Уэльс жазушысы Говард Спрингтің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Уэльстік жазушы Говард Спринг (10 ақпан 1889 жыл - 3 мамыр 1965 жыл) – ағылшын тілінде жазған уэльстік автор және журналист. Ол журналист ретінде жазушылық жолын бастады, бірақ 1934 жылдан бастап ересектер мен балаларға арналған көптеп сатылатын романдардың сериясын жариялады. Ең танымал туындысы – "Fame Is the Spur" (1940) романы, кейіннен Майкл Редгрейвтің басты рөлде ойнаған фильмге, содан кейін Тим Пигот Смит пен Дэвид Хейманның қатысуымен 1982 жылы BBC телесериалына бейімделді.

Өмірбаян

Говард Спринг Кардифф қаласында, жұмысшы бағбанның ұлы ретінде дүниеге келді. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, он екі жасында мектепті тастап, жұмысқа орналасуға мәжбүр болды. Кейін Кардифф доктеріндегі сенімді есепшілер фирмасында кеңсе малайы, ал Оңтүстік Уэльс Daily News газеті кеңсесінде хабаршы болып жұмыс істеді. Ол репортер болуға ниеттенді және бос уақытын стенография үйренумен және Кардифф университетінде кешкі сабақтармен өткізді, онда ағылшын, француз, латын, математика және тарих пәндерін оқыды. Ол Оңтүстік Уэльс Daily News газетінің таңғы және кешкі басылымдарында репортер болып жұмыс істеді. 1911 жылы Брэдфордтағы Йоркшир обсерваториясына қосылды, ал 1915 жылы Манчестер гвардиясына ауысты, бірақ Корольдік армиялық қызмет корпусына стенотипист ретінде шақырылғанға дейін бірнеше ай ғана жұмыс істеді. Соғыстан кейін ол Guardian газетіне қайтып оралды. Редактор К. П. Скотт Спрингтің репортаж жасау қабілетін жоғары бағалаған көрінеді; ол Спринг туралы былай деп жазды: "Ешкім қиын мәселені осылай шебер жеткізе алмайды немесе осыншалықты тиімді түрде қорытындылай алмайды". Guardian газетінде жұмыс істеген кезде Спринг Дидсбери қалашығында тұрды. 1931 жылы лорд Бивербрук сөйлеген саяси жиын туралы баяндағаннан кейін, Бивербрук Спрингтің мақаласына қатты әсерленді (Спринг Бивербрукты "арман сатушы" деп сипаттады, бұл Бивербруктың көңілінен шықты), сондықтан ол оған Лондонның Evening Standard газетінде кітап сыншысы қызметін ұсынды. Спринг бұл ұсынысты "тартыссыз" деп сипаттады және ол табысты болды. Сол уақытта Спринг жазушы ретінде өзінің амбицияларын дамытып жатты. Оның алғашқы кітабы, Darkie and Co., балаларға арналған әңгіме, 1932 жылы жарық көрді, содан кейін оның алғашқы романы, Манчестерде өтетін Shabby Tiger, 1934 жылы Уильям Коллинз баспасында жарық көрді. Shabby Tiger 1973 жылы Гранада Телевидениесі шығарған сол аттас телесериал ретінде бейімделді. Бұл сериалда Джон Нолан Ник рөлінде, Прунелла Джи Анна рөлінде, ал Шарон Моган өзінің теледидардағы дебютін жасап, сұлу және амбициялы Рейчел Розинг рөлінде ойнады. Романның жалғасы бір жылдан кейін, Рейчел Розинг (Коллинс, 1935) болып шықты. Екеуі де 1936 жылы АҚШ-та жарық көрді. Стивен Сперриер салған және 1936 жылы Faber & Faber баспасында жарық көрген балалар әңгімесі "Сэмпсонның циркі" кітапхана қауымдастығының алғашқы Карнеги медалінің екі үздік туындысының бірі атанды, бұл британдық автордың балалар әдебиетіне қосқан ең үлкен үлесін мойындады. Оның ересектер нарығындағы алғашқы үлкен жетістігі "Менің ұлым, менің ұлым" (1937) романы болды, бастапқыда "О Абсалом" деп аталған бұл роман Америкада сәтті болды және 1940 жылы "Менің ұлым, менің ұлым!" атты фильмге бейімделді. Оны 1977 жылы BBC телеарнасы теледидар үшін бейімдеді. WorldCat кітапханалары қытай, неміс, еврей және тағы төрт тілдегі басылымдарды тіркеді. 1939 жылы Спринг толық уақытты жазушы болу үшін Корнуоллдағы Майлорға көшіп барды. (Оның әйелі Марионның әкесі Сент-Мауесте үйі болды.) 1940 жылы оның ең танымал туындысы жарық көрді: Fame Is the Spur, лейборист көшбасшысының билікке жолы туралы әңгіме. Соғыс жылдарында Спринг тағы екі роман жазды: "Қиын фактілер" (1944) және "Дункерли" (1946). 1947 жылы Спринг әйелімен Фалмут қаласына, Фенвик жолындағы Ақ коттеджге көшіп келді. Соғыстан кейінгі кезеңде ол "Қорал жоқ" (1948), "Үйлер арасы" (1951), "Күн батудың әсері" (1953), "Бұл ғашықтар қашып кетті" (1955), "Уақыт және сағат" (1957), "Барлық күн ұзақ" (1959), "Мен бір ханымды кездестірдім" (1961) және оның соңғы кітабы "Күннің желдері" (1964) жарық көрді. Спринг сонымен қатар үш томдық автобиография жазды: Heaven Lies About Us, A Fragment of Infancy (1939); Осы арада (1942); және And Another Thing (1946), кейіннен бір томдықта Хауард Спрингтің автобиографиясы ретінде жарияланды (Коллинс, 1972). Осы кезеңде Спринг сегіз жыл бойы беделді Корольдік Корнуолл политехникалық қоғамының президенті және Фалмут өнер мектебінің директоры, сондай-ақ Корнуолл драма лигасының президенті болып қызмет етті. Соңғысы Лэндс-Энд жартастарындағы ашық аспандағы Минак театрында спектакльдер қоюымен танымал болды. Спринг - адам мінезін кеңінен түсінуді роман жазушының техникалық шеберлігімен біріктірген табысты жазушы. Оның композициялық әдісі өте мұқият болды. Ол әр таңертең бөлмесіне кіріп, мың сөз жазып, шамамен 150 мың сөзден тұратын романға айналдыратын. Ол өз жазбаларына үлкен өзгерістер енгізбейтін еді. Говард Спринг инсульттан қайтыс болды. 1967 жылы оның жесірі Марион Спринг олардың өмірі туралы жылы әңгіме жазды, ол "Гавард" деп аталды, ал алғы сөзін А. Л. Роуз жазды. Оны Коллинз баспасы шығарды.

