Екінші дүниежүзілік соғысындағы 27-ші Волынь атқыштар дивизиясы
27th Home Army Infantry Division (Poland)
Екінші дүниежүзілік соғысындағы 27 Волындық жаяу әскер дивизиясы – Армия Крайова құрамындағы польша партизан бөлімі. Волынь қырғыны кезінде құрылған, 7300 саяхатшыдан тұрды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде белсенді болған польша партизандық бөлімі.
Polish partisan unit active during World War II
27-ші Волындық жаяу әскер дивизиясы (27 Wołyńska Dywizja Piechoty) – 1944 жылы Волынь аймағында күрескен Екінші дүниежүзілік соғыстың Польша Армия Крайова бірлігі. Ол 1944 жылдың 15 қаңтарында Волынь қырғыны кезінде құрылған кішігірім партизандық өздік қорғаныс бөлімшелерінен жасақталды және соғысқа дейінгі Польшаның 27-ші жаяу әскер дивизиясының үлгісімен құрылды.
27th Volhynian Infantry Division (27 Wołyńska Dywizja Piechoty) was a World War II Polish Armia Krajowa unit fighting in the Volhynia region in 1944. It was created on January 15, 1944, from smaller partisan self defence units during the Volhynia massacre and was patterned after the prewar Polish 27th Infantry Division.
Тарих
Бөлім Ковель, Люк және Ровна Ішкі әскер инспекторлықтарының қосалқы бөлімдерінен, сондай-ақ неміс қызметінен дезертир болған бұрынғы поляк полицейлерінен жұмылдырылды және 1944 жылдың қаңтарында шамамен 6500 адамды құрады. 1944 жылдың наурыз айында жұмылдырылғаннан кейін дивизия 7300 сарбаз, офицерлер мен сержанттардан тұратын Орталық Еуропадағы ең ірі партизандық бөлімшелерінің біріне айналды. Дивизия бастапқыда Волыньде поляктарды қырғынға ұшыратқан кезде жергілікті өздік қорғаныс бөлімдеріне көмектесіп, Украина көтерілісші армиясына қарсы күресті. Олар сонымен қатар неміс партизандық-жойқын тобына және Вермахттың ресми әскерлеріне қарсы да шайқасты. Бөлім командирі полковник Бабиньский әйелдер мен балаларға қарсы кез келген жазалау шараларын қатаң түрде тыйым салды. Осыған қарамастан және поляк үкіметінің азаматтық тұрғындарға зиян келтірмеу туралы бұйрығына қарамастан, кейбір поляк партизандары поляктардың қырғынына жауап ретінде украин ауылдарын өртеп, Волынь жолдарында кездескен этникалық украиндарды өлтірді. 1944 жылы дивизия Влоцмиер Волынский (23 ақпан), Холобы (9 наурыз) және Засмыки (17 наурыз) маңында бірнеше ірі шайқастарда қатысты. Соңғы екі шайқаста дивизия жергілікті совет партизандық топтарымен және алға жылжыған Қызыл Армиямен ынтымақтасты. Фронтқа жеткеннен кейін және кеңес әскерлерімен байланыс орнатқаннан кейін полковник Ян Киверский "Олива" бөлімді кеңестік қолдаумен құрылған поляк армиясының ресми бөлімі ретінде Қызыл Армиямен біріктіруді ұсынды. Ол бас тартты және партизандық күреске қайта оралды. Дивизия 2 сәуірде Ковель маңында немістермен қоршауға түсті. Кеңес тарапынан көмек уәдесінен кейін, бөлім екі апта бойы қоршауда шайқасты. Көмек келмеген соң, бөлім Влодава бағытында бұзып өтуге тырысты. Ауыр шайқастардың нәтижесінде ол құрамының 10-50% дейін жоғалтты. Дивизия солтүстікке қайтып, мамыр айының соңында қайтадан қоршауға түсті. Дивизияның бөлімдері Припеть өзенін өтіп, совет әскерлеріне жетті. Офицерлер НКВД-мен тұтқындалып, Ресейге жіберілді, ал сарбаздардың көпшілігі генерал Зигмунт Берлингтің армиясына қабылданып, әскери қызметке шақырылды. Дивизияның қалдықтары батысқа шегінді, 7 маусымда Буг өзенін өтіп, Люблинге жақын Парчев орманына келді. Олар басқа Ішкі әскер бөлімдеріне қосылып, 21 шілдеде Кок, Любартов және Фирлей ауылын азат етуге қатысты. Қызыл Армия аймаққа жеткеннен кейін, басып алынған аумақты өз бақылауына алды. Дивизия офицерлерінің, сержанттарының және қатардағы сарбаздардың көпшілігі НКВД-мен тұтқындалып, ГУЛАГ лагерьлеріне жіберілді. Тек азы ғана бөлігі Қызыл Армияға немесе кеңестік үкімет бақылауындағы Польша Халық Армиясына қосылды.
The unit was mobilized from secondary units from the Kowel, Łuck and Równe Home Army inspectorates as well as from former Polish policemen who had deserted German service, and numbered about 6,500 people in January 1944. After mobilization in March 1944, the division became one of the largest partisan units in Central Europe with 7300 soldiers, officers and NCOs. The division initially aided local self defence units during the massacres of Poles in Volhynia and fought against the Ukrainian Insurgent Army. It also fought German anti partisan units and regular Wehrmacht troops. The unit commander, Colonel Babiński strictly prohibited any repressions against women and children. Despite this and despite the orders by the Polish government not to harm civilians, some Polish partisans retaliated against the massacre of Poles by burning down Ukrainian villages and killing ethnic Ukrainians whom they encountered on Volhynian roads. In 1944 the division fought several major battles near Włodzimierz Wołyński (February 23), Hołoby (March 9) and Zasmyki (March 17). During the latter two battles the division cooperated with local Soviet partisan groups and the advancing Red Army. After reaching the frontline and contacting the Soviets, Colonel Jan Kiwerski "Oliwa" was asked to combine the unit with the Red Army as a regular unit of the Soviet backed Polish army. He declined and returned to partisan fighting. The division was surrounded by the Germans near Kowel on April 2. After receiving a promise of Soviet help, the unit fought surrounded for two weeks. When no help arrived, the unit started to break through in the direction of Włodawa. As a result of heavy fighting, it lost between 10% and 50% of its personnel. The division returned northwards and was surrounded by the end of May. Elements of the division broke through the Prypeć river and reached the Soviet lines. The officers were arrested by the NKVD and sent to Russia while most of the soldiers were conscripted into the army of General Zygmunt Berling. The remnants of the division withdrew westwards, crossed the Bug River on June 7 to the Parczew Forest near Lublin. It joined other Home Army units and took part in the liberation of Kock, Lubartów, and the village Firlej on July 21. After the Red Army reached the area they took over the captured territory. Most of the divisions officers, NCOs and ordinary soldiers were arrested by the NKVD and were interred in gulags. Only a small part joined the Red Army or the Soviet controlled People’ Polish Army.