Джеймс МакИнтайр: Американ ділмегі және Лас-Анджелес архиепископы
James Francis McIntyre
Джеймс МакИнтайр – америкалық католик шіркеуінің архиепископы (1948-1970). Лос-Анджелесте көп шіркеу, мектеп салды. Кардинал атағын алған. Талқыға арналған тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық прелат Джеймс Фрэнсис Алойсиус МакИнтайр (25 маусым 1886 – 16 шілде 1979) – католик шіркеуінің американдық дін қызметкері. 1948 жылдан 1970 жылға дейін Лос-Анджелес архиепископы қызметін атқарды және 1953 жылы кардинал атағын алды. Ол көптеген жаңа приходтар, шіркеулер мен мектептер салуда үлкен табысқа жетті. Шіркеу саясатында белгілі болды, ал оның абыройы бүгінгі күнге дейін даулы болып қалып отыр.
American prelate
James Francis Aloysius McIntyre (June 25, 1886 – July 16, 1979) was an American prelate of the Catholic Church. He served as Archbishop of Los Angeles from 1948 to 1970, and was created a cardinal in 1953. He was a highly successful builder of new parishes, churches, and schools. He was notable in Church politics, and his reputation remains highly controversial.
Ерте өмір
Джеймс МакИнтайр Манхэттенде Джеймс пен Мэри (құрмет аты Пелли) МакИнтайрдың отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Нью-Йорк қаласының тумасы және атты полицияның қызметкері, ал анасы Ирландияның Галвей графтығындағы Килтормерден келген. Ол жергілікті шіркеу мектебінде орын болмағандықтан 70-ші мектепке барып оқыды. Оның әкесі Централь паркте аттан құлап, ауыр жарақат алғаннан кейін мүгедек болып қалды; анасы отбасын асырау үшін киім тігу бизнесін ашты. Содан кейін ол бір жыл Кафедралық колледжде оқыды, сосын Йонкерстегі Сент-Джозеф семинариясына түсті, онда ол Патрик О'Бойлмен дос болды. 1946 жылдың 20 шілдесінде МакИнтайр Нью-Йорк архиепископының көмекшісі және Палтус архиепискобы болып тағайындалды. Архиепископ Спелманның орнын ешқашан алмаса да, ол архиепископты басқаруға көмектесті, ал Спелман әскери күштердің апостолдық викары ретінде қосымша міндеттермен айналысты. Спелман бірде: «Мен ешқашан [МакИнтайрмен] кеңеспей маңызды іспен айналыспадым. Оның кеңесіне қайшы келген ешбір нәрсем жоқ» деді. Архиепископ ретінде ол католик мектептеріне салынатын штаттық салықты жоюға бағытталған табысты күш-жігерді жетектеді. Пий XII 1953 жылдың 12 қаңтарында оны Санта-Анастасияның кардиналды діни қызметкері етіп тағайындады. МакИнтайр Батыс Американың алғашқы кардиналы болды. Консисторияда ресми фотографтың жарық көзі биретта киген кезде істемегенде, Пий мен МакИнтайр рәсімді қайтадан орындады. Ол фильмдердің моральдық тұрғысынан «көрініп тұрған салғырттыққа» қатысты сақшылық танытты және 1962 жылдан 1965 жылға дейін қатысқан Екінші Ватикан кеңесінің литургиялық қайта қаралуына қарсы болған американдық епископтардың бірі болды. Кардинал МакИнтайр шіркеу догмаларына қарсы шыққандарға қарсы тұрды. 1964 жылы азаматтық құқық қозғалысын жеткілікті қолдамағаны үшін МакИнтайрдың қызметтен босатылуын талап еткен отец Уильям ДюБейді, ДюБей католик діни қызметкерлері үшін еңбек одағын жақтағаннан және католик шіркеуінің иерархиясын сынаған кітап жариялағаннан кейін, қызметінен шеттетті. 1960 жылдардың соңында епископ Джеймс П. Шеннон NBC деректі фильмінде шіркеу иерархиясына сын көзқарас білдіргенде, МакИнтайр Шеннонның көзқарасын «бастапқы шидайлық» деп сипаттады. Ол Марияның Таза Жүрегінің қарындастарымен келіспеушілікке ұшырады, оларды 1967 жылы солшылдыққа бейімделгені және дәстүрлі тәртіптен бас тартқаны үшін архиепископтық оқу орындарында оқытудан шеттетті. Бұл дау Киелі Таққа шағымданылды, онда қарындастар бұрынғы тәжірибелерін қалпына келтіруі немесе анттарынан босатуды сұрауы керек еді; 380 мүшесінің 315-і босатуды сұрап, католик емес ұйым құрды. Өкіметтік мерзімі аяқталғаннан кейін, ол қара нәсілділер, испандар және өзінің діни қызметкерлерінің наразылықтарына ұшырады. Джон Куни МакИнтайрдың нәсілдік пікірлерге ие болғанын және оның архиепископтығының діни қызметкерлері одан нәсілдік қорлаудан аулақ болуын сұрағанын жазды. 1970 жылдың 21 қаңтарында 21 жыл архиепископ болып қызмет еткеннен кейін зейнетке шықты, содан кейін Лос-Анджелестің орталық қаласындағы Сент-Базиль шіркеуінде діни қызметкер болып қызмет етті, онда ол жеке түрде Сент-Базильдің жанындағы екінші алтарьда Триденттік миссаны өткізді. МакИнтайр 93 жасында Лос-Анджелестегі Сент-Винсент медициналық орталығында қайтыс болды. 2003 жылы оның сүйектері Жаңа Әйелдер кафедральді шіркеуінің криптасына көшірілді.