Howard Spring was born in Cardiff, the son of a jobbing gardener. He was forced to leave school at the age of twelve, when his father died, to start work as an errand boy. He later became an office boy at a firm of chartered accountants in Cardiff Docks and then a messenger at the offices of the South Wales Daily News. He was keen to train as a reporter, and spent his leisure time learning shorthand and taking evening classes at Cardiff University, where he studied English, French, Latin, mathematics and history. He graduated to be a reporter on both the morning and evening editions of the South Wales Daily News. In 1911 he joined the Yorkshire Observer in Bradford before moving in 1915 to the Manchester Guardian, but was there only a few months before he was called up for the Royal Army Service Corps as a shorthand typist. After the war, he returned to the Guardian, where he worked as a reporter. C. P. Scott, the editor, apparently regarded Spring's reporting skills highly; he wrote of Spring that: "Nobody does a better 'descriptive' or a better condensation of a difficult address." Whilst working for the Guardian, Spring lived in the suburb of Didsbury. In 1931, after reporting on a political meeting at which Lord Beaverbrook was the speaker, Beaverbrook was so impressed by Spring's piece (Spring described Beaverbrook as "a pedlar of dreams", which took Beaverbrook's fancy) that he arranged for him to be offered a post with the Evening Standard in London as a book reviewer. Spring described the offer as "irresistible", and the appointment proved successful. At the same time, Spring was developing his ambitions as a writer; his first book, Darkie and Co., a children's story, came out in 1932, followed by his first novel, Shabby Tiger, which was set in Manchester, published by William Collins, Sons in 1934. Shabby Tiger was adapted as a television series of the same title produced by Granada Television in 1973. It starred John Nolan as Nick and Prunella Gee as Anna, with Sharon Maughan making her TV debut as the glamorous and ambitious Rachel Rosing. A sequel to the novel followed a year later, Rachel Rosing (Collins, 1935). Both were published in the US in 1936. The children's story Sampson's Circus, illustrated by Steven Spurrier and published by Faber & Faber in 1936, was one of two commended runners up for the Library Association's inaugural Carnegie Medal, recognising the year's outstanding contribution to children's literature by a British subject. His first major success in the adult market came with My Son, My Son (1937), originally titled O Absalom, which was successful in America and adapted there as the 1940 film My Son, My Son!. It was adapted for television by the BBC in 1977. WorldCat libraries report editions in Chinese, German, Hebrew and four other languages. In 1939 Spring moved to Mylor in Cornwall to become a full time writer. (His wife Marion's father had a house at St Mawes.) In 1940, his best known work appeared: Fame Is the Spur, the story of a Labour leader's rise to power. During the war years Spring wrote two other novels, Hard Facts (1944) and Dunkerley's (1946). In 1947 Spring and his wife moved to Falmouth, The White Cottage in Fenwick Road, and in the post war period he published There Is No Armour (1948), The Houses in Between (1951), A Sunset Touch (1953), These Lovers Fled Away (1955), Time and the Hour (1957), All the Day Long (1959), I Met a Lady (1961), and his last book was Winds of the Day (1964). Spring also produced three volumes of autobiography: Heaven Lies About Us, A Fragment of Infancy (1939); In the Meantime (1942); and And Another Thing (1946), later published in one volume as The Autobiography of Howard Spring (Collins, 1972). During this period Spring served eight years as President of the prestigious Royal Cornwall Polytechnic Society and as a Director of the Falmouth School of Art and President of the Cornish Drama League. The last was well known for producing plays at the open air Minack Theatre on the cliffs near Land's End. Spring was a successful writer, who combined a wide understanding of human character with technical skill as a novelist. His method of composition was painstaking. Each morning he would shut himself in his room and write a thousand words, steadily building up to novels of around 150,000 words. He rarely made major alterations to his writings. Howard Spring died of a stroke. In 1967, his widow, Marion Spring, wrote an affectionate story of their life together, called Howard, with a foreword by A. L. Rowse. It was published by Collins.