның орнына Реймонд Рупен Киликияны иеленуге талпынды, сондай-ақ Леоның үлкен қызы Стефанидің күйеуі Джон Бриенн де талапкер болды. Папа Онорий III Стефани немесе оның Джоннан туған ұлы король Леоның орнын басатынын жариялады, бірақ анасы да, баласы да көп ұзамай қайтыс болды. Осыдан кейін Онорий Реймонд Рупеннің пайдасына шешім шығарды. Реймонд Рупеннің Киликия тағына отыру мүмкіндігі жақсы болды: оны анасы Алиса, бірқатар Киликия ақсүйектері, Госпитальерлер, Папалық және Египетте Бесінші крест жорығын басқарып жүрген Папалық легаты Пелагий Альбано қолдады. Реймонд Рупен 1220 жылдың жазында Пелагиймен жеке кеңесу үшін Дамиеттаға сапар шекті, содан кейін анасымен бірге Киликияға шабуыл жасады. Олар Тарс қаласына орналасып, Госпитальерлерден көмек күтті. Королева Изабелланың регенті Баберондық Константин олардың бекінісіне қарсы жылдам шабуыл жасады. Үш айлық қоршаудан кейін Тарс Реймонд Рупен мен Алисамен бірге басып алынды.
Once ousted from Antioch, Raymond Roupen sought shelter with Leo in Cilicia. His granduncle was on his deathbed, however, and decided to disinherit Raymond Roupen in favor of his infant daughter Isabella. Prince Bohemond IV's restoration, followed by King Leo I's death in May 1219, thus ended Raymond Roupen's prospects of ruling Antioch. Raymond Roupen instead rose to claim Cilicia, as did John of Brienne, husband of Leo's elder daughter, Stephanie. Pope Honorius III ruled that Stephanie or her son by John should succeed King Leo, but both mother and child died soon after. Honorius then ruled in favor of Raymond Roupen. Raymond Roupen's chances of winning the Cilician throne seemed good: he had the support of his mother, Alice; of some Cilician nobles; of the Hospitallers; of the papacy and of the papal legate Pelagius of Albano, who was leading the Fifth Crusade in Egypt. Raymond Roupen traveled to Damietta in the summer of 1220 to consult with Pelagius in person, after which he invaded Cilicia with his mother. They established themselves in Tarsus, where they waited for help from the Hospitallers. Constantine of Baberon, regent for Queen Isabella, quickly marched to their stronghold. After a three month siege, Tarsus was captured together with Raymond Roupen and Alice.
Салдары
Реймонд Рупен 1221 немесе 1222 жылы Киликия түрмесінде қайтыс болды. Ол жиырма бес жасқа толған шамада болды. Изабелла мен Богемонт Киликияда және Антиохияда сөзсіз билік жүргізді, ал көп ұзамай Богемонттың ұлы Филип Изабеллаға үйленіп патша болды, бірақ оған да осыған ұқсас тағдыр бұйырды. Хонорий мен Пелагий Реймонд Рупеннің кішкентай қыздары Мария мен Эшиваның құқықтарын алға тартпауға шешім қабылдады, оларды анасы Кипрге алып кетті.
Raymond Roupen died in a Cilician prison in 1221 or 1222. He was in his mid twenties. Isabella and Bohemond were left to reign uncontested in Cilicia and Antioch, respectively, and shortly thereafter Bohemond's son Philip became king by marrying Isabella, but met a similar fate. Honorius and Pelagius decided not to put forward the claims of Raymond Roupen's young daughters, Maria and Eschiva, who were taken by their mother to Cyprus.