Лернер мен Лоуэ: Американдық ән жазушылар дуэті, «Маған қызмет ете гөр» (My Fair Lady), «Бригадун», «Камелот» сияқты хиттердің авторы. Тарихы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
20 ғасырдағы американдық ән жазушылар тобы
20th century American songwriting team
Лернер мен Лоуэ – лирик ақын және либретто авторы Алан Джей Лернер мен композитор Фредерик Лоуэ арасындағы серіктестік. 1942 жылдан 1960 жылға дейін, содан кейін 1970 жылдан 1972 жылға дейін үш онжылдыққа созылған және тоғыз мюзиклді қамтыған бұл екеу «Май Фейр Леди», «Бригадун» және «Камелот» сияқты сахнадағы сәтті туындылардың, сондай-ақ «Жижи» музыкалық фильмінің жасалуымен танымал. Керісінше, Алан Лернер Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және Гарвард университетінде оқыды, онда оның алғашқы музыкалық театрға жасаған үлесі студенттік «Хэсти Пудинг» мюзиклдерінде жұмыс істеуден туындады.
Lerner and Loewe is the partnership between lyricist and librettist Alan Jay Lerner and composer Frederick Loewe. Spanning three decades and nine musicals from 1942 to 1960 and again from 1970 to 1972, the pair are known for being behind the creation of critical on stage successes such as My Fair Lady, Brigadoon, and Camelot along with the musical film Gigi. Conversely, Alan Lerner was born in New York City and attended Harvard where his first musical theater contributions came from working on collegiate Hasty Pudding musicals.
Жиналыс
1942 жылдың тамызында Нью-Йорктегі Ламбс клубында 24 жастағы америкалық Алан Джей Лернер мен 41 жастағы австриялық Фредерик Лоуэ ресми түрде танысты. Олардың бірінші бірлескен жұмысы – "Жұмыс кешінде" мюзиклі 1942 жылы Детройттегі театр труппасында жасалды, 9 апта бойы көрсетілді, бірақ Бродвей сахнасына шыға алмады. Олардың Бродвейге жеткен алғашқы қойылымы "What's Up?" болды, ол көбінесе (бірақ шамалы) жағымды пікірлер алды, алайда коммерциялық сәттілікке ие болмады. Лернер кейіннен бұл мюзиклдің бір апта ғана сахнада тұрғанын, содан кейін жабылып қалғанын жазды.
In August 1942 at the Lambs Club in New York City 24 year old American, Alan Jay Lerner and 41 year old Austrian, Frederick Loewe, officially met each other. The very first of their collaborations, Life of the Party, was worked on in 1942 at a stock company in Detroit, ran for 9 weeks and never made it to a Broadway stage. The first of their productions to make it to Broadway was What's Up?, which received generally (if mildly) favorable reviews but was not a commercial success. Lerner later wrote that the musical ran for only one week before closing,
Бригадуан
Бригадун – бұл жұптың алғашқы маңызды табысы болды. Лоуэ мен Лернер өз музыкасын жетістікті инвесторлар тауып, өндірістік қойылымды іске асыруға көмектесетінге дейін елу рет сынақтан өткізгендері хабарланды. Көптеген көңілі толмаған жұмыс сессияларынан және Ричард Роджерспен бірге пьесаны бейімдеуге тырысып, сәтсіз болған Оскар Хаммерштейннің пікірлерінен кейін Лернер мен Лоуэ жобадан бас тартты. 1954 жылы музыкалық театрдың "ережелерінің" жай-күйін қайта қарастырғаннан – немесе, дәлірек айтқанда, олардың енді қажеттілігінің болмауынан кейін Лернер мен Лоуэ жобаны қайта қолға алды және бейімдеу жұмыстарын жалғастырды.
Brigadoon was the pair's first significant hit. Loewe and Lerner reportedly auditioned their music fifty times before successfully finding investors to help mount their production. After many frustrated work sessions and the input of Oscar Hammerstein, who had also tried to adapt the play with Richard Rodgers and failed, Lerner and Loewe abandoned the project. After reevaluating the state of the musical theater "rules"—or, rather, the new lack of them—and determining that it was no longer necessary to have a subplot or a larger than life ensemble, in 1954 both Lerner and Loewe resumed the project and continued their efforts on the adaptation.
Гиги
My Fair Lady-дің ашылғанына төрт жыл өткен соң, Лернер Лоуэмен бірлесіп фильм түсіруді ұсынды. Бұл сахналық жұмыстан өзгеше болғандықтан, Лоуэ бастапқыда осы мүмкіндіктен бас тартты, бірақ сценарийді оқығаннан кейін келісім берді. Ол кезде бұл фильм бір өндірістің ең көп "Оскар" сыйлығын жеңіп алған рекордын иеленген болатын.
Four years after My Fair Lady opened, Lerner sought to collaborate with Loewe on a film. Due to it being outside of stage work, Loewe at first passed on the opportunity, but relented after reading the script. at that time holding the record for the most Oscars won by a single film production.