Кіріспе

Иоанн Тобольский (Иоанн Тобольский; 1651–1715) – Польша-Литва одақтастығының Чернигов воеводтығындағы Нежин қаласында Иоанн Максимович Васильковский ретінде дүниеге келген. Максим Васильковский Максимовичтің жеті ұлының ішіндегі жалғыз осы ол Шығыс православие шіркеуінің қызметіне кірді, және 1678 жылы Киев Печерск Лаврасының басқарушысы болып тағайындалды. Углич епискобы Феодор Черниговтен кейін ізбасар болатын адамды іздегендіктен, 1695 жылы Иоаннды Елецкий монастырының архимандриты етіп тағайындады. 1696 жылы Углич епискобы Феодор қайтыс болды, ал Иоанн Чернигов архиепискобы болды. Черниговта пасторлық қызмет атқарған кезінде Иоанн рухани академияны басқару, сенімге негізделген проза мен поэзия жазу және басқаларды сенімге шақыру арқылы көзге түсті. Оның ең танымал еңбегі – "Илиотропион", оны ол неміс иезуит діни қызметкері Иеремия Дрекселдің түпнұсқа латын тілінен славян және орыс тілдеріне аударды және бейімдеді. XXI ғасырдың басында ол Шығыс православиесіндегі теодицея бойынша стандартты еңбек болып табылады. 1711 жылы ол Сибирьдегі Тобольск қаласының митрополиті болып тағайындалды, алыс жерлердегі язычник тайпалары арасында миссионерлік жұмыс жүргізуді қалаған митрополит Филофейдің орнына келді. Иоанн 1715 жылы дұға етіп жатқанда, бейбіт түрде қайтыс болды. Иоанн Сибирде ұзақ жылдар бойы жергілікті құрметпен қасиетті деп есептелді. Оның қасиеттілікке ие болуына Распутин қолдау көрсетті. 1916 жылы Ресей православие шіркеуі оны бүкіл шіркеуде құрметтеу үшін ресми түрде қасиетті деп жариялады (дәріптеді). Оның мерекесі – 10 маусым, оның қайтыс болған күні. Тобольсктігі Иоанн – Шанхай және Сан-Францисколық Иоаннның құрметті атасы.