James McIntyre was born in Manhattan to James and Mary (née Pelly) McIntyre. His father was a native of New York City and member of the mounted police, and his mother was from Kiltormer, County Galway, Ireland. McIntyre attended Public School No. 70 because there was no room for him at the local parochial school. His father was rendered an invalid after falling from his horse in Central Park and sustaining serious injuries; his mother then opened a dressmaking business to support the family. He then studied at Cathedral College for a year before entering St. Joseph's Seminary in Yonkers where he was a friend of Patrick O'Boyle. On July 20, 1946, McIntyre was named coadjutor bishop of New York and titular archbishop of Paltus. Despite never succeeding Spellman as archbishop, he assisted in the governance of the archdiocese while Spellman was busied by his additional duties as Apostolic Vicar for the Military Forces. Spellman once said, "I have never undertaken any important matter without consulting [McIntyre]. In nothing have I gone contrary to his advice." As archbishop, he led the successful effort to repeal the state tax on Catholic schools. Pius XII created him Cardinal Priest of Santa Anastasia in the consistory of January 12, 1953. McIntyre was the first cardinal of the Western United States. At the consistory, when the official photographer's flash bulb failed to go off when the biretta was conferred, Pius and McIntyre re enacted the ceremony. He expressed caution towards "an obvious trend toward laxity" in the morality of films, and was one of the American bishops to oppose the liturgical revision of the Second Vatican Council, in which he participated from 1962 to 1965. Cardinal McIntyre resisted elements in the church who dissented from Church dogma. He suspended Father William DuBay, who had called for McIntyre's removal in 1964 for not sufficiently supporting the civil rights movement, after DuBay advocated a labor union for Catholic priests and published a book critical of the Catholic Church hierarchy. When Bishop James P. Shannon expressed views critical of the Church hierarchy in an NBC documentary in the late 1960s, McIntyre described Shannon's views as constituting "incipient schism." He had a dispute with the Sisters of the Immaculate Heart of Mary, whom he barred from teaching within the archdiocese in 1967 for their leftist tendencies and abandonment of their traditional discipline—such as eliminating the habit and compulsory daily prayer. The dispute was appealed to the Holy See, which stipulated that the sisters must either restore their former practices or request dispensation from their vows; 315 of the 380 members sought dispensation and formed a non Catholic organization. At the end of his tenure, he was the subject of protests by blacks, Hispanics, and his own clergy. John Cooney writes that McIntyre harbored racial prejudices and was approached privately by the priests of his archdiocese who asked him to refrain from making racial slurs. He retired after 21 years as Archbishop on January 21, 1970, and then served as a parish priest at St. Basil's Church in Downtown Los Angeles, where he privately celebrated the Tridentine Mass on the side altars of St. Basil's. McIntyre died at St. Vincent Medical Center in Los Angeles, at the age of 93. In 2003, his remains were transferred to the crypt of the new Cathedral of Our Lady of the Angels.
Беделі
Макинтайр Америка шіркеуіндегі либералды топтарға ұнамайтын. Чарльз Моррис өзінің "Американдық католик" кітабында былай дейді: Бүгінде Макинтайрдың есімі көбінесе 1960 жылдардағы мәдени және діни төңкерістерге қарсы күрескен қайғылы, сәл күлкілі сексен жастағы қарт кісімен байланысты. Бірақ егер ол 1961 жылы канондық жасы жеткенде, яғни 75 жасқа толғанда зейнетке шыққан болса, Америка шіркеуінің көрнекті құрылысшыларының бірі ретінде есте қалар еді. Франсис Вебер өзінің екі томдық өмірбаянында Макинтайрдың беделін жақсартуға тырысады. Вебердің кітабына шолу жасаған тарихшы Кевин Старр Вебермен келісіп, Макинтайр және 1960 жылдар туралы басқаша пікірді ұсынады. Старр былай деп жазады: Өкінішке орай, бұл мейірімді (көбінесе) және өзінің жолымен қасиетті дін қызметкері Екінші Ватикан соборынан кейін 1960 жылдардағы шіркеу төңкерісін ілгерілеткендердің кінә тағу құрбаны болды.
McIntyre was disliked by liberal elements within the American Church. Charles Morris in his book American Catholic states:Today, McIntyre's name is associated mostly with his sad, slightly ridiculous octogenarian flailing against the cultural and religious revolutions of the 1960s. But if he had retired at the canonical age of 75 in 1961 he would be remembered as one of the great builders of the American Church. Monsignor Francis Weber, in his two volume biography of McIntyre, tries to rehabilitate the cardinal's reputation. In a review of Weber's book, historian Kevin Starr agrees with Weber and articulates the alternative version of McIntyre and the 1960s. Starr writes:Sadly, this kindly (most of the time) and, in his own way, holy prelate became the scapegoat for those pushing the ecclesial revolutions, so frequently self destructive, of the 1960s after the Second Vatican Council.
Негізгі дереккөздер
Мэри Роуз Каннингем, К. С. К., ред. Архивтік орталықтағы құжаттар мен осымен байланысты тарихи материалдардың тізімі, Лос-Анджелес архиепископиясы, ең қадірлі Дж. Фрэнсис А. МакИнтайр үшін, Бірінші том: 1948–1960 және Екінші том: 1961–1970 (1995)
Sister Mary Rose Cunningham, C. S. C., ed. Calendar of Documents and Related Historical Materials in the Archival Center, Archdiocese of Los Angeles, for the Most Reverend J. Francis A. McIntyre, Volume One: 1948 1960 and Volume Two: 1961 1970 (1995